João 4
Lëk yam (DIKNT) vs BKJ
1 Nawën ke ŋic Jethu lɔn cï kɔc akut Parathï ye piŋ, lɔn nadë ke kɔc aa bɛ̈n tënë ye bï ke bɛ̈n muɔɔc nhïïm, ku lɔn cï yen la kɔc juëc ye buɔɔth wär kɔc Joon buɔɔth.
1 Portanto, quando o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João,
2 (Ku acie yen ye kɔc muɔɔc nhïïm, aa kɔcken ye buɔɔth.)
2 (embora o próprio Jesus não tenha batizado, mas os seus discípulos),
3 Nawën piŋ wɛ̈t ye lueel, go jäl pan Judia ku dhuk Galilia.
3 ele deixou a Judeia, e partiu novamente para a Galileia.
4 Ku ë bï dhiɛl ɣet pan Thamaria rin yen ë dhël tëëk yen thïn.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Go ɣet pan Thamaria cɔl Thikar thiääk ke piny wäär cï Jakop gäm wënde Jothep.
5 Então ele chega a uma cidade de Samaria, que é chamada Sicar, perto das terras que Jacó deu a seu filho José.
6 Ku yinh cï Jakop cɔl awec ë tɔ̈ thïn. Nawën cï Jethu dak ë cäth, go nyuc yith lɔ̈ɔ̈m. Ku ë ye akɔ̈l ciɛl yic.
6 Ora, o poço de Jacó estava ali. Jesus, pois, cansado da sua viagem, assentou-se assim junto do poço, e era cerca da hora sexta.
7 Go tiŋ pan Thamaria bɛ̈n yiith bï bɛ̈n gem pïu, go Jethu lɛ̈k ye, “Muɔc ɣɛn pïu ba dek.”
7 Então veio uma mulher de Samaria para tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 (Ku kɔcken ye buɔɔth aake cï la geeu bïk la ɣɔɔc miëth.)
8 (Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimento).
9 Go tiŋ pan Thamaria lɛ̈k ye, “Këdë wën? Yïn ë raan Itharel ku thiëc ɣa, ɣɛn raan Thamaria ba yï muɔɔc ë pïu?” (Kɔc Itharel aake cie dek kek kɔc Thamaria.)
9 Então, disse-lhe a mulher samaritana: Como é que tu, sendo um judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher de Samaria? Porque os judeus não se relacionam com os samaritanos.
10 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Na yï ŋic miɔ̈c Nhialic ku raan thiëc yï pïu ŋuɔ̈t aca thiëëc, ku ŋuɔ̈t acï muɔɔc pïu pïr.”
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Go tik lueel, “Bɛ̈ny, yïn acïn kë gem yïn pïu, ku yith amec yic, ba pïu pïr yök tɛ̈nɛn?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Ye yïn dït tënë wädït Jakop raan cï ɣo gäm yinh kënë, ku dëk thïn yen ye nhom kek miɛ̈thke ku ɣäkke?”
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Kuat raan dek pïukä abï rou bɛn nɔ̈k,
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água terá sede novamente;
14 ku raan bï dek pïu ba yiëk ye acïï rou bï bɛn nɔ̈k, ku pïu bï yiëk ye aabï ya dhiama yeyic ye pïu pïr kuër thïn, ku yïk ye pïr alanden.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, mas a água que eu lhe der, se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Go tik lɛ̈k ye, “Bɛ̈ny, yiëk ɣɛn pïukä bï rou ɣa cïï ben nɔ̈k, ba cïï ben bɛ̈n tɛ̈n ba bɛ̈n gem pïu.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que eu não tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Go Jethu lɛ̈k ye, “Lɔɔr cɔl muɔnydu bäk bɛ̈n tɛ̈n.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Go tik lueel, “Ɣɛn acïn moc.” Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Këdu ë yic, lɔn cïn yïn moc.
17 A mulher respondeu e disse: Eu não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Tu disseste bem: Eu não tenho marido;
18 Yïn acï kaŋ rëër kek röör kadhiëc, ku mony rɛ̈ɛ̈r kek yï ëmën acie muɔnydu. Yïn acï yic lueel.”
18 porque tu tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Go tik lueel, “Bɛ̈ny aca ŋic, yïn ë raan käk Nhialic tïŋ.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, Eu vejo que tu és um profeta.
