Lucas 8
Lëk yam (DIKNT) vs NTLH
1 Nawën ke jiël, ku kuɛny gɛɛth yiic ku bɛ̈ɛ̈i ke piööc Wɛ̈t Puɔth Yam rin bääny Nhialic. Ku atuɔ̈ɔ̈cke kathiäär ku rou aake cath kek ye.
1 Algum tempo depois Jesus saiu e viajou por cidades e povoados, anunciando a boa notícia do Reino de Deus . Os doze discípulos foram com ele,
2 Diäär juëc aake cath kek ye aya. Diäär kɔ̈k kamken aake cï Jethu kony jakrɛc ku tuaany, Maria Magdalena cï jakrɛc kadhorou jäl yeguɔ̈p.
2 e também algumas mulheres que haviam sido livradas de espíritos maus e curadas de doenças. Eram Maria, chamada Madalena, de quem tinham sido expulsos sete demônios;
3 Ku Joanan tiŋ mony cɔl Kudha raan käk pan bɛ̈ny Antipäth Ɣërot tiit, ku Thuthana ku diäär juëc kɔ̈k ë Jethu kek kɔcken ye buɔɔth kony wɛ̈ɛ̈uken.
3 Joana, mulher de Cuza, que era alto funcionário do governo de Herodes; Susana e muitas outras mulheres que, com os seus próprios recursos, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Go kɔc juëc aa guëër tënë Jethu gɛɛth yiic, go ke lëk kääŋ kënë,
4 Uma grande multidão, vinda de várias cidades, veio ver Jesus. Quando todos estavam reunidos, ele contou esta parábola :
5 “Raan puɔ̈r ëcï la dom bï la pur. Ke wën ye yen rap wɛɛr dom yic ke kɔ̈th abɛ̈k lööny dhöl yic tɛ̈ ye kɔc tëëk thïn, ku tet diɛt ke aya.
5 — Certo homem saiu para semear. E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, onde foram pisadas pelas pessoas e comidas pelos passarinhos.
6 Ku lööny kɔ̈th kɔ̈k alɛl nhom tɛ̈ koor tiɔp thïn. Nawën ciilkë, ke ke go guɔ riau rin këc mɛiken ɣet piny apath.
6 Outras sementes caíram num lugar onde havia muitas pedras, e, quando começaram a brotar, as plantas secaram porque não havia umidade.
7 Ku lööny kɔ̈th abɛ̈k tɛ̈ ye tiim la kuɔɔth cil thïn, na la tiim juäk ke ke dec rap ku cïk lok apath.
7 Outra parte caiu no meio de espinhos, que cresceram junto com as plantas e as sufocaram.
8 Ku lööny kɔ̈th kɔ̈k tiɔm path yic, ku ciilkë ku lokkë apath ke dït nhïïm apɛi.”
8 Mas algumas sementes caíram em terra boa. As plantas cresceram e produziram cem grãos para cada semente. E Jesus terminou, dizendo:
9 Go kɔcken ye buɔɔth thiëëc, “Kääŋ kënë wɛ̈tde yic yeŋö?”
9 Os discípulos de Jesus perguntaram o que ele queria dizer com essa parábola .
10 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Wek anyuth Nhialic bäänyden cäk ŋic thɛɛr. Ku kɔc kɔ̈k aabï käŋ ŋic ë kɛ̈ŋ ya lɛ̈k ke yiic, rin na cɔk alɔn ye kek daai, ka cïï käŋ bï tïŋ. Ku na cɔk alɔn ye kek wɛ̈t piŋ, ka cïk bï deet yiic.”
10 Jesus respondeu:
11 Ku lëk Jethu ke, “Kääŋ kënë wɛ̈tde yic akïn. Kɔ̈th cï com aa cït wɛ̈tdiɛ̈n ya piɔ̈ɔ̈c tënë we.
11 — O que essa parábola quer dizer é o seguinte: a semente é a mensagem de Deus.
