Lucas 11
Lëk yam (DIKNT) vs VC
1 Ɣɔn akäl tök Jethu ë rɔ̈ɔ̈k, nawën cï rɔ̈ɔ̈kde jal thök, ke lueel raan tök kam kɔcken ye buɔɔth tënë ye, “Bɛ̈ny, piɔ̈ɔ̈c ɣo tɛ̈ bï ɣok aa röök thïn, cïmën wäär cï Joon raan kɔc muɔɔc nhïïm kɔcken ye buɔɔth piɔ̈ɔ̈c.”
1 Um dia, num certo lugar, estava Jesus a rezar. Terminando a oração, disse-lhe um de seus discípulos: Senhor, ensina-nos a rezar, como também João ensinou a seus discípulos.
2 Go Jethu lɛ̈k ke, “Yakë lueel këlä tɛ̈ röök wek,
2 Disse-lhes ele, então: Quando orardes, dizei: Pai, santificado seja o vosso nome; venha o vosso Reino;
3 Muɔc ɣook miëth akölaköl.
3 dai-nos hoje o pão necessário ao nosso sustento;
4 Ku päl adumuɔ̈ɔ̈mkua piny tënë ɣook,
4 perdoai-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos àqueles que nos ofenderam; e não nos deixeis cair em tentação.
5 — ausente —
5 Em seguida, ele continuou: Se alguém de vós tiver um amigo e for procurá-lo à meia-noite, e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 — ausente —
6 pois um amigo meu acaba de chegar à minha casa, de uma viagem, e não tenho nada para lhe oferecer;
7 Ku bëër ɣööt alɔŋ thïn ku lueel, ‘Duk ɣa rɛ̈ɛ̈m nhom. Ɣöt acï gur thok, ku ɣok aacï tɔ̈c ɣok miɛ̈thkiɛ̈. Ɣɛn acïï rot ben jɔt ba yï gäm ayuɔ̈p.’
7 e se ele responder lá de dentro: Não me incomodes; a porta já está fechada, meus filhos e eu estamos deitados; não posso levantar-me para te dar os pães;
8 Ku la Jethu tueŋ ku lueel, na cɔk alɔn cïï monyë rot jɔt bï gäm ayuɔ̈p rin yen mäthdu, ka ŋot bï rot jɔt bï gäm kuat kë wïc, rin yïn acïï guɔ̈p bï riɔ̈ɔ̈c ë ye, ku lɔɔr tueŋ ke thiëc.
8 eu vos digo: no caso de não se levantar para lhe dar os pães por ser seu amigo, certamente por causa da sua importunação se levantará e lhe dará quantos pães necessitar.
9 Këya alɛ̈k we, thiëc, ku abï Nhialic gäm yï, na wïc këdäŋ tënë Nhialic ka yök. Ku ë tɛ̈de aya, na gut ɣöt thok, ka ŋany thok tënë yï.
9 E eu vos digo: pedi, e dar-se-vos-á; buscai, e achareis; batei, e abrir-se-vos-á.
10 Raan thiëc aye gäm ke wïc, ku raan la kë wïc aye yök. Ku ɣöt aye ŋaany thok tënë raan wïc ye.
10 Pois todo aquele que pede, recebe; aquele que procura, acha; e ao que bater, se lhe abrirá.
11 Yeŋa kamkun na le meth, ku thiëëc manhde miëth ke gɛ̈m këpiiny tɛ̈ wïc yen rɛ̈c.
11 Se um filho pedir um pão, qual o pai entre vós que lhe dará uma pedra? Se ele pedir um peixe, acaso lhe dará uma serpente?
12 Ku na wïc tuɔŋ ajïth, ke dɔm kiɛth ku gɛ̈m ye.
12 Ou se lhe pedir um ovo, dar-lhe-á porventura um escorpião?
13 Na ŋiɛckë wek kɔc ë luui kärɛc bäk miɛ̈thkun aa gäm käpath, ke cäk lëu bäk ŋic lɔn bï Wuurdun tɔ̈ nhial ye ŋic apɛi bï Wëi Nhialic tuɔ̈c kɔc thiëc ye.”
