João 1
Lëk yam (DIKNT) vs ARIB
1 Wäthɛɛr këc nhial ku piny cak, Wɛ̈t ë tɔ̈ thïn, ee rɛ̈ɛ̈r kek Nhialic, ku Wɛ̈t ë ye Nhialic.
1 No princípio era o Verbo, e o Verbo estava com Deus, e o Verbo era Deus.
2 Wɛ̈t ë rɛ̈ɛ̈r kek Nhialic wäär cɛk käŋ.
2 Ele estava no princípio com Deus.
3 Käjuëc rɛ̈ɛ̈r nhial ku piny ëbën aake cak ë ye. Ku acïn käk tɔ̈ thïn këc ke cak ke yeen liu thïn.
3 Todas as coisas foram feitas por intermédio dele, e sem ele nada do que foi feito se fez.
4 Kuat käk tɔ̈ thïn ëbën aa pïr yök tënë ye. Ku piɛ̈rde acï ruɛl gäm raan ëbën.
4 Nele estava a vida, e a vida era a luz dos homens;
5 Piɛ̈rde yen ë ruɛl dɛ̈p apɛi muɔ̈ɔ̈th yic, ku akëc lëu bï kuɔ̈m nyin piny.
5 a luz resplandece nas trevas, e as trevas não prevaleceram contra ela.
6 Nhialic ëcï atuɔ̈nyde tooc, raan cɔl Joon.
6 Houve um homem enviado de Deus, cujo nome era João.
7 Acï bɛ̈n bï kɔc bɛ̈n lɛ̈k bïk ruɛl ŋic. Acï bɛ̈n bï lɛ̈k ke bï raan ëbën wɛ̈t piŋ ku gɛm.
7 Este veio como testemunha, a fim de dar testemunho da luz, para que todos cressem por meio dele.
8 Yeen ëcie yen ruɛl, acï bɛ̈n bï kɔc bɛ̈n lɛ̈k ruɛl.
8 Ele não era a luz, mas veio para dar testemunho da luz.
9 Ku Wɛ̈t yen ë ye ruɛl ayic, ruɛl cï bɛ̈n pinynhom tënë raan ëbën.
9 Pois a verdadeira luz, que alumia a todo homem, estava chegando ao mundo.
10 Wɛ̈t ë tɔ̈ pinynhom, ku Nhialic ë cak piny ë ye, ku akëc kɔc pinynhom ŋic.
10 Estava ele no mundo, e o mundo foi feito por intermédio dele, e o mundo não o conheceu.
11 Yeen acï bɛ̈n tënë käk ke cï cak, ku akëc kɔcken cï cak lor.
11 Veio para o que era seu, e os seus não o receberam.
12 Ku acï kɔc abɛ̈k bɛ̈n lor ku gamkë wɛ̈tde, goke gäm riɛl bïk aa mïth Nhialic.
12 Mas, a todos quantos o receberam, aos que crêem no seu nome, deu-lhes o poder de se tornarem filhos de Deus;
13 Keek aacie mïth Nhialic cït tɛ̈ ye kɔc dhiëëth thïn, cïmën ye mïth la wun dhiëth ke. Ee Nhialic guɔ̈p yen ë Wunden.
13 os quais não nasceram do sangue, nem da vontade da carne, nem da vontade do varão, mas de Deus.
14 Wɛ̈t acï bɛ̈n a raan ku ciëŋ ke ɣo. Ku diɛɛkde acuk tïŋ, diik Wën töŋ Nhialic. Ku ë yen bïï yic, ku liɛr puɔ̈u Nhialic tënë ɣo.
14 E o Verbo se fez carne, e habitou entre nós, cheio de graça e de verdade; e vimos a sua glória, como a glória do unigênito do Pai.
15 Ku Joon acï tuɔ̈l ku lëk kɔc ë riɛnke ëlä, “Kënë yen ë raan wäär ye ɣɛn jam ë riɛnke, raan wäär ya lueel ëlä, ‘Yen abï lɔ̈k bɛ̈n ɣacök, ku adït tënë ɣa. Yeen ë rɛ̈ɛ̈r thïn wäär ke ɣa këc cak dhiëëth.’ ”
15 João deu testemunho dele, e clamou, dizendo: Este é aquele de quem eu disse: O que vem depois de mim, passou adiante de mim; porque antes de mim ele já existia.