12 Kɔc kɔ̈k aa cït kɔ̈th cï lööny dhël yic, ye diɛt ke tet. Tɛ̈ piŋ kek löŋ Nhialic, ke jɔŋrac bɔ̈ ku nyiɛɛi löŋ awën kepuɔ̈th bïk wɛ̈t Nhialic cïï piŋ, ku bï ke kony bïk pïr.
12 As sementes que caíram na beira do caminho são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém o Diabo chega e tira a mensagem do coração delas para que não creiam e não sejam salvas.
13 Kɔc kɔ̈k aa cït kɔ̈th cï com alɛl nhom, aa löŋ Nhialic gam nyin yic ke mit puɔ̈th. Ku aacie kepuɔ̈th ë dɛɛt, aa löŋ Nhialic guɔ wai wei tɛ̈ nɛ̈k ke rin wɛ̈t Nhialic.
13 As sementes que caíram onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a recebem com muita alegria. Elas não têm raízes e por isso creem somente por algum tempo; e, quando chega a tentação, abandonam tudo.
14 Kɔc kɔ̈k aya aa cït kɔ̈th cï lööny tɛ̈ ye tiim la kuɔɔth cil thïn, keek aa löŋ Nhialic piŋ. Ku käjuëc ke diir rin pïr pinynhom ë tɛ̈n, nhiɛ̈r jiɛɛk ku käpuɔth yekë wïc kepuɔ̈th aa bɛ̈n thïn, ku rɛckë löŋ Nhialic kepuɔ̈th.
14 As sementes que caíram no meio dos espinhos são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida aumentam e sufocam essas pessoas. Por isso os frutos que elas produzem nunca amadurecem.
15 Ku kɔc kɔ̈k aa cït kɔ̈th cï puur tiɔm path yic. Keek aa löŋ Nhialic piŋ ku gamkë apɛi, ku käjuëc path aaye yök tënë ke rin ye kek kepuɔ̈th dɛɛt.”
15 E as sementes que caíram em terra boa são aquelas pessoas que ouvem e guardam a mensagem no seu coração bom e obediente; e, porque são fiéis, produzem frutos.
16 Ku ben lɛ̈k ke, “Acïn raan cï mermer kaŋ ɣäth ɣöt ku kum nyin, tɛ̈dë ke tɛ̈ɛ̈u agen tɔ̈c cök. Aye tɔ̈ɔ̈u ɣöt ciɛl yic rin bï ɣöt amer yic tënë kɔc bɔ̈ ɣöt.
16 Jesus continuou:
17 Këriëëc ëbën cï thiaan abï bɛ̈ɛ̈i bei kɔc nhïïm, ku këriëëc ëbën cï kum nhom, abï ɣɛ̈th aɣeer ruɛl yic.
17 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido e revelado.
18 Piɛŋkë ku dɛtkë apath tɛ̈ ye wek wël piŋ, rin raan la këdäŋ abï bɛn muɔɔc, ku na ye raan cïn këdäŋ, ke këthiin ye tak lɔn tɔ̈ yen tënë ye, abï nyaai aya.”
18 — Portanto, tomem cuidado e vejam como vocês ouvem. Porque quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o que pensa que tem será tirado dele.
19 Go man Jethu kek wämäthakën bɛ̈n tënë ye, ku cïn tɛ̈ le kek tënë ye rin juëc kɔc ɣööt apɛi.
19 A mãe e os irmãos de Jesus vieram até o lugar onde ele estava, mas, por causa da multidão, não conseguiam chegar perto dele.
20 Go raan tök lɛ̈k Jethu, “Moor ku wämäthakui aa kääc aɣeer, ku aa wïc yï.”
20 Então alguém disse a Jesus: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem falar com o senhor.
21 Go Jethu lueel tënë ke, “Ma ku wämäthkiɛ̈ aa kɔc wɛ̈t Nhialic piŋ ku loikë.”
21 Mas Jesus disse a todos:
22 Naɣɔn akäl tök, ke Jethu la riäi yic kek kɔcken ye buɔɔth ku lëk ke, “Lok teemku wär alɔŋtui.” Gokë riäi gɛɛr wïïr.
22 Certo dia Jesus subiu num barco com os seus discípulos e disse: Então eles partiram.
23 Tɛ̈wën gër kek, ke Jethu go nin. Kaam awën niin yen ke yomdït apɛi jɔt rot, ku loi atiaktiak rot abï riäi duɛ̈r thiäŋ pïu, ku duërkë dïïr.
