João 13
Lëk yam (DIKNT) vs NAA
1 Ee ye aköl Yan Ayum cïn yic luɔu nhom tueŋ. Go Jethu ŋic lɔn cï aköl jiël yen pinynhom tɛ̈n jäl bɛ̈n, ku bï la tënë Wun. Yeen acï kɔcken rɛ̈ɛ̈r pinynhom nhiaar alanden, ku nhiɛɛr ke ɣet tɛ̈ bï wɛ̈t thök.
1 Antes da Festa da Páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, tendo amado os seus que estavam no mundo, amou-os até o fim.
2 Jethu ku kɔcken ye buɔɔth aake cï nyuc bïk miëth thëi cam. Ku jɔŋrac ëcï wɛ̈t tääu Judath, wën Thaimon Ithkariöt puɔ̈u, bï Jethu gaany.
2 Durante a ceia, tendo já o diabo posto no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, que traísse Jesus,
3 Go Jethu ŋic lɔn cï Wun riɛl ëbën tääu yecin, ku ë ŋic lɔn cï yen bɛ̈n tënë Nhialic, ku ë ben dhuk tënë ye.
3 sabendo este que o Pai tinha confiado tudo às suas mãos, e que ele tinha vindo de Deus e voltava para Deus,
4 Go rot cuɔt wei tɛ̈wën mïth kek thïn ku dɛ̈k alanh kɔ̈u, ku ruk alanh wuɔ̈ny ye aŋum.
4 levantou-se da ceia, tirou a vestimenta de cima e, pegando uma toalha, cingiu-se com ela.
5 Ku jɔl pïu puɔ̈k aduɔ̈k yic ku lɔɔk kɔcken ye buɔɔth cök, ku wuuny ke alanh wuɔ̈ny wën cï ruɔ̈k ye aŋum.
5 Em seguida Jesus pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha com que estava cingido.
6 Ku jɔl bɛ̈n tënë Thaimon Pïtɛr, go Pïtɛr lɛ̈k ye, “Ye yïn bä lɔɔk cök, Bɛ̈ny?”
6 Quando se aproximou de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r tënë ye, “Ke luɔɔi acïï ye deet yic ëmën, ku aba lɔ̈k deet yic.”
7 Jesus respondeu:
8 Go Pïtɛr lueel, “Yïn acïï ɣa bï kaŋ lɔɔk cök acïn.” Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Na cä yï lɔk cök, ke yïn acïn tɛ̈ bï yïn bɛn a raandiɛ̈.”
8 Então Pedro disse: — O senhor nunca lavará os meus pés! Ao que Jesus respondeu:
9 Go Thaimon Pïtɛr lueel, “Bɛ̈ny, na ye këya ke yï duk ɣa lɔk cök ë rot, lɔk ɣacin ku ɣanhom aya.”
9 Então Pedro lhe pediu: — Senhor, não somente os pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Go Jethu lueel, “Raan cï laak acïn guɔ̈p acuɔl, ku abï yecök lɔɔk rot. Wek aa ɣer ëbën, ke raan tök kamkun yen acïï ɣer.”
10 Jesus respondeu:
11 Jethu ë ŋic raan bï ye gaany, yen ë lueel yen ye ëlä, “Wek aa ɣer wedhie, ke raan tök yen acïï ɣer.”
11 Pois ele sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Nem todos estão limpos.”
12 Nawën cï Jethu ke lɔɔk cök, ke ben alanhde ruɔ̈k ku nyuuc tɛ̈den wën rëër yen thïn, ku thiëëc ke, “Cäk käk ca looi tënë we ëmën deet yiic?
12 Depois de lhes ter lavado os pés, Jesus pôs de novo as suas vestimentas e, voltando à mesa, perguntou-lhes:
13 Wek aa ɣa cɔɔl raan piööc ku Bɛ̈ny, ku yeen apath bäk looi këya, rin ë ɣa.
13 Vocês me chamam de Mestre e de Senhor e fazem bem, porque eu o sou.
14 Ɣɛn ë Bɛ̈ny ku Raan piööc tënë we, ku ŋot we laak cök. Ke week aya, wek aabï wecök lɔɔk kamkun, ŋɛk kek ŋɛk.
14 Ora, se eu, sendo Senhor e Mestre, lavei os pés de vocês, também vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Wɛ̈t path aca nyuɔ̈th we, bäk looi cïmën cï ɣɛn ye looi tënë we.
15 Porque eu lhes dei o exemplo, para que, como eu fiz, vocês façam também.
16 Wɛ̈t yic alɛ̈k we, acïn alony dït tënë bänyde, ku acïn atuny dït tënë raan toc ye.
16 Em verdade, em verdade lhes digo que o servo não é maior do que seu senhor, nem o enviado é maior do que aquele que o enviou.
17 Ëmën ŋic wek wɛ̈t yic kënë, tɛ̈ looi wek ye, ke miɛt puɔ̈u dït abäk yök thïn.
17 Se vocês sabem estas coisas, bem-aventurados serão se as praticarem.
18 “Ɣɛn acïï jam ë riɛnkun ëbën, ɣɛn aŋic kɔc ca kuɛ̈ny bei. Ku wɛ̈t cï gɔ̈t athör thɛɛr wël Nhialic yic ëlä, ‘Raan mïth ɣok aduäŋ tök yic acie nhom wɛ̈l ɣa,’ adhil yenhom tiɛɛŋ.
18 Não falo a respeito de todos vocês, pois eu conheço aqueles que escolhi. Mas é para que se cumpra a Escritura: “Aquele que come do meu pão levantou contra mim o seu calcanhar.”
