Lucas 10
Lëk yam (DIKNT) vs ACF
1 Nawën ë kënë cök, ke Jethu kuany kɔc kɔ̈k kathiärdhorou ku rou kam kɔc ye buɔɔth, ku tooc ke tueŋ bï kɔc karou aa cath, bïk la gɛɛth ku bɛ̈ɛ̈i ke bï yen la thïn yiic.
1 E depois disto designou o Senhor ainda outros setenta, e mandou-os adiante da sua face, de dois em dois, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 Ku lëk ke, “Käk tem ajuëc ku kɔc luɔi aa lik. Rɔ̈ɔ̈kkë Bɛ̈ny la nhom käk tem bï kɔc luɔi cɔl aa juak röt.
2 E dizia-lhes: Grande é, em verdade, a seara, mas os obreiros são poucos; rogai, pois, ao Senhor da seara que envie obreiros para a sua seara.
3 Lak! Ku ŋiɛckë, wek atuɔɔc cïmën amɛ̈l ë kam gal.
3 Ide; eis que vos mando como cordeiros ao meio de lobos.
4 Duɔ̈kkë wëëu ku jɔkgɔɔ ku war kɔ̈k muk. Ku duɔ̈kkë ye kɔ̈ɔ̈c dhɔ̈l yiic bäk kɔc aa muɔ̈ɔ̈th.
4 Não leveis bolsa, nem alforje, nem alparcas; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Tɛ̈ ɣeet wek baai ke kaŋkë lueel, ‘Kɔc baai yakë dɔ̈ɔ̈r.’
5 E, em qualquer casa onde entrardes, dizei primeiro: Paz seja nesta casa.
6 Ku na ye kɔc rɛ̈ɛ̈r ë pan kɔc nhiar dɔ̈ɔ̈r, ke rɔ̈ɔ̈kkun aabï ke dɔɔc. Ku na yekë kɔc man dɔ̈ɔ̈r, ke rɔ̈ɔ̈kkun aacïï ke bï kony.
6 E, se ali houver algum filho de paz, repousará sobre ele a vossa paz; e, se não, voltará para vós.
7 Ku yakë rëër ë pan ku miëthkë ku dɛ̈kkë käk yekë yiëk we, rin apath bï raan lui ariɔ̈pde yök. Duɔ̈kkë ye jäl pan ku lak pan.
7 E ficai na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem, pois digno é o obreiro de seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 Na lor kɔc gen cï wek la thïn we, ke we cam kuat miëth cïk gäm we.
8 E, em qualquer cidade em que entrardes, e vos receberem, comei do que vos for oferecido.
9 Ku kuɔnykë kɔc tuany ku lɛ̈kkë ke, ‘Bääny Nhialic acï thiɔ̈k ke we.’
9 E curai os enfermos que nela houver, e dizei-lhes: É chegado a vós o reino de Deus.
10 Ku na lak gen cïï we ye lor thïn, ke we jiël ku luɛlkë,
10 Mas em qualquer cidade, em que entrardes e vos não receberem, saindo por suas ruas, dizei:
11 ‘Ɣok aabï tɔr gɛndun tɛŋ wei ɣocök bï döŋ kek we.’ Ku dhiɛlkë deet apath, bääny Nhialic acï thiɔ̈k.
11 Até o pó, que da vossa cidade se nos pegou, sacudimos sobre vós. Sabei, contudo, isto, que já o reino de Deus é chegado a vós.
12 Awuɔ̈c bï Nhialic tɛ̈m kɔc Thidon aköl luŋdït abï kuur tënë awuɔ̈c bï tɛ̈m kɔc ë gen.
12 E digo-vos que mais tolerância haverá naquele dia para Sodoma do que para aquela cidade.
13 “Wek kɔc gen Koradhin ku Bethaida, wek aa tiit kärɛc apɛi, rin käjuëc jäŋ gɔ̈i cäk tïŋ cï ke looi gɛɛthkun yiic, ku ke cï looi Tire ku Thidon, gɛɛth wäär ceŋ kɔc rac, ŋuɔ̈t kɔc ë gɛɛthkä aacï kepuɔ̈th dhuɔ̈k ciëën thɛɛr, ku pälkë luɔi kärɛc.
13 Ai de ti, Corazim, ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom se fizessem as maravilhas que em vós foram feitas, já há muito, assentadas em saco e cinza, se teriam arrependido.
14 Ku Nhialic abï we tɛ̈m awuɔ̈cdït Aköl luŋdït, awuɔ̈c bï dït apɛi tënë awuɔ̈c bï tɛ̈m kɔc Tire ku Thidon.
14 Portanto, para Tiro e Sidom haverá menos rigor, no juízo, do que para vós.
15 Ku wek kɔc Kapernaum yakë tak lɔn bï we jat nhial? Wek aabï cuat pan mac.”
15 E tu, Cafarnaum, que te levantaste até ao céu, até ao inferno serás abatida.
16 Ku lueel Jethu tënë kɔc wën cï tooc, “Raan piŋ wɛ̈tdun ë wɛ̈tdiɛ̈ piŋ, ku raan we dhɔ̈l gup acä dhɔ̈l guɔ̈p, ku raan dhäl ɣaguɔ̈p ë raan toc ɣa dhɔ̈l guɔ̈p.”
