Lucas 8
Lëk yam (DIKNT) vs BKJ
1 Nawën ke jiël, ku kuɛny gɛɛth yiic ku bɛ̈ɛ̈i ke piööc Wɛ̈t Puɔth Yam rin bääny Nhialic. Ku atuɔ̈ɔ̈cke kathiäär ku rou aake cath kek ye.
1 E aconteceu que, depois disto, ele foi em todas cidades e aldeias, pregando e anunciando as boas novas do reino de Deus; e os doze estavam com ele,
2 Diäär juëc aake cath kek ye aya. Diäär kɔ̈k kamken aake cï Jethu kony jakrɛc ku tuaany, Maria Magdalena cï jakrɛc kadhorou jäl yeguɔ̈p.
2 e certas mulheres, que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios,
3 Ku Joanan tiŋ mony cɔl Kudha raan käk pan bɛ̈ny Antipäth Ɣërot tiit, ku Thuthana ku diäär juëc kɔ̈k ë Jethu kek kɔcken ye buɔɔth kony wɛ̈ɛ̈uken.
3 e Joana, a esposa de Cuza, mordomo de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com os seus bens.
4 Go kɔc juëc aa guëër tënë Jethu gɛɛth yiic, go ke lëk kääŋ kënë,
4 E tendo se ajuntado uma grande multidão, e vindo até ele de todas as cidades, ele falou por parábola:
5 “Raan puɔ̈r ëcï la dom bï la pur. Ke wën ye yen rap wɛɛr dom yic ke kɔ̈th abɛ̈k lööny dhöl yic tɛ̈ ye kɔc tëëk thïn, ku tet diɛt ke aya.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente; e enquanto ele semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a devoraram.
6 Ku lööny kɔ̈th kɔ̈k alɛl nhom tɛ̈ koor tiɔp thïn. Nawën ciilkë, ke ke go guɔ riau rin këc mɛiken ɣet piny apath.
6 E outra caiu sobre a pedra, e, tendo brotado, murchou, porque não havia umidade.
7 Ku lööny kɔ̈th abɛ̈k tɛ̈ ye tiim la kuɔɔth cil thïn, na la tiim juäk ke ke dec rap ku cïk lok apath.
7 E outra caiu entre espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Ku lööny kɔ̈th kɔ̈k tiɔm path yic, ku ciilkë ku lokkë apath ke dït nhïïm apɛi.”
8 E outra caiu em boa terra, e, crescendo, produziu fruto, a cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Go kɔcken ye buɔɔth thiëëc, “Kääŋ kënë wɛ̈tde yic yeŋö?”
9 E os seus discípulos perguntaram-no, dizendo: O que poderia ser esta parábola?
10 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Wek anyuth Nhialic bäänyden cäk ŋic thɛɛr. Ku kɔc kɔ̈k aabï käŋ ŋic ë kɛ̈ŋ ya lɛ̈k ke yiic, rin na cɔk alɔn ye kek daai, ka cïï käŋ bï tïŋ. Ku na cɔk alɔn ye kek wɛ̈t piŋ, ka cïk bï deet yiic.”
10 E ele disse: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros por parábolas, para que vendo, eles não possam enxergar; e ouvindo, eles não possam compreender.
11 Ku lëk Jethu ke, “Kääŋ kënë wɛ̈tde yic akïn. Kɔ̈th cï com aa cït wɛ̈tdiɛ̈n ya piɔ̈ɔ̈c tënë we.
11 Ora, a parábola é esta: A semente é a palavra de Deus.
12 Kɔc kɔ̈k aa cït kɔ̈th cï lööny dhël yic, ye diɛt ke tet. Tɛ̈ piŋ kek löŋ Nhialic, ke jɔŋrac bɔ̈ ku nyiɛɛi löŋ awën kepuɔ̈th bïk wɛ̈t Nhialic cïï piŋ, ku bï ke kony bïk pïr.
12 E os que estão à beira do caminho são os que ouvem; então vem o diabo, e tira a palavra de seus corações, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Kɔc kɔ̈k aa cït kɔ̈th cï com alɛl nhom, aa löŋ Nhialic gam nyin yic ke mit puɔ̈th. Ku aacie kepuɔ̈th ë dɛɛt, aa löŋ Nhialic guɔ wai wei tɛ̈ nɛ̈k ke rin wɛ̈t Nhialic.
13 E aqueles sobre pedra são os que, ouvindo recebem a palavra com alegria; mas não têm raiz, os quais creem por algum tempo, e no tempo da tentação se dispersam.
14 Kɔc kɔ̈k aya aa cït kɔ̈th cï lööny tɛ̈ ye tiim la kuɔɔth cil thïn, keek aa löŋ Nhialic piŋ. Ku käjuëc ke diir rin pïr pinynhom ë tɛ̈n, nhiɛ̈r jiɛɛk ku käpuɔth yekë wïc kepuɔ̈th aa bɛ̈n thïn, ku rɛckë löŋ Nhialic kepuɔ̈th.