16 Rin käpuɔth ë yen Wën Nhialic, yen acï ɣo dɔɔc ëbën, dɔ̈c tök ë dɔ̈c dɛ̈t cök.
16 Pois todos nós recebemos da sua plenitude, e graça sobre graça.
17 Wäthɛɛr löŋ ëcï Nhialic gäm kɔc ë Mothith, ku ëmën Nhialic acï yic ku liɛr piände gäm kɔc ë Jethu raan cï lɔc ku dɔc.
17 Porque a lei foi dada por meio de Moisés; a graça e a verdade vieram por Jesus Cristo.
18 Acïn raan cï Nhialic kaŋ tïŋ tɛ̈ɣɔn. Ee Wën töŋ thöŋ kek Nhialic, rɛ̈ɛ̈r Wun lɔ̈ɔ̈m yen acï ɣo cɔl aŋic Nhialic.
18 Ninguém jamais viu a Deus. O Deus unigênito, que está no seio do Pai, esse o deu a conhecer.
19 Kɔcdït Itharel Jeruthalem aake cï kɔc käk Nhialic ku kɔc kuat Lebï tuɔɔc tënë Joon, bïk la thiëëc ëlä, “Ye yïn ŋa?”
19 E este foi o testemunho de João, quando os judeus lhe enviaram de Jerusalém sacerdotes e levitas para que lhe perguntassem: Quem és tu?
20 Ku Joon akëc bɛ̈n jai bï wɛ̈tden dhuk nhom. Acï bɛ̈n bɛ̈ɛ̈r ë cök ku lueel ëlä, “Acie ɣɛn Raan cï lɔc ku dɔc.”
20 Ele, pois, confessou e não negou; sim, confessou: Eu não sou o Cristo.
21 Gokë thiëëc, “Aye yïn ŋa? Ee yïn Elija?” Go bɛ̈ɛ̈r, “Acie ɣa.” Gokë bɛn thiëëc, “Ye yïn raandït käk Nhialic tïŋ bï bɛ̈n?” Go dhuɔ̈k ke, “Ɣei! Acie ɣa.”
21 Ao que lhe perguntaram: Pois que? És tu Elias? Respondeu ele: Não sou. És tu o profeta? E respondeu: Não.
22 Gokë lueel, “Lɛ̈k ɣo, ee yïn ŋa? Ɣok aa dhil wɛ̈t dhuɔ̈k kɔc ke toc ɣo. Ye rot yök ë yïn ŋa?”
22 Disseram-lhe, pois: Quem és? para podermos dar resposta aos que nos enviaram; que dizes de ti mesmo?
23 Go Joon bɛ̈ɛ̈r, “Ɣɛn ë jam apɛi roor tɛ̈ cïï ceŋ, ‘Guiɛrkë dhël Bɛ̈ny bï la cök cïmën wäär cï Ithaya raan käk Nhialic tïŋ ye lueel.’ ”
23 Respondeu ele: Eu sou a voz do que clama no deserto: Endireitai o caminho do Senhor, como disse o profeta Isaías.
24 Röörkä aake tooc kɔc akut Parathï,
24 E os que tinham sido enviados eram dos fariseus.
25 ku jɔlkë Joon bɛ̈n thiëëc ëlä, “Yeŋö ë yïn kɔc muɔɔc nhïïm tɛ̈ cïï yïn ye Raan cï lɔc ku dɔc, ku yïn acie Elija ku cïï ye raandït käk Nhialic tïŋ?”
25 Então lhe perguntaram: Por que batizas, pois, se tu não és o Cristo, nem Elias, nem o profeta?
26 Go Joon dhuɔ̈k ke, “Ɣɛn ë kɔc muɔɔc nhïïm pïu ë path, ku raan arɛ̈ɛ̈r kamkun ë tɛ̈n ku acäk ŋic,
26 Respondeu-lhes João: Eu batizo em água; no meio de vós está um a quem vós não conheceis.
27 raan yen lök bɛ̈n ɣacök ciëën, ku acä lëu ba warke dɔ̈k.”
27 aquele que vem depois de mim, de quem eu não sou digno de desatar a correia da alparca.
