João 4

Lëk yam (DIKNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nawën ke ŋic Jethu lɔn cï kɔc akut Parathï ye piŋ, lɔn nadë ke kɔc aa bɛ̈n tënë ye bï ke bɛ̈n muɔɔc nhïïm, ku lɔn cï yen la kɔc juëc ye buɔɔth wär kɔc Joon buɔɔth.
1 Quando, pois, o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos do que João
2 (Ku acie yen ye kɔc muɔɔc nhïïm, aa kɔcken ye buɔɔth.)
2 {ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos}
3 Nawën piŋ wɛ̈t ye lueel, go jäl pan Judia ku dhuk Galilia.
3 deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 Ku ë bï dhiɛl ɣet pan Thamaria rin yen ë dhël tëëk yen thïn.
4 E era-lhe necessário passar por Samária.
5 Go ɣet pan Thamaria cɔl Thikar thiääk ke piny wäär cï Jakop gäm wënde Jothep.
5 Chegou, pois, a uma cidade de Samária, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó dera a seu filho José;
6 Ku yinh cï Jakop cɔl awec ë tɔ̈ thïn. Nawën cï Jethu dak ë cäth, go nyuc yith lɔ̈ɔ̈m. Ku ë ye akɔ̈l ciɛl yic.
6 achava-se ali o poço de Jacó. Jesus, pois, cansado da viagem, sentou-se assim junto do poço; era cerca da hora sexta.
7 Go tiŋ pan Thamaria bɛ̈n yiith bï bɛ̈n gem pïu, go Jethu lɛ̈k ye, “Muɔc ɣɛn pïu ba dek.”
7 Veio uma mulher de Samária tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 (Ku kɔcken ye buɔɔth aake cï la geeu bïk la ɣɔɔc miëth.)
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Go tiŋ pan Thamaria lɛ̈k ye, “Këdë wën? Yïn ë raan Itharel ku thiëc ɣa, ɣɛn raan Thamaria ba yï muɔɔc ë pïu?” (Kɔc Itharel aake cie dek kek kɔc Thamaria.)
9 Disse-lhe então a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? {Porque os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Na yï ŋic miɔ̈c Nhialic ku raan thiëc yï pïu ŋuɔ̈t aca thiëëc, ku ŋuɔ̈t acï muɔɔc pïu pïr.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Se tivesses conhecido o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe terias pedido e ele te haveria dado água viva.
11 Go tik lueel, “Bɛ̈ny, yïn acïn kë gem yïn pïu, ku yith amec yic, ba pïu pïr yök tɛ̈nɛn?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que tirá-la, e o poço é fundo; donde, pois, tens essa água viva?
12 Ye yïn dït tënë wädït Jakop raan cï ɣo gäm yinh kënë, ku dëk thïn yen ye nhom kek miɛ̈thke ku ɣäkke?”
12 És tu, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual também ele mesmo bebeu, e os filhos, e o seu gado?.
13 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Kuat raan dek pïukä abï rou bɛn nɔ̈k,
13 Replicou-lhe Jesus: Todo o que beber desta água tornará a ter sede;
14 ku raan bï dek pïu ba yiëk ye acïï rou bï bɛn nɔ̈k, ku pïu bï yiëk ye aabï ya dhiama yeyic ye pïu pïr kuër thïn, ku yïk ye pïr alanden.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que jorre para a vida eterna.
15 Go tik lɛ̈k ye, “Bɛ̈ny, yiëk ɣɛn pïukä bï rou ɣa cïï ben nɔ̈k, ba cïï ben bɛ̈n tɛ̈n ba bɛ̈n gem pïu.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, nem venha aqui tirá-la.
16 Go Jethu lɛ̈k ye, “Lɔɔr cɔl muɔnydu bäk bɛ̈n tɛ̈n.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Go tik lueel, “Ɣɛn acïn moc.” Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Këdu ë yic, lɔn cïn yïn moc.
17 Respondeu a mulher: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 Yïn acï kaŋ rëër kek röör kadhiëc, ku mony rɛ̈ɛ̈r kek yï ëmën acie muɔnydu. Yïn acï yic lueel.”