14 E a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e indo adiante, são sufocados pelos cuidados e riquezas e deleites desta vida, e não dão fruto com perfeição.
15 Ku kɔc kɔ̈k aa cït kɔ̈th cï puur tiɔm path yic. Keek aa löŋ Nhialic piŋ ku gamkë apɛi, ku käjuëc path aaye yök tënë ke rin ye kek kepuɔ̈th dɛɛt.”
15 Mas a da boa terra, estes são os que, tendo ouvido a palavra de coração sincero e bom, guardam-na e produzem fruto com perseverança.
16 Ku ben lɛ̈k ke, “Acïn raan cï mermer kaŋ ɣäth ɣöt ku kum nyin, tɛ̈dë ke tɛ̈ɛ̈u agen tɔ̈c cök. Aye tɔ̈ɔ̈u ɣöt ciɛl yic rin bï ɣöt amer yic tënë kɔc bɔ̈ ɣöt.
16 Nenhum homem, acendendo uma candeia, a cobre com um vaso, ou a põe debaixo da cama; mas a coloca no castiçal, para que os que entram vejam a luz.
17 Këriëëc ëbën cï thiaan abï bɛ̈ɛ̈i bei kɔc nhïïm, ku këriëëc ëbën cï kum nhom, abï ɣɛ̈th aɣeer ruɛl yic.
17 Porque não há nada em secreto, que não será manifesto; nem alguma coisa oculta, que não se tornará conhecida e venha à luz.
18 Piɛŋkë ku dɛtkë apath tɛ̈ ye wek wël piŋ, rin raan la këdäŋ abï bɛn muɔɔc, ku na ye raan cïn këdäŋ, ke këthiin ye tak lɔn tɔ̈ yen tënë ye, abï nyaai aya.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, até o que parece ter lhe será tomado.
19 Go man Jethu kek wämäthakën bɛ̈n tënë ye, ku cïn tɛ̈ le kek tënë ye rin juëc kɔc ɣööt apɛi.
19 Então, foram ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Go raan tök lɛ̈k Jethu, “Moor ku wämäthakui aa kääc aɣeer, ku aa wïc yï.”
20 E foi-lhe contado por alguns que disseram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Go Jethu lueel tënë ke, “Ma ku wämäthkiɛ̈ aa kɔc wɛ̈t Nhialic piŋ ku loikë.”
21 E, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus, e a praticam.
22 Naɣɔn akäl tök, ke Jethu la riäi yic kek kɔcken ye buɔɔth ku lëk ke, “Lok teemku wär alɔŋtui.” Gokë riäi gɛɛr wïïr.
22 Ora, aconteceu em um certo dia, que ele entrou no barco com seus discípulos, e disse-lhes: Vamos para o outro lado do lago. E eles partiram.
23 Tɛ̈wën gër kek, ke Jethu go nin. Kaam awën niin yen ke yomdït apɛi jɔt rot, ku loi atiaktiak rot abï riäi duɛ̈r thiäŋ pïu, ku duërkë dïïr.
23 Mas, enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago, e enchiam-se de água, estando em perigo.
24 Gokë puɔ̈ɔ̈c ku luelkë, “Bänyda, Bänyda! Ɣok aa muɔu.” Go Jethu rot jɔt ku rël yom ku atiaktiak. Gokë kɔ̈ɔ̈c ku la wär dïl.
24 E, chegando-se a ele, o acordaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e eles cessaram, e houve calmaria.
25 Ku thiëëc ke, “Tɛ̈ gamdun tɛ̈nɛn?” Gokë nhïïm la cɔ̈t ku riɔ̈ɔ̈ckë riɛldït cït kënë, ku jiɛɛmkë kamken, “Ye raan yïndë kënë, na cɔk a yom ku atiaktiak ë ke piŋ wɛ̈tde?”
25 E ele disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Que tipo de homem é este, que ordena até aos ventos e à água, e eles lhe obedecem?
26 Gokë wär Galilia teem ku lek tɔ̈ cɔl Jeratha tɔ̈ wär Galilia alɔŋtui.
26 E eles chegaram à terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.
27 Tɛ̈wën kɛɛc Jethu piny riäi yic, ke mony ë gen kënë la guɔ̈p jakrɛc bɔ̈ tënë ye. Mony kënë ëcie ceŋ alɛ̈th ku ëcie rëër baai, ee ye rëër rɛ̈ŋ nhïïm.
27 E, quando ele desembarcou, saiu-lhe ao encontro, fora da cidade, um certo homem que tinha demônios há muito tempo, e não usava roupas, nem habitava em alguma casa, mas nos sepulcros.
