Lucas 10

Lëk yam (DIKNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nawën ë kënë cök, ke Jethu kuany kɔc kɔ̈k kathiärdhorou ku rou kam kɔc ye buɔɔth, ku tooc ke tueŋ bï kɔc karou aa cath, bïk la gɛɛth ku bɛ̈ɛ̈i ke bï yen la thïn yiic.
1 Depois disso o Senhor escolheu mais setenta e dois dos seus seguidores e os enviou de dois em dois a fim de que fossem adiante dele para cada cidade e lugar aonde ele tinha de ir.
2 Ku lëk ke, “Käk tem ajuëc ku kɔc luɔi aa lik. Rɔ̈ɔ̈kkë Bɛ̈ny la nhom käk tem bï kɔc luɔi cɔl aa juak röt.
2 Antes de os enviar, ele disse:
3 Lak! Ku ŋiɛckë, wek atuɔɔc cïmën amɛ̈l ë kam gal.
3 Vão! Eu estou mandando vocês como ovelhas para o meio de lobos.
4 Duɔ̈kkë wëëu ku jɔkgɔɔ ku war kɔ̈k muk. Ku duɔ̈kkë ye kɔ̈ɔ̈c dhɔ̈l yiic bäk kɔc aa muɔ̈ɔ̈th.
4 Não levem bolsa, nem sacola, nem sandálias. E não parem no caminho para cumprimentar ninguém.
5 Tɛ̈ ɣeet wek baai ke kaŋkë lueel, ‘Kɔc baai yakë dɔ̈ɔ̈r.’
5 Quando entrarem numa casa, façam primeiro esta saudação: “Que a paz esteja nesta casa!”
6 Ku na ye kɔc rɛ̈ɛ̈r ë pan kɔc nhiar dɔ̈ɔ̈r, ke rɔ̈ɔ̈kkun aabï ke dɔɔc. Ku na yekë kɔc man dɔ̈ɔ̈r, ke rɔ̈ɔ̈kkun aacïï ke bï kony.
6 Se um homem de paz morar ali, deixem a saudação com ele; mas, se o homem não for de paz, retirem a saudação.
7 Ku yakë rëër ë pan ku miëthkë ku dɛ̈kkë käk yekë yiëk we, rin apath bï raan lui ariɔ̈pde yök. Duɔ̈kkë ye jäl pan ku lak pan.
7 Fiquem na mesma casa e comam e bebam o que lhes oferecerem, pois o trabalhador merece o seu salário. Não fiquem mudando de uma casa para outra.
8 Na lor kɔc gen cï wek la thïn we, ke we cam kuat miëth cïk gäm we.
8 — Quando entrarem numa cidade e forem bem-recebidos, comam a comida que derem a vocês.
9 Ku kuɔnykë kɔc tuany ku lɛ̈kkë ke, ‘Bääny Nhialic acï thiɔ̈k ke we.’
9 Curem os doentes daquela cidade e digam ao povo dali: “O
10 Ku na lak gen cïï we ye lor thïn, ke we jiël ku luɛlkë,
10 Porém, quando entrarem numa cidade e não forem bem-recebidos, vão pelas ruas, dizendo:
11 ‘Ɣok aabï tɔr gɛndun tɛŋ wei ɣocök bï döŋ kek we.’ Ku dhiɛlkë deet apath, bääny Nhialic acï thiɔ̈k.
11 “Até a poeira desta cidade que grudou nos nossos pés nós sacudimos contra vocês! Mas lembrem disto: o Reino de Deus chegou até vocês.”
12 Awuɔ̈c bï Nhialic tɛ̈m kɔc Thidon aköl luŋdït abï kuur tënë awuɔ̈c bï tɛ̈m kɔc ë gen.
12 E Jesus disse mais isto:
13 “Wek kɔc gen Koradhin ku Bethaida, wek aa tiit kärɛc apɛi, rin käjuëc jäŋ gɔ̈i cäk tïŋ cï ke looi gɛɛthkun yiic, ku ke cï looi Tire ku Thidon, gɛɛth wäär ceŋ kɔc rac, ŋuɔ̈t kɔc ë gɛɛthkä aacï kepuɔ̈th dhuɔ̈k ciëën thɛɛr, ku pälkë luɔi kärɛc.
13 Jesus continuou:
14 Ku Nhialic abï we tɛ̈m awuɔ̈cdït Aköl luŋdït, awuɔ̈c bï dït apɛi tënë awuɔ̈c bï tɛ̈m kɔc Tire ku Thidon.
14 No Dia do Juízo, Deus terá mais pena de Tiro e de Sidom do que de vocês, Corazim e Betsaida!
15 Ku wek kɔc Kapernaum yakë tak lɔn bï we jat nhial? Wek aabï cuat pan mac.”
15 E você, cidade de Cafarnaum, acha que vai subir até o céu? Pois será jogada no
16 Ku lueel Jethu tënë kɔc wën cï tooc, “Raan piŋ wɛ̈tdun ë wɛ̈tdiɛ̈ piŋ, ku raan we dhɔ̈l gup acä dhɔ̈l guɔ̈p, ku raan dhäl ɣaguɔ̈p ë raan toc ɣa dhɔ̈l guɔ̈p.”