13 Se vós, pois, sendo maus, sabeis dar boas coisas a vossos filhos, quanto mais vosso Pai celestial dará o Espírito Santo aos que lho pedirem.
14 Naɣɔn akäl tök ke Jethu ë cop jɔŋrac wei raan guɔ̈p, ku ëcie jam. Nawën cï jɔŋë jäl yeguɔ̈p ke mony awën jam. Go thän awën tɔ̈ thïn gäi apɛi,
14 Jesus expelia um demônio que era mudo. Tendo o demônio saído, o mudo pôs-se a falar e a multidão ficou admirada.
15 ku lueel kɔc kɔ̈k, “Ee Beldhebul bɛ̈ny jakrɛc yen ë ye yiëk riɛl bï ke aa cuɔp wei.”
15 Mas alguns deles disseram: Ele expele os demônios por Beelzebul, príncipe dos demônios.
16 Ku ë wïc kɔc kɔ̈k bïk deep wɛ̈t, ku thiëckë bï kënë jäŋ gɔ̈i looi, bï nyuɔ̈th ke lɔn ye Nhialic käkke gam.
16 E para pô-lo à prova, outros lhe pediam um sinal do céu.
17 Ku Jethu ë ŋic kë yekë tak, go lɛ̈k ke, “Na tek kɔc paan tök keyiic ku thɛ̈rkë ë kamken, ke pan kënë abï riääk. Ku na tuum dhiënh tök yenhom aya ku thɛ̈rkë kamken ë röt, ke dhiënh kënë abï wɛɛr aya.
17 Penetrando nos seus pensamentos, disse-lhes Jesus: Todo o reino dividido contra si mesmo será destruído e seus edifícios cairão uns sobre os outros.
18 Këya, na tek jakrɛc keyiic ku thɛ̈rkë ë kamken ke cïï thök? Ayakë lueel lɔn ye ɣɛn jakrɛc cuɔp wei riɛl ye Beldhebul gäm ɣa.
18 Se, pois, Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que expulso os demônios por Beelzebul.
19 Ku na ye riɛl Beldhebul yen ye ɣɛn jakrɛc cuɔp wei, ke ye riɛl ŋa yen ye kɔckun yakë buɔɔth ke cuɔp wei? Calkë ke aa lëk we yic.
19 Ora, se é por Beelzebul que expulso os demônios, por quem o expulsam vossos filhos? Por isso, eles mesmos serão os vossos juízes!
20 Ku na ye riɛl Nhialic yen ye ɣɛn jakrɛc cuɔp wei, ke ŋiɛckë lɔn cï bääny Nhialic bɛ̈n tënë we.
20 Mas se expulso os demônios pelo dedo de Deus, certamente é chegado a vós o Reino de Deus.
21 “Na tit raan ril paande thok ë tɔɔŋ ku köt, ke käkke aacïï nyiɛɛi.
21 Quando um homem forte guarda armado a sua casa, estão em segurança os bens que possui.
22 Ku na mɛ̈t raan dɛ̈t ril, ka wer ye. Ku jɔl käk muk bï yen rot tiit nyaai ëbën, ku tek käk cï rum.
22 Mas se sobrevier outro mais forte do que ele e o vencer, este lhe tirará todas as armas em que confiava, e repartirá os seus despojos.
23 “Raan këc rot mät ɣa acie raandiɛ̈, ku raan cïï ɣa kony bï kɔc lɛ̈k wɛ̈t Nhialic, ee kɔc thiɔ̈i.