28 Nawën tïŋ Jethu ke lor nhom ke loi wuɔɔu, ku cuɛt rot piny yenhom ku looi kiɛɛu apɛi, “Jethu, wën Nhialic Madhɔl yeŋö wïc ba looi tënë ɣa? Yïn aläŋ duk ɣa tëm awuɔ̈c.”
28 Mas, vendo a Jesus, gritando, caiu diante dele, e disse em alta voz: O que tenho eu para fazer contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Eu suplico-te que não me atormentes.
29 Ee jam këlä rin cï Jethu jɔŋrac yɔ̈ɔ̈k bï jal yeguɔ̈p. Ee ye jɔŋ kënë dɔm arak juëc, na cɔk dɛr piny bï rek cin ku cök ku tit, ke ŋot ke tueny ku dhoŋ luɔ̈ŋ kɔ̈th yecök. Ku ɣɛ̈th jɔk roor tɛ̈ cïï ceŋ.
29 (Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem. Porque frequentemente se apoderara dele; e guardavam-no preso, com correntes e cadeias; e, quebrando os grilhões, era impelido pelo demônio para os desertos).
30 Go Jethu jäl thiëëc, “Cɔl yï ŋa?” Go bɛ̈ɛ̈r, “Ɣok aa kut.” Ee lueel këya rin cï jak juëc la yeguɔ̈p.
30 E Jesus perguntou-lhe, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Go jakrɛc jam ku lɛ̈ŋkë Jethu bï ke cïï cop tɛ̈thuth dït yic, ye kɔc rɛc ɣäth thïn.
31 E pediram-lhe para que não os mandasse para o abismo.
32 Ku duut dïr baai ë nyuäth gɔt cök ë tɛ̈n awën. Go jakrɛc Jethu lɔ̈ŋ bï ke cɔl aa la dïr gup. Goke puɔ̈l.
32 E havia ali uma manada de muitos porcos pastando no monte; e pediram-lhe que lhes permitisse entrar neles; e ele lhos permitiu.
33 Go jakrɛc bɛ̈n bei yeguɔ̈p ku lek dïr baai gup, ku riŋkë agör yic, ku thootkë wïïr ku moukë ëbën.
33 Então, os demônios saindo do homem, entraram nos porcos; e a manada correu violentamente a um lugar íngreme para o lago, e se afogaram.
34 Nawën tïŋ röör ke biöök dïr kë cï rot looi, ke kat bïk wɛ̈t la lɛ̈k kɔc rɛ̈ɛ̈r geeu ku kɔc tɔ̈ bɛ̈ɛ̈i yiic.
34 E aqueles que os alimentavam, vendo o que havia acontecido, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Go kɔc ëbën jal wɛt bïk kë cï rot looi la tïŋ. Nawën lek ɣet tënë Jethu, ke yök mony wäär la guɔ̈p jakrɛc ke cï nyuc Jethu cök, ke ceŋ alɛ̈th, ke la nhom cök. Gokë riɔ̈ɔ̈c.
35 Então, eles saíram para ver o que tinha acontecido, e vieram a Jesus, e encontraram o homem de quem haviam saído os demônios assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e eles ficaram com medo.
36 Ku kɔc ke cï kënë tïŋ, aacï tɛ̈ cï mony la guɔ̈p jakrɛc kuɔny thïn la lɛ̈k kɔc kɔ̈k.
36 E também os que tinham visto aquilo, contaram-lhes como o possuído por demônios havia sido curado.
37 Go kɔc Jeratha ëbën riɔ̈ɔ̈c, ku lëkkë Jethu bï jäl panden. Go Jethu la riäi yic ku dhuk.
37 Então, toda a multidão da terra ao redor dos gadarenos pediu-lhe para que se afastasse deles, porque estavam tomados por grande temor; e entrando ele no barco, retornou.
38 Go mony wën cï Jethu jakrɛc cɔl ajiël yeguɔ̈p, Jethu thiëëc bï cath kek ye. Go Jethu jai ku lëk ye,
38 E o homem de quem haviam saído os demônios, lhe pedia para que pudesse estar com ele, mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Lɔɔr baai tënë kacku ku lɛ̈k ke käjuëc cï Nhialic looi tënë yï.” Go mony kënë jäl ke kuany gɛu yic, ke ye kɔc lɛ̈k käk cï Jethu looi tënë ye.
39 Retorna para a tua própria casa, e mostra quão grandes coisas Deus fez por ti. E ele foi pelo seu caminho, publicando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe fizera.
