Lucas 11
Lëk yam (DIKNT) vs BKJ
1 Ɣɔn akäl tök Jethu ë rɔ̈ɔ̈k, nawën cï rɔ̈ɔ̈kde jal thök, ke lueel raan tök kam kɔcken ye buɔɔth tënë ye, “Bɛ̈ny, piɔ̈ɔ̈c ɣo tɛ̈ bï ɣok aa röök thïn, cïmën wäär cï Joon raan kɔc muɔɔc nhïïm kɔcken ye buɔɔth piɔ̈ɔ̈c.”
1 E aconteceu que, ele estava orando em um certo lugar, e quando acabou, um dos seus discípulos lhe disse: Senhor, ensina-nos a orar, como João também ensinou aos seus discípulos.
2 Go Jethu lɛ̈k ke, “Yakë lueel këlä tɛ̈ röök wek,
2 E ele lhes disse: Quando orardes, dizei: Pai nosso, que estás nos céus, santificado seja o teu nome. Venha o teu reino. Seja feita a tua vontade, como no céu, assim na terra.
3 Muɔc ɣook miëth akölaköl.
3 O pão nosso de cada dia dai-nos hoje.
4 Ku päl adumuɔ̈ɔ̈mkua piny tënë ɣook,
4 E perdoai-nos os nossos pecados, assim como nós perdoamos a todo que nos deve. E não nos conduzas à tentação, mas livra-nos do mal.
5 — ausente —
5 E ele disse-lhes: Qual de vós terá um amigo, e for procurá-lo à meia-noite, e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 — ausente —
6 pois um amigo meu chegou a mim de viagem, e eu não tenho nada para pôr diante dele;
7 Ku bëër ɣööt alɔŋ thïn ku lueel, ‘Duk ɣa rɛ̈ɛ̈m nhom. Ɣöt acï gur thok, ku ɣok aacï tɔ̈c ɣok miɛ̈thkiɛ̈. Ɣɛn acïï rot ben jɔt ba yï gäm ayuɔ̈p.’
7 e ele de dentro lhe responder, e disser: Não me importunes; já está a porta fechada, e os meus filhos estão comigo na cama; eu não posso levantar-me para te dar.
8 Ku la Jethu tueŋ ku lueel, na cɔk alɔn cïï monyë rot jɔt bï gäm ayuɔ̈p rin yen mäthdu, ka ŋot bï rot jɔt bï gäm kuat kë wïc, rin yïn acïï guɔ̈p bï riɔ̈ɔ̈c ë ye, ku lɔɔr tueŋ ke thiëc.
8 Eu digo-vos: Que ainda que ele não se levante para lhos dar por ser seu amigo, todavia, por causa da sua importunação, ele se levantará e lhe dará quantos pães precisar.
9 Këya alɛ̈k we, thiëc, ku abï Nhialic gäm yï, na wïc këdäŋ tënë Nhialic ka yök. Ku ë tɛ̈de aya, na gut ɣöt thok, ka ŋany thok tënë yï.
9 E eu vos digo: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai, e encontrareis; batei, e abrir-se-vos-á.
10 Raan thiëc aye gäm ke wïc, ku raan la kë wïc aye yök. Ku ɣöt aye ŋaany thok tënë raan wïc ye.
10 Porque todo aquele que pede, recebe; e o que busca, encontra; e ao que bate, se abrirá.
11 Yeŋa kamkun na le meth, ku thiëëc manhde miëth ke gɛ̈m këpiiny tɛ̈ wïc yen rɛ̈c.
11 Se um filho pedir pão a qualquer um de vós que é pai, acaso lhe dará uma pedra? Ou se ele pedir um peixe, lhe dará por peixe uma serpente?
