Marcos 2
Lëk yam (DIKNT) vs VC
1 Nïn juëc cök, ke Jethu ben dhuk Kapernaum. Go guɔ piŋ lɔn cï yen dhuk baai.
1 Alguns dias depois, Jesus entrou novamente em Cafarnaum e souberam que ele estava em casa.
2 Go kɔc juëc wɛt tënë ye abï ciɛ̈n tɛ̈ lääu, ye cök cak la piny ɣööt agut ɣöt thok aɣeer. Ku Jethu ë piööc kɔc Wël Puɔth Yam ë Nhialic.
2 Reuniu-se uma tal multidão, que não podiam encontrar lugar nem mesmo junto à porta. E ele os instruía.
3 Tɛ̈wën ke raan aduany ke ket kɔc kaŋuan bïï tënë Jethu.
3 Trouxeram-lhe um paralítico, carregado por quatro homens.
4 Nawën cïn tɛ̈ ɣɛ̈th kek ye tënë Jethu, rin cï ɣöt thok thiäŋ kɔc, gokë la ku ŋanykë ɣöt nhom lɔŋ awën rëër Jethu thïn. Ku luɛɛckë raan aduany piny yenhom.
4 Como não pudessem apresentar-lho por causa da multidão, descobriram o teto por cima do lugar onde Jesus se achava e, por uma abertura, desceram o leito em que jazia o paralítico.
5 Tɛ̈wën tïŋ Jethu gamdït tɔ̈ ke ke, ke lueel tënë mony aduany, “Manhdiɛ̈, adumuɔ̈ɔ̈mku aacï päl piny.”
5 Jesus, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: "Filho, perdoados te são os pecados."
6 Go kɔc piööc lööŋ kɔc Itharel ke tɔ̈ thïn, jäl tak ku luelkë kepuɔ̈th,
6 Ora, estavam ali sentados alguns escribas, que diziam uns aos outros:
7 “Yeŋö ye mony kënë jam këlä. Adhäl Nhialic! Yeŋa adumuɔ̈ɔ̈m päl piny? Ciɛ̈t ë Nhialic ë rot.”
7 "Como pode este homem falar assim? Ele blasfema. Quem pode perdoar pecados senão Deus?"
8 Go Jethu käk yekë tak guɔ ŋic ku lueel, “Yeŋö ye wek ye tak lɔn lueel ɣɛn lueth?
8 Mas Jesus, penetrando logo com seu espírito tios seus íntimos pensamentos, disse-lhes: "Por que pensais isto nos vossos corações?
9 Ye kënɛn ril yic ë käkkä yiic ba lueel tënë raan aduany, ‘Adumuɔ̈ɔ̈mku aacï päl piny,’ Tɛ̈dë ke luɛɛl, ‘Jɔt rot ku löm biɔ̈ŋdu ku cathë?’
9 Que é mais fácil dizer ao paralítico: Os pecados te são perdoados, ou dizer: Levanta-te, toma o teu leito e anda?
10 Aba nyuɔ̈th we ëmën lɔn Manh Raan ala riɛl pinynhom ba adumuɔ̈ɔ̈m päl piny.” Ku lueel tënë mony aduany,
10 Ora, para que conheçais o poder concedido ao Filho dó homem sobre a terra {disse ao paralítico},
11 “Alɛ̈k yï, jɔt rot ku kuany biɔ̈ŋdu ku lɔɔr baai.”
11 eu te ordeno: levanta-te, toma o teu leito e vai para casa."
12 Go rot jɔt ku kuɛny biɔ̈ŋde ke dɛɛi kek ëbën. Kënë acï raan ëbën gɔ̈i. Ku leckë Nhialic ku luelkë, “Ɣok aakëc këcït kënë kaŋ tïŋ.”
12 No mesmo instante, ele se levantou e, tomando o. leito, foi-se embora à vista de todos. A, multidão inteira encheu-se de profunda admiração e puseram-se a louvar a Deus, dizendo: "Nunca vimos coisa semelhante."
13 Nawën ke Jethu ben dhuk wär Galilia yɔu. Go kɔc juëc apɛi bɛ̈n tënë ye. Goke piɔ̈ɔ̈c.
13 Jesus saiu de novo para perto do mar e toda a multidão foi ter com ele, e ele os ensinava.
14 Wën ben yen la tueŋ ke dhuk geeu, ke tïŋ raan ajuër kut cɔl Lebï Alpawuth ke rɛ̈ɛ̈r tɛ̈den luɔi. Go Jethu lɛ̈k ye, “Buɔth ɣa.” Go rot jɔt ku buɔɔth.
14 Quando ia passando, viu Levi, filho de Alfeu, sentado no posto da arrecadação e disse-lhe: "Segue-me." E Levi, levantando-se, seguiu-o.
15 Tɛ̈wën mïth Jethu pan Lebï, kek kɔc juëc ajuër kut, ku kɔc kɔ̈k la gup anyon, ke kɔcken ye buɔɔth ku kɔc juëc kɔ̈k ye buɔɔth aya, aake mïth kek ye ë tök.
15 Em seguida, pôs-se à mesa na sua casa e muitos cobradores de impostos e pecadores tomaram lugar com ele e seus discípulos; com efeito, eram numerosos os que o seguiam.