20 Wärkuan thɛɛr pan Thamaria aake ye Nhialic door ë gɔn kënë nhom, ku ayakë lueel wek kɔc Itharel lɔn dhil ɣok Nhialic la door Jeruthalem.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde o homem deve adorar.
21 Go Jethu lueel, “Gam wɛ̈tdiɛ̈, yïn tiŋë tɛ̈ bï wek Wä door acï thiɔ̈k, ku acie gɔn kënë nhom ku acie Jeruthalem.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Wek kɔc Thamaria wek kuc raan yakë door, ku ɣok kɔc Itharel ɣok aa ŋic raan yeku door rin pïr abɔ̈ tënë Itharel.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação é dos judeus.
23 Ku akɔ̈l ajɔl bɛ̈n, ku acï guɔ bɛ̈n ëmën guɔ̈p, tɛ̈ bï riɛl Wëi Nhialic kɔc cɔl aa dor Wä cïmënde, kek aa kɔc wïc Wä bïk ye door.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais para adorá-lo.
24 Nhialic ë Wëi, ku rin riɛl Wɛ̈ike yen alëu ye bï door cïmënde.”
24 Deus é um Espírito, e os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Go tik bɛn lɛ̈k ye, “Aŋiɛc lɔn bï Raan cï lɔc ku dɔc bɛ̈n. Na le bɛ̈n ka bï ɣo nyuɔ̈th këriëëc ëbën.”
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que vem o Messias, que se chama o Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Yen ë ɣɛn, raan jam kek yï.”
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, o que fala contigo.
27 Ku kaamthiin wën jiɛɛm kek, ke kɔcken ye buɔɔth bɔ̈ ku gɛ̈ikë apɛi rin jiɛɛm yen kek tik. Ku acïn raan tök kamken cï tik thiëëc, “Yeŋö wïc, ku yeŋö jiɛɛm yen kek ye?”
27 E nisto vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que ele estivesse falando com a mulher; todavia, nenhum homem lhe disse: O que tu procuras? Ou: Por que tu falas com ela?
28 Go tik tönyden pïu nyääŋ piny, ku kɛt ke dhuk geeu ku lëk kɔc.
28 A mulher então, deixou o seu cântaro, e foi no caminho da cidade, e disse aos homens:
29 “Bäk tiɛ̈ŋkë mony cä lɛ̈k këriëëc ëbën ca looi. Nadë ke ye Raan cï lɔc ku dɔc?”
29 Vinde, vede um homem que me disse todas as coisas que eu tenho feito; não é este o Cristo?
30 Gokë bɛ̈n bei geeu bïk la tënë Jethu.
30 Então, eles saíram da cidade e foram até ele.
31 Ku kaamthiin wën, ke lëk kɔcken ye buɔɔth ye, “Raan piööc, jɔl mïth.”
31 Enquanto isso os seus discípulos lhe suplicavam, dizendo: Mestre, come.
32 Go bɛ̈ɛ̈r, “Ɣɛn ala miëth, cïn kë ŋiɛckë thïn.”
32 Mas ele lhes disse: Eu tenho um alimento para comer, que vós não conheceis.
33 Go kɔcken ye buɔɔth röt jal aa thiëëc kamken, “Tɛ̈dë le raan cï miëth bɛ̈ɛ̈i tënë ye?”
33 Portanto, os discípulos diziam uns aos outros: Acaso algum homem lhe trouxe algo de comer?
34 Go Jethu lɛ̈k ke, “Miëthdiɛ̈ ee lɔn ba wɛ̈t raan toc ɣɛn looi, ku thääp luɔi cï gäm ɣa.
34 Jesus disse-lhes: O meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Cäk kääŋ ye lueel dhie ëlä, ‘Pɛ̈i kaŋuan aŋoot ku rap abï tem.’ Ku alɛ̈k we, jatkë wenyïn bäk dum tïŋ, yemën rap aacï luɔk ku apath bï ke tem!
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses, e então virá a colheita? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede os campos, porque eles já estão brancos para a colheita.
36 Raan rap tem aye riɔp ku ë kɔ̈th pïr tem alanden, këya raan cumcum ku raan tëmtëm aabï puɔ̈th miɛt kedhie.
36 E o que ceifa recebe salário, e ajunta fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa possam juntamente se regozijar.
