Lucas 6

Lëk yam (DIKNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Naɣɔn aköl cïï kɔc Itharel ye luui, Jethu kek kɔcken ye buɔɔth aake cath ke kuany dhël yic kam dum. Go kɔcken ye buɔɔth rap thoŋ ku koikë ke kecin, ku camkë ke.
1 Aconteceu que, num sábado, passando Jesus pelas searas, os seus discípulos colhiam e comiam espigas, debulhando-as com as mãos.
2 Go kɔc akut Parathï kɔ̈k lueel, “Yeŋö ye wek luui aköl cï löŋdan Itharel pëën bï kɔc cïï ye luui thïn?”
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito aos sábados?
3 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Këckë kë cï Debit looi wäthɛɛr kaŋ kueen? Wäär nɛ̈k cɔk ye kek kacke,
3 Respondeu-lhes Jesus: Nem ao menos tendes lido o que fez Davi, quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 go la luaŋ Nhialic ku lööm ayum yaath cï tɔ̈ɔ̈u tënë Nhialic ku ciɛm, ku gɛ̈m kacke aya bïk cam. Ku ayum kënë ëcï lɔ̈ŋda pëën bï kuat raan ë path cïï cam. Ee raan käk Nhialic yen ë ye cam ë rot.”
4 Como entrou na casa de Deus, tomou, e comeu os pães da proposição, e os deu aos que com ele estavam, pães que não lhes era lícito comer, mas exclusivamente aos sacerdotes?
5 Ku wit Jethu wɛ̈tde ëlä, “Manh Raan ë bɛ̈ny këriëëc ëbën agut aköl lɔ̈ŋ.”
5 E acrescentou-lhes: O Filho do Homem é senhor do sábado.
6 Naɣɔn aköl dɛ̈t, aköl cïï kɔc ye luui ke Jethu la tɛ̈n amat kɔc Itharel ku piööc. Ku mony cï cin cuëc ruai ë tɔ̈ thïn.
6 Sucedeu que, em outro sábado, entrou ele na sinagoga e ensinava. Ora, achava-se ali um homem cuja mão direita estava ressequida.
7 Go kɔc kɔ̈k piööc lööŋ Mothith, ku kɔc kɔ̈k akut Parathï ke tɔ̈ thïn wïc bïk tïŋ, lɔn bï Jethu mony kënë kony bïk la luɔm, rin cï yen ye kony aköl cïï kɔc ye luui.
7 Os escribas e os fariseus observavam-no, procurando ver se ele faria uma cura no sábado, a fim de acharem de que o acusar.
8 Ku Jethu ë ŋic kë tɔ̈ kepuɔ̈th, go lɛ̈k mony awën cï cin ruai, “Jɔt rot ku bäär tueŋ tɛ̈n kɔc nhïïm.” Go bɛ̈n ku kɛ̈ɛ̈c.
8 Mas ele, conhecendo-lhes os pensamentos, disse ao homem da mão ressequida: Levanta-te e vem para o meio; e ele, levantando-se, permaneceu de pé.
9 Go Jethu ke thiëëc, “Yeŋö ye lɔ̈ŋda päl ɣo buk looi aköl cïï kɔc ye luui? Ye këpath aye kërac, bï raan kony bï pïr, kua pɛ̈l wei bï thou?”
9 Então, disse Jesus a eles: Que vos parece? É lícito, no sábado, fazer o bem ou o mal? Salvar a vida ou deixá-la perecer?
