João 1
Lëk yam (DIKNT) vs NVT
1 Wäthɛɛr këc nhial ku piny cak, Wɛ̈t ë tɔ̈ thïn, ee rɛ̈ɛ̈r kek Nhialic, ku Wɛ̈t ë ye Nhialic.
1 No princípio, aquele que é a Palavra já existia. A Palavra estava com Deus, e a Palavra era Deus.
2 Wɛ̈t ë rɛ̈ɛ̈r kek Nhialic wäär cɛk käŋ.
2 Ele existia no princípio com Deus.
3 Käjuëc rɛ̈ɛ̈r nhial ku piny ëbën aake cak ë ye. Ku acïn käk tɔ̈ thïn këc ke cak ke yeen liu thïn.
3 Por meio dele Deus criou todas as coisas, e sem ele nada foi criado.
4 Kuat käk tɔ̈ thïn ëbën aa pïr yök tënë ye. Ku piɛ̈rde acï ruɛl gäm raan ëbën.
4 Aquele que é a Palavra possuía a vida, e sua vida trouxe luz a todos.
5 Piɛ̈rde yen ë ruɛl dɛ̈p apɛi muɔ̈ɔ̈th yic, ku akëc lëu bï kuɔ̈m nyin piny.
5 A luz brilha na escuridão, e a escuridão nunca conseguiu apagá-la.
6 Nhialic ëcï atuɔ̈nyde tooc, raan cɔl Joon.
6 Deus enviou um homem chamado João
7 Acï bɛ̈n bï kɔc bɛ̈n lɛ̈k bïk ruɛl ŋic. Acï bɛ̈n bï lɛ̈k ke bï raan ëbën wɛ̈t piŋ ku gɛm.
7 para falar a respeito da luz, a fim de que, por meio de seu testemunho, todos cressem.
8 Yeen ëcie yen ruɛl, acï bɛ̈n bï kɔc bɛ̈n lɛ̈k ruɛl.
8 Ele não era a luz, mas veio para falar da luz.
9 Ku Wɛ̈t yen ë ye ruɛl ayic, ruɛl cï bɛ̈n pinynhom tënë raan ëbën.
9 Aquele que é a verdadeira luz, que ilumina a todos, estava chegando ao mundo.
10 Wɛ̈t ë tɔ̈ pinynhom, ku Nhialic ë cak piny ë ye, ku akëc kɔc pinynhom ŋic.
10 Veio ao mundo que ele criou, mas o mundo não o reconheceu.
11 Yeen acï bɛ̈n tënë käk ke cï cak, ku akëc kɔcken cï cak lor.
11 Veio a seu próprio povo, e eles o rejeitaram.
12 Ku acï kɔc abɛ̈k bɛ̈n lor ku gamkë wɛ̈tde, goke gäm riɛl bïk aa mïth Nhialic.
12 Mas, a todos que creram nele e o aceitaram, ele deu o direito de se tornarem filhos de Deus.
13 Keek aacie mïth Nhialic cït tɛ̈ ye kɔc dhiëëth thïn, cïmën ye mïth la wun dhiëth ke. Ee Nhialic guɔ̈p yen ë Wunden.
13 Estes não nasceram segundo a ordem natural, nem como resultado da paixão ou da vontade humana, mas nasceram de Deus.
14 Wɛ̈t acï bɛ̈n a raan ku ciëŋ ke ɣo. Ku diɛɛkde acuk tïŋ, diik Wën töŋ Nhialic. Ku ë yen bïï yic, ku liɛr puɔ̈u Nhialic tënë ɣo.
14 Assim, a Palavra se tornou ser humano, carne e osso, e habitou entre nós. Ele era cheio de graça e verdade. E vimos sua glória, a glória do Filho único do Pai.
15 Ku Joon acï tuɔ̈l ku lëk kɔc ë riɛnke ëlä, “Kënë yen ë raan wäär ye ɣɛn jam ë riɛnke, raan wäär ya lueel ëlä, ‘Yen abï lɔ̈k bɛ̈n ɣacök, ku adït tënë ɣa. Yeen ë rɛ̈ɛ̈r thïn wäär ke ɣa këc cak dhiëëth.’ ”
15 João deu testemunho dele quando disse em alta voz: “Este é aquele a quem eu me referia quando disse: ‘Alguém virá depois de mim, muito mais poderoso que eu, pois existia muito antes de mim’”.