16 Quem vos ouve a vós, a mim me ouve; e quem vos rejeita a vós, a mim me rejeita; e quem a mim me rejeita, rejeita aquele que me enviou.
17 Go kɔc thiärdhorou ku rou wën dhuk ke cï puɔ̈th miɛt ku luelkë, “Bɛ̈ny agut jakrɛc aya aacï wɛ̈tda piŋ ë riɛnku.”
17 E voltaram os setenta com alegria, dizendo: Senhor, pelo teu nome, até os demônios se nos sujeitam.
18 Go Jethu lɛ̈k ke, “Riɛl jɔŋrac acï riääk ku tiɛ̈ŋ ke lööny piny cïmën many nhial.
18 E disse-lhes: Eu via Satanás, como raio, cair do céu.
19 Wek aca yiëk riɛl bï wek aa cath käpiɛny ku kith nhïïm ë path. Ku wek aca yiëk riɛl wɛ̈r wek alɛikun ku kɔc man we. Ku acïn kë kɔŋ we nɔ̈k.
19 Eis que vos dou poder para pisar serpentes e escorpiões, e toda a força do inimigo, e nada vos fará dano algum.
20 Ku duɔ̈kkë puɔ̈th jɔl miɛt rin cï jakrɛc wɛ̈tdun piŋ, miɛtkë puɔ̈th rin cï riɛnkun gɔ̈t pan Nhialic.”
20 Mas, não vos alegreis porque se vos sujeitem os espíritos; alegrai-vos antes por estarem os vossos nomes escritos nos céus.
21 Nawën ke Wëi Nhialic cɔl Jethu amit puɔ̈u ku lueel, “Wä, Bɛ̈ny nhial ku piny! Yïn alɛɛc rin cï yïn käk cï thiaan tënë kɔc ŋic käŋ cï piöc, nyuɔ̈th kɔc kor këc piöc. Ee tɛ̈de, Wä, yen ë kën yï yuum puɔ̈u.
21 Naquela mesma hora se alegrou Jesus no Espírito Santo, e disse: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, que escondeste estas coisas aos sábios e inteligentes, e as revelaste às criancinhas; assim é, ó Pai, porque assim te aprouve.
22 Këriëëc ëbën aacï Wä gäm ɣa. Acïn raan ŋic Wënde ë Wun ë rot, ku acïn raan ŋic Wun ë Wënde ku kɔc cï Wënde lɔc bï nyuɔ̈th ke.”
22 Tudo por meu Pai foi entregue; e ninguém conhece quem é o Filho senão o Pai, nem quem é o Pai senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Tɛ̈wën rëër Jethu kek kɔcken ye buɔɔth ë röt, ke wël yenhom ke ku lueel, “Wek aala gup duaar bäk käk tiɛ̈ŋkë tïŋ.
23 E, voltando-se para os discípulos, disse-lhes em particular: Bem-aventurados os olhos que vêem o que vós vedes.
24 Ku alɛ̈k we, ëcï kɔc juëc käk Nhialic tïŋ ku bänydït wïc bïk käk yakë tïŋkä tïŋ, ku aa këckë ke tïŋ. Ku ë cïk wïc aya bïk käk yakë piŋ, piŋ, ku aa këckë ke piŋ.”
24 Pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
25 Raan piööc ë löŋ kɔc Itharel, ëcï bɛ̈n ku wïc bï Jethu deep ë wɛ̈t ku thiëëc, “Raan piööc, yeŋö ba looi ba pïr akölriëëc ëbën pan Nhialic?”
25 E eis que se levantou um certo doutor da lei, tentando-o, e dizendo: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Ye Löŋ Mothith lueel këdë ë wɛ̈t kënë? Yeŋö ye deet yic thïn?”
26 E ele lhe disse: Que está escrito na lei? Como lês?
27 Go bɛ̈ɛ̈r, “Yïn adhil Nhialic Bänydu nhiaar yïpuɔ̈u ëbën, ku wɛ̈iku ëbën, ku yïnhom ëbën, ku nhiar raan dɛ̈t cïmën nhiɛɛr yïn rot.”
27 E, respondendo ele, disse: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todas as tuas forças, e de todo o teu entendimento, e ao teu próximo como a ti mesmo.