23 Quem não está comigo, está contra mim; quem não recolhe comigo, espalha.
24 “Tɛ̈ cï jɔŋrac jäl raan guɔ̈p, ee piny yɔ̈ɔ̈p tɛ̈dɛ̈t bï yen lɔ̈ŋ thïn. Na cïn tɛ̈ yök, ka lueel, ‘Ɣɛn abï dhuk tënë raan wäär jiël ɣɛn thïn.’
24 Quando um espírito imundo sai do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso; não o achando, diz: Voltarei à minha casa, donde saí.
25 Ku dhuk ku yök raan wäär, ke cït ɣön cï guiir yic apath,
25 Chegando, acha-a varrida e adornada.
26 ku dhuk ku le bɛ̈n kek jakrɛc apɛi kɔ̈k kadhorou wär ye, ku lek yeguɔ̈p. Ku pïr ë raan kënë ë jäl rɛ̈ɛ̈c apɛi tënë pïrden tueŋ.”
26 Vai então e toma consigo outros sete espíritos piores do que ele e entram e estabelecem-se ali. E a última condição desse homem vem a ser pior do que a primeira.
27 Kaam wën jiɛɛm yen këlä, ke tik jam röldït kɔc yiic ku lëk ye, “Tiŋ ë dhiëth yï ku muk yï amit guɔ̈p apɛi.”
27 Enquanto ele assim falava, uma mulher levantou a voz do meio do povo e lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe, e os peitos que te amamentaram!
28 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r ku lueel, “Ee yic, ku kɔc mit gup alanden aa kɔc wɛ̈t Nhialic piŋ ku loikë.”
28 Mas Jesus replicou: Antes bem-aventurados aqueles que ouvem a palavra de Deus e a observam!
29 Tɛ̈wën cï kɔc juëc kenhïïm kut Jethu lɔ̈ɔ̈m, ke lueel, “Yeŋö be riëëc akölë rɛ̈ɛ̈c këlä? Ee riëëc ye wïc bï kënë jäŋ gɔ̈i tïŋ. Ku acïn kë bï nyuɔ̈th ke. Ee kënë jäŋ gɔ̈i wäär cï rot looi tënë Jona yen abïk tïŋ.
29 Afluía o povo e ele continuou: Esta geração é uma geração perversa; pede um sinal, mas não se lhe dará outro sinal senão o sinal do profeta Jonas.
30 Cïmën wäär cï Jona raan käk Nhialic tïŋ jäl a kït tënë kɔc Ninibe, këya Manh Raan abï jäl a kït tënë kɔc akölë ëbën.
30 Pois, como Jonas foi um sinal para os ninivitas, assim o Filho do Homem o será para esta geração.
31 Tiŋ bɛ̈ny wäär jiël pan Athia abï rot jɔt aköl luŋdït ku gɛ̈k riëëc akölë, rin cï yen jäl tɛ̈mec apɛi bï wël puɔth bɛ̈nyŋaknhom Tholomon la piŋ, ku ɣɛn jam kën, ɣɛn adït tënë Tholomon.
31 A rainha do meio-dia levantar-se-á no dia do juízo para condenar os homens desta geração, porque ela veio dos confins da terra ouvir a sabedoria de Salomão! Ora, aqui está quem é mais que Salomão.
32 Aköl luŋdït kɔc gen Ninibe aabï we gɔ̈k rin cï kek kepuɔ̈th waar, ku pälkë luɔi kärɛc wäär cï Jona ke lɛ̈k. Ku alɛ̈k we, ɣɛn jam kënë, ɣɛn adït tënë Jona.
32 Os ninivitas levantar-se-ão no dia do juízo para condenar os homens desta geração, porque fizeram penitência com a pregação de Jonas. Ora, aqui está quem é mais do que Jonas.
33 “Acïn raan cï mermer kaŋ ɣäth ɣöt ku kum nyin. Aye tɔ̈ɔ̈u tɛ̈n ye yen ɣöt mer yic thïn, bï piny amer tënë raan la ɣöt.
33 Ninguém acende uma lâmpada e a põe em lugar oculto ou debaixo da amassadeira, mas sobre um candeeiro, para alumiar os que entram.