37 Kääŋ acï ya yic. ‘Raan tök ë com ku tëm raan dɛ̈t.’
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Wek tuɔɔc bäk rap la tem dom yic ku ë dom këc wek luui thïn. Kɔc kɔ̈k aacï luui thïn ku wek aa röt kony luɔiden.”
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros homens trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Go kɔc juëc Thamaria ë gen wën yic wɛ̈t Jethu gam, rin cï tik wɛ̈t lueel ëlä, “Këriëëc ëbën ca looi acï lɛ̈k ɣa.”
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificou: Ele me disse tudo que eu tenho feito.
40 Nawën bɔ̈ kɔc Thamaria tënë ye ke läŋkë bï rëër ke ke. Go Jethu nïn karou nɔ̈k thïn tɛ̈ɛ̈n.
40 Assim então os samaritanos foram até ele, e pediram-lhe que ficasse com eles; e ele ficou ali dois dias.
41 Go kɔc kɔ̈k juëc wɛ̈tde jäl gam rin wël ye lɛ̈k ke,
41 E muitos mais creram por causa da sua própria palavra;
42 ku lëkkë tik, “Ëmën, ɣok aacï wɛ̈t jäl gam, ku akëcku gam rin wëlkun ca lueel, ku ë rin cï ɣok wɛ̈tde piŋ ku ŋicku lɔn ë yen Aluäŋ kɔc pinynhom ëbën alanden.”
42 e diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Nawën cï nïn karou nɔ̈k thïn tɛ̈ɛ̈n, ke Jethu jɔl jäl ku ler lɔŋ Galilia.
43 Ora, após os dois dias, ele partiu de lá, e foi para a Galileia.
44 Rin yen Jethu guɔ̈p ëcï lueel lɔn, “Raan käk Nhialic tïŋ acie theek wuɔ̈nden.”
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Nawën ɣeet Galilia ke lor apɛi, rin wäär cï kek käk cï Jethu looi yai yic tïŋ, wäär cï kek la Yan Ayum cïn yic luɔu yic Jeruthalem.
45 Então, quando ele chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles foram à festa.
46 Go Jethu bɛn dhuk gen Kana tɔ̈ Galilia, tɛ̈wäär cï yen pïu waar thïn bï ya muɔ̈n abiëc. Ku raandït kam kɔc mac baai cï manhde tuaany Kapernaum ë tɔ̈ thïn.
46 Assim Jesus veio novamente a Caná da Galileia, onde ele da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Nawën piŋ lɔn cï Jethu jäl Judia ku ben dhuk Galilia, ke la tënë ye ku lɛ̈ŋ bï la Kapernaum bï manhden cï thiɔ̈k ke thou kony bï pial.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe para descer e curar o seu filho, porque ele já estava à morte.
48 Go Jethu lɛ̈k ye, “Acïn raan bï ye gam kamkun tɛ̈ këc wek kït ku kädït jäŋ gɔ̈i tïŋ.”
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e maravilhas, não crereis.
49 Go raandït awën bɛ̈ɛ̈r ku lueel, “Bɛ̈ny, bäär lokku ba manhdiɛ̈ dööt.”
49 O nobre disse-lhe: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Go Jethu lɛ̈k ye, “Lɔɔr, manhdu abï pïr.” Go mony wën wɛ̈t Jethu gam ku jiël.
50 Disse-lhe Jesus: Vai pelo teu caminho, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e ele foi em seu caminho.
51 Wën ciɛth yen dhël yic, ke räm kek kɔcken luɔi ku luelkë, “Manhdu acï ɣɔ̈r.”
51 E, enquanto ele descia, saíram-lhe ao encontro os seus servos e lhe contaram dizendo: O teu filho vive.
52 Go ke thiëëc akɔ̈l alɔŋ jɔl manhde ŋuɛ̈ɛ̈n. Gokë lueel, “Wäraköl tääŋ akɔ̈l yen ë jiël juäi yeguɔ̈p.”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora ele começara a melhorar; e disseram-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Go wun ŋic lɔn ë yen akɔ̈l alɔŋ wäär cï Jethu ye lɛ̈k ye ëlä, “Manhdu abï pïr.” Ku jɔl wɛ̈t Jethu gam kek kacke ëbën.
53 Assim o pai reconheceu que foi na mesma hora em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Kënë, yen aye kädït jäŋ gɔ̈i cï Jethu looi rou, wäär le yen dhuk Judia ku ler Galilia.
54 Este foi o segundo milagre que Jesus fez, quando ele ia da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.