40 Wën cï Jethu tem ku dhuk wär alɔŋtui, ke lor kɔc juëc apɛi, kɔc ke tit ye.
40 E aconteceu que, ao retornar Jesus, a multidão o recebeu com alegria; porque todos o estavam esperando.
41 Tɛ̈wën ke mony cɔl Jariöth, bɛ̈ny tënë amat kɔc Itharel bɔ̈ aya. Nawën tïŋ Jethu, ke cuɛt rot piny yecök ku lɛ̈ŋ bï la paande,
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era um governante da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, pedia-lhe que fosse à sua casa;
42 rin nyanden töŋ ye ruɔ̈nke thiäär ku rou ëcï dhal apɛi. Go Jethu gam ku lööny dhöl. Ku buɔɔth kɔc juëc ke cïk kum apɛi.
42 porque ele tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Mas, enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Ku tiŋ tuany këc thɛ̈kde kɔ̈u kaŋ tɛɛm ruɔ̈ɔ̈n thiäär ku rou ë tɔ̈ kɔc yiic. Ku yeen ëcï wëëu juëc gäm akïm, ku acïn akïm töŋ cï tuaanyde cɔl aŋuɛ̈ɛ̈n.
43 E uma mulher que tinha um fluxo de sangue havia doze anos, e gastara todos os seus sustentos com médicos, e não pôde ser curada por ninguém,
44 Go bɛ̈n Jethu kɔ̈u ku gɔɔt alanhde thok. Go riɛm kɔ̈ɔ̈c nyin yic.
44 chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e imediatamente estancou o fluxo do seu sangue.
45 Go Jethu thiëc, “Yeŋa cä gɔɔt?” Nawën cïn raan gɛ̈m ye rot, go Pïtɛr lueel, “Bɛ̈ny aa kɔc juëc cï kum kek aa yï pïk.”
45 E disse Jesus: Quem me tocou? Quando todos negavam, Pedro e os que estavam com ele disseram: Mestre, a multidão te aperta e te pressiona, e dizes: Quem me tocou?
46 Go Jethu bɛn lueel, “Ala raan cä gɔɔt rin aca ŋic lɔn le yen raan ca kony?”
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque eu percebi que saiu virtude de mim.
47 Nawën tïŋ tiŋ awën lɔn cï ye ŋic, go bɛ̈n tënë Jethu ke cï riɔ̈ɔ̈c, ke lɛth ku cuɛt rot piny yecök. Ku lëk Jethu, kɔc nhïïm ëbën yen kënë gɔɔt yen ye, ku tɛ̈ cï tuaanyde guɔ ŋuɛ̈ɛ̈n thïn ë kaam thiin awën.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, ela veio tremendo, e prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como ela fora curada imediatamente.
48 Go Jethu lueel tënë ye, “Nyaandiɛ̈ gamdu acï kony. Lɔɔr, ke dɔ̈ɔ̈r Nhialic.”
48 E ele lhe disse: Filha, tem bom ânimo, a tua fé te sarou; vai em paz.
49 Kaam wën jiɛɛm Jethu, ke raan rïŋ pan Jariöth ku lëk ye, “Nyaandu acï ɣet wei, duk raan piööc ben rääm nhom.”
49 Enquanto ele ainda falava, veio alguém da casa do governante da sinagoga, dizendo: A tua filha está morta; não incomodes o Mestre.
50 Ku Jethu ëcï wɛ̈t ë mony piŋ, go lɛ̈k Jariöth, “Duk riɔ̈c, dɛɛt yïpuɔ̈u ku gam wɛ̈t yic. Nyaandu abï pial.”
50 Mas Jesus, ouvindo-o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 Wën ɣeet yen baai, ee cïn kɔc cïï puɔ̈l bïk la ɣöt kek ye, ee Pïtɛr ku Joon ku Jemith, ku jɔl aa wun ku man meth kepɛ̈c.
51 E, ele entrando na casa, não permitiu que nenhum homem entrasse, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai e a mãe da menina.
52 Tɛ̈wën le Jethu ɣöt, ke yök kɔc ke näk röt, ke dhiau. Go lɛ̈k ke, “Duɔ̈kkë dhiau. Meth akëc thou, anin.”
52 E todos choravam, e a pranteavam; mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Gokë dɔl guɔ̈p rin ŋic kek ye lɔn cï yen thou.
53 E eles riam dele, para o desprezarem, sabendo que ela estava morta.
54 Go meth dɔm cin ku lëk ye, “Manhdiɛ̈ jɔt rot.”
54 E ele, pondo-os todos fora, tomando-a pela mão, e clamou, dizendo: Menina, levanta-te.
55 Go wɛ̈ike dhuk ku jɔt rot nyin yic. Ku lëk Jethu ke bïk yiëk miëth.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e ele ordenou que lhe dessem de comer.
56 Go kɔc ke dhiëth meth gäi apɛi, ku thɔn Jethu ke bïk kë cï rot looi cïï lëk kɔc kɔ̈k.
56 E seus pais ficaram admirados; mas ele ordenou-lhes que a nenhum homem contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.