10 Ku döt ke ëbën ku lëk mony awën cï cin ruai, “Nyoth yïcin.” Go yecin nyooth. Go ciɛɛnde piath.
10 E, fitando todos ao redor, disse ao homem: Estende a mão. Ele assim o fez, e a mão lhe foi restaurada.
11 Tɛ̈ɛ̈në, go kɔc ater Jethu puɔ̈th riääk apɛi, ku matkë kë bïk looi tënë ye.
11 Mas eles se encheram de furor e discutiam entre si quanto ao que fariam a Jesus.
12 Naɣɔn akäl tök ë nïnkä yiic, ke Jethu la gɔt nhom tɛ̈ cïï ceŋ bï la röök, ku jɔl ruu röök tënë Nhialic.
12 Naqueles dias, retirou-se para o monte, a fim de orar, e passou a noite orando a Deus.
13 Nawën bak piny ke cɔl kɔcken ye buɔɔth, ku kuany raan thiäär ku rou keyiic ku ciëk ke ke cɔl atuuc.
13 E, quando amanheceu, chamou a si os seus discípulos e escolheu doze dentre eles, aos quais deu também o nome de apóstolos:
14 — ausente —
14 Simão, a quem acrescentou o nome de Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 — ausente —
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 — ausente —
16 Judas, filho de Tiago, e Judas Iscariotes, que se tornou traidor.
17 — ausente —
17 E, descendo com eles, parou numa planura onde se encontravam muitos discípulos seus e grande multidão do povo, de toda a Judeia, de Jerusalém e do litoral de Tiro e de Sidom,
18 — ausente —
18 que vieram para o ouvirem e serem curados de suas enfermidades; também os atormentados por espíritos imundos eram curados.
19 Ee wïc kuat raan ëbën bï gɔɔt, rin riɛl yen kɔc kony bïk pial ë ye yök yeguɔ̈p ë path tɔ̈ cï ye gɔɔt.
19 E todos da multidão procuravam tocá-lo, porque dele saía poder; e curava todos.
20 Go Jethu yenhom wɛ̈l kɔcken ye buɔɔth ku lueel,
20 Então, olhando ele para os seus discípulos, disse-lhes:
21 Wek aa mit gup wek kɔc nɛ̈k cɔk ëmën, rin wek aabï kuɛth aköldä!
21 Bem-aventurados vós, os que agora tendes fome, porque sereis fartos.
22 Wek aa mit gup tɔ̈ mɛɛn week, ku cop week wei ku lat week,
22 Bem-aventurados sois quando os homens vos odiarem e quando vos expulsarem da sua companhia, vos injuriarem e rejeitarem o vosso nome como indigno, por causa do Filho do Homem.
23 “Wäthɛɛr wärken dït aake cï käk cït käkkä looi tënë kɔc käk Nhialic tïŋ. Këya, tɛ̈ looi käkkä röt tënë week, ke we mit puɔ̈th rin wek aabä ariöpdït yök tënë Nhialic.
23 Regozijai-vos naquele dia e exultai, porque grande é o vosso galardão no céu; pois dessa forma procederam seus pais com os profetas.
24 Tɛ̈ rɛɛc yen thïn tënë week, wek kɔc cï jak ëmën,
24 Mas ai de vós, os ricos! Porque tendes a vossa consolação.
25 Tɛ̈ rɛɛc yen thïn tënë week, wek kɔc cï kuɛth ëmën, rin wek aabï cɔk nɔ̈k.
25 Ai de vós, os que estais agora fartos! Porque vireis a ter fome.
26 Ku tɛ̈ rɛɛc yen thïn tënë we tɛ̈ bï kɔc ëbën jam käpath ë riɛnkun,
26 Ai de vós, quando todos vos louvarem! Porque assim procederam seus pais com os falsos profetas.
27 “Ku wek alɛ̈k kënë wek kɔc piŋ wɛ̈lkiɛ̈, Nhiarkë kɔc atɛrdun, ku yakë käpath looi tënë kɔc man we.
27 Digo-vos, porém, a vós outros que me ouvis: amai os vossos inimigos, fazei o bem aos que vos odeiam;
28 Thiëc Nhialic bï kɔc ye wïc diɛ̈t yï yök kërac dɔɔc, ku rɔ̈ɔ̈k rin kɔc yï bui.
28 bendizei aos que vos maldizem, orai pelos que vos caluniam.