28 Kën ë loi rot pan cɔl Bethanï, wär Jordan kɔ̈u tɛ̈wäär ye Joon kɔc muɔɔc nhïïm thïn.
28 Estas coisas aconteceram em Betânia, além do Jordão, onde João estava batizando.
29 Naɣɔn aköl dɛ̈t ke Joon tïŋ Jethu ke bɔ̈ tënë ye, go lueel, “Tiɛ̈ŋkë Amälthiin Nhialic yen bä adumuɔ̈ɔ̈m kɔc pinynhom nyaai, kan abɔ̈.
29 No dia seguinte João viu a Jesus, que vinha para ele, e disse: Eis o Cordeiro de Deus, que tira o pecado do mundo.
30 Yen ë raan ye ɣɛn jam ë riɛnke wäär ë ɣɛn ye lueel ëlä, ‘Yen abï lɔ̈k bɛ̈n ɣacök, ku adït tënë ɣa. Yeen ë rɛ̈ɛ̈r thïn wäär ke ɣa këc cak dhiëëth.’
30 este é aquele de quem eu disse: Depois de mim vem um varão que passou adiante de mim, porque antes de mim ele já existia.
31 Aacä ŋic bï ya yen ŋa, ku ɣɛn acï bɛ̈n ku ya kɔc muɔɔc nhïïm pïu rin bï ɣɛn ye cɔl aŋic kɔc Itharel.”
31 Eu não o conhecia; mas, para que ele fosse manifestado a Israel, é que vim batizando em água.
32 Ku ëcï Joon lueel aya ëlä, “Ɣɛn acï Wëi Nhialic tïŋ ke bɔ̈ kecït kuur ë dit, ku nyuuc yenhom.
32 E João deu testemunho, dizendo: Vi o Espírito descer do céu como pomba, e repousar sobre ele.
33 Ku ë ŋot kɛ̈c ŋic, ku ëcï Nhialic raan toc ɣa ba kɔc aa muɔɔc nhïïm pïu, lɛ̈k ɣa ëlä, ‘Raan bï yïn Wëi Nhialic tïŋ ke bɔ̈ ku nyuuc yenhom yen ë raan bï kɔc muɔɔc nhïïm Wëi Nhialic.’
33 Eu não o conhecia; mas o que me enviou a batizar em água, esse me disse: Aquele sobre quem vires descer o Espírito, e sobre ele permanecer, esse é o que batiza no Espírito Santo.
34 Ee yic, aca tïŋ ku alɛ̈u ba lueel, wenhïïm lɔn ë yen Wën Nhialic.”
34 Eu mesmo vi e já vos dei testemunho de que este é o Filho de Deus.
35 Ɣɔn aköl dɛ̈t, Joon ë kääc kek kɔcken ye buɔɔth karou tɛ̈wäär aköl.
35 No dia seguinte João estava outra vez ali, com dois dos seus discípulos
36 Nawën tïŋ Jethu ke tëk tɛ̈thiɔ̈k ke ke, go Joon döt apɛi ku lueel, “Tiɛ̈ŋkë, yen akan yen Amäl Nhialic.”
36 e, olhando para Jesus, que passava, disse: Eis o Cordeiro de Deus!
37 Ku jɔl piŋ kɔc ye buɔɔth awën karou këya, gokë Jethu buɔɔth.
37 Aqueles dois discípulos ouviram-no dizer isto, e seguiram a Jesus.
38 Nawën wel Jethu yenhom, ke tïŋ ke ke buɔth ye, go ke thiëëc, “Yeŋö wiɛ̈ckë?” Gokë lueel, “Rabi, rɛ̈ɛ̈r tɛ̈nɛn?” (Ku wɛ̈tde yic, “Raan Piööc.”)
38 Voltando-se Jesus e vendo que o seguiam, perguntou-lhes: Que buscais? Disseram-lhe eles: rabi {que, traduzido, quer dizer Mestre}, onde pousas?
39 Go lɛ̈k ke, “Bäk, bäk bɛ̈n tïŋ.” Gokë la ku tïŋkë tɛ̈ rëër yen thïn. Ku ë ye tääŋ akɔ̈l, ku jɔlkë rëër kek ye abï piny cuɔl.
39 Respondeu-lhes: Vinde, e vereis. Foram, pois, e viram onde pousava; e passaram o dia com ele; era cerca da hora décima.
