João 11
Lëk yam (DIKNT) vs NVI
1 Raan cɔl Ladhäro, ku ë rɛ̈ɛ̈r Bethanï, ëcï tuaany. Bethanï ë gen rëër Maria thïn kek nyankën cɔl Martha.
1 Havia um homem chamado Lázaro. Ele era de Betânia, do povoado de Maria e de sua irmã Marta. E aconteceu que Lázaro ficou doente.
2 Maria kënë yen ë nyan wäär cï Bänyda tɔc cök miök ŋïr, ku wuuny ke nhiëmke. Ku ë mɛ̈nhë Ladhäro yen ëcï tuaany.
2 Maria, sua irmã, era a mesma que derramara perfume sobre o Senhor e lhe enxugara os pés com os cabelos.
3 Go nyiɛ̈rakën wɛ̈t tuɔ̈c Jethu, “Bɛ̈ny, mäthdun nhiar acï tuany.”
3 Então as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: "Senhor, aquele a quem amas está doente".
4 Nawën piŋ Jethu ke lueel, “Tuɛny kënë acïï Ladhäro bï nɔ̈k, kënë acï rot looi bï Nhialic leec thïn. Ku yen ë tɛ̈ bï Wën Nhialic lɛc yök thïn.”
4 Ao ouvir isso, Jesus disse: "Essa doença não acabará em morte; é para a glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por meio dela".
5 Ku Jethu ë nhiar Martha kek nyankën ku Ladhäro.
5 Jesus amava Marta, a irmã dela e Lázaro.
6 Nawën cɔk piŋ lɔn cï Ladhäro tuaany, ke näk nïn karou tɛ̈wën rëër yen thïn.
6 No entanto, quando ouviu falar que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Ku jɔl lɛ̈k kɔc ye buɔɔth, “Benku dhuk ciëën pan Judia.”
7 Depois disse aos seus discípulos: "Vamos voltar para a Judéia".
8 Go kɔc ye buɔɔth lueel, “Raan piööc, wäär ëmën thiɔ̈ɔ̈k, ee wïc kɔc Itharel bïk yï biɔ̈ɔ̈k aleel, ku ye wïc ëmën ba bɛn dhuk thïn?”
8 Estes disseram: "Mestre, há pouco os judeus tentaram apedrejar-te e assim mesmo vais voltar para lá? "
9 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Akäl tök cï yic la aköl ku wakɔ̈u? Tɛ̈ ciɛth raan ke ruɛl dït ke yeen acie kɔ̈th, rin ala ruɛl yen piny tïŋ.
9 Jesus respondeu: "O dia não tem doze horas? Quem anda de dia não tropeça, pois vê a luz deste mundo.
10 Ku na ciɛth wakɔ̈u ka kɔ̈th, rin liu ruɛl tënë ye.”
10 Quando anda de noite, tropeça, pois nele não há luz".
11 Jethu acï wëlkä lueel ku mɛt dɛ̈t thïn, “Mäthda Ladhäro acï nïn wit, ku ɣɛn ala ba la puɔ̈ɔ̈c.”
11 Depois de dizer isso, prosseguiu dizendo-lhes: "Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou até lá para acordá-lo".
12 Go kɔc ye buɔɔth lueel, “Bɛ̈ny, na cï nïn ka bï ŋuɛ̈ɛ̈n.”
12 Seus discípulos responderam: "Senhor, se ele dorme, vai melhorar".
13 Ku wɛ̈t wïc Jethu bï lɛ̈k ke ë lɔn cï Ladhäro thou. Gokë tak lɔn jiɛɛm yen wɛ̈t nïn ë path.
13 Jesus tinha falado de sua morte, mas os seus discípulos pensaram que ele estava falando simplesmente do sono.
14 Go Jethu gai yic tënë ke, “Ladhäro acï thou,
14 Então lhes disse claramente: "Lázaro morreu,
15 ku ɣɛn acï puɔ̈u miɛt ë riɛnkun ba kɛ̈c rëër kek ye, rin bäk gam. Jɔlku la tënë ye.”