16 Então disse aos discípulos:
17 Go kɔc thiärdhorou ku rou wën dhuk ke cï puɔ̈th miɛt ku luelkë, “Bɛ̈ny agut jakrɛc aya aacï wɛ̈tda piŋ ë riɛnku.”
17 Os setenta e dois voltaram muito alegres e disseram a Jesus: — Até os demônios nos obedeciam quando, pelo poder do nome do senhor, nós mandávamos que saíssem das pessoas!
18 Go Jethu lɛ̈k ke, “Riɛl jɔŋrac acï riääk ku tiɛ̈ŋ ke lööny piny cïmën many nhial.
18 Jesus respondeu:
19 Wek aca yiëk riɛl bï wek aa cath käpiɛny ku kith nhïïm ë path. Ku wek aca yiëk riɛl wɛ̈r wek alɛikun ku kɔc man we. Ku acïn kë kɔŋ we nɔ̈k.
19 Escutem! Eu dei a vocês poder para pisar cobras e escorpiões e para, sem sofrer nenhum mal, vencer a força do inimigo.
20 Ku duɔ̈kkë puɔ̈th jɔl miɛt rin cï jakrɛc wɛ̈tdun piŋ, miɛtkë puɔ̈th rin cï riɛnkun gɔ̈t pan Nhialic.”
20 Porém não fiquem alegres porque os espíritos maus lhes obedecem, mas sim porque o nome de cada um de vocês está escrito no céu.
21 Nawën ke Wëi Nhialic cɔl Jethu amit puɔ̈u ku lueel, “Wä, Bɛ̈ny nhial ku piny! Yïn alɛɛc rin cï yïn käk cï thiaan tënë kɔc ŋic käŋ cï piöc, nyuɔ̈th kɔc kor këc piöc. Ee tɛ̈de, Wä, yen ë kën yï yuum puɔ̈u.
21 Naquele momento, pelo poder do Espírito Santo, Jesus ficou muito alegre e disse:
22 Këriëëc ëbën aacï Wä gäm ɣa. Acïn raan ŋic Wënde ë Wun ë rot, ku acïn raan ŋic Wun ë Wënde ku kɔc cï Wënde lɔc bï nyuɔ̈th ke.”
22 — O meu Pai me deu todas as coisas. Ninguém sabe quem é o Filho, a não ser o Pai; e ninguém sabe quem é o Pai, a não ser o Filho e também aqueles a quem o Filho quiser mostrar quem o Pai é.
23 Tɛ̈wën rëër Jethu kek kɔcken ye buɔɔth ë röt, ke wël yenhom ke ku lueel, “Wek aala gup duaar bäk käk tiɛ̈ŋkë tïŋ.
23 Então Jesus virou-se para os discípulos e disse só para eles:
24 Ku alɛ̈k we, ëcï kɔc juëc käk Nhialic tïŋ ku bänydït wïc bïk käk yakë tïŋkä tïŋ, ku aa këckë ke tïŋ. Ku ë cïk wïc aya bïk käk yakë piŋ, piŋ, ku aa këckë ke piŋ.”
24 Eu afirmo a vocês que muitos
25 Raan piööc ë löŋ kɔc Itharel, ëcï bɛ̈n ku wïc bï Jethu deep ë wɛ̈t ku thiëëc, “Raan piööc, yeŋö ba looi ba pïr akölriëëc ëbën pan Nhialic?”
25 Um mestre da Lei se levantou e, querendo encontrar alguma prova contra Jesus, perguntou: — Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
26 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Ye Löŋ Mothith lueel këdë ë wɛ̈t kënë? Yeŋö ye deet yic thïn?”
26 Jesus respondeu:
27 Go bɛ̈ɛ̈r, “Yïn adhil Nhialic Bänydu nhiaar yïpuɔ̈u ëbën, ku wɛ̈iku ëbën, ku yïnhom ëbën, ku nhiar raan dɛ̈t cïmën nhiɛɛr yïn rot.”
27 O homem respondeu: — “Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com todas as forças e com toda a mente. E ame o seu próximo como você ama a você mesmo.”
28 Go Jethu lueel, “Aca ŋiɛc bɛ̈ɛ̈r. Loi käkkä, ku pïr pan Nhialic akölriëëc ëbën aba yök.”
28 — A sua resposta está certa! — disse Jesus. — Faça isso e você viverá.
