Lucas 6
Lëk yam (DIKNT) vs VC
1 Naɣɔn aköl cïï kɔc Itharel ye luui, Jethu kek kɔcken ye buɔɔth aake cath ke kuany dhël yic kam dum. Go kɔcken ye buɔɔth rap thoŋ ku koikë ke kecin, ku camkë ke.
1 Em dia de sábado, Jesus atravessava umas plantações; seus discípulos iam colhendo espigas {de trigo}, as debulhavam na mão e comiam.
2 Go kɔc akut Parathï kɔ̈k lueel, “Yeŋö ye wek luui aköl cï löŋdan Itharel pëën bï kɔc cïï ye luui thïn?”
2 Alguns dos fariseus lhes diziam: Por que fazeis o que não é permitido no sábado?
3 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Këckë kë cï Debit looi wäthɛɛr kaŋ kueen? Wäär nɛ̈k cɔk ye kek kacke,
3 Jesus respondeu: Acaso não tendes lido o que fez Davi, quando teve fome, ele e os seus companheiros;
4 go la luaŋ Nhialic ku lööm ayum yaath cï tɔ̈ɔ̈u tënë Nhialic ku ciɛm, ku gɛ̈m kacke aya bïk cam. Ku ayum kënë ëcï lɔ̈ŋda pëën bï kuat raan ë path cïï cam. Ee raan käk Nhialic yen ë ye cam ë rot.”
4 como entrou na casa de Deus e tomou os pães da proposição e deles comeu e deu de comer aos seus companheiros, se bem que só aos sacerdotes era permitido comê-los?
5 Ku wit Jethu wɛ̈tde ëlä, “Manh Raan ë bɛ̈ny këriëëc ëbën agut aköl lɔ̈ŋ.”
5 E ajuntou: O Filho do Homem é senhor também do sábado.
6 Naɣɔn aköl dɛ̈t, aköl cïï kɔc ye luui ke Jethu la tɛ̈n amat kɔc Itharel ku piööc. Ku mony cï cin cuëc ruai ë tɔ̈ thïn.
6 Em outro dia de sábado, Jesus entrou na sinagoga e ensinava. Achava-se ali um homem que tinha a mão direita seca.
7 Go kɔc kɔ̈k piööc lööŋ Mothith, ku kɔc kɔ̈k akut Parathï ke tɔ̈ thïn wïc bïk tïŋ, lɔn bï Jethu mony kënë kony bïk la luɔm, rin cï yen ye kony aköl cïï kɔc ye luui.
7 Ora, os escribas e os fariseus observavam Jesus para ver se ele curaria no dia de sábado. Eles teriam então pretexto para acusá-lo.
8 Ku Jethu ë ŋic kë tɔ̈ kepuɔ̈th, go lɛ̈k mony awën cï cin ruai, “Jɔt rot ku bäär tueŋ tɛ̈n kɔc nhïïm.” Go bɛ̈n ku kɛ̈ɛ̈c.
8 Mas Jesus conhecia os pensamentos deles e disse ao homem que tinha a mão seca: Levanta-te e põe-te em pé, aqui no meio. Ele se levantou e ficou em pé.
9 Go Jethu ke thiëëc, “Yeŋö ye lɔ̈ŋda päl ɣo buk looi aköl cïï kɔc ye luui? Ye këpath aye kërac, bï raan kony bï pïr, kua pɛ̈l wei bï thou?”