15 e para o bem de vocês estou contente por não ter estado lá, para que vocês creiam. Mas, vamos até ele".
16 Go Thomath, cɔl Acueek, lɛ̈k atuuc, “Lokku ɣodhie kek Raan piööc, rin buk la thou kek ye.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: "Vamos também para morrermos com ele".
17 Nawën ɣet Jethu ke yök lɔn cï Ladhäro thiɔ̈k ka la nïn kaŋuan raŋ yic.
17 Ao chegar, Jesus verificou que Lázaro já estava no sepulcro havia quatro dias.
18 Bethanï amec kek Jeruthalem tɛ̈cït tɛ̈n meel karou,
18 Betânia distava cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 ku kɔc juëc Itharel aake cï bɛ̈n bïk Martha kek Maria bɛ̈n dɛɛt puɔ̈th, rin wämënhden cï thou.
19 e muitos judeus tinham ido visitar Marta e Maria para confortá-las pela perda do irmão.
20 Nawën piŋ Martha lɔn bïï Jethu, ke la aɣeer bï la rɔ̈m kek ye, ku dɔ̈ŋ Maria bei.
20 Quando Marta ouviu que Jesus estava chegando, foi encontrá-lo, mas Maria ficou em casa.
21 Go Martha lɛ̈k Jethu, “Bɛ̈ny, na yï tɔ̈ thïn, ŋuɔ̈t wämääth akëc thou.
21 Disse Marta a Jesus: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido.
22 Ku aŋiɛc lɔn na cɔk amën ke Nhialic abï këriëëc ëbën ba thiëëc ye, gäm yï.”
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus te dará tudo o que pedires".
23 Go Jethu lɛ̈k ye, “Wämuuth abï rot jɔt bï pïr.”
23 Disse-lhe Jesus: "O seu irmão vai ressuscitar".
24 Go Martha bɛ̈ɛ̈r, “Aŋiɛc lɔn bï yen rot jɔt bï pïr aköl ciëën.”
24 Marta respondeu: "Eu sei que ele vai ressuscitar na ressurreição, no último dia".
25 Go Jethu lɛ̈k ye, “Ɣɛn ë jön rot ku pïr. Raan gam wɛ̈tdiɛ̈, na cɔk alɔn thou yen ka bï pïr.
25 Disse-lhe Jesus: "Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Ku kuat raan pïr ku gɛm wɛ̈tdiɛ̈ acïï bï kaŋ thou. Ca kënë gam?”
26 e quem vive e crê em mim, não morrerá eternamente. Você crê nisso? "
27 Go lueel, “Ee këya, Bɛ̈ny. Aca gam lɔn ye yïn Raan cï lɔc ku dɔc, Wën Nhialic, bï dhiɛl bɛ̈n pinynhom.”
27 Ela lhe respondeu: "Sim, Senhor, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo".
28 Nawën cï Martha wëlkä lueel, ke dhuk ciëën ku cɔɔl nyanakën Maria amääth ku lueel, “Raan piööc atɔ̈ tɛ̈n ku awïc yï.”
28 E depois de dizer isso, foi para casa e, chamando à parte Maria, disse-lhe: "O Mestre está aqui e está chamando você".
29 Nawën piŋ Maria wɛ̈t kënë, ke jɔt rot ku lɔc la aɣeer bï la rɔ̈m kek ye.
29 Ao ouvir isso, Maria levantou-se depressa e foi ao encontro dele.
30 Ku Jethu ë ŋot këc ɣet baai, a ŋot rɛ̈ɛ̈r tɛ̈wën rɛ̈m yen thïn kek Martha.
30 Jesus ainda não tinha entrado no povoado, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Go kɔc Itharel wën rɛ̈ɛ̈r ɣööt kek Maria rin bïk dɛɛt puɔ̈u, buɔɔth cök, wën tïŋ kek ye ke cï rot jɔt ku bɛn yekɔ̈u aɣeer. Ee cïk tak lɔn ler yen raŋ nhom bï la dhiau thïn.