34 Puɔ̈n path acït nyin path. Raan path nyin ë daai apath, acïï thöŋ kek raan cï cɔɔr cie daai apath.
34 O olho é a lâmpada do corpo. Se teu olho é são, todo o corpo será bem iluminado; se, porém, estiver em mau estado, o teu corpo estará em trevas.
35 Këya, luɔikë röt bäk puɔ̈th la cök, ku duɔ̈kkë puɔ̈th cɔɔr.
35 Vê, pois, que a luz que está em ti não sejam trevas.
36 Na yïn aɣer puɔ̈u, ke yïn acït raan këc cɔɔr ë daai apath cïmën dhie ye mac piny riaal.”
36 Se, pois, todo o teu corpo estiver na luz, sem mistura de trevas, ele será inteiramente iluminado, como sob a brilhante luz de uma lâmpada.
37 Nawën cï Jethu thök ë jam, ke cɔɔl raan töŋ akut Parathï paande bïk la mïth, go la ku nyuuc ku mïth ke këc yecin ku yecök lɔɔk cïmën ciɛɛŋ kɔc Itharel.
37 Enquanto Jesus falava, pediu-lhe um fariseu que fosse jantar em sua companhia. Ele entrou e pôs-se à mesa.
38 Kënë, acï raan akut Parathï wën la baai bɛ̈n gɔ̈i apɛi.
38 Admirou-se o fariseu de que ele não se tivesse lavado antes de comer.
39 Go Jethu lueel tënë ye, “Wek kɔc akut Parathï, aa wegup aɣeer kek yakë lɔɔk, ku piäthkun aacï thiäŋ kärɛc apɛi.
39 Disse-lhe o Senhor: Vós, fariseus, limpais o que está por fora do vaso e do prato, mas o vosso interior está cheio de roubo e maldade!
40 Kɔc cïn kë ŋiɛckë! Këc Nhialic yen cak guɔ̈p, puɔ̈u alɔŋthïn cak aya?
40 Insensatos! Quem fez o exterior não fez também o conteúdo?
41 Biökruɛɛl aye nyuɔɔth puɔ̈n ɣer tɛ̈ muɔɔc yïn kɔc, ku acie miɔ̈c ye yïn biökruɛɛl nyuɔɔth ë path.
41 Dai antes em esmola o que possuís, e todas as coisas vos serão limpas.
42 “Tɛ̈ rɛɛc yen thïn tënë we, kɔc akut Parathï. Wek aa Nhialic juɛ̈r kälik, käk cït tök ë thiäär yic käkkun yakë ke puur ë dum yiic, ku kuat wɛl kɔ̈k ëbën. Ku wɛ̈t la cök ku nhiɛ̈r Nhialic akuɔ̈ckë looi. Käkkä aa dhiɛlkë looi, ku luɔikë käkkä aya.
42 Ai de vós, fariseus, que pagais o dízimo da hortelã, da arruda e de diversas ervas e desprezais a justiça e o amor de Deus. No entanto, era necessário praticar estas coisas, sem contudo deixar de fazer aquelas outras coisas.
43 “Tɛ̈ rɛɛc yen thïn tënë we, kɔc akut Parathï. Ayakë nhiaar bäk aa nyuc tueŋ thöc kɔcdït nhïïm tɛ̈n amat, ku ye we muɔ̈ɔ̈th athɛ̈ɛ̈k ɣɔ̈n ë ɣɔɔc yiic.
43 Ai de vós, fariseus, que gostais das primeiras cadeiras nas sinagogas e das saudações nas praças públicas!
44 Tɛ̈ rɛɛc yen thïn tënë we, wek aa thöŋ kek rɛ̈ŋ cïn kë ye ke ŋic, ye kɔc cath kenhïïm ë path, ku kärɛc cïk thiaan keyiic piiny aacïï ŋic.”
