Lucas 4
Lëk yam (DIKNT) vs ARA
1 Go Jethu jäl wär Jordan ke cï Wëi Nhialic la yeguɔ̈p, ku ɣɛ̈th roor tɛ̈ cïï ceŋ,
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do Jordão e foi guiado pelo mesmo Espírito, no deserto,
2 tɛ̈ cï jɔŋrac ye bɛ̈n la them thïn nïn thiärŋuan. Ku ëcie mïth ë nïnkä yiic ëbën, nawën cïk thök ke jɔl cɔk nɔ̈k.
2 durante quarenta dias, sendo tentado pelo diabo. Nada comeu naqueles dias, ao fim dos quais teve fome.
3 Go jɔŋrac rot cuɔ̈t ye ku lueel, “Na ye Wën Nhialic ke lɛ̈k alel kënë bï ya ayup.”
3 Disse-lhe, então, o diabo: Se és o Filho de Deus, manda que esta pedra se transforme em pão.
4 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Acï gɔ̈t thɛɛr ëlä, ‘Raan acie pïr ayup ë rot.’ ”
4 Mas Jesus lhe respondeu: Está escrito:
5 Go jɔŋrac ɣäth tɛ̈thöny, ku nyuth bɛ̈ɛ̈i pinynhom ëbën nyin yic.
5 E, elevando-o, mostrou-lhe, num momento, todos os reinos do mundo.
6 Ku lueel tënë ye, “Käkkä ëbën aacï gäm ɣa, ku alɛ̈u ba ke gäm raan ca tak.
6 Disse-lhe o diabo: Dar-te-ei toda esta autoridade e a glória destes reinos, porque ela me foi entregue, e a dou a quem eu quiser.
7 Këya, na dor ɣa ka bï ya käkku ëbën.”
7 Portanto, se prostrado me adorares, toda será tua.
8 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r tënë ye, “Acï gɔ̈t ëlä, ‘Yïn abï Nhialic Bänydu door ku loi wɛ̈tde yetök!’ ”
8 Mas Jesus lhe respondeu: Está escrito:
9 Go jɔŋrac ɣäth Jeruthalem, ku tɛ̈ɛ̈u luaŋ Nhialic nhom ku lueel, “Na ye Wën Nhialic ke yï cuɛt rot piny tɛ̈mec kënë,
9 Então, o levou a Jerusalém, e o colocou sobre o pináculo do templo, e disse: Se és o Filho de Deus, atira-te daqui abaixo;
10 rin ëcï gɔ̈t ëlä Nhialic abä atuɔ̈ɔ̈cke lɛ̈k bïk yï tiit,
10 porque está escrito: Aos seus anjos ordenará a teu respeito que te guardem;
11 ku mukkë yï kecin, ba yïcök cïï cɔk dɛɛny alɛl.”
11 e: Eles te susterão nas suas mãos, para não tropeçares nalguma pedra.
12 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Acï lueel thɛɛr ëlä, ‘Duk Nhialic Bänydu them ë path.’ ”
12 Respondeu-lhe Jesus: Dito está:
13 Nawën cï jɔŋrac Jethu jäl them ë dhɔ̈lkä yiic ëbën, ke nyiëëŋ piny ku pɛ̈l kaam koor.
13 Passadas que foram as tentações de toda sorte, apartou-se dele o diabo, até momento oportuno.
14 Go Jethu ke tɔ̈ Wëi Nhialic yeguɔ̈p, dhuk Galilia. Go guɔ piŋ Galilia ëbën,
14 Então, Jesus, no poder do Espírito, regressou para a Galileia, e a sua fama correu por toda a circunvizinhança.
15 rin piɔ̈ɔ̈cde tɛ̈ ye kɔc Itharel kenhïïm mat thïn, ee ye leec raan ëbën.
15 E ensinava nas sinagogas, sendo glorificado por todos.
16 Go Jethu jäl tɛ̈den awën ku ler gɛnden Nadharet tɛ̈wäär muk ye thïn. Nawën aköl lɔ̈ŋ, ke la tɛ̈n amat kɔc Itharel cït tɛ̈ ye luɔ̈i ye akölaköl. Nawën jɔt rot bï wɛ̈t Nhialic kueen,
16 Indo para Nazaré, onde fora criado, entrou, num sábado, na sinagoga, segundo o seu costume, e levantou-se para ler.
17 ke gɛ̈m athör Ithaya, raan käk Nhialic tïŋ. Go athöör pet yic ku yök tɛ̈ cï ye gɔ̈t thïn këlä,
17 Então, lhe deram o livro do profeta Isaías, e, abrindo o livro, achou o lugar onde estava escrito:
18 “Wëi Nhialic atɔ̈ ke ɣɛn rin acä lɔc,
18 O Espírito do Senhor está sobre mim, pelo que me ungiu para evangelizar os pobres; enviou-me para proclamar libertação aos cativos e restauração da vista aos cegos, para pôr em liberdade os oprimidos,
19 Ku ba ruɔ̈ɔ̈n bï Nhialic
19 e apregoar o ano aceitável do Senhor.