29 Tɛ̈ maŋ raan yïgëm, ke wɛ̈l gëm dɛ̈t aya. Këya cïmën ë kënë, na wïc raan alath tënë yï ke duk pën alanh dɛ̈t aya.
29 Ao que te bate numa face, oferece-lhe também a outra; e, ao que tirar a tua capa, deixa-o levar também a túnica;
30 Na wïc raan këdäŋ tënë yï ke gäm ye, ku duk raan cï këdu nyaai thiëc bï cool tënë yï.
30 dá a todo o que te pede; e, se alguém levar o que é teu, não entres em demanda.
31 Loi këpath tënë kɔc kɔ̈k cïmën nhiɛɛr yïn këpath bï looi tënë yï aya.
31 Como quereis que os homens vos façam, assim fazei-o vós também a eles.
32 “Na ye ke nhiaar kɔc nhiar yï kepɛ̈c, ke yï yök lɛc Nhialic? Ayï kɔc kärɛc looi aa nhiar kɔc nhiar ke aya.
32 Se amais os que vos amam, qual é a vossa recompensa? Porque até os pecadores amam aos que os amam.
33 Ku na ye käpath looi tënë kɔc käpath looi tënë yï kepɛ̈c, ke yï yök lɛc Nhialic? Ayï kɔc kärɛc looi aa käpath looi tënë kɔc nhiar ke.
33 Se fizerdes o bem aos que vos fazem o bem, qual é a vossa recompensa? Até os pecadores fazem isso.
34 Ku na ye këdu gam tënë raan ye ŋɔ̈ɔ̈th ciɛ̈t bï cuɔ̈ɔ̈t aköldä, ke Nhialic mit puɔ̈u tënë yï? Agut kɔc kärɛc looi aa käkken gäm kɔc rɛc kɔ̈k cït ke, rin ye kek ye tak ciɛ̈t käkken bï dhuɔ̈k ke ëbën aköldä.
34 E, se emprestais àqueles de quem esperais receber, qual é a vossa recompensa? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Na ye këya, nhiar kɔc atɛrdu, ku loi käpath tënë ke. Yakë käkkun gam ë path ku duɔ̈kkë ye ŋɔ̈ɔ̈th lɔn bï we cuɔ̈ɔ̈t. Wek abä acutdït apɛi yök. Ku wek aabï ya mïth Nhialic Madhɔl, rin alir puɔ̈u tënë kɔc ëbën, agut kɔc na cɔk këpath looi tënë ke, ke cïï ke tiŋ puɔ̈th, ku kɔc rac aya.
35 Amai, porém, os vossos inimigos, fazei o bem e emprestai, sem esperar nenhuma paga; será grande o vosso galardão, e sereis filhos do Altíssimo. Pois ele é benigno até para com os ingratos e maus.
36 Liɛrkë puɔ̈th cïmën ye Wuurdun puɔ̈u liɛr.
36 Sede misericordiosos, como também é misericordioso vosso Pai.
37 “Duɔ̈kkë kɔc ye luɔ̈k wei bï Nhialic we cïï ye luɔ̈k wei. Duɔ̈kkë kɔc kɔ̈k ye tɛ̈m awuɔ̈c bï Nhialic we cïï ye tɛ̈m awuɔ̈c. Pälkë wɛ̈t piny tënë kɔc kɔ̈k bï Nhialic wɛ̈t päl piny tënë we.
37 Não julgueis e não sereis julgados; não condeneis e não sereis condenados; perdoai e sereis perdoados;
38 Na ye kɔc kɔ̈k muɔɔc ke Nhialic abï muɔɔc aya. Abä athëmdït cïï ciɛnku lëu bïk muk yiëk yï, rin käk ye looi tënë kɔc kɔ̈k, kek aabï Nhialic looi tënë yï.”
38 dai, e dar-se-vos-á; boa medida, recalcada, sacudida, transbordante, generosamente vos darão; porque com a medida com que tiverdes medido vos medirão também.