16 Rin käpuɔth ë yen Wën Nhialic, yen acï ɣo dɔɔc ëbën, dɔ̈c tök ë dɔ̈c dɛ̈t cök.
16 De sua plenitude todos nós recebemos graça sobre graça.
17 Wäthɛɛr löŋ ëcï Nhialic gäm kɔc ë Mothith, ku ëmën Nhialic acï yic ku liɛr piände gäm kɔc ë Jethu raan cï lɔc ku dɔc.
17 Pois a lei foi dada por meio de Moisés, mas a graça e a verdade vieram por meio de Jesus Cristo.
18 Acïn raan cï Nhialic kaŋ tïŋ tɛ̈ɣɔn. Ee Wën töŋ thöŋ kek Nhialic, rɛ̈ɛ̈r Wun lɔ̈ɔ̈m yen acï ɣo cɔl aŋic Nhialic.
18 Ninguém jamais viu a Deus, mas o Filho único, que mantém comunhão íntima com o Pai, o revelou.
19 Kɔcdït Itharel Jeruthalem aake cï kɔc käk Nhialic ku kɔc kuat Lebï tuɔɔc tënë Joon, bïk la thiëëc ëlä, “Ye yïn ŋa?”
19 Este foi o testemunho de João quando os líderes judeus enviaram de Jerusalém sacerdotes e levitas para lhe perguntar: “Quem é você?”.
20 Ku Joon akëc bɛ̈n jai bï wɛ̈tden dhuk nhom. Acï bɛ̈n bɛ̈ɛ̈r ë cök ku lueel ëlä, “Acie ɣɛn Raan cï lɔc ku dɔc.”
20 Ele respondeu com toda franqueza: “Eu não sou o Cristo”.
21 Gokë thiëëc, “Aye yïn ŋa? Ee yïn Elija?” Go bɛ̈ɛ̈r, “Acie ɣa.” Gokë bɛn thiëëc, “Ye yïn raandït käk Nhialic tïŋ bï bɛ̈n?” Go dhuɔ̈k ke, “Ɣei! Acie ɣa.”
21 “Então quem é você?”, perguntaram eles. “É Elias?” “Não”, respondeu ele. “É o Profeta por quem temos esperado?” “Não.”
22 Gokë lueel, “Lɛ̈k ɣo, ee yïn ŋa? Ɣok aa dhil wɛ̈t dhuɔ̈k kɔc ke toc ɣo. Ye rot yök ë yïn ŋa?”
22 “Afinal, quem é você? Precisamos de uma resposta para aqueles que nos enviaram. O que você tem a dizer de si mesmo?”
23 Go Joon bɛ̈ɛ̈r, “Ɣɛn ë jam apɛi roor tɛ̈ cïï ceŋ, ‘Guiɛrkë dhël Bɛ̈ny bï la cök cïmën wäär cï Ithaya raan käk Nhialic tïŋ ye lueel.’ ”
23 João respondeu com as palavras do profeta Isaías: “Eu sou uma voz que clama no deserto: ‘Preparem o caminho para a vinda do Senhor!’”.
24 Röörkä aake tooc kɔc akut Parathï,
24 Então os fariseus que tinham sido enviados
25 ku jɔlkë Joon bɛ̈n thiëëc ëlä, “Yeŋö ë yïn kɔc muɔɔc nhïïm tɛ̈ cïï yïn ye Raan cï lɔc ku dɔc, ku yïn acie Elija ku cïï ye raandït käk Nhialic tïŋ?”
25 lhe perguntaram: “Se você não é o Cristo, nem Elias, nem o Profeta, que direito tem de batizar?”.
26 Go Joon dhuɔ̈k ke, “Ɣɛn ë kɔc muɔɔc nhïïm pïu ë path, ku raan arɛ̈ɛ̈r kamkun ë tɛ̈n ku acäk ŋic,
26 João lhes disse: “Eu batizo com água, mas em seu meio há alguém que vocês não reconhecem.
27 raan yen lök bɛ̈n ɣacök ciëën, ku acä lëu ba warke dɔ̈k.”
