Marcos 2
Lëk yam (DIKNT) vs ARC
1 Nïn juëc cök, ke Jethu ben dhuk Kapernaum. Go guɔ piŋ lɔn cï yen dhuk baai.
1 E, alguns dias depois, entrou outra vez em Cafarnaum, e soube-se que estava em casa.
2 Go kɔc juëc wɛt tënë ye abï ciɛ̈n tɛ̈ lääu, ye cök cak la piny ɣööt agut ɣöt thok aɣeer. Ku Jethu ë piööc kɔc Wël Puɔth Yam ë Nhialic.
2 E logo se ajuntaram tantos, que nem ainda nos lugares junto à porta eles cabiam; e anunciava-lhes a palavra.
3 Tɛ̈wën ke raan aduany ke ket kɔc kaŋuan bïï tënë Jethu.
3 E vieram ter com ele, conduzindo um paralítico, trazido por quatro.
4 Nawën cïn tɛ̈ ɣɛ̈th kek ye tënë Jethu, rin cï ɣöt thok thiäŋ kɔc, gokë la ku ŋanykë ɣöt nhom lɔŋ awën rëër Jethu thïn. Ku luɛɛckë raan aduany piny yenhom.
4 E, não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o telhado onde estava e, fazendo um buraco, baixaram o leito em que jazia o paralítico.
5 Tɛ̈wën tïŋ Jethu gamdït tɔ̈ ke ke, ke lueel tënë mony aduany, “Manhdiɛ̈, adumuɔ̈ɔ̈mku aacï päl piny.”
5 E Jesus, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: Filho, perdoados estão os teus pecados.
6 Go kɔc piööc lööŋ kɔc Itharel ke tɔ̈ thïn, jäl tak ku luelkë kepuɔ̈th,
6 E estavam ali assentados alguns dos escribas, que arrazoavam em seu coração, dizendo:
7 “Yeŋö ye mony kënë jam këlä. Adhäl Nhialic! Yeŋa adumuɔ̈ɔ̈m päl piny? Ciɛ̈t ë Nhialic ë rot.”
7 Por que diz este assim blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, senão Deus?
8 Go Jethu käk yekë tak guɔ ŋic ku lueel, “Yeŋö ye wek ye tak lɔn lueel ɣɛn lueth?
8 E Jesus, conhecendo logo em seu espírito que assim arrazoavam entre si, lhes disse: Por que arrazoais sobre estas
9 Ye kënɛn ril yic ë käkkä yiic ba lueel tënë raan aduany, ‘Adumuɔ̈ɔ̈mku aacï päl piny,’ Tɛ̈dë ke luɛɛl, ‘Jɔt rot ku löm biɔ̈ŋdu ku cathë?’
9 Qual é mais fácil? Dizer ao paralítico: Estão perdoados os
10 Aba nyuɔ̈th we ëmën lɔn Manh Raan ala riɛl pinynhom ba adumuɔ̈ɔ̈m päl piny.” Ku lueel tënë mony aduany,
10 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem na terra poder para perdoar pecados (disse ao paralítico),
11 “Alɛ̈k yï, jɔt rot ku kuany biɔ̈ŋdu ku lɔɔr baai.”
11 a ti te digo: Levanta-te, e toma o teu leito, e vai para tua casa.
12 Go rot jɔt ku kuɛny biɔ̈ŋde ke dɛɛi kek ëbën. Kënë acï raan ëbën gɔ̈i. Ku leckë Nhialic ku luelkë, “Ɣok aakëc këcït kënë kaŋ tïŋ.”
12 E levantou-se e, tomando logo o leito, saiu em presença de todos, de sorte que todos se admiraram e glorificaram a Deus, dizendo: Nunca tal vimos.
13 Nawën ke Jethu ben dhuk wär Galilia yɔu. Go kɔc juëc apɛi bɛ̈n tënë ye. Goke piɔ̈ɔ̈c.
13 E tornou a sair para o mar, e toda a multidão ia ter com ele, e ele os ensinava.
14 Wën ben yen la tueŋ ke dhuk geeu, ke tïŋ raan ajuër kut cɔl Lebï Alpawuth ke rɛ̈ɛ̈r tɛ̈den luɔi. Go Jethu lɛ̈k ye, “Buɔth ɣa.” Go rot jɔt ku buɔɔth.
14 E, passando, viu Levi, filho de Alfeu, sentado na alfândega e disse-lhe: Segue-me. E, levantando-se, o seguiu.
15 Tɛ̈wën mïth Jethu pan Lebï, kek kɔc juëc ajuër kut, ku kɔc kɔ̈k la gup anyon, ke kɔcken ye buɔɔth ku kɔc juëc kɔ̈k ye buɔɔth aya, aake mïth kek ye ë tök.
15 E aconteceu que, estando sentado à mesa em casa deste, também estavam sentados à mesa com Jesus e com seus discípulos muitos publicanos e pecadores, porque eram muitos e o tinham seguido.