9 Disse-lhes Jesus: Pergunto-vos se no sábado é permitido fazer o bem ou o mal; salvar a vida, ou deixá-la perecer.
10 Ku döt ke ëbën ku lëk mony awën cï cin ruai, “Nyoth yïcin.” Go yecin nyooth. Go ciɛɛnde piath.
10 E relanceando os olhos sobre todos, disse ao homem: Estende tua mão. Ele a estendeu, e foi-lhe restabelecida a mão.
11 Tɛ̈ɛ̈në, go kɔc ater Jethu puɔ̈th riääk apɛi, ku matkë kë bïk looi tënë ye.
11 Mas eles encheram-se de furor e indagavam uns aos outros o que fariam a Jesus.
12 Naɣɔn akäl tök ë nïnkä yiic, ke Jethu la gɔt nhom tɛ̈ cïï ceŋ bï la röök, ku jɔl ruu röök tënë Nhialic.
12 Naqueles dias, Jesus retirou-se a uma montanha para rezar, e passou aí toda a noite orando a Deus.
13 Nawën bak piny ke cɔl kɔcken ye buɔɔth, ku kuany raan thiäär ku rou keyiic ku ciëk ke ke cɔl atuuc.
13 Ao amanhecer, chamou os seus discípulos e escolheu doze dentre eles que chamou de apóstolos:
14 — ausente —
14 Simão, a quem deu o sobrenome de Pedro; André, seu irmão; Tiago, João, Filipe, Bartolomeu,
15 — ausente —
15 Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu; Simão, chamado Zelador;
16 — ausente —
16 Judas, irmão de Tiago; e Judas Iscariotes, aquele que foi o traidor.
17 — ausente —
17 Descendo com eles, parou numa planície. Aí se achava um grande número de seus discípulos e uma grande multidão de pessoas vindas da Judéia, de Jerusalém, da região marítima, de Tiro e Sidônia, que tinham vindo para ouvi-lo e ser curadas das suas enfermidades.
18 — ausente —
18 E os que eram atormentados dos espíritos imundos ficavam livres.
19 Ee wïc kuat raan ëbën bï gɔɔt, rin riɛl yen kɔc kony bïk pial ë ye yök yeguɔ̈p ë path tɔ̈ cï ye gɔɔt.
19 Todo o povo procurava tocá-lo, pois saía dele uma força que os curava a todos.
20 Go Jethu yenhom wɛ̈l kɔcken ye buɔɔth ku lueel,
20 Então ele ergueu os olhos para os seus discípulos e disse: Bem-aventurados vós que sois pobres, porque vosso é o Reino de Deus!
21 Wek aa mit gup wek kɔc nɛ̈k cɔk ëmën, rin wek aabï kuɛth aköldä!
21 Bem-aventurados vós que agora tendes fome, porque sereis fartos! Bem-aventurados vós que agora chorais, porque vos alegrareis!
22 Wek aa mit gup tɔ̈ mɛɛn week, ku cop week wei ku lat week,
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, vos expulsarem, vos ultrajarem, e quando repelirem o vosso nome como infame por causa do Filho do Homem!
23 “Wäthɛɛr wärken dït aake cï käk cït käkkä looi tënë kɔc käk Nhialic tïŋ. Këya, tɛ̈ looi käkkä röt tënë week, ke we mit puɔ̈th rin wek aabä ariöpdït yök tënë Nhialic.
23 Alegrai-vos naquele dia e exultai, porque grande é o vosso galardão no céu. Era assim que os pais deles tratavam os profetas.
24 Tɛ̈ rɛɛc yen thïn tënë week, wek kɔc cï jak ëmën,
24 Mas ai de vós, ricos, porque tendes a vossa consolação!
25 Tɛ̈ rɛɛc yen thïn tënë week, wek kɔc cï kuɛth ëmën, rin wek aabï cɔk nɔ̈k.
25 Ai de vós, que estais fartos, porque vireis a ter fome! Ai de vós, que agora rides, porque gemereis e chorareis!
26 Ku tɛ̈ rɛɛc yen thïn tënë we tɛ̈ bï kɔc ëbën jam käpath ë riɛnkun,
26 Ai de vós, quando vos louvarem os homens, porque assim faziam os pais deles aos falsos profetas!
27 “Ku wek alɛ̈k kënë wek kɔc piŋ wɛ̈lkiɛ̈, Nhiarkë kɔc atɛrdun, ku yakë käpath looi tënë kɔc man we.
