João 13
Lëk yam (DIKNT) vs VC
1 Ee ye aköl Yan Ayum cïn yic luɔu nhom tueŋ. Go Jethu ŋic lɔn cï aköl jiël yen pinynhom tɛ̈n jäl bɛ̈n, ku bï la tënë Wun. Yeen acï kɔcken rɛ̈ɛ̈r pinynhom nhiaar alanden, ku nhiɛɛr ke ɣet tɛ̈ bï wɛ̈t thök.
1 Antes da festa da Páscoa, sabendo Jesus que chegara a sua hora de passar deste mundo ao Pai, como amasse os seus que estavam no mundo, até o extremo os amou.
2 Jethu ku kɔcken ye buɔɔth aake cï nyuc bïk miëth thëi cam. Ku jɔŋrac ëcï wɛ̈t tääu Judath, wën Thaimon Ithkariöt puɔ̈u, bï Jethu gaany.
2 Durante a ceia, - quando o demônio já tinha lançado no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, o propósito de traí-lo -,
3 Go Jethu ŋic lɔn cï Wun riɛl ëbën tääu yecin, ku ë ŋic lɔn cï yen bɛ̈n tënë Nhialic, ku ë ben dhuk tënë ye.
3 sabendo Jesus que o Pai tudo lhe dera nas mãos, e que saíra de Deus e para Deus voltava,
4 Go rot cuɔt wei tɛ̈wën mïth kek thïn ku dɛ̈k alanh kɔ̈u, ku ruk alanh wuɔ̈ny ye aŋum.
4 levantou-se da mesa, depôs as suas vestes e, pegando duma toalha, cingiu-se com ela.
5 Ku jɔl pïu puɔ̈k aduɔ̈k yic ku lɔɔk kɔcken ye buɔɔth cök, ku wuuny ke alanh wuɔ̈ny wën cï ruɔ̈k ye aŋum.
5 Em seguida, deitou água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha com que estava cingido.
6 Ku jɔl bɛ̈n tënë Thaimon Pïtɛr, go Pïtɛr lɛ̈k ye, “Ye yïn bä lɔɔk cök, Bɛ̈ny?”
6 Chegou a Simão Pedro. Mas Pedro lhe disse: Senhor, queres lavar-me os pés!...
7 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r tënë ye, “Ke luɔɔi acïï ye deet yic ëmën, ku aba lɔ̈k deet yic.”
7 Respondeu-lhe Jesus: O que faço não compreendes agora, mas compreendê-lo-ás em breve.
8 Go Pïtɛr lueel, “Yïn acïï ɣa bï kaŋ lɔɔk cök acïn.” Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Na cä yï lɔk cök, ke yïn acïn tɛ̈ bï yïn bɛn a raandiɛ̈.”
8 Disse-lhe Pedro: Jamais me lavarás os pés!... Respondeu-lhe Jesus: Se eu não tos lavar, não terás parte comigo.
9 Go Thaimon Pïtɛr lueel, “Bɛ̈ny, na ye këya ke yï duk ɣa lɔk cök ë rot, lɔk ɣacin ku ɣanhom aya.”
9 Exclamou então Simão Pedro: Senhor, não somente os pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Go Jethu lueel, “Raan cï laak acïn guɔ̈p acuɔl, ku abï yecök lɔɔk rot. Wek aa ɣer ëbën, ke raan tök kamkun yen acïï ɣer.”
10 Disse-lhe Jesus: Aquele que tomou banho não tem necessidade de lavar-se; está inteiramente puro. Ora, vós estais puros, mas nem todos!...
11 Jethu ë ŋic raan bï ye gaany, yen ë lueel yen ye ëlä, “Wek aa ɣer wedhie, ke raan tök yen acïï ɣer.”
11 Pois sabia quem o havia de trair; por isso, disse: Nem todos estais puros.
12 Nawën cï Jethu ke lɔɔk cök, ke ben alanhde ruɔ̈k ku nyuuc tɛ̈den wën rëër yen thïn, ku thiëëc ke, “Cäk käk ca looi tënë we ëmën deet yiic?
12 Depois de lhes lavar os pés e tomar as suas vestes, sentou-se novamente à mesa e perguntou-lhes: Sabeis o que vos fiz?