44 Ai de vós, que sois como os sepulcros que não aparecem, e sobre os quais os homens caminham sem o saber.
45 Nawën, ke raan tök kɔc piööc ë lööŋ jɔt rot ku lueel tënë ye, “Bɛ̈ny, tɛ̈ jiɛɛm yïn këlä, ke yïn ë ɣo lat aya.”
45 Um dos doutores da lei lhe disse: Mestre, falando assim também a nós outros nos afrontas.
46 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Wek kɔc piööc ë lööŋ, kärɛc aa tit we aya. Wek aa kɔc piööc käril apɛi cie lëu bï ke looi. Ku wek aacie kɔc kony aya ë luɔiden.
46 Ele respondeu: Ai também de vós, doutores da lei, que carregais os homens com pesos que não podem levar, mas vós mesmos nem sequer com um dedo vosso tocais os fardos.
47 Tɛ̈ rɛɛc yen thïn tënë we. Awëëŋkui, wek aa rɛ̈ŋ path buth tënë kɔc käk Nhialic tïŋ, kɔc wäär nɛ̈k wärkun dït.
47 Ai de vós, que edificais sepulcros para os profetas que vossos pais mataram.
48 Acäk gam lɔn këwäär cï wärkun dït looi apath, ku na we tɔ̈ thïn ŋuɔ̈t wek cï näk aya. Rin aacï kɔc käk Nhialic tïŋ nɔ̈k ku buɔ̈thkë räŋken.
48 Vós servis assim de testemunhas das obras de vossos pais e as aprovais, porque em verdade eles os mataram, mas vós lhes edificais os sepulcros.
49 Ku rin ë wɛ̈t kënë yen acï Nhialic ye lɛ̈k we ëlä, ‘Wek aaba tuɔ̈c kɔc käkkiɛ̈ tïŋ ku atuuc. Ku wek aabï kɔc kɔ̈k nɔ̈k ku cuɔpkë kɔc kɔ̈k wei.’
49 Por isso, também disse a sabedoria de Deus: Enviar-lhes-ei profetas e apóstolos, mas eles darão a morte a uns e perseguirão a outros.
50 Riëëc akölë abï tɛ̈m awuɔ̈c rin cï yen kɔc käk Nhialic tïŋ nɔ̈k tɛ̈wäär cɛk piny ɣëët ëmën,
50 E assim se pedirá conta a esta geração do sangue de todos os profetas derramado desde a criação do mundo,
51 jɔɔk ë nääk Abel ɣet nääk Dhäkaria wäär näk luaŋ Nhialic. Ku ben Jethu lɛ̈k ke, riëëc akölë abï tɛ̈m awuɔ̈c rin ë käkkä ëbën!
51 desde o sangue de Abel até o sangue de Zacarias, que foi assassinado entre o altar e o templo. Sim, declaro-vos que se pedirá conta disso a esta geração!
52 “Tɛ̈ rɛɛc yen thïn tënë we, wek aa yic moony tënë kɔc ku acäk ye gam kek week ë röt. Ku wek aa kɔc kɔ̈k wïc yic bïk gam gël!”
52 Ai de vós, doutores da lei, que tomastes a chave da ciência, e vós mesmos não entrastes e impedistes aos que vinham para entrar.
53 Nawën wïc Jethu bï jäl, ke jiëëm kɔc akut Parathï ku kɔc piööc lööŋ guɔ̈p apɛi, ku thiëckë wël juëc ku wïckë bï ke dhiɛl dhuk nhïïm,
53 Depois que Jesus saiu dali, os escribas e fariseus começaram a importuná-lo fortemente e a persegui-lo com muitas perguntas,
54 rin wïc kek ye bïk deep wɛ̈t bïk dɔm, tɛ̈ le yen wɛ̈t rɛɛc lueel.
54 armando-lhe desta maneira ciladas, e procurando surpreendê-lo nalguma palavra de sua boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.