16 Wën tïŋ kɔc piööc lööŋ, kɔc akut Parathï ye, ke mïth kek kɔc la gup adumuɔ̈ɔ̈m ku kɔc ajuër kut, gokë kɔcken ye buɔɔth thiëëc, “Yeŋö ye bänydun mïth kek kɔc ajuër kut ku kɔc kɔ̈k la gup adumuɔ̈ɔ̈m?”
16 E os escribas e fariseus, vendo-o comer com os publicanos e pecadores, disseram aos seus discípulos: Por que come e bebe ele com os publicanos e pecadores?
17 Wën piŋ Jethu wɛ̈t kënë, go lɛ̈k ke, “Acie kɔc puɔl kek akïïm wïc, aa kɔc tuany. Ɣɛn akëc bɛ̈n ba kɔc path bɛ̈n cɔɔl, aa kɔc la gup adumuɔ̈ɔ̈m.”
17 E Jesus, tendo ouvido isso, disse-lhes: Os sãos não necessitam de médico, mas sim os que estão doentes; eu não vim chamar os justos, mas sim os pecadores.
18 Ye nïnkä, kɔc Joon raan kɔc muɔɔc nhïïm buɔɔth ku jɔl aa Parathï, aake la nïn ye kek thek bïk cïï mïth. Go kɔc kɔ̈k bɛ̈n tënë Jethu ku thiëckë, “Ɣok kɔc abiöth Parathï ku abiöth Joon ɣok aa thek, ku yïïn ku kacku wek aacie thek, yeŋö?”
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus jejuavam; e foram e disseram-lhe: Por que jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, e não jejuam os teus discípulos?
19 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r ku lueel, “Yakë wïc bï kɔc cï bɛ̈n ruääi yic rëër ke cïï mïth? Acie tɛ̈de! Na rɛ̈ɛ̈r raan thiëk ke ke, ka cïk loi këya.
19 E Jesus disse-lhes: Podem, das bodas jejuar, enquanto está com eles o esposo? Enquanto têm consigo o esposo, não podem jejuar.
20 Aköl bï athiëëk dɔm ku nyɛɛi keyiic, yen aköl bï kek thek.
20 Mas dias virão em que lhes será tirado o esposo, e então jejuarão naqueles dias.
21 “Acïn raan alanh thiin ë yam buɔ̈ɔ̈p alanh thɛɛr kɔ̈u, rin alanh thiin yam abï rot rɔt ku abï abaŋ alanh thɛɛr rɛ̈t bei.
21 Ninguém costura remendo de pano novo em veste velha; porque o mesmo remendo novo rompe o velho, e a rotura fica maior.
22 Ku acïn raan muɔ̈n abiëc ë yam puɔ̈k töny thɛɛr yic, rin muɔ̈n abiëc abï töny puɔ̈t yic, ku riääk muɔ̈n abiëc kek töny kedhie. Ku acïï bï ya këya, muɔ̈n abiëc ë yam adhil puɔ̈k töny yam yic.”
22 E ninguém põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo rompe os odres, e entorna-se o vinho, e os odres estragam-se; o vinho novo deve ser posto em odres novos.
23 Naɣɔn aköl cïï kɔc Itharel ye luui, ke Jethu kek kɔcken ye buɔɔth aake cath ke kuany dhël yic kam ë dum. Go kɔc Jethu buɔɔth rap lek cam dhoŋ.
23 E aconteceu que, passando ele n um sábado pelas searas, os seus discípulos, caminhando, começaram a colher espigas.
24 Go Parathï ke cath ke ke Jethu thiëëc, “Yeŋö ye kacku luui aköl cï löŋdan Itharel pëën bï kɔc cïï ye luui thïn?”
24 E os fariseus lhe disseram: Vês? Por que fazem no sábado o que não é lícito?
25 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Kɛ̈ckë kë cï Debit looi wäthɛɛr kaŋ kueen? Wäär nɛ̈k cɔk ye kek kɔcken ke cath ke ye, ku wïckë miëth camkë,
25 Mas ele disse-lhes: Nunca lestes o que fez Davi, quando estava em necessidade e teve fome, ele e os que com ele
26 go la luaŋ Nhialic ku ciɛm ayum ë yath cï tɔ̈ɔ̈u tënë Nhialic, kënë aloi rot wäär ye Abiathär raandït käk Nhialic. Ayum kënë ee raan käk Nhialic ë rot yen ë ye cam. Ku yeen acï Debit bɛ̈n cam, ku gɛm abak tënë kɔcken awën cath kek ye. Këya, acïn kërɛɛc cï kackiɛ̈ looi aya.”
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo de Abiatar, sumo sacerdote, e comeu os pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão aos sacerdotes, dando também aos que com ele estavam?
27 Ku jɔl Jethu lɛ̈k ke, “Aköl lɔ̈ŋ acï looi ke ye aköl lɔ̈ŋ path tënë raan. Akëc looi bï kɔc röt aa baŋ thïn.
27 E disse-lhes: O sábado foi feito por causa do homem,
28 Këya, Manh Raan ë bɛ̈ny këriëëc ëbën agut aköl ë lɔ̈ŋ.”
28 Assim, o Filho do Homem até do sábado é senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.