13 Wek aa ɣa cɔɔl raan piööc ku Bɛ̈ny, ku yeen apath bäk looi këya, rin ë ɣa.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor, e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Ɣɛn ë Bɛ̈ny ku Raan piööc tënë we, ku ŋot we laak cök. Ke week aya, wek aabï wecök lɔɔk kamkun, ŋɛk kek ŋɛk.
14 Logo, se eu, vosso Senhor e Mestre, vos lavei os pés, também vós deveis lavar-vos os pés uns aos outros.
15 Wɛ̈t path aca nyuɔ̈th we, bäk looi cïmën cï ɣɛn ye looi tënë we.
15 Dei-vos o exemplo para que, como eu vos fiz, assim façais também vós.
16 Wɛ̈t yic alɛ̈k we, acïn alony dït tënë bänyde, ku acïn atuny dït tënë raan toc ye.
16 Em verdade, em verdade vos digo: o servo não é maior do que o seu Senhor, nem o enviado é maior do que aquele que o enviou.
17 Ëmën ŋic wek wɛ̈t yic kënë, tɛ̈ looi wek ye, ke miɛt puɔ̈u dït abäk yök thïn.
17 Se compreenderdes estas coisas, sereis felizes, sob condição de as praticardes.
18 “Ɣɛn acïï jam ë riɛnkun ëbën, ɣɛn aŋic kɔc ca kuɛ̈ny bei. Ku wɛ̈t cï gɔ̈t athör thɛɛr wël Nhialic yic ëlä, ‘Raan mïth ɣok aduäŋ tök yic acie nhom wɛ̈l ɣa,’ adhil yenhom tiɛɛŋ.
18 Não digo isso de vós todos; conheço os que escolhi, mas é preciso que se cumpra esta palavra da Escritura: Aquele que come o pão comigo levantou contra mim o seu calcanhar {Sl 40,10}.
19 Wek aa lɛ̈k wɛ̈t kënë ëmën ke këc rot guɔ looi, rin aköl bï yen rot looi ka bäk jäl gam lɔn, ‘Ye Ɣɛn Yeen.’
19 Desde já vo-lo digo, antes que aconteça, para que, quando acontecer, creiais e reconheçais quem sou eu.
20 Wɛ̈t yic alɛ̈k we, raan lor raan ca tooc, acä lor aya, ku raan lor ɣɛn ka lor raan toc ɣɛn aya.”
20 Em verdade, em verdade vos digo: quem recebe aquele que eu enviei recebe a mim; e quem me recebe, recebe aquele que me enviou.
21 Nawën cï Jethu wëlkä lueel, ke ŋɛɛr yic ku lueel, “Wɛ̈t yic alɛ̈k we, raan tök kamkun abï ɣa gaany.”
21 Dito isso, Jesus ficou perturbado em seu espírito e declarou abertamente: Em verdade, em verdade vos digo: um de vós me há de trair!...
22 Go kɔc ye buɔɔth kenyïn liääth kamken ke cï nhïïm la dïl apɛi wɛ̈t ye lueel.
22 Os discípulos olhavam uns para os outros, sem saber de quem falava.
23 Ku raan töŋ nhiɛɛr Jethu kam kɔc ye buɔɔth, ëcï nyuc Jethu lɔ̈ɔ̈m,
23 Um dos discípulos, a quem Jesus amava, estava à mesa reclinado ao peito de Jesus.
24 go Pïtɛr nieu nyïn ku lueel, “Thiëc, ye raan nɛn yen jiɛɛm yen riɛnke.”
24 Simão Pedro acenou-lhe para dizer-lhe: Dize-nos, de quem é que ele fala.
25 Go atuny kënë rot cuɔ̈t Jethu ku thiëëc, “Bɛ̈ny, ye yen ë ŋa?”
25 Reclinando-se este mesmo discípulo sobre o peito de Jesus, interrogou-o: Senhor, quem é?
26 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Ee raan bï ɣɛn ayup luɔ̈t kada yic ku yiëk ye.” Ku lööm ayum ku lut kada yic ku yïk Judath, wën Thaimon Ithkariöt.