23 Enquanto estavam atravessando o lago, Jesus dormiu. Um vento muito forte começou a soprar sobre o lago, e o barco foi ficando cheio de água, de modo que todos estavam em perigo.
24 Gokë puɔ̈ɔ̈c ku luelkë, “Bänyda, Bänyda! Ɣok aa muɔu.” Go Jethu rot jɔt ku rël yom ku atiaktiak. Gokë kɔ̈ɔ̈c ku la wär dïl.
24 Aí os discípulos chegaram perto de Jesus e o acordaram, dizendo: — Mestre, Mestre! Nós vamos morrer! Jesus se levantou e deu uma ordem ao vento e à tempestade. Eles pararam, e tudo ficou calmo.
25 Ku thiëëc ke, “Tɛ̈ gamdun tɛ̈nɛn?” Gokë nhïïm la cɔ̈t ku riɔ̈ɔ̈ckë riɛldït cït kënë, ku jiɛɛmkë kamken, “Ye raan yïndë kënë, na cɔk a yom ku atiaktiak ë ke piŋ wɛ̈tde?”
25 Então ele disse aos discípulos: Mas eles estavam admirados e com medo e diziam uns aos outros: — Que homem é este? Ele manda até no vento e nas ondas, e eles obedecem!
26 Gokë wär Galilia teem ku lek tɔ̈ cɔl Jeratha tɔ̈ wär Galilia alɔŋtui.
26 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
27 Tɛ̈wën kɛɛc Jethu piny riäi yic, ke mony ë gen kënë la guɔ̈p jakrɛc bɔ̈ tënë ye. Mony kënë ëcie ceŋ alɛ̈th ku ëcie rëër baai, ee ye rëër rɛ̈ŋ nhïïm.
27 Assim que Jesus saiu do barco, um homem daquela cidade foi encontrar-se com ele. Esse homem estava dominado por demônios. Fazia muito tempo que ele andava sem roupas e não morava numa casa, mas vivia nos túmulos do cemitério.
28 Nawën tïŋ Jethu ke lor nhom ke loi wuɔɔu, ku cuɛt rot piny yenhom ku looi kiɛɛu apɛi, “Jethu, wën Nhialic Madhɔl yeŋö wïc ba looi tënë ɣa? Yïn aläŋ duk ɣa tëm awuɔ̈c.”
28 Quando viu Jesus, o homem deu um grito, caiu no chão diante dele e disse bem alto: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Por favor, não me castigue!
29 Ee jam këlä rin cï Jethu jɔŋrac yɔ̈ɔ̈k bï jal yeguɔ̈p. Ee ye jɔŋ kënë dɔm arak juëc, na cɔk dɛr piny bï rek cin ku cök ku tit, ke ŋot ke tueny ku dhoŋ luɔ̈ŋ kɔ̈th yecök. Ku ɣɛ̈th jɔk roor tɛ̈ cïï ceŋ.
29 Ele disse isso porque Jesus havia mandado o espírito mau sair dele. Esse espírito o havia agarrado muitas vezes. As pessoas chegaram até a amarrar os pés e as mãos do homem com correntes de ferro, mas ele as quebrava, e o demônio o levava para o deserto.
30 Go Jethu jäl thiëëc, “Cɔl yï ŋa?” Go bɛ̈ɛ̈r, “Ɣok aa kut.” Ee lueel këya rin cï jak juëc la yeguɔ̈p.
30 Jesus perguntou a ele: — O meu nome é Multidão! — respondeu ele. (Ele disse isso porque muitos demônios tinham entrado nele.)
31 Go jakrɛc jam ku lɛ̈ŋkë Jethu bï ke cïï cop tɛ̈thuth dït yic, ye kɔc rɛc ɣäth thïn.
31 Aí os demônios começaram a pedir com insistência a Jesus que não os mandasse para o abismo .
32 Ku duut dïr baai ë nyuäth gɔt cök ë tɛ̈n awën. Go jakrɛc Jethu lɔ̈ŋ bï ke cɔl aa la dïr gup. Goke puɔ̈l.
32 Muitos porcos estavam comendo num morro ali perto. Os demônios pediram com insistência a Jesus que os deixasse entrar nos porcos, e ele deixou.