27 Digo-vos a vós que me ouvis: amai os vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,
28 Thiëc Nhialic bï kɔc ye wïc diɛ̈t yï yök kërac dɔɔc, ku rɔ̈ɔ̈k rin kɔc yï bui.
28 abençoai os que vos maldizem e orai pelos que vos injuriam.
29 Tɛ̈ maŋ raan yïgëm, ke wɛ̈l gëm dɛ̈t aya. Këya cïmën ë kënë, na wïc raan alath tënë yï ke duk pën alanh dɛ̈t aya.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra. E ao que te tirar a capa, não impeças de levar também a túnica.
30 Na wïc raan këdäŋ tënë yï ke gäm ye, ku duk raan cï këdu nyaai thiëc bï cool tënë yï.
30 Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.
31 Loi këpath tënë kɔc kɔ̈k cïmën nhiɛɛr yïn këpath bï looi tënë yï aya.
31 O que quereis que os homens vos façam, fazei-o também a eles.
32 “Na ye ke nhiaar kɔc nhiar yï kepɛ̈c, ke yï yök lɛc Nhialic? Ayï kɔc kärɛc looi aa nhiar kɔc nhiar ke aya.
32 Se amais os que vos amam, que recompensa mereceis? Também os pecadores amam aqueles que os amam.
33 Ku na ye käpath looi tënë kɔc käpath looi tënë yï kepɛ̈c, ke yï yök lɛc Nhialic? Ayï kɔc kärɛc looi aa käpath looi tënë kɔc nhiar ke.
33 E se fazeis bem aos que vos fazem bem, que recompensa mereceis? Pois o mesmo fazem também os pecadores.
34 Ku na ye këdu gam tënë raan ye ŋɔ̈ɔ̈th ciɛ̈t bï cuɔ̈ɔ̈t aköldä, ke Nhialic mit puɔ̈u tënë yï? Agut kɔc kärɛc looi aa käkken gäm kɔc rɛc kɔ̈k cït ke, rin ye kek ye tak ciɛ̈t käkken bï dhuɔ̈k ke ëbën aköldä.
34 Se emprestais àqueles de quem esperais receber, que recompensa mereceis? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Na ye këya, nhiar kɔc atɛrdu, ku loi käpath tënë ke. Yakë käkkun gam ë path ku duɔ̈kkë ye ŋɔ̈ɔ̈th lɔn bï we cuɔ̈ɔ̈t. Wek abä acutdït apɛi yök. Ku wek aabï ya mïth Nhialic Madhɔl, rin alir puɔ̈u tënë kɔc ëbën, agut kɔc na cɔk këpath looi tënë ke, ke cïï ke tiŋ puɔ̈th, ku kɔc rac aya.
35 Pelo contrário, amai os vossos inimigos, fazei bem e emprestai, sem daí esperar nada. E grande será a vossa recompensa e sereis filhos do Altíssimo, porque ele é bom para com os ingratos e maus.
36 Liɛrkë puɔ̈th cïmën ye Wuurdun puɔ̈u liɛr.
36 Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 “Duɔ̈kkë kɔc ye luɔ̈k wei bï Nhialic we cïï ye luɔ̈k wei. Duɔ̈kkë kɔc kɔ̈k ye tɛ̈m awuɔ̈c bï Nhialic we cïï ye tɛ̈m awuɔ̈c. Pälkë wɛ̈t piny tënë kɔc kɔ̈k bï Nhialic wɛ̈t päl piny tënë we.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados;
38 Na ye kɔc kɔ̈k muɔɔc ke Nhialic abï muɔɔc aya. Abä athëmdït cïï ciɛnku lëu bïk muk yiëk yï, rin käk ye looi tënë kɔc kɔ̈k, kek aabï Nhialic looi tënë yï.”
38 dai, e dar-se-vos-á. Colocar-vos-ão no regaço medida boa, cheia, recalcada e transbordante, porque, com a mesma medida com que medirdes, sereis medidos vós também.