31 Quando notaram que ela se levantou depressa e saiu, os judeus, que a estavam confortando em casa, seguiram-na, supondo que ela ia ao sepulcro, para ali chorar.
32 Wën ɣeet Maria tɛ̈wën rëër Jethu thïn, ke cuɛt rot piny yecök ku lueel, “Bɛ̈ny, na yï tɔ̈ thïn tɛ̈n ŋuɔ̈t wämääth akëc thou.”
32 Chegando ao lugar onde Jesus estava e vendo-o, Maria prostrou-se aos seus pés e disse: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido".
33 Nawën tïŋ Jethu ke dhiau, ku kɔc Itharel awën ruɛc ye ke dhiau aya, go keŋ yepuɔ̈u ku ŋeer yic apɛi.
33 Ao ver chorando Maria e os judeus que a acompanhavam, Jesus agitou-se no espírito e perturbou-se.
34 Go ke thiëëc, “Cäk thiɔ̈k tɛ̈no?” Gokë lueel, “Bɛ̈ny, bäär ba tïŋ.”
34 "Onde o colocaram? ", perguntou ele. "Vem e vê, Senhor", responderam eles.
35 Go Jethu dhiau.
35 Jesus chorou.
36 Go kɔc Itharel lueel, “Tiɛ̈ŋkë tɛ̈ nhiɛɛr yen ye thïn.”
36 Então os judeus disseram: "Vejam como ele o amava! "
37 Go kɔc kɔ̈k kamken lueel, “Acï raan cï cɔɔr liep nyin, këc looi? Ku yeŋö këc yen Ladhäro kuɔ̈ny bei thou yic?”
37 Mas alguns deles disseram: "Ele, que abriu os olhos do cego, não poderia ter impedido que este homem morresse? "
38 Go Jethu yic bɛn ŋɛɛr apɛi ku ler raŋ nhom, ku raŋ ëcï wec kuur yic, ku kuurdït acï tääu yethok.
38 Jesus, outra vez profundamente comovido, foi até o sepulcro. Era uma gruta com uma pedra colocada à entrada.
39 Go Jethu ke yɔ̈ɔ̈k, “Nyaaikë kuur.”
39 "Tirem a pedra", disse ele. Disse Marta, irmã do morto: "Senhor, ele já cheira mal, pois já faz quatro dias".
40 Go Jethu lɛ̈k ye, “Kɛ̈c lɛ̈k yï lɔn bï yïn lɛc Nhialic tïŋ tɛ̈ gɛ̈m yïn?”
40 Disse-lhe Jesus: "Não lhe falei que, se você cresse, veria a glória de Deus? "
41 Gokë kuur laar wei. Go Jethu yenyin ŋäär nhial ku lueel, “Wä yïn alɛɛc rin ye yïn ɣa piŋ,
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para cima e disse: "Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 ku aŋiɛc lɔn ye yïn ɣa piŋ akölaköl, ku aluɛɛl rin bï kɔc tɔ̈ thïn tɛ̈n ye gam, lɔn cï yïn ɣa tooc.”
42 Eu sabia que sempre me ouves, mas disse isso por causa do povo que está aqui, para que creia que tu me enviaste".
43 Kaam wën cï yen wëlkä lueel ke cöt röldït, “Ladhäro, bäär aɣeer.”
43 Depois de dizer isso, Jesus bradou em alta voz: "Lázaro, venha para fora! "
44 Go bɛ̈n aɣeer ke cï duut cök ku cin alanh thiëkthiëk, ku acï der nyin alath. Go Jethu lɛ̈k ke, “Däkkë ku calkë acath.”
44 O morto saiu, com as mãos e os pés envolvidos em faixas de linho, e o rosto envolto num pano. Disse-lhes Jesus: "Tirem as faixas dele e deixem-no ir".
45 Go kɔc juëc Itharel cï bɛ̈n bïk Maria bɛ̈n neem, kë cï Jethu looi tïŋ, ku gamkë wɛ̈tde.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus fizera, creram nele.