33 Go jakrɛc bɛ̈n bei yeguɔ̈p ku lek dïr baai gup, ku riŋkë agör yic, ku thootkë wïïr ku moukë ëbën.
33 Então eles saíram do homem e entraram nos porcos, que se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
34 Nawën tïŋ röör ke biöök dïr kë cï rot looi, ke kat bïk wɛ̈t la lɛ̈k kɔc rɛ̈ɛ̈r geeu ku kɔc tɔ̈ bɛ̈ɛ̈i yiic.
34 Quando os homens que estavam tomando conta dos porcos viram o que havia acontecido, fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos seus arredores.
35 Go kɔc ëbën jal wɛt bïk kë cï rot looi la tïŋ. Nawën lek ɣet tënë Jethu, ke yök mony wäär la guɔ̈p jakrɛc ke cï nyuc Jethu cök, ke ceŋ alɛ̈th, ke la nhom cök. Gokë riɔ̈ɔ̈c.
35 Muita gente foi ver o que havia acontecido. Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem de quem haviam saído os demônios. E ficaram assustados porque ele estava sentado aos pés de Jesus, vestido e no seu perfeito juízo.
36 Ku kɔc ke cï kënë tïŋ, aacï tɛ̈ cï mony la guɔ̈p jakrɛc kuɔny thïn la lɛ̈k kɔc kɔ̈k.
36 Os que haviam visto tudo contaram ao povo como o homem tinha sido curado.
37 Go kɔc Jeratha ëbën riɔ̈ɔ̈c, ku lëkkë Jethu bï jäl panden. Go Jethu la riäi yic ku dhuk.
37 Aí toda a gente da região de Gerasa ficou com muito medo e pediu que Jesus saísse da terra deles. Então Jesus subiu no barco e foi embora.
38 Go mony wën cï Jethu jakrɛc cɔl ajiël yeguɔ̈p, Jethu thiëëc bï cath kek ye. Go Jethu jai ku lëk ye,
38 E o homem de quem os demônios tinham saído implorou a Jesus: — Me deixe ir com o senhor! Mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 “Lɔɔr baai tënë kacku ku lɛ̈k ke käjuëc cï Nhialic looi tënë yï.” Go mony kënë jäl ke kuany gɛu yic, ke ye kɔc lɛ̈k käk cï Jethu looi tënë ye.
39 — Volte para casa e conte o que Deus fez por você. Então o homem foi pela cidade, contando o que Jesus tinha feito por ele.
40 Wën cï Jethu tem ku dhuk wär alɔŋtui, ke lor kɔc juëc apɛi, kɔc ke tit ye.
40 Quando Jesus voltou para o lado oeste do lago, a multidão o recebeu com alegria, pois todos tinham ficado ali à espera dele.
41 Tɛ̈wën ke mony cɔl Jariöth, bɛ̈ny tënë amat kɔc Itharel bɔ̈ aya. Nawën tïŋ Jethu, ke cuɛt rot piny yecök ku lɛ̈ŋ bï la paande,
41 Então chegou um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga daquele lugar. Ele se jogou aos pés de Jesus e pediu com insistência que fosse até a sua casa
42 rin nyanden töŋ ye ruɔ̈nke thiäär ku rou ëcï dhal apɛi. Go Jethu gam ku lööny dhöl. Ku buɔɔth kɔc juëc ke cïk kum apɛi.
42 porque a sua filha única, de doze anos, estava morrendo. Enquanto Jesus ia caminhando, a multidão o apertava de todos os lados.
43 Ku tiŋ tuany këc thɛ̈kde kɔ̈u kaŋ tɛɛm ruɔ̈ɔ̈n thiäär ku rou ë tɔ̈ kɔc yiic. Ku yeen ëcï wëëu juëc gäm akïm, ku acïn akïm töŋ cï tuaanyde cɔl aŋuɛ̈ɛ̈n.