26 Jesus respondeu: É aquele a quem eu der o pão embebido. Em seguida, molhou o pão e deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Tɛ̈wën lööm Judath ayup, ke jɔŋrac go la yeguɔ̈p. Go Jethu lɛ̈k ye, “Kë wïc ba looi, lɔc looi.”
27 Logo que ele o engoliu, Satanás entrou nele. Jesus disse-lhe, então: O que queres fazer, faze-o depressa.
28 Ku acïn raan kam kɔc ke mïth kek ye cï wɛ̈t deet yic, ye rin ŋö yen jiɛɛm Jethu këya tënë ye.
28 Mas ninguém dos que estavam à mesa soube por que motivo lho dissera.
29 Ku rin yen Judath yen wɛ̈ɛ̈uken muk, ke cï kɔcken kɔ̈k tak lɔn cï Jethu ye lɛ̈k ye bï la ɣɔɔc kä wïckë rin yai, tɛ̈dë ke cï lueel bï kɔc ŋɔ̈ŋ muɔɔc.
29 Pois, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe falava: Compra aquilo de que temos necessidade para a festa. Ou: Dá alguma coisa aos pobres.
30 Ku kaam wën lööm Judath ayup, ke la aɣeer. Ku ë ye wakɔ̈u.
30 Tendo Judas recebido o bocado de pão, apressou-se em sair. E era noite...
31 Wën cï Judath jäl, ke lueel Jethu, “Ëmën lɛc Manh Raan acï nyuɔ̈th kɔc, ku lɛc Nhialic acï nyuɔ̈th kɔc ë ye.
31 Logo que Judas saiu, Jesus disse: Agora é glorificado o Filho do Homem, e Deus é glorificado nele.
32 Ku tɛ̈ cï lɛc Nhialic nyuɔ̈th kɔc ë ye, ke Nhialic abï lɛc Manh Raan nyuɔɔth yeguɔ̈p, ku abï lac looi nyin yic.
32 Se Deus foi glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e o glorificará em breve.
33 Miɛ̈thkiɛ̈, ɣɛn acïï bï rëër kek we apɛi. Wek abä wïc, ku alɛ̈k we ëmën yen wɛ̈t ca lɛ̈k kɔc Itharel, ‘Acïn tɛ̈ bï wek la tɛ̈ ler ɣɛn thïn.’
33 Filhinhos meus, por um pouco apenas ainda estou convosco. Vós me haveis de procurar, mas como disse aos judeus, também vos digo agora a vós: para onde eu vou, vós não podeis ir.
34 Löŋ yam ayiëk we, nhiarkë röt kamkun, cïmën cï ɣɛn we nhiaar, këya, ke wek aa dhil röt nhiaar kamkun.
34 Dou-vos um novo mandamento: Amai-vos uns aos outros. Como eu vos tenho amado, assim também vós deveis amar-vos uns aos outros.
35 Na nhiarkë röt kamkun ka bï ŋic kɔc ëbën lɔn ye wek kɔckiɛ̈n ɣa buɔɔth.”
35 Nisto todos conhecerão que sois meus discípulos, se vos amardes uns aos outros.
36 Go Thaimon Pïtɛr thiëëc, “Na yïïn lɔrdë Bɛ̈ny?” Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Tɛ̈ ler ɣɛn thïn acïn tɛ̈ buɔɔth yïn ɣacök ëmën, ku yïn abä buɔɔth aköldä.”
36 Perguntou-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Jesus respondeu-lhe: Para onde vou, não podes seguir-me agora, mas seguir-me-ás mais tarde.
37 Go Pïtɛr thiëëc, “Bɛ̈ny, yeŋö cïï ɣɛn ye lëu ba yï buɔɔth ëmën? Atɔ̈u ɣapuɔ̈u ba thou ë riɛnku.”
37 Pedro tornou a perguntar: Senhor, por que te não posso seguir agora? Darei a minha vida por ti!
38 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Lëu ba thou alanden ë riɛnkiɛ̈? Wɛ̈t yic alɛ̈k yï. Tɛ̈ ŋot këc thɔn ajïth kiu, aba lueel arak diäk lɔn kuc yïn ɣa.”
38 Respondeu-lhe Jesus: Darás a tua vida por mim!... Em verdade, em verdade te digo: não cantará o galo até que me negues três vezes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.