19 Wek aa lɛ̈k wɛ̈t kënë ëmën ke këc rot guɔ looi, rin aköl bï yen rot looi ka bäk jäl gam lɔn, ‘Ye Ɣɛn Yeen.’
19 Desde já lhes digo isso, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que
20 Wɛ̈t yic alɛ̈k we, raan lor raan ca tooc, acä lor aya, ku raan lor ɣɛn ka lor raan toc ɣɛn aya.”
20 Em verdade, em verdade lhes digo: quem recebe aquele que eu enviar recebe a mim; e quem recebe a mim recebe aquele que me enviou.
21 Nawën cï Jethu wëlkä lueel, ke ŋɛɛr yic ku lueel, “Wɛ̈t yic alɛ̈k we, raan tök kamkun abï ɣa gaany.”
21 Depois de dizer isso, Jesus se angustiou em espírito e afirmou:
22 Go kɔc ye buɔɔth kenyïn liääth kamken ke cï nhïïm la dïl apɛi wɛ̈t ye lueel.
22 Então os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Ku raan töŋ nhiɛɛr Jethu kam kɔc ye buɔɔth, ëcï nyuc Jethu lɔ̈ɔ̈m,
23 Ao lado de Jesus estava reclinado um dos seus discípulos, aquele a quem ele amava.
24 go Pïtɛr nieu nyïn ku lueel, “Thiëc, ye raan nɛn yen jiɛɛm yen riɛnke.”
24 Simão Pedro fez um sinal a esse, para que perguntasse a quem Jesus se referia.
25 Go atuny kënë rot cuɔ̈t Jethu ku thiëëc, “Bɛ̈ny, ye yen ë ŋa?”
25 Então aquele discípulo, reclinando-se sobre o peito de Jesus, perguntou: — Senhor, quem é?
26 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Ee raan bï ɣɛn ayup luɔ̈t kada yic ku yiëk ye.” Ku lööm ayum ku lut kada yic ku yïk Judath, wën Thaimon Ithkariöt.
26 Jesus respondeu: Então Jesus pegou um pedaço de pão e, tendo-o molhado, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Tɛ̈wën lööm Judath ayup, ke jɔŋrac go la yeguɔ̈p. Go Jethu lɛ̈k ye, “Kë wïc ba looi, lɔc looi.”
27 E, depois que Judas recebeu o pedaço de pão, imediatamente Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Ku acïn raan kam kɔc ke mïth kek ye cï wɛ̈t deet yic, ye rin ŋö yen jiɛɛm Jethu këya tënë ye.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus tinha dito isso.
29 Ku rin yen Judath yen wɛ̈ɛ̈uken muk, ke cï kɔcken kɔ̈k tak lɔn cï Jethu ye lɛ̈k ye bï la ɣɔɔc kä wïckë rin yai, tɛ̈dë ke cï lueel bï kɔc ŋɔ̈ŋ muɔɔc.
29 Pois, como Judas era quem trazia a bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha dito a ele: “Compre o que precisamos para a festa” ou, então, que havia solicitado que desse alguma coisa aos pobres.
30 Ku kaam wën lööm Judath ayup, ke la aɣeer. Ku ë ye wakɔ̈u.
30 Assim, tendo recebido o pedaço de pão, Judas logo saiu. E era noite.
31 Wën cï Judath jäl, ke lueel Jethu, “Ëmën lɛc Manh Raan acï nyuɔ̈th kɔc, ku lɛc Nhialic acï nyuɔ̈th kɔc ë ye.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Ku tɛ̈ cï lɛc Nhialic nyuɔ̈th kɔc ë ye, ke Nhialic abï lɛc Manh Raan nyuɔɔth yeguɔ̈p, ku abï lac looi nyin yic.
32 Se Deus foi glorificado nele, também Deus o glorificará nele mesmo; e ele o glorificará imediatamente.
33 Miɛ̈thkiɛ̈, ɣɛn acïï bï rëër kek we apɛi. Wek abä wïc, ku alɛ̈k we ëmën yen wɛ̈t ca lɛ̈k kɔc Itharel, ‘Acïn tɛ̈ bï wek la tɛ̈ ler ɣɛn thïn.’
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou com vocês. Vocês vão me procurar, mas o que eu disse aos judeus também agora digo a vocês: para onde eu vou vocês não podem ir.
34 Löŋ yam ayiëk we, nhiarkë röt kamkun, cïmën cï ɣɛn we nhiaar, këya, ke wek aa dhil röt nhiaar kamkun.
34 Eu lhes dou um novo mandamento: que vocês amem uns aos outros. Assim como eu os amei, que também vocês amem uns aos outros.
35 Na nhiarkë röt kamkun ka bï ŋic kɔc ëbën lɔn ye wek kɔckiɛ̈n ɣa buɔɔth.”
35 Nisto todos conhecerão que vocês são meus discípulos: se tiverem amor uns aos outros.
36 Go Thaimon Pïtɛr thiëëc, “Na yïïn lɔrdë Bɛ̈ny?” Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Tɛ̈ ler ɣɛn thïn acïn tɛ̈ buɔɔth yïn ɣacök ëmën, ku yïn abä buɔɔth aköldä.”
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Para onde o Senhor vai? Jesus respondeu:
37 Go Pïtɛr thiëëc, “Bɛ̈ny, yeŋö cïï ɣɛn ye lëu ba yï buɔɔth ëmën? Atɔ̈u ɣapuɔ̈u ba thou ë riɛnku.”
37 Pedro disse: — Senhor, por que não posso segui-lo agora? Darei a minha vida pelo senhor.
38 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Lëu ba thou alanden ë riɛnkiɛ̈? Wɛ̈t yic alɛ̈k yï. Tɛ̈ ŋot këc thɔn ajïth kiu, aba lueel arak diäk lɔn kuc yïn ɣa.”
38 Jesus respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.