39 Ku lëk Jethu ke kääŋ ëlä, “Lëu raan cï cɔɔr bï cɔɔr dɛ̈t thel? Cïk lëu bïk lööny adhuɔ̈m yic kedhie?
39 Propôs-lhes também uma parábola: Pode, porventura, um cego guiar a outro cego? Não cairão ambos no barranco?
40 Acïn manh piööc dït tënë raanden piööc. Ku manh piööc na le piɔ̈ɔ̈cde thöl ka cït raanden piööc.
40 O discípulo não está acima do seu mestre; todo aquele, porém, que for bem-instruído será como o seu mestre.
41 Yeŋö ye yïn kërɛɛc dït ye looi kuc, ku ye tïŋ kërɛɛc cï wämuuth looi?
41 Por que vês tu o argueiro no olho de teu irmão, porém não reparas na trave que está no teu próprio?
42 Acïï lëu ba wämuuth wɛ̈ɛ̈t bï kërɛɛc thiin ye looi puɔ̈l, tɛ̈ cïï yïn rot kɔŋ wɛ̈ɛ̈t ba kärɛc ye looi puɔ̈l. Awëëŋkui! Kaŋkë kärɛc yakë ke looi puɔ̈l, ku abäk lëu bäk wämäthkun jäl wɛ̈ɛ̈t bïk kärɛc thii yekë ke looi puɔ̈l.”
42 Como poderás dizer a teu irmão: Deixa, irmão, que eu tire o argueiro do teu olho, não vendo tu mesmo a trave que está no teu? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho e, então, verás claramente para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 Ku la Jethu tueŋ ku lueel ëlä, “Tim cï cil tɛ̈path acie luɔk mïth rɛc, ku tim cï cil tɛ̈rac acie luɔk mïth path.
43 Não há árvore boa que dê mau fruto; nem tampouco árvore má que dê bom fruto.
44 Këya, tim aye ŋic ë miɛ̈thke. Acïï lëu ba mïth tim dɛ̈t la kuany tim dɛ̈t cök.
44 Porquanto cada árvore é conhecida pelo seu próprio fruto. Porque não se colhem figos de espinheiros, nem dos abrolhos se vindimam uvas.
45 Raan path ë luui käpath, rin käpuɔth tɔ̈ yepuɔ̈u. Ku raan rac ë luui kärɛc, rin kärɛc tɔ̈ yepuɔ̈u. Wël ye ke lueel, aa käk tɔ̈ yïpuɔ̈u nyuɔɔth.
45 O homem bom do bom tesouro do coração tira o bem, e o mau do mau tesouro tira o mal; porque a boca fala do que está cheio o coração.
46 “Yeŋö ye wek ɣa cɔɔl, ‘Bɛ̈ny, Bɛ̈ny’ ku wek aa cie kë ca lueel ye looi?
46 Por que me chamais Senhor, Senhor, e não fazeis o que vos mando?
47 Kuat raan ë bɛ̈n ku piŋ wɛ̈tdiɛ̈ ku theek ɣa ku looi,
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante.
48 acït raan cï ɣɔ̈nde ŋiɛc buth tɛ̈thöny. Nawën la aboor bɛ̈n, ku cɔk pïu ɣöt gɔ̈ɔ̈l piny, ku ɣöt cïï yic cɔk päk rin cï ye ŋiɛc buth.
48 É semelhante a um homem que, edificando uma casa, cavou, abriu profunda vala e lançou o alicerce sobre a rocha; e, vindo a enchente, arrojou-se o rio contra aquela casa e não a pôde abalar, por ter sido bem-construída.
49 Ku raan wɛ̈lkiɛ̈ piŋ ku cïï ɣa thek bï ke looi, acït raan ɣöt buth tɔ̈ ye aboor tëëk. Na la aboor bɛ̈n ke wit ɣöt!”
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre a terra sem alicerces, e, arrojando-se o rio contra ela, logo desabou; e aconteceu que foi grande a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.