43 Nisto, chegou uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia. Ela havia gastado com os médicos tudo o que tinha, mas ninguém havia conseguido curá-la.
44 Go bɛ̈n Jethu kɔ̈u ku gɔɔt alanhde thok. Go riɛm kɔ̈ɔ̈c nyin yic.
44 Ela foi por trás de Jesus e tocou na barra da capa dele, e logo o sangue parou de escorrer.
45 Go Jethu thiëc, “Yeŋa cä gɔɔt?” Nawën cïn raan gɛ̈m ye rot, go Pïtɛr lueel, “Bɛ̈ny aa kɔc juëc cï kum kek aa yï pïk.”
45 Aí Jesus perguntou: Todos negaram. Então Pedro disse: — Mestre, todo o povo está rodeando o senhor e o está apertando.
46 Go Jethu bɛn lueel, “Ala raan cä gɔɔt rin aca ŋic lɔn le yen raan ca kony?”
46 Mas Jesus disse:
47 Nawën tïŋ tiŋ awën lɔn cï ye ŋic, go bɛ̈n tënë Jethu ke cï riɔ̈ɔ̈c, ke lɛth ku cuɛt rot piny yecök. Ku lëk Jethu, kɔc nhïïm ëbën yen kënë gɔɔt yen ye, ku tɛ̈ cï tuaanyde guɔ ŋuɛ̈ɛ̈n thïn ë kaam thiin awën.
47 Então a mulher, vendo que não podia mais ficar escondida, veio, tremendo, e se atirou aos pés de Jesus. E, diante de todos, contou a Jesus por que tinha tocado nele e como havia sido curada na mesma hora.
48 Go Jethu lueel tënë ye, “Nyaandiɛ̈ gamdu acï kony. Lɔɔr, ke dɔ̈ɔ̈r Nhialic.”
48 Aí Jesus disse:
49 Kaam wën jiɛɛm Jethu, ke raan rïŋ pan Jariöth ku lëk ye, “Nyaandu acï ɣet wei, duk raan piööc ben rääm nhom.”
49 Jesus ainda estava falando, quando chegou da casa de Jairo um empregado, que disse: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
50 Ku Jethu ëcï wɛ̈t ë mony piŋ, go lɛ̈k Jariöth, “Duk riɔ̈c, dɛɛt yïpuɔ̈u ku gam wɛ̈t yic. Nyaandu abï pial.”
50 Jesus ouviu isso e disse a Jairo:
51 Wën ɣeet yen baai, ee cïn kɔc cïï puɔ̈l bïk la ɣöt kek ye, ee Pïtɛr ku Joon ku Jemith, ku jɔl aa wun ku man meth kepɛ̈c.
51 Quando Jesus chegou à casa de Jairo, deixou que Pedro, João e Tiago entrassem com ele, além do pai e da mãe da menina, e mais ninguém.
52 Tɛ̈wën le Jethu ɣöt, ke yök kɔc ke näk röt, ke dhiau. Go lɛ̈k ke, “Duɔ̈kkë dhiau. Meth akëc thou, anin.”
52 Todos os que estavam ali choravam e se lamentavam por causa da menina. Então Jesus disse:
53 Gokë dɔl guɔ̈p rin ŋic kek ye lɔn cï yen thou.
53 Aí começaram a caçoar dele porque sabiam que ela estava morta.
54 Go meth dɔm cin ku lëk ye, “Manhdiɛ̈ jɔt rot.”
54 Mas Jesus foi, pegou-a pela mão e disse bem alto:
55 Go wɛ̈ike dhuk ku jɔt rot nyin yic. Ku lëk Jethu ke bïk yiëk miëth.
55 Ela tornou a viver e se levantou imediatamente. Aí Jesus mandou que dessem comida a ela.
56 Go kɔc ke dhiëth meth gäi apɛi, ku thɔn Jethu ke bïk kë cï rot looi cïï lëk kɔc kɔ̈k.
56 Os seus pais ficaram muito admirados, mas Jesus mandou que não contassem a ninguém o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.