39 Ku lëk Jethu ke kääŋ ëlä, “Lëu raan cï cɔɔr bï cɔɔr dɛ̈t thel? Cïk lëu bïk lööny adhuɔ̈m yic kedhie?
39 Propôs-lhes também esta comparação: Pode acaso um cego guiar outro cego? Não cairão ambos na cova?
40 Acïn manh piööc dït tënë raanden piööc. Ku manh piööc na le piɔ̈ɔ̈cde thöl ka cït raanden piööc.
40 O discípulo não é superior ao mestre; mas todo discípulo perfeito será como o seu mestre.
41 Yeŋö ye yïn kërɛɛc dït ye looi kuc, ku ye tïŋ kërɛɛc cï wämuuth looi?
41 Por que vês tu o argueiro no olho de teu irmão e não reparas na trave que está no teu olho?
42 Acïï lëu ba wämuuth wɛ̈ɛ̈t bï kërɛɛc thiin ye looi puɔ̈l, tɛ̈ cïï yïn rot kɔŋ wɛ̈ɛ̈t ba kärɛc ye looi puɔ̈l. Awëëŋkui! Kaŋkë kärɛc yakë ke looi puɔ̈l, ku abäk lëu bäk wämäthkun jäl wɛ̈ɛ̈t bïk kärɛc thii yekë ke looi puɔ̈l.”
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Deixa-me, irmão, tirar de teu olho o argueiro, quando tu não vês a trave no teu olho? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho e depois enxergarás para tirar o argueiro do olho de teu irmão.
43 Ku la Jethu tueŋ ku lueel ëlä, “Tim cï cil tɛ̈path acie luɔk mïth rɛc, ku tim cï cil tɛ̈rac acie luɔk mïth path.
43 Uma árvore boa não dá frutos maus, uma árvore má não dá bom fruto.
44 Këya, tim aye ŋic ë miɛ̈thke. Acïï lëu ba mïth tim dɛ̈t la kuany tim dɛ̈t cök.
44 Porquanto cada árvore se conhece pelo seu fruto. Não se colhem figos dos espinheiros, nem se apanham uvas dos abrolhos.
45 Raan path ë luui käpath, rin käpuɔth tɔ̈ yepuɔ̈u. Ku raan rac ë luui kärɛc, rin kärɛc tɔ̈ yepuɔ̈u. Wël ye ke lueel, aa käk tɔ̈ yïpuɔ̈u nyuɔɔth.
45 O homem bom tira coisas boas do bom tesouro do seu coração, e o homem mau tira coisas más do seu mau tesouro, porque a boca fala daquilo de que o coração está cheio.
46 “Yeŋö ye wek ɣa cɔɔl, ‘Bɛ̈ny, Bɛ̈ny’ ku wek aa cie kë ca lueel ye looi?
46 Por que me chamais: Senhor, Senhor... e não fazeis o que digo?
47 Kuat raan ë bɛ̈n ku piŋ wɛ̈tdiɛ̈ ku theek ɣa ku looi,
47 Todo aquele que vem a mim ouve as minhas palavras e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante.
48 acït raan cï ɣɔ̈nde ŋiɛc buth tɛ̈thöny. Nawën la aboor bɛ̈n, ku cɔk pïu ɣöt gɔ̈ɔ̈l piny, ku ɣöt cïï yic cɔk päk rin cï ye ŋiɛc buth.
48 É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou bem fundo e pôs os alicerces sobre a rocha. As águas transbordaram, precipitaram-se as torrentes contra aquela casa e não a puderam abalar, porque ela estava bem construída.
49 Ku raan wɛ̈lkiɛ̈ piŋ ku cïï ɣa thek bï ke looi, acït raan ɣöt buth tɔ̈ ye aboor tëëk. Na la aboor bɛ̈n ke wit ɣöt!”
49 Mas aquele que as ouve e não as observa é semelhante ao homem que construiu a sua casa sobre a terra movediça, sem alicerces. A torrente investiu contra ela, e ela logo ruiu; e grande foi a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.