27 Embora ele venha depois de mim, não sou digno de desamarrar as correias de sua sandália”.
28 Kën ë loi rot pan cɔl Bethanï, wär Jordan kɔ̈u tɛ̈wäär ye Joon kɔc muɔɔc nhïïm thïn.
28 Esse encontro aconteceu em Betânia, um povoado a leste do rio Jordão, onde João estava batizando.
29 Naɣɔn aköl dɛ̈t ke Joon tïŋ Jethu ke bɔ̈ tënë ye, go lueel, “Tiɛ̈ŋkë Amälthiin Nhialic yen bä adumuɔ̈ɔ̈m kɔc pinynhom nyaai, kan abɔ̈.
29 No dia seguinte, João viu Jesus caminhando em sua direção e disse: “Vejam! É o Cordeiro de Deus, que tira o pecado do mundo!
30 Yen ë raan ye ɣɛn jam ë riɛnke wäär ë ɣɛn ye lueel ëlä, ‘Yen abï lɔ̈k bɛ̈n ɣacök, ku adït tënë ɣa. Yeen ë rɛ̈ɛ̈r thïn wäär ke ɣa këc cak dhiëëth.’
30 Era a ele que eu me referia quando disse: ‘Um homem virá depois de mim, muito mais poderoso que eu, pois existia muito antes de mim’.
31 Aacä ŋic bï ya yen ŋa, ku ɣɛn acï bɛ̈n ku ya kɔc muɔɔc nhïïm pïu rin bï ɣɛn ye cɔl aŋic kɔc Itharel.”
31 Eu não o conhecia, mas vim batizando com água para que ele fosse revelado a Israel”.
32 Ku ëcï Joon lueel aya ëlä, “Ɣɛn acï Wëi Nhialic tïŋ ke bɔ̈ kecït kuur ë dit, ku nyuuc yenhom.
32 Então João deu o seguinte testemunho: “Vi o Espírito Santo descer do céu na forma de uma pomba e permanecer sobre ele.
33 Ku ë ŋot kɛ̈c ŋic, ku ëcï Nhialic raan toc ɣa ba kɔc aa muɔɔc nhïïm pïu, lɛ̈k ɣa ëlä, ‘Raan bï yïn Wëi Nhialic tïŋ ke bɔ̈ ku nyuuc yenhom yen ë raan bï kɔc muɔɔc nhïïm Wëi Nhialic.’
33 Eu não sabia quem ele era, mas, quando Deus me enviou para batizar com água, disse-me: ‘Aquele sobre o qual você vir o Espírito descer e permanecer, esse é o que batizará com o Espírito Santo’.
34 Ee yic, aca tïŋ ku alɛ̈u ba lueel, wenhïïm lɔn ë yen Wën Nhialic.”
34 Eu vi isso acontecer e, portanto, dou testemunho de que ele é o Filho de Deus”.
35 Ɣɔn aköl dɛ̈t, Joon ë kääc kek kɔcken ye buɔɔth karou tɛ̈wäär aköl.
35 No dia seguinte, João estava novamente com dois de seus discípulos.
36 Nawën tïŋ Jethu ke tëk tɛ̈thiɔ̈k ke ke, go Joon döt apɛi ku lueel, “Tiɛ̈ŋkë, yen akan yen Amäl Nhialic.”
36 Quando viu Jesus passar, olhou para ele e declarou: “Vejam! É o Cordeiro de Deus!”.
37 Ku jɔl piŋ kɔc ye buɔɔth awën karou këya, gokë Jethu buɔɔth.
37 Ao ouvirem isso, os dois discípulos de João seguiram Jesus.
38 Nawën wel Jethu yenhom, ke tïŋ ke ke buɔth ye, go ke thiëëc, “Yeŋö wiɛ̈ckë?” Gokë lueel, “Rabi, rɛ̈ɛ̈r tɛ̈nɛn?” (Ku wɛ̈tde yic, “Raan Piööc.”)
38 Jesus olhou em volta e viu que o seguiam. “O que vocês querem?”, perguntou. Eles responderam: “Rabi (que significa ‘Mestre’), onde o senhor está hospedado?”.
39 Go lɛ̈k ke, “Bäk, bäk bɛ̈n tïŋ.” Gokë la ku tïŋkë tɛ̈ rëër yen thïn. Ku ë ye tääŋ akɔ̈l, ku jɔlkë rëër kek ye abï piny cuɔl.
39 “Venham e vejam”, disse ele. Eram cerca de quatro horas da tarde quando o acompanharam até o lugar onde Jesus estava hospedado, e passaram o resto do dia com ele.