28 Go Jethu lueel, “Aca ŋiɛc bɛ̈ɛ̈r. Loi käkkä, ku pïr pan Nhialic akölriëëc ëbën aba yök.”
28 E disse-lhe: Respondeste bem; faze isso, e viverás.
29 Go monytui wïc bï wɛ̈t deet apath rin wïc yen ye bï rot kony, ku ben Jethu thiëëc, “Raandiɛ̈n ba nhiaar yeŋa?”
29 Ele, porém, querendo justificar-se a si mesmo, disse a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r ku lueel, “Monytui, ke ye raan Itharel, ëcï jäl Jeruthalem bï la Jeriko. Go rɔ̈m ke cuɛ̈r dhël yic ku rumkë aläthke ku wɛ̈ɛ̈uke ëbën, ku näkkë ku jɔlkë nyääŋ piny ke duër thou.
30 E, respondendo Jesus, disse: Descia um homem de Jerusalém para Jericó, e caiu nas mãos dos salteadores, os quais o despojaram, e espancando-o, se retiraram, deixando-o meio morto.
31 Nawën ke raan käk Nhialic, ke ye raan Itharel, bɔ̈ ke kuany dhël kënë yic, go monytui tïŋ ku wɛɛn thok piiny.
31 E, ocasionalmente descia pelo mesmo caminho certo sacerdote; e, vendo-o, passou de largo.
32 Nawën ke raan dhiënh Lebï ben bɛ̈n, go mony kënë tïŋ ku bɛ̈r.
32 E de igual modo também um levita, chegando àquele lugar, e, vendo-o, passou de largo.
33 Go raan pan Thamaria bɛ̈n ke kuany ë dhël kënë yic. Nawën tïŋ mony kënë piiny ke ŋɛɛr yic.
33 Mas um samaritano, que ia de viagem, chegou ao pé dele e, vendo-o, moveu-se de íntima compaixão;
34 Go rot cuɔ̈t ye, ku muɔɔc ɣɔ̈ntöök yiic miök ku muɔ̈n abiëc ku der keyiic, ku jɔt akaja kɔ̈u ku ɣɛ̈th pan jɔ̈ɔ̈l, ku rëër yelɔ̈ɔ̈m ë wɛ̈ɛ̈r wën.
34 E, aproximando-se, atou-lhe as feridas, deitando-lhes azeite e vinho; e, pondo-o sobre o seu animal, levou-o para uma estalagem, e cuidou dele;
35 Naɣɔn nhiäk, ke gɛm wëëu tënë raan lui pan jɔ̈ɔ̈l ku lëk ye, ‘Lök mony kën töök apath, na la dhuk ku le wëëu ca lɔ̈k muɔ̈r ë riɛnke tɛ̈ lik wɛ̈ɛ̈ukiɛ̈, ka ba bɛ̈n cool.’ ”
35 E, partindo no outro dia, tirou dois dinheiros, e deu-os ao hospedeiro, e disse-lhe: Cuida dele; e tudo o que de mais gastares eu to pagarei quando voltar.
36 Ku wit Jethu wɛ̈tde ku lueel ëlä, “Na ye yï, ke raan cï cuɛ̈r baŋ, yeŋa kam kɔc awën kadiäk ë raande?”
36 Qual, pois, destes três te parece que foi o próximo daquele que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Go lueel, “Raan cï ye kony yen ë raande.” Go Jethu lueel, “Lɔɔr, ku ye luui këya.”
37 E ele disse: O que usou de misericórdia para com ele. Disse, pois, Jesus: Vai, e faze da mesma maneira.
38 Tɛ̈wën ciɛth Jethu kek atuɔ̈ɔ̈cke ke la Jeruthalem, gokë nyuc gen thiin tɔ̈ dhël yic. Go tiŋ cɔl Martha ke ɣäth baai.
38 E aconteceu que, indo eles de caminho, entrou Jesus numa aldeia; e certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa;
39 Ku Martha a la nyankën cɔl Maria, cï bɛ̈n nyuc Jethu lɔ̈ɔ̈m bï piɔ̈ɔ̈cde piŋ.
39 E tinha esta uma irmã chamada Maria, a qual, assentando-se também aos pés de Jesus, ouvia a sua palavra.
40 Go Martha puɔ̈u riääk rin këc Maria ye kony luɔi miëth tënë jɔ̈ɔ̈l. Go bɛ̈n tënë Jethu ku lueel, “Bɛ̈ny, ye këpath yen looi nyankäi cï yen ɣa päl luɔi ë rot tɛ̈thɛɛr awën? Lɛ̈k ye bä bɛ̈n kony.”
40 Marta, porém, andava distraída em muitos serviços; e, aproximando-se, disse: Senhor, não se te dá de que minha irmã me deixe servir só? Dize-lhe que me ajude.
41 Go Bänyda bɛ̈ɛ̈r ku lueel, “Yïn Martha, yïn adiɛɛr rin awïc ba käjuëc tɔ̈ yïpuɔ̈u looi ëbën,
41 E respondendo Jesus, disse-lhe: Marta, Marta, estás ansiosa e afadigada com muitas coisas, mas uma só é necessária;
42 ku ë tök yen aril, Maria acä abaŋ ŋuɛ̈ɛ̈n kuɛ̈ny bei, ku acïï bï nyaai tënë ye.”
42 E Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.