40 Raan tök kam kɔc wën karou cï wɛ̈t Joon piŋ ku buɔɔth Jethu, ee ye Andria wämënh Thaimon Pïtɛr.
40 André, irmão de Simão Pedro, era um dos dois que ouviram João falar, e que seguiram a Jesus.
41 Naɣɔn nhiäk rial, ke Andria räm ke mɛ̈nhë, go lɛ̈k ye, “Ɣok aacï Methaya yök.” (Ku wɛ̈tde yic Raan cï lɔc ku dɔc.)
41 Ele achou primeiro a seu irmão Simão, e disse-lhe: Havemos achado o Messias {que, traduzido, quer dizer Cristo}.
42 Ku ɣɛ̈th Thaimon tënë Jethu. Go Jethu döt apɛi ku lueel, “Yïn ë Thaimon wën Joon, yïn abï cɔl Kepa.” (Ku yen Pïtɛr wɛ̈tde yic ee kuur.)
42 E o levou a Jesus. Jesus, fixando nele o olhar, disse: Tu és Simão, filho de João, tu serás chamado Cefas {que quer dizer Pedro}.
43 Nawën aköl dɛ̈t ke Jethu la Galilia, ke räm kek Pilipo, go lɛ̈k ye, “Buɔth ɣa.”
43 No dia seguinte Jesus resolveu partir para a Galiléia, e achando a Felipe disse-lhe: Segue-me.
44 Ku Pilipo ë raan Bethaida, ku ë gen yï Andria ku Pïtɛr aya.
44 Ora, Felipe era de Betsaida, cidade de André e de Pedro.
45 Go Pilipo Nathaniel yök ku lëk ye, “Ɣok aacï raan wäär cï Mothith gät ë riɛnke athör lööŋ yic, raan yen cï kɔc käk Nhialic tïŋ gät ë riɛnke aya, acuk yök. Yen ë Jethu wën Jothep raan Nadharet.”
45 Felipe achou a Natanael, e disse-lhe: Acabamos de achar aquele de quem escreveram Moisés na lei, e os profetas: Jesus de Nazaré, filho de José.
46 Go Nathaniel lueel, “Ye këpiath ŋö lëu bï tuɔ̈l Nadharet?” Go Pilipo bɛ̈ɛ̈r, “Bäär ba tïŋ.”
46 Perguntou-lhe Natanael: Pode haver coisa bem vinda de Nazaré? Disse-lhe Felipe: Vem e vê.
47 Nawën tïŋ Jethu Nathaniel ke bɔ̈, ke jam rin Nathaniel ku lueel, “Raan kënë ë raan Itharel ayic guɔ̈p, kecïn guɔ̈p ruëëny.”
47 Jesus, vendo Natanael aproximar-se dele, disse a seu respeito: Eis um verdadeiro israelita, em quem não há dolo!
48 Go Nathaniel lueel, “Ca ŋic këdë?” Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Yïn guɔ ŋic wën rëër yïn ŋaap cök, tɛ̈wën këc Pilipo la bï yï la cɔɔl.”
48 Perguntou-lhe Natanael: Donde me conheces? Respondeu-lhe Jesus: Antes que Felipe te chamasse, eu te vi, quando estavas debaixo da figueira.
49 Go Nathaniel bɛ̈ɛ̈r ku lueel, “Raan piööc, yïn ë Wën Nhialic, yïn ë Bɛ̈ny Itharel.”
49 Respondeu-lhe Natanael: Rabi, tu és o Filho de Deus, tu és rei de Israel.
50 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Ca jäl gam rin cï ɣɛn ye lɛ̈k yï lɔn cï ɣɛn yï tïŋ wën rëër yïn ŋaap cök? Yïn abï kädït kɔ̈k wär ë käkkä tïŋ!”
50 Ao que lhe disse Jesus: Porque te disse: Vi-te debaixo da figueira, crês? coisas maiores do que estas verás.
51 Ku ben mat thïn, “Wɛ̈t yic alɛ̈k we, wek aabï nhial tïŋ ke liep rot, ku atuuc Nhialic aa bäk tïŋ ke bɔ̈ piny tënë Manh Raan ku lek nhial.”
51 E acrescentou: Em verdade, em verdade vos digo que vereis o céu aberto, e os anjos de Deus subindo e descendo sobre o Filho do homem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.