40 Raan tök kam kɔc wën karou cï wɛ̈t Joon piŋ ku buɔɔth Jethu, ee ye Andria wämënh Thaimon Pïtɛr.
40 André, irmão de Simão Pedro, era um dos dois que ouviram o que João tinha dito e seguiram Jesus.
41 Naɣɔn nhiäk rial, ke Andria räm ke mɛ̈nhë, go lɛ̈k ye, “Ɣok aacï Methaya yök.” (Ku wɛ̈tde yic Raan cï lɔc ku dɔc.)
41 André foi procurar seu irmão, Simão, e lhe disse: “Encontramos o Messias (isto é, o Cristo)”.
42 Ku ɣɛ̈th Thaimon tënë Jethu. Go Jethu döt apɛi ku lueel, “Yïn ë Thaimon wën Joon, yïn abï cɔl Kepa.” (Ku yen Pïtɛr wɛ̈tde yic ee kuur.)
42 Então André levou Simão para conhecer Jesus. Olhando para ele, Jesus disse: “Você é Simão, filho de João, mas será chamado Cefas (isto é, Pedro)”.
43 Nawën aköl dɛ̈t ke Jethu la Galilia, ke räm kek Pilipo, go lɛ̈k ye, “Buɔth ɣa.”
43 No dia seguinte, Jesus decidiu ir à Galileia. Encontrou Filipe e lhe disse: “Siga-me”.
44 Ku Pilipo ë raan Bethaida, ku ë gen yï Andria ku Pïtɛr aya.
44 Filipe era de Betsaida, cidade natal de André e Pedro.
45 Go Pilipo Nathaniel yök ku lëk ye, “Ɣok aacï raan wäär cï Mothith gät ë riɛnke athör lööŋ yic, raan yen cï kɔc käk Nhialic tïŋ gät ë riɛnke aya, acuk yök. Yen ë Jethu wën Jothep raan Nadharet.”
45 Filipe foi procurar Natanael e lhe disse: “Encontramos aquele sobre quem Moisés, na lei, e os profetas escreveram! Seu nome é Jesus de Nazaré, filho de José”.
46 Go Nathaniel lueel, “Ye këpiath ŋö lëu bï tuɔ̈l Nadharet?” Go Pilipo bɛ̈ɛ̈r, “Bäär ba tïŋ.”
46 “Nazaré!”, exclamou Natanael. “Pode vir alguma coisa boa de Nazaré?” “Venha e veja você mesmo”, respondeu Filipe.
47 Nawën tïŋ Jethu Nathaniel ke bɔ̈, ke jam rin Nathaniel ku lueel, “Raan kënë ë raan Itharel ayic guɔ̈p, kecïn guɔ̈p ruëëny.”
47 Jesus viu Natanael se aproximar e disse: “Aí está um verdadeiro filho de Israel, um homem totalmente íntegro”.
48 Go Nathaniel lueel, “Ca ŋic këdë?” Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Yïn guɔ ŋic wën rëër yïn ŋaap cök, tɛ̈wën këc Pilipo la bï yï la cɔɔl.”
48 “Como o senhor sabe a meu respeito?”, perguntou Natanael. Jesus respondeu: “Vi você sob a figueira antes que Filipe o chamasse”.
49 Go Nathaniel bɛ̈ɛ̈r ku lueel, “Raan piööc, yïn ë Wën Nhialic, yïn ë Bɛ̈ny Itharel.”
49 Então Natanael exclamou: “Rabi, o senhor é o Filho de Deus, o Rei de Israel!”.
50 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Ca jäl gam rin cï ɣɛn ye lɛ̈k yï lɔn cï ɣɛn yï tïŋ wën rëër yïn ŋaap cök? Yïn abï kädït kɔ̈k wär ë käkkä tïŋ!”
50 Jesus lhe perguntou: “Você crê nisso porque eu disse que o vi sob a figueira? Você verá coisas maiores que essa”.
51 Ku ben mat thïn, “Wɛ̈t yic alɛ̈k we, wek aabï nhial tïŋ ke liep rot, ku atuuc Nhialic aa bäk tïŋ ke bɔ̈ piny tënë Manh Raan ku lek nhial.”
51 E acrescentou: “Eu lhes digo a verdade: vocês verão o céu aberto e os anjos de Deus subindo e descendo sobre o Filho do Homem”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.