29 Go monytui wïc bï wɛ̈t deet apath rin wïc yen ye bï rot kony, ku ben Jethu thiëëc, “Raandiɛ̈n ba nhiaar yeŋa?”
29 Porém o mestre da Lei, querendo se desculpar, perguntou: — Mas quem é o meu próximo?
30 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r ku lueel, “Monytui, ke ye raan Itharel, ëcï jäl Jeruthalem bï la Jeriko. Go rɔ̈m ke cuɛ̈r dhël yic ku rumkë aläthke ku wɛ̈ɛ̈uke ëbën, ku näkkë ku jɔlkë nyääŋ piny ke duër thou.
30 Jesus respondeu assim:
31 Nawën ke raan käk Nhialic, ke ye raan Itharel, bɔ̈ ke kuany dhël kënë yic, go monytui tïŋ ku wɛɛn thok piiny.
31 Acontece que um sacerdote estava descendo por aquele mesmo caminho. Quando viu o homem, tratou de passar pelo outro lado da estrada.
32 Nawën ke raan dhiënh Lebï ben bɛ̈n, go mony kënë tïŋ ku bɛ̈r.
32 Também um
33 Go raan pan Thamaria bɛ̈n ke kuany ë dhël kënë yic. Nawën tïŋ mony kënë piiny ke ŋɛɛr yic.
33 Mas um
34 Go rot cuɔ̈t ye, ku muɔɔc ɣɔ̈ntöök yiic miök ku muɔ̈n abiëc ku der keyiic, ku jɔt akaja kɔ̈u ku ɣɛ̈th pan jɔ̈ɔ̈l, ku rëër yelɔ̈ɔ̈m ë wɛ̈ɛ̈r wën.
34 Então chegou perto dele, limpou os seus ferimentos com azeite e vinho e em seguida os enfaixou. Depois disso, o samaritano colocou-o no seu próprio animal e o levou para uma pensão, onde cuidou dele.
35 Naɣɔn nhiäk, ke gɛm wëëu tënë raan lui pan jɔ̈ɔ̈l ku lëk ye, ‘Lök mony kën töök apath, na la dhuk ku le wëëu ca lɔ̈k muɔ̈r ë riɛnke tɛ̈ lik wɛ̈ɛ̈ukiɛ̈, ka ba bɛ̈n cool.’ ”
35 No dia seguinte, entregou duas moedas de prata ao dono da pensão, dizendo:
36 Ku wit Jethu wɛ̈tde ku lueel ëlä, “Na ye yï, ke raan cï cuɛ̈r baŋ, yeŋa kam kɔc awën kadiäk ë raande?”
36 Então Jesus perguntou ao mestre da Lei:
37 Go lueel, “Raan cï ye kony yen ë raande.” Go Jethu lueel, “Lɔɔr, ku ye luui këya.”
37 — Aquele que o socorreu! — respondeu o mestre da Lei. E Jesus disse:
38 Tɛ̈wën ciɛth Jethu kek atuɔ̈ɔ̈cke ke la Jeruthalem, gokë nyuc gen thiin tɔ̈ dhël yic. Go tiŋ cɔl Martha ke ɣäth baai.
38 Jesus e os seus discípulos continuaram a sua viagem e chegaram a um povoado. Ali uma mulher chamada Marta o recebeu na casa dela.
39 Ku Martha a la nyankën cɔl Maria, cï bɛ̈n nyuc Jethu lɔ̈ɔ̈m bï piɔ̈ɔ̈cde piŋ.
39 Maria, a sua irmã, sentou-se aos pés do Senhor e ficou ouvindo o que ele ensinava.
40 Go Martha puɔ̈u riääk rin këc Maria ye kony luɔi miëth tënë jɔ̈ɔ̈l. Go bɛ̈n tënë Jethu ku lueel, “Bɛ̈ny, ye këpath yen looi nyankäi cï yen ɣa päl luɔi ë rot tɛ̈thɛɛr awën? Lɛ̈k ye bä bɛ̈n kony.”
40 Marta estava ocupada com todo o trabalho da casa. Então chegou perto de Jesus e perguntou: — O senhor não se importa que a minha irmã me deixe sozinha com todo este trabalho? Mande que ela venha me ajudar.
41 Go Bänyda bɛ̈ɛ̈r ku lueel, “Yïn Martha, yïn adiɛɛr rin awïc ba käjuëc tɔ̈ yïpuɔ̈u looi ëbën,
41 Aí o Senhor respondeu:
42 ku ë tök yen aril, Maria acä abaŋ ŋuɛ̈ɛ̈n kuɛ̈ny bei, ku acïï bï nyaai tënë ye.”
42 mas apenas uma é necessária! Maria escolheu a melhor de todas, e esta ninguém vai tomar dela.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.