12 Ku na wïc tuɔŋ ajïth, ke dɔm kiɛth ku gɛ̈m ye.
12 Ou se ele pedir um ovo, lhe dará um escorpião?
13 Na ŋiɛckë wek kɔc ë luui kärɛc bäk miɛ̈thkun aa gäm käpath, ke cäk lëu bäk ŋic lɔn bï Wuurdun tɔ̈ nhial ye ŋic apɛi bï Wëi Nhialic tuɔ̈c kɔc thiëc ye.”
13 Então, se vós, sendo maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos; quanto mais o vosso Pai celeste dará o Espírito Santo aos que lhe pedirem?
14 Naɣɔn akäl tök ke Jethu ë cop jɔŋrac wei raan guɔ̈p, ku ëcie jam. Nawën cï jɔŋë jäl yeguɔ̈p ke mony awën jam. Go thän awën tɔ̈ thïn gäi apɛi,
14 E ele estava expulsando um demônio, o qual era mudo. E aconteceu que, saindo o demônio, o mudo falou; e as multidões se maravilharam.
15 ku lueel kɔc kɔ̈k, “Ee Beldhebul bɛ̈ny jakrɛc yen ë ye yiëk riɛl bï ke aa cuɔp wei.”
15 Mas alguns deles diziam: Ele expulsa os demônios por Belzebu, o chefe dos demônios.
16 Ku ë wïc kɔc kɔ̈k bïk deep wɛ̈t, ku thiëckë bï kënë jäŋ gɔ̈i looi, bï nyuɔ̈th ke lɔn ye Nhialic käkke gam.
16 E outros, tentando-o, buscavam dele um sinal do céu.
17 Ku Jethu ë ŋic kë yekë tak, go lɛ̈k ke, “Na tek kɔc paan tök keyiic ku thɛ̈rkë ë kamken, ke pan kënë abï riääk. Ku na tuum dhiënh tök yenhom aya ku thɛ̈rkë kamken ë röt, ke dhiënh kënë abï wɛɛr aya.
17 Mas ele, conhecendo os seus pensamentos, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo será assolado; e a casa dividida contra si mesma cairá.
18 Këya, na tek jakrɛc keyiic ku thɛ̈rkë ë kamken ke cïï thök? Ayakë lueel lɔn ye ɣɛn jakrɛc cuɔp wei riɛl ye Beldhebul gäm ɣa.
18 Se Satanás também está dividido contra si mesmo, como ficará de pé o seu reino? Pois dizeis que eu expulso os demônios por Belzebu.
19 Ku na ye riɛl Beldhebul yen ye ɣɛn jakrɛc cuɔp wei, ke ye riɛl ŋa yen ye kɔckun yakë buɔɔth ke cuɔp wei? Calkë ke aa lëk we yic.
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam vossos filhos? Por isso eles serão os vossos juízes.
20 Ku na ye riɛl Nhialic yen ye ɣɛn jakrɛc cuɔp wei, ke ŋiɛckë lɔn cï bääny Nhialic bɛ̈n tënë we.
20 Mas, se eu expulso os demônios pelo dedo de Deus, sem dúvida é chegado a vós o reino de Deus.
21 “Na tit raan ril paande thok ë tɔɔŋ ku köt, ke käkke aacïï nyiɛɛi.
21 Quando o forte homem, armado, guarda o seu palácio, os seus bens estão em paz;
22 Ku na mɛ̈t raan dɛ̈t ril, ka wer ye. Ku jɔl käk muk bï yen rot tiit nyaai ëbën, ku tek käk cï rum.
22 mas, sobrevindo outro mais forte do que ele, e vencendo-o, tira-lhe toda a sua armadura em que ele confiava, e divide os seus despojos.
23 “Raan këc rot mät ɣa acie raandiɛ̈, ku raan cïï ɣa kony bï kɔc lɛ̈k wɛ̈t Nhialic, ee kɔc thiɔ̈i.
