Lucas 24

Lëk yam (DIKNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Naɣɔn nhiäk rial aköl Nhialic, ke diäär la raŋ nhom kek miök ŋïr cïk guiir.
1 No domingo bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando os perfumes que haviam preparado.
2 Ku yökkë alel cï raŋ kum nhom ke cï laar wei.
2 Elas viram que a pedra tinha sido tirada da entrada do túmulo.
3 Nawën lek raŋ yic ke cïï guɔ̈p Jethu yök thïn.
3 Porém, quando entraram, não acharam o corpo do Senhor Jesus
4 Tɛ̈wën kɛ̈ɛ̈c kek ke cï gäi, ke röör karou ceŋ alɛ̈th ɣer apɛi cï la toptop bɔ̈, ku kɛ̈ɛ̈ckë kelɔ̈m.
4 e não sabiam o que pensar. De repente, apareceram diante delas dois homens vestidos com roupas muito brilhantes.
5 Go diäär riɔ̈ɔ̈c ku gutkë kenhïïm piny. Go röör wën lueel tënë ke, “Yeŋö ye wek raan pïr bɛ̈n wïc tɛ̈n kɔc cï thou?
5 E elas ficaram com medo, e se ajoelharam, e encostaram o rosto no chão. Então os homens disseram a elas: — Por que é que vocês estão procurando entre os mortos quem está vivo?
6 Acïï tɔ̈ tɛ̈në, acï rot jɔt. Takkë këwäär cï lɛ̈k we ëlä wäär ŋoot yen Galilia,
6 Ele não está aqui, mas foi ressuscitado. Lembrem que, quando estava na Galileia, ele disse a vocês:
7 lɔn Manh Raan abï thɔ̈n kɔc rɛc bïk piäät tim cï rïïu kɔ̈u, ku abï bɛn pïr aköl ye nïn diäk.”
7 “O Filho do Homem precisa ser entregue aos pecadores, precisa ser crucificado e precisa ressuscitar no terceiro dia”.
8 Go diäär wël wäär cï Jethu lɛ̈k ke tak.
8 Então as mulheres lembraram das palavras dele
9 — ausente —
9 e, quando voltaram do túmulo, contaram tudo isso aos onze apóstolos e a todos os outros.
10 — ausente —
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago. Estas e as outras mulheres que foram com elas contaram tudo isso aos apóstolos.
11 Go atuuc tak lɔn ë yen wɛ̈t lueth, ku cïk gam.
11 Mas eles acharam que o que as mulheres estavam dizendo era tolice e não acreditaram.
12 Go Pïtɛr rot jɔt ku riŋ raŋ nhom bï la tïŋ. Nawën guŋ yekɔ̈u piny ku tïŋ raŋ yic, ke tïŋ alɛ̈th wäär cï guɔ̈p Jethu der kepɛ̈c. Go dhuk baai ke cï gäi aya kë cï rot looi.
12 Porém Pedro se levantou e correu para o túmulo. Abaixou-se para olhar e viu somente os lençóis de linho e nada mais. Aí voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Ya aköl töŋ awën, ke kɔc Jethu buɔɔth karou jɔt röt bïk la pan cɔl Emauth, ku ë mec kek Jeruthalem tɛ̈ cït kilomïter thiäär ku tök.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus estavam indo para um povoado chamado Emaús, que fica a mais ou menos dez quilômetros de Jerusalém.
14 Tɛ̈wën ciɛth kek ke jam ku takkë käk cï röt looi,
14 Eles estavam conversando a respeito de tudo o que havia acontecido.
15 ke Jethu bɔ̈ ku ciɛth ke kuany keyöth.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus chegou perto e começou a caminhar com eles,
16 Ku mär këdäŋ kepuɔ̈th bïk cïï ŋic.
16 mas alguma coisa não deixou que eles o reconhecessem.
17 Go Jethu ke thiëëc, “Yeŋö bakë lueel tɛ̈thɛɛr awën ciɛth wek?” Gokë kɔ̈ɔ̈c ku dötkë piny ke cï kenyïn wel.
17 Então Jesus perguntou: Eles pararam, com um jeito triste,
18 Go raan tök kamken cɔl Kliöpath wɛ̈tde bɛ̈ɛ̈r, “Adhil a yïn raan töŋ rɛ̈ɛ̈r Jeruthalem kuc käk cï röt looi thïn ye nïnkä yiic.”