20 Ku mat Jethu athör yic ku gɛm ku nyuuc. Go kɔc ke tɔ̈ amat yic kenyïn wɛ̈l ye ëbën.
20 Tendo fechado o livro, devolveu-o ao assistente e sentou-se; e todos na sinagoga tinham os olhos fitos nele.
21 Go Jethu lɛ̈k ke, “Wɛ̈t cäk piŋ ca kueen athör thɛɛr wël Nhialic yic acie nhom tiɛɛŋ ya aköl.”
21 Então, passou Jesus a dizer-lhes: Hoje, se cumpriu a Escritura que acabais de ouvir.
22 Go kɔc ke tɔ̈ thïn gäi ëbën ku leckë rin wël puɔth cï lueel. Ku yekë röt thiëëc ëlä, “Kënë, lëu bï rot looi këdë, yeen cie wën Jothep?”
22 Todos lhe davam testemunho, e se maravilhavam das palavras de graça que lhe saíam dos lábios, e perguntavam: Não é este o filho de José?
23 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Ee yic, wek aaba lɛ̈k kääŋ ye lueel ëlä, ‘Akïïm kɔŋ rot cɔl apuɔl,’ Ku abäk lɛ̈k ɣa ba käk cäk piŋ ke ca looi Kapernaum, looi aya gɛnda ë tɛ̈n.
23 Disse-lhes Jesus: Sem dúvida, citar-me-eis este provérbio: Médico, cura-te a ti mesmo; tudo o que ouvimos ter-se dado em Cafarnaum, faze-o também aqui na tua terra.
24 Ku le tueŋ ku lueel, ‘Acïn kɔc käk Nhialic tïŋ ye wël yekë lueel gam panden.’
24 E prosseguiu: De fato, vos afirmo que nenhum profeta é bem-recebido na sua própria terra.
25 Ku cïmën ŋic wek ye lɔn cï Elija, raan käk Nhialic tïŋ, tiŋ lëër cɔl Dharepath kony.
25 Na verdade vos digo que muitas viúvas havia em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e seis meses, reinando grande fome em toda a terra;
26 Ku Dharepath ë ye tiŋ wundɛ̈t cɔl Thidon. Ku diäär lër Itharel aake wïc kuɔɔny wäär nɛ̈k cɔk kɔc, rin këc deŋ tuɛny run kadiäk ku abak bï cɔk dït apɛi pan Itharel. Ku Elija akëc bɛ̈n tuɔ̈c ke.
26 e a nenhuma delas foi Elias enviado, senão a uma viúva de Sarepta de Sidom.
27 Ku dɛ̈t aya, wäär ye Elica raan käk Nhialic tïŋ, kɔc juëc cï tuet aake tɔ̈ pan Itharel, ku acïn atuen töŋ cï Elica bɛ̈n kony, acï bɛ̈n la kony Naman raan pan Thiria.”
27 Havia também muitos leprosos em Israel nos dias do profeta Eliseu, e nenhum deles foi purificado, senão Naamã, o siro.
28 Go kɔc ke tɔ̈ tɛ̈n amat puɔ̈th riääk ëbën wën piŋ kek wëlkä,
28 Todos na sinagoga, ouvindo estas coisas, se encheram de ira.
29 ku jɔtkë röt ku göömkë piny. Ku ɣɛ̈thkë aɣeer geeu ke yekë pïk bïk ɣɛɛt gɔt nhom tɛ̈ cï gɛu buth thïn, ku ɣɛ̈thkë agala nhom rin wïc kek ye bïk la piɛ̈k wïïr.
29 E, levantando-se, expulsaram-no da cidade e o levaram até ao cimo do monte sobre o qual estava edificada, para, de lá, o precipitarem abaixo.