46 Ku dhuk kɔc kɔ̈k ciëën kamken tënë kɔc akut Parathï, bïk käk cï Jethu looi la lɛ̈k ke.
46 Mas alguns deles foram contar aos fariseus o que Jesus tinha feito.
47 Go kɔc akut Parathï ku kɔc käk Nhialic mat kek bɛ̈ny luk, ku luelkë, “Buk ŋö looi? Mony kënë ee luɔi ril apɛi looi!
47 Então os chefes dos sacerdotes e os fariseus convocaram uma reunião do Sinédrio. "O que estamos fazendo? ", perguntaram eles. "Aí está esse homem realizando muitos sinais miraculosos.
48 Na pälku bï la tueŋ këlä, ke kɔc ëbën abï wɛ̈tde gam, ku bäny Roma aabï bɛ̈n bïk luaŋ Nhialic thuɔ̈r piny ku rɛckë panda.”
48 Se o deixarmos, todos crerão nele, e então os romanos virão e tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação".
49 Go Kaipa yen ye raandït kɔc käk Nhialic ë ruɔ̈ɔ̈n kënë lueel, “Wɛ̈t tök akuɔ̈ckë!
49 Então um deles, chamado Caifás, que naquele ano era o sumo sacerdote, tomou a palavra e disse: "Nada sabeis!
50 Cäk ye tïŋ lɔn aŋuɛ̈ɛ̈n tënë we bï raan tök thou rin kɔc, tɛ̈n tɛ̈ bï wuɔ̈nda riääk ëbën?”
50 Não percebeis que vos é melhor que morra um homem pelo povo, e que não pereça toda a nação".
51 Ku akëc wɛ̈t kënë lueel piände ë rot, ku ë rin ye yen raandït kɔc käk Nhialic ë ruɔ̈ɔ̈n kënë. Ku ë luel käk tueŋ bï röt looi lɔn bï Jethu thou rin thän Itharel,
51 Ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação judaica,
52 Ku acie riɛnken kepɛ̈c, abï thou aya bï mïth Nhialic cï thiëi pinynhom kuɔ̈ɔ̈t yiic bïk aa tök.
52 e não somente por aquela nação, mas também pelos filhos de Deus que estão espalhados, para reuni-los num povo.
53 Jɔɔk aköl kënë ke bäny aake guïr bïk Jethu nɔ̈k.
53 E daquele dia em diante, resolveram tirar-lhe a vida.
54 Këya, go Jethu kɛ̈c bɛn acath ë path kam kɔc pan Judia, ku jiël bï la gen cɔl Epraim tɛ̈thiɔ̈k ke ror, ku rëër thïn kek kɔc ye buɔɔth.
54 Por essa razão, Jesus não andava mais publicamente entre os judeus. Ao invés disso, retirou-se para uma região próxima do deserto, para um povoado chamado Efraim, onde ficou com os seus discípulos.
55 Ku Yan Ayum cïn yic luɔi kɔc Itharel ëcï thiɔ̈k, go kɔc juëc jäl bääiken yiic bïk la Jeruthalem, bïk köc wuuny kek kegup yandït nhom tueŋ la looi.
55 Ao se aproximar a Páscoa judaica, muitos foram daquela região para Jerusalém a fim de participarem das purificações cerimoniais antes da Páscoa.
56 Gokë Jethu wïc, ku thiëckë röt kamken wën cï kek guëër luaŋ Nhialic, “Yeŋö yakë tak? Bï bɛ̈n yai yic, kua cïï bï bɛ̈n?”
56 Continuavam procurando Jesus e, no templo, perguntavam uns aos outros: "O que vocês acham? Será que ele virá à festa? "
57 Ku kɔc käk Nhialic ku kɔc akut Parathï aake cï wɛ̈t lueel, lɔn raan ŋic tɛ̈ rëër Jethu thïn adhil wɛ̈t lɛ̈k ke, ku bï dɔm.
57 Mas os chefes dos sacerdotes e os fariseus tinham ordenado que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse, para que o pudessem prender.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.