18 e um deles, chamado Cleopas, disse: — Será que você é o único morador de Jerusalém que não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Go Jethu thiëc, “Ye käŋö?” Gokë bɛ̈ɛ̈r, “Aa käk cï röt looi tënë mony cɔl Jethu, raan Nadharet. Käk cï looi ku wël cï lueel aye nyuɔɔth lɔn ye yen raan ril käk Nhialic tïŋ. Ku acï Nhialic ku kɔc ëbën gam lɔn ril yen këriëëc ëbën yic ye lueel ku looi.
19 — O que foi? — perguntou ele. Eles responderam: — O que aconteceu com Jesus de Nazaré. Esse homem era
20 Acï kɔckuan dït käk Nhialic ku kɔc piööc lööŋ dɔm ku gɛ̈mkë bäny mac baai bï tɛ̈m thou, ku piɛ̈ɛ̈tkë tim cï rïïu kɔ̈u.
20 Os chefes dos sacerdotes e os nossos líderes o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Ku ë yeku ŋɔ̈ɔ̈th lɔn ye yen raan bï kɔc Itharel waar kärɛc yiic. Ku ë nïn kadiäk ëmën tɛ̈n looi käkkä röt.
21 E a nossa esperança era que fosse ele quem iria libertar o povo de Israel. Porém já faz três dias que tudo isso aconteceu.
22 — ausente —
22 Algumas mulheres do nosso grupo nos deixaram espantados, pois foram de madrugada ao túmulo
23 — ausente —
23 e não encontraram o corpo dele. Voltaram dizendo que viram anjos e que estes afirmaram que ele está vivo.
24 Go kɔc kɔ̈k kamkua riŋ bïk la tïŋ. Ku yökkë ayic lɔn liiu guɔ̈p Jethu raŋ yic, cït tɛ̈ cï diäär ye luɛɛl thïn.”
24 Alguns do nosso grupo foram ao túmulo e viram que realmente aconteceu o que as mulheres disseram, mas não viram Jesus.
25 Go Jethu lɛ̈k ke, “Wek aa kɔc cïn kë ŋiɛckë! Wek aacie käk cï kɔc käk Nhialic tïŋ lɛ̈k we ye lac gam!
25 Então Jesus lhes disse:
26 Këc kɔc käk Nhialic lueel wäär, lɔn bï Raan cï lɔc ku dɔc käjuëckä kaŋ guum bï jal la Bäänyde yic.”
26 Pois era preciso que o
27 Ku tët Jethu ke käk cï lueel riɛnke wël thɛɛr Nhialic yiic, jɔɔk athör Mothith agut käk cï kɔc käk Nhialic tïŋ gɔ̈t.
27 E começou a explicar todas as passagens das Escrituras Sagradas que falavam dele, iniciando com os livros de Moisés e os escritos de todos os Profetas .
28 Nawën cïk thiɔ̈k kek pan awën le kek thïn, ke Jethu loi rot ke cït raan bɛr tueŋ.
28 Quando chegaram perto do povoado para onde iam, Jesus fez como quem ia para mais longe.
29 Gokë pëën ku luelkë, “Rɛ̈ɛ̈r ke ɣo, akɔ̈l acï cuɔl.” Go la baai ke ke.
29 Mas eles insistiram com ele para que ficasse, dizendo: — Fique conosco porque já é tarde, e a noite vem chegando. Então Jesus entrou para ficar com os dois.
30 Tɛ̈wën cï kek nyuc bïk mïth, ke Jethu löm ayup ku dɔɔc ku bɛny yic, ku gɛ̈m ke.
30 Sentou-se à mesa com eles, pegou o pão e deu graças a Deus. Depois partiu o pão e deu a eles.
31 Nyin yic tɛ̈wën ke ŋickë ku mɛ̈r bïk cïï ben tïŋ.
31 Aí os olhos deles foram abertos, e eles reconheceram Jesus. Mas ele desapareceu.
32 Gokë röt thiëëc ë röt, “Ɣo këc puɔ̈th ayum tɛ̈wën jiɛɛm yen kek ɣo, ku teet wël cï gɔ̈t thɛɛr tënë ɣo.”
32 Então eles disseram um para o outro: — Não parecia que o nosso coração queimava dentro do peito quando ele nos falava na estrada e nos explicava as Escrituras Sagradas?
33 Ku jɔtkë röt nyin yic ku dhukkë Jeruthalem. Ku yökkë kɔc Jethu buɔɔth kathiäär ku tök ku kɔc kɔ̈k ke cï kenhïïm mat, ku lëkkë ke,
33 Eles se levantaram logo e voltaram para Jerusalém, onde encontraram os onze apóstolos reunidos com outros seguidores de Jesus.
34 “Bɛ̈ny acï rot jɔt ayic, ka cï rot nyuɔ̈th Pïtɛr.”
