João 11
Lëk yam (DIKNT) vs ARC
1 Raan cɔl Ladhäro, ku ë rɛ̈ɛ̈r Bethanï, ëcï tuaany. Bethanï ë gen rëër Maria thïn kek nyankën cɔl Martha.
1 Estava, então, enfermo um certo Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Maria kënë yen ë nyan wäär cï Bänyda tɔc cök miök ŋïr, ku wuuny ke nhiëmke. Ku ë mɛ̈nhë Ladhäro yen ëcï tuaany.
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com unguento e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo.
3 Go nyiɛ̈rakën wɛ