30 Go bak keciɛl yiic ku jiël.
30 Jesus, porém, passando por entre eles, retirou-se.
31 Go Jethu la Kapernaum gen tɔ̈ Galilia, tɛ̈ ye yen kɔc piɔ̈ɔ̈c thïn aköl cïï kɔc Itharel ye luui.
31 E desceu a Cafarnaum, cidade da Galileia, e os ensinava no sábado.
32 Ku piɔ̈ɔ̈cde ëcï kɔc gɔ̈i ë tɛ̈n aya, rin käk ye lueel aa wël yith ye nyuɔɔth lɔn le yen riɛl Nhialic.
32 E muito se maravilhavam da sua doutrina, porque a sua palavra era com autoridade.
33 Naɣɔn akäl tök tɛ̈wën piööc yen, ke raan tɔ̈ kam kɔc tɛ̈n amat, ke la guɔ̈p jɔŋrac jam ke cï yeröl jɔt apɛi ëlä,
33 Achava-se na sinagoga um homem possesso de um espírito de demônio imundo, e bradou em alta voz:
34 “Yeŋö wïc tënë ɣo Jethu raan gen Nadharet? Ca bɛ̈n ba ɣo bɛ̈n rac? Yïn aŋiɛc, yïn ë raan puɔth la cök bɔ̈ tënë Nhialic.”
34 Ah! Que temos nós contigo, Jesus Nazareno? Vieste para perder-nos? Bem sei quem és: o Santo de Deus!
35 Go Jethu jɔŋrac duɔ̈m thok piny, “Biɛtë, ku bäär bei yeguɔ̈p.” Go jɔŋrac mony awën wiɛt piny kenhïïm ku bïï bei yeguɔ̈p ke cïn tɛ̈tök cï yiëk ye.
35 Mas Jesus o repreendeu, dizendo: Cala-te e sai deste homem. O demônio, depois de o ter lançado por terra no meio de todos, saiu dele sem lhe fazer mal.
36 Go kɔc gäi apɛi ku thiëckë röt, “Yeŋö kënë? Ye piööc yam kek riɛl Nhialic. Mony kënë ala riɛl ye yen jak yɔ̈ɔ̈k ku gamkë wɛ̈tde aya.”
36 Todos ficaram grandemente admirados e comentavam entre si, dizendo: Que palavra é esta, pois, com autoridade e poder, ordena aos espíritos imundos, e eles saem?
37 Go lɛc ku piathde guɔ thiëi baai yic ëbën.
37 E a sua fama corria por todos os lugares da circunvizinhança.
38 Kaam awën jiël yen tënë amat kɔc Itharel ke la pan yï Thaimon. Go man tiŋ Thaimon yök ke cï juäi göök, gokë lɛ̈k Jethu.
38 Deixando ele a sinagoga, foi para a casa de Simão. Ora, a sogra de Simão achava-se enferma, com febre muito alta; e rogaram-lhe por ela.
39 Go la ku kɛ̈ɛ̈c yelɔ̈ɔ̈m tɛ̈wën cï yen tɔ̈c thïn ku yöök juäi bï jäl. Go juäi guɔ päl piny ku looi miëth tënë ke.
39 Inclinando-se ele para ela, repreendeu a febre, e esta a deixou; e logo se levantou, passando a servi-los.
40 Ye thën kënë, wën cï akɔ̈l lööny piny, ke kɔc guëër kek kɔcken tuany tënë Jethu, ku tɛ̈ɛ̈u yecin kenhïïm, gokë pial ëbën.
40 Ao pôr do sol, todos os que tinham enfermos de diferentes moléstias lhos traziam; e ele os curava, impondo as mãos sobre cada um.
41 Ku bɔ̈ jakrɛc bei kɔc juëc gup ke dhiau ëlä, “Yïn ë Wën Nhialic.” Go Jethu ke yɔ̈ɔ̈k bïk cïï jam, rin ŋic kek ye lɔn ye yen Raan cï lɔc ku dɔc.
41 Também de muitos saíam demônios, gritando e dizendo: Tu és o Filho de Deus! Ele, porém, os repreendia para que não falassem, pois sabiam ser ele o Cristo.
42 Naɣɔn nhiäk riɛl, akëc piny bak ke Jethu jiël baai ku le tɛ̈de ë rot. Go kɔc juëc la wïc. Nawën lek yök, gokë lɔ̈ŋ bï rëër Kapernaum ku cïï ke nyiëëŋ piny.
42 Sendo dia, saiu e foi para um lugar deserto; as multidões o procuravam, e foram até junto dele, e instavam para que não os deixasse.
43 Go bɛ̈ɛ̈r, “Ɣɛn adhil Wɛ̈t Puɔth Yam rin bääny Nhialic la piɔ̈ɔ̈c bɛ̈ɛ̈i kɔ̈k yiic aya, yen ë kën tuuc ɣa ba bɛ̈n looi.”
43 Ele, porém, lhes disse: É necessário que eu anuncie o evangelho do reino de Deus também às outras cidades, pois para isso é que fui enviado.
44 Go pan Galilia kuany yic ke piööc kɔc tɛ̈n amat.
44 E pregava nas sinagogas da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.