34 E os apóstolos diziam: — De fato, o Senhor foi ressuscitado e foi visto por Simão!
35 Ku jɔl kɔc wën bɔ̈ Emauth karou kë cï rot looi dhël yic teet, tɛ̈ cï kek bɛ̈ny ŋiɛc thïn wën bɛny yen ayup yic.
35 Então os dois contaram o que havia acontecido na estrada e como tinham reconhecido o Senhor quando ele havia partido o pão.
36 Wën ŋot jiɛɛm kek, ke Bɛ̈ny bɔ̈ ku kɛ̈ɛ̈c kamken ku lueel, “Bï dɔ̈ɔ̈r arëër ke we.”
36 Enquanto estavam contando isso, Jesus apareceu de repente no meio deles e disse:
37 Gokë pɛ̈k wei ku riɔ̈ɔ̈ckë ëbën ku takkë lɔn yen atiɛ̈p yen yekë tïŋ.
37 Eles ficaram assustados e com muito medo e pensaram que estavam vendo um fantasma.
38 Goke thiëëc, “Yeŋö riɔ̈ɔ̈c wek? Yeŋö ye wek diu lɔn cïï yen ye ɣa?
38 Mas ele disse:
39 Tiɛ̈ŋkë ɣacin! Ku tiɛ̈ŋkë ɣacök, ee ɣɛn ayic. Gatkë ɣa, ku abäk tïŋ rin atiɛ̈p acie la adiɔ̈ɔ̈ŋ ku yom cïmën ye wek ke tïŋ kek ɣa.”
39 Olhem para as minhas mãos e para os meus pés e vejam que sou eu mesmo. Toquem em mim e vocês vão crer, pois um fantasma não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 Ku wën lueel yen kënë, ke nyuth yecin ku yecök ke.
40 Jesus disse isso e mostrou as suas mãos e os seus pés.
41 Ku ŋot cïk gam, rin miɛt dïït cï kek puɔ̈th miɛt ku gäi dïït cï kek gäi. Go Jethu ke thiëëc, “Le miëth camkë tɔ̈ thïn?”
41 Eles ainda não acreditavam, pois estavam muito alegres e admirados. Então ele perguntou:
42 Gokë gäm rɛ̈c cï tuak
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 ku cuet ke dɛɛi kek ëbën.
43 que ele pegou e comeu diante deles.
44 Ku jɔl lɛ̈k ke, “Käkkä gup aa käk ca lɛ̈k we wäär ŋot rëër ɣɛn ke we, lɔn bï këriëëc ëbën cï gɔ̈t Löŋ Mothith yic, ku athör kɔc käk Nhialic tïŋ ku diɛt Nhialic yic aya ë riɛnkiɛ̈, aa dhil röt tiɛɛŋ tɛ̈den.”
44 Depois disse:
45 Ku kony ke bïk wël thɛɛr Nhialic deet yiic,
45 Então Jesus abriu a mente deles para que eles entendessem as Escrituras Sagradas
46 ku lëk ke, “Ayakë tïŋ tɛ̈ cï ye gät thïn lɔn Raan cï lɔc ku dɔc, ë bï gum ku jɔt rot raŋ yic aköl ye nïn diäk.
46 e disse:
47 Ku acï wël cï gɔ̈t lueel aya lɔn dhil kɔc pinynhom ëbën, jɔɔk Jeruthalem lɛ̈k bïk kepuɔ̈th wɛ̈l Nhialic, bï käracken päl piny.
47 E que, em nome dele, a mensagem sobre o arrependimento e o perdão dos pecados seria anunciada a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Wek aacï käkkä tïŋ ke cï kenhïïm tiɛɛŋ.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Ku wek abï tuɔ̈c Wëi Nhialic wäär cï Wä lueel. Rɛ̈ɛ̈rkë geeu ɣet aköl bï riɛl nhial kënë bɛ̈n tënë we.”
49 E eu lhes mandarei o que o meu Pai prometeu. Mas esperem aqui em Jerusalém, até que o poder de cima venha sobre vocês.
50 Nawën ke Jethu jiël ke ke ku lek Bethanï. Ku jɔt yecin nhial ku dɔɔc ke.
50 Então Jesus os levou para fora da cidade até o povoado de Betânia. Ali levantou as mãos e os abençoou.
51 Tɛ̈wën dɔɔc yen ke, ke jiël tënë ke ku jɔt ë nhial.
51 Enquanto os estava abençoando, Jesus se afastou deles e foi levado para o céu.
52 Gokë door ku dhukkë Jeruthalem ke cï puɔ̈th miɛt.
52 Eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Ku keek aake ye lac rëër Luaŋ Nhialic ke lec Nhialic.
53 E passavam o tempo todo no pátio do Templo, louvando a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.