18 porque cinco maridos tiveste, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Go tik lueel, “Bɛ̈ny aca ŋic, yïn ë raan käk Nhialic tïŋ.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Wärkuan thɛɛr pan Thamaria aake ye Nhialic door ë gɔn kënë nhom, ku ayakë lueel wek kɔc Itharel lɔn dhil ɣok Nhialic la door Jeruthalem.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Go Jethu lueel, “Gam wɛ̈tdiɛ̈, yïn tiŋë tɛ̈ bï wek Wä door acï thiɔ̈k, ku acie gɔn kënë nhom ku acie Jeruthalem.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Wek kɔc Thamaria wek kuc raan yakë door, ku ɣok kɔc Itharel ɣok aa ŋic raan yeku door rin pïr abɔ̈ tënë Itharel.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos; porque a salvação vem dos judeus.
23 Ku akɔ̈l ajɔl bɛ̈n, ku acï guɔ bɛ̈n ëmën guɔ̈p, tɛ̈ bï riɛl Wëi Nhialic kɔc cɔl aa dor Wä cïmënde, kek aa kɔc wïc Wä bïk ye door.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Nhialic ë Wëi, ku rin riɛl Wɛ̈ike yen alëu ye bï door cïmënde.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Go tik bɛn lɛ̈k ye, “Aŋiɛc lɔn bï Raan cï lɔc ku dɔc bɛ̈n. Na le bɛ̈n ka bï ɣo nyuɔ̈th këriëëc ëbën.”
25 Replicou-lhe a mulher: Eu sei que vem o Messias {que se chama o Cristo}; quando ele vier há de nos anunciar todas as coisas.
26 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Yen ë ɣɛn, raan jam kek yï.”
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Ku kaamthiin wën jiɛɛm kek, ke kɔcken ye buɔɔth bɔ̈ ku gɛ̈ikë apɛi rin jiɛɛm yen kek tik. Ku acïn raan tök kamken cï tik thiëëc, “Yeŋö wïc, ku yeŋö jiɛɛm yen kek ye?”
27 E nisto vieram os seus discípulos, e se admiravam de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe perguntou: Que é que procuras? ou: Por que falas com ela?
28 Go tik tönyden pïu nyääŋ piny, ku kɛt ke dhuk geeu ku lëk kɔc.
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Bäk tiɛ̈ŋkë mony cä lɛ̈k këriëëc ëbën ca looi. Nadë ke ye Raan cï lɔc ku dɔc?”
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto eu tenho feito; será este, porventura, o Cristo?
30 Gokë bɛ̈n bei geeu bïk la tënë Jethu.
30 Saíram, pois, da cidade e vinham ter com ele.
31 Ku kaamthiin wën, ke lëk kɔcken ye buɔɔth ye, “Raan piööc, jɔl mïth.”
31 Entrementes os seus discípulos lhe rogavam, dizendo: Rabi, come.
32 Go bɛ̈ɛ̈r, “Ɣɛn ala miëth, cïn kë ŋiɛckë thïn.”
32 Ele, porém, respondeu: Uma comida tenho para comer que vós não conheceis.
33 Go kɔcken ye buɔɔth röt jal aa thiëëc kamken, “Tɛ̈dë le raan cï miëth bɛ̈ɛ̈i tënë ye?”
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Acaso alguém lhe trouxe de comer?
34 Go Jethu lɛ̈k ke, “Miëthdiɛ̈ ee lɔn ba wɛ̈t raan toc ɣɛn looi, ku thääp luɔi cï gäm ɣa.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Cäk kääŋ ye lueel dhie ëlä, ‘Pɛ̈i kaŋuan aŋoot ku rap abï tem.’ Ku alɛ̈k we, jatkë wenyïn bäk dum tïŋ, yemën rap aacï luɔk ku apath bï ke tem!
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Ora, eu vos digo: levantai os vossos olhos, e vede os campos, que já estão brancos para a ceifa.
36 Raan rap tem aye riɔp ku ë kɔ̈th pïr tem alanden, këya raan cumcum ku raan tëmtëm aabï puɔ̈th miɛt kedhie.
36 Quem ceifa já está recebendo recompensa e ajuntando fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa juntamente se regozijem.
37 Kääŋ acï ya yic. ‘Raan tök ë com ku tëm raan dɛ̈t.’
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 Wek tuɔɔc bäk rap la tem dom yic ku ë dom këc wek luui thïn. Kɔc kɔ̈k aacï luui thïn ku wek aa röt kony luɔiden.”