16 Wën tïŋ kɔc piööc lööŋ, kɔc akut Parathï ye, ke mïth kek kɔc la gup adumuɔ̈ɔ̈m ku kɔc ajuër kut, gokë kɔcken ye buɔɔth thiëëc, “Yeŋö ye bänydun mïth kek kɔc ajuër kut ku kɔc kɔ̈k la gup adumuɔ̈ɔ̈m?”
16 Os escribas, do partido dos fariseus,. vendo-o comer com as pessoas de má vida e publicamos, diziam aos seus discípulos: "Ele come com os publicamos e com gente de má vida? "
17 Wën piŋ Jethu wɛ̈t kënë, go lɛ̈k ke, “Acie kɔc puɔl kek akïïm wïc, aa kɔc tuany. Ɣɛn akëc bɛ̈n ba kɔc path bɛ̈n cɔɔl, aa kɔc la gup adumuɔ̈ɔ̈m.”
17 Ouvindo-os, Jesus replicou: "Os sãos não precisam de médico, mas os enfermos; não vim chamar os justos, mas os pecadores."
18 Ye nïnkä, kɔc Joon raan kɔc muɔɔc nhïïm buɔɔth ku jɔl aa Parathï, aake la nïn ye kek thek bïk cïï mïth. Go kɔc kɔ̈k bɛ̈n tënë Jethu ku thiëckë, “Ɣok kɔc abiöth Parathï ku abiöth Joon ɣok aa thek, ku yïïn ku kacku wek aacie thek, yeŋö?”
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus jejuavam. Por isso, foram-lhe perguntar: "Por que jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?"
19 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r ku lueel, “Yakë wïc bï kɔc cï bɛ̈n ruääi yic rëër ke cïï mïth? Acie tɛ̈de! Na rɛ̈ɛ̈r raan thiëk ke ke, ka cïk loi këya.
19 Jesus respondeu-lhes: "Podem porventura jejuar os convidados das núpcias, enquanto está com eles o esposo? Enquanto têm consigo o esposo, não lhes é -possível jejuar.
20 Aköl bï athiëëk dɔm ku nyɛɛi keyiic, yen aköl bï kek thek.
20 Dias virão, porém, em que o esposo lhes será tirado, e então jejuarão.
21 “Acïn raan alanh thiin ë yam buɔ̈ɔ̈p alanh thɛɛr kɔ̈u, rin alanh thiin yam abï rot rɔt ku abï abaŋ alanh thɛɛr rɛ̈t bei.
21 "Ninguém prega retalho de pano novo em roupa velha; do contrário, o remendo arranca novo pedaço da veste usada e torna-se pior o rasgão.
22 Ku acïn raan muɔ̈n abiëc ë yam puɔ̈k töny thɛɛr yic, rin muɔ̈n abiëc abï töny puɔ̈t yic, ku riääk muɔ̈n abiëc kek töny kedhie. Ku acïï bï ya këya, muɔ̈n abiëc ë yam adhil puɔ̈k töny yam yic.”
22 E ninguém põe vinho novo em odres velhos; se o fizer, o vinho os arrebentará e perder-se-á juntamente com os odres mas para vinho novo, odres novos."
23 Naɣɔn aköl cïï kɔc Itharel ye luui, ke Jethu kek kɔcken ye buɔɔth aake cath ke kuany dhël yic kam ë dum. Go kɔc Jethu buɔɔth rap lek cam dhoŋ.
23 Num dia de sábado, o Senhor caminhava pelos campos e seus discípulos, andando, começaram a colher espigas.
24 Go Parathï ke cath ke ke Jethu thiëëc, “Yeŋö ye kacku luui aköl cï löŋdan Itharel pëën bï kɔc cïï ye luui thïn?”
24 Os fariseus observaram-lhe: "Vede! Por que fazem eles no sábado o que não é permitido?" Jesus respondeu-lhes:
25 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Kɛ̈ckë kë cï Debit looi wäthɛɛr kaŋ kueen? Wäär nɛ̈k cɔk ye kek kɔcken ke cath ke ye, ku wïckë miëth camkë,
25 "Nunca lestes o que fez Davi, quando se achou em necessidade e teve fome, ele e os seus companheiros?
26 go la luaŋ Nhialic ku ciɛm ayum ë yath cï tɔ̈ɔ̈u tënë Nhialic, kënë aloi rot wäär ye Abiathär raandït käk Nhialic. Ayum kënë ee raan käk Nhialic ë rot yen ë ye cam. Ku yeen acï Debit bɛ̈n cam, ku gɛm abak tënë kɔcken awën cath kek ye. Këya, acïn kërɛɛc cï kackiɛ̈ looi aya.”
26 Ele entrou na casa de Deus, sendo Abiatar príncipe dos sacerdotes, e comeu os pães da proposição, dos quais só aos sacerdotes era permitido comer, e os deu aos seus companheiros."
27 Ku jɔl Jethu lɛ̈k ke, “Aköl lɔ̈ŋ acï looi ke ye aköl lɔ̈ŋ path tënë raan. Akëc looi bï kɔc röt aa baŋ thïn.
27 E dizia-lhes: "O sábado foi feito para o homem, e não o homem para o sábado;
28 Këya, Manh Raan ë bɛ̈ny këriëëc ëbën agut aköl ë lɔ̈ŋ.”
28 e, para dizer tudo, o Filho do homem é senhor também do sábado."
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.