23 Quem não está comigo é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
24 “Tɛ̈ cï jɔŋrac jäl raan guɔ̈p, ee piny yɔ̈ɔ̈p tɛ̈dɛ̈t bï yen lɔ̈ŋ thïn. Na cïn tɛ̈ yök, ka lueel, ‘Ɣɛn abï dhuk tënë raan wäär jiël ɣɛn thïn.’
24 Quando o espírito imundo tem saído do homem, ele anda por lugares secos, buscando repouso; e, não o achando, ele diz: Eu tornarei para minha casa, de onde saí.
25 Ku dhuk ku yök raan wäär, ke cït ɣön cï guiir yic apath,
25 E, chegando, acha-a varrida e ornamentada.
26 ku dhuk ku le bɛ̈n kek jakrɛc apɛi kɔ̈k kadhorou wär ye, ku lek yeguɔ̈p. Ku pïr ë raan kënë ë jäl rɛ̈ɛ̈c apɛi tënë pïrden tueŋ.”
26 Então, ele vai e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele; e eles entrando, habitam ali; e o último estado desse homem é pior do que o primeiro.
27 Kaam wën jiɛɛm yen këlä, ke tik jam röldït kɔc yiic ku lëk ye, “Tiŋ ë dhiëth yï ku muk yï amit guɔ̈p apɛi.”
27 E aconteceu que, enquanto ele falava essas coisas, uma mulher dentre a multidão, levantando a voz, lhe disse: Abençoado é o ventre que te trouxe, e os seios em que mamaste.
28 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r ku lueel, “Ee yic, ku kɔc mit gup alanden aa kɔc wɛ̈t Nhialic piŋ ku loikë.”
28 Mas ele disse: Antes, abençoados são os que ouvem a palavra de Deus e a guardam.
29 Tɛ̈wën cï kɔc juëc kenhïïm kut Jethu lɔ̈ɔ̈m, ke lueel, “Yeŋö be riëëc akölë rɛ̈ɛ̈c këlä? Ee riëëc ye wïc bï kënë jäŋ gɔ̈i tïŋ. Ku acïn kë bï nyuɔ̈th ke. Ee kënë jäŋ gɔ̈i wäär cï rot looi tënë Jona yen abïk tïŋ.
29 E aglomerando-se as multidões, ele começou a dizer: Esta é uma geração perversa; eles pedem um sinal, mas nenhum sinal lhes será dado, senão o sinal do profeta Jonas.
30 Cïmën wäär cï Jona raan käk Nhialic tïŋ jäl a kït tënë kɔc Ninibe, këya Manh Raan abï jäl a kït tënë kɔc akölë ëbën.
30 Porque assim como Jonas foi um sinal para os ninivitas, o Filho do homem também o será para esta geração.
31 Tiŋ bɛ̈ny wäär jiël pan Athia abï rot jɔt aköl luŋdït ku gɛ̈k riëëc akölë, rin cï yen jäl tɛ̈mec apɛi bï wël puɔth bɛ̈nyŋaknhom Tholomon la piŋ, ku ɣɛn jam kën, ɣɛn adït tënë Tholomon.
31 A rainha do sul se levantará no julgamento com os homens desta geração, e os condenará; porque ela veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão; e eis que um maior que Salomão está aqui.
32 Aköl luŋdït kɔc gen Ninibe aabï we gɔ̈k rin cï kek kepuɔ̈th waar, ku pälkë luɔi kärɛc wäär cï Jona ke lɛ̈k. Ku alɛ̈k we, ɣɛn jam kënë, ɣɛn adït tënë Jona.
32 Os homens de Nínive se levantarão no julgamento com esta geração, e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas; e eis que um maior do que Jonas está aqui.
33 “Acïn raan cï mermer kaŋ ɣäth ɣöt ku kum nyin. Aye tɔ̈ɔ̈u tɛ̈n ye yen ɣöt mer yic thïn, bï piny amer tënë raan la ɣöt.
33 Nenhum homem, tendo acendido uma candeia, a põe em lugar oculto, nem debaixo do alqueire, mas no castiçal, para que os que entram possam ver a luz.
34 Puɔ̈n path acït nyin path. Raan path nyin ë daai apath, acïï thöŋ kek raan cï cɔɔr cie daai apath.
34 A luz do corpo é o olho. Se, pois, o teu olho for bom, também todo o teu corpo será cheio de luz; mas, se o teu olho for mau, também o teu corpo será cheio de trevas.
35 Këya, luɔikë röt bäk puɔ̈th la cök, ku duɔ̈kkë puɔ̈th cɔɔr.
35 Toma cuidado, portanto, para que a luz que está em ti não seja trevas.
36 Na yïn aɣer puɔ̈u, ke yïn acït raan këc cɔɔr ë daai apath cïmën dhie ye mac piny riaal.”
36 Se, pois, todo o teu corpo for cheio de luz, não tendo parte nas trevas, todo ele será cheio de luz, como quando a candeia te ilumina com a sua luz.
37 Nawën cï Jethu thök ë jam, ke cɔɔl raan töŋ akut Parathï paande bïk la mïth, go la ku nyuuc ku mïth ke këc yecin ku yecök lɔɔk cïmën ciɛɛŋ kɔc Itharel.
37 E enquanto ele falava, um certo fariseu pediu-lhe que fosse jantar com ele; e, entrando, assentou-se à mesa.
38 Kënë, acï raan akut Parathï wën la baai bɛ̈n gɔ̈i apɛi.
38 E quando o fariseu viu isso, admirou-se por ele não ter se lavado antes do jantar.
39 Go Jethu lueel tënë ye, “Wek kɔc akut Parathï, aa wegup aɣeer kek yakë lɔɔk, ku piäthkun aacï thiäŋ kärɛc apɛi.
39 E o Senhor lhe disse: Agora, vós, fariseus, limpais o exterior do copo e do prato, mas o vosso interior está cheio de rapina e maldade.
40 Kɔc cïn kë ŋiɛckë! Këc Nhialic yen cak guɔ̈p, puɔ̈u alɔŋthïn cak aya?
40 Tolos! Aquele que fez o exterior não fez também o interior?
41 Biökruɛɛl aye nyuɔɔth puɔ̈n ɣer tɛ̈ muɔɔc yïn kɔc, ku acie miɔ̈c ye yïn biökruɛɛl nyuɔɔth ë path.
41 Mas antes, dai esmola das coisas que tiverdes, e eis que todas as coisas vos serão limpas.
42 “Tɛ̈ rɛɛc yen thïn tënë we, kɔc akut Parathï. Wek aa Nhialic juɛ̈r kälik, käk cït tök ë thiäär yic käkkun yakë ke puur ë dum yiic, ku kuat wɛl kɔ̈k ëbën. Ku wɛ̈t la cök ku nhiɛ̈r Nhialic akuɔ̈ckë looi. Käkkä aa dhiɛlkë looi, ku luɔikë käkkä aya.
42 Mas ai de vós, fariseus, porque dizimais a hortelã, e a arruda, e todo tipo de hortaliça, mas desprezais o juízo e o amor de Deus; estas deveríeis ter feito, sem deixar as outras por fazer.
43 “Tɛ̈ rɛɛc yen thïn tënë we, kɔc akut Parathï. Ayakë nhiaar bäk aa nyuc tueŋ thöc kɔcdït nhïïm tɛ̈n amat, ku ye we muɔ̈ɔ̈th athɛ̈ɛ̈k ɣɔ̈n ë ɣɔɔc yiic.
43 Ai de vós, fariseus, pois amais os assentos mais altos nas sinagogas e as saudações nos mercados!
44 Tɛ̈ rɛɛc yen thïn tënë we, wek aa thöŋ kek rɛ̈ŋ cïn kë ye ke ŋic, ye kɔc cath kenhïïm ë path, ku kärɛc cïk thiaan keyiic piiny aacïï ŋic.”
44 Ai de vós, escribas e fariseus, hipócritas! Porque sois como as sepulturas que não aparecem, e os homens que sobre elas andam e não o sabem!
45 Nawën, ke raan tök kɔc piööc ë lööŋ jɔt rot ku lueel tënë ye, “Bɛ̈ny, tɛ̈ jiɛɛm yïn këlä, ke yïn ë ɣo lat aya.”
45 Então, respondendo um dos juristas, disse-lhe: Mestre, quando dizes isso, tu também nos afrontas.
46 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Wek kɔc piööc ë lööŋ, kärɛc aa tit we aya. Wek aa kɔc piööc käril apɛi cie lëu bï ke looi. Ku wek aacie kɔc kony aya ë luɔiden.
46 E ele lhe disse: Ai de vós também, doutores da lei! Porque carregais os homens com fardos difíceis de suportar, e vós nem ainda com um dos vossos dedos tocais nesses fardos!
47 Tɛ̈ rɛɛc yen thïn tënë we. Awëëŋkui, wek aa rɛ̈ŋ path buth tënë kɔc käk Nhialic tïŋ, kɔc wäär nɛ̈k wärkun dït.
47 Ai de vós! Porque edificais os sepulcros dos profetas, e vossos pais os mataram.
48 Acäk gam lɔn këwäär cï wärkun dït looi apath, ku na we tɔ̈ thïn ŋuɔ̈t wek cï näk aya. Rin aacï kɔc käk Nhialic tïŋ nɔ̈k ku buɔ̈thkë räŋken.
48 Assim testificais que consentis nas obras de vossos pais; porque eles os mataram, e vós edificais os seus sepulcros.
49 Ku rin ë wɛ̈t kënë yen acï Nhialic ye lɛ̈k we ëlä, ‘Wek aaba tuɔ̈c kɔc käkkiɛ̈ tïŋ ku atuuc. Ku wek aabï kɔc kɔ̈k nɔ̈k ku cuɔpkë kɔc kɔ̈k wei.’
49 Por isso, diz também a sabedoria de Deus: Eu vos enviarei profetas e apóstolos, e a alguns deles matarão e a outros perseguirão,
50 Riëëc akölë abï tɛ̈m awuɔ̈c rin cï yen kɔc käk Nhialic tïŋ nɔ̈k tɛ̈wäär cɛk piny ɣëët ëmën,
50 para que o sangue de todos os profetas, derramado desde a fundação do mundo, possa ser requerido desta geração;
51 jɔɔk ë nääk Abel ɣet nääk Dhäkaria wäär näk luaŋ Nhialic. Ku ben Jethu lɛ̈k ke, riëëc akölë abï tɛ̈m awuɔ̈c rin ë käkkä ëbën!
51 desde o sangue de Abel até ao sangue de Zacarias, que foi morto entre o altar e o templo; em verdade eu vos digo que isto será cobrado desta geração.
52 “Tɛ̈ rɛɛc yen thïn tënë we, wek aa yic moony tënë kɔc ku acäk ye gam kek week ë röt. Ku wek aa kɔc kɔ̈k wïc yic bïk gam gël!”
52 Ai de vós, doutores da lei! Porque tirastes a chave do conhecimento; vós mesmos não entrastes e impedistes os que estavam entrando.
53 Nawën wïc Jethu bï jäl, ke jiëëm kɔc akut Parathï ku kɔc piööc lööŋ guɔ̈p apɛi, ku thiëckë wël juëc ku wïckë bï ke dhiɛl dhuk nhïïm,
53 E, dizendo-lhes ele essas coisas, começaram os escribas e os fariseus a induzi-lo com veemência, e a provocá-lo para que falasse acerca de muitas coisas,
54 rin wïc kek ye bïk deep wɛ̈t bïk dɔm, tɛ̈ le yen wɛ̈t rɛɛc lueel.
54 espreitando e procurando captar algo de sua boca para poder acusá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.