38 Eu vos enviei a ceifar onde não trabalhaste; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Go kɔc juëc Thamaria ë gen wën yic wɛ̈t Jethu gam, rin cï tik wɛ̈t lueel ëlä, “Këriëëc ëbën ca looi acï lɛ̈k ɣa.”
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificava: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Nawën bɔ̈ kɔc Thamaria tënë ye ke läŋkë bï rëër ke ke. Go Jethu nïn karou nɔ̈k thïn tɛ̈ɛ̈n.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Go kɔc kɔ̈k juëc wɛ̈tde jäl gam rin wël ye lɛ̈k ke,
41 E muitos mais creram por causa da palavra dele;
42 ku lëkkë tik, “Ëmën, ɣok aacï wɛ̈t jäl gam, ku akëcku gam rin wëlkun ca lueel, ku ë rin cï ɣok wɛ̈tde piŋ ku ŋicku lɔn ë yen Aluäŋ kɔc pinynhom ëbën alanden.”
42 e diziam à mulher: Já não é pela tua palavra que nós cremos; pois agora nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Nawën cï nïn karou nɔ̈k thïn tɛ̈ɛ̈n, ke Jethu jɔl jäl ku ler lɔŋ Galilia.
43 Passados os dois dias partiu dali para a Galiléia.
44 Rin yen Jethu guɔ̈p ëcï lueel lɔn, “Raan käk Nhialic tïŋ acie theek wuɔ̈nden.”
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não recebe honra na sua própria pátria.
45 Nawën ɣeet Galilia ke lor apɛi, rin wäär cï kek käk cï Jethu looi yai yic tïŋ, wäär cï kek la Yan Ayum cïn yic luɔu yic Jeruthalem.
45 Assim, pois, que chegou à Galiléia, os galileus o receberam, porque tinham visto todas as coisas que fizera em Jerusalém na ocasião da festa; pois também eles tinham ido à festa.
46 Go Jethu bɛn dhuk gen Kana tɔ̈ Galilia, tɛ̈wäär cï yen pïu waar thïn bï ya muɔ̈n abiëc. Ku raandït kam kɔc mac baai cï manhde tuaany Kapernaum ë tɔ̈ thïn.
46 Foi, então, outra vez a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Nawën piŋ lɔn cï Jethu jäl Judia ku ben dhuk Galilia, ke la tënë ye ku lɛ̈ŋ bï la Kapernaum bï manhden cï thiɔ̈k ke thou kony bï pial.
47 Quando ele soube que Jesus tinha vindo da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e lhe rogou que descesse e lhe curasse o filho; pois estava à morte.
48 Go Jethu lɛ̈k ye, “Acïn raan bï ye gam kamkun tɛ̈ këc wek kït ku kädït jäŋ gɔ̈i tïŋ.”
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e prodígios, de modo algum crereis.
49 Go raandït awën bɛ̈ɛ̈r ku lueel, “Bɛ̈ny, bäär lokku ba manhdiɛ̈ dööt.”
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra.
50 Go Jethu lɛ̈k ye, “Lɔɔr, manhdu abï pïr.” Go mony wën wɛ̈t Jethu gam ku jiël.
50 Respondeu-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe dissera, e partiu.
51 Wën ciɛth yen dhël yic, ke räm kek kɔcken luɔi ku luelkë, “Manhdu acï ɣɔ̈r.”
51 Quando ele já ia descendo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe disseram que seu filho vivia.
52 Go ke thiëëc akɔ̈l alɔŋ jɔl manhde ŋuɛ̈ɛ̈n. Gokë lueel, “Wäraköl tääŋ akɔ̈l yen ë jiël juäi yeguɔ̈p.”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora começara a melhorar; ao que lhe disseram: Ontem à hora sétima a febre o deixou.
53 Go wun ŋic lɔn ë yen akɔ̈l alɔŋ wäär cï Jethu ye lɛ̈k ye ëlä, “Manhdu abï pïr.” Ku jɔl wɛ̈t Jethu gam kek kacke ëbën.
53 Reconheceu, pois, o pai ser aquela hora a mesma em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Kënë, yen aye kädït jäŋ gɔ̈i cï Jethu looi rou, wäär le yen dhuk Judia ku ler Galilia.
54 Foi esta a segunda vez que Jesus, ao voltar da Judéia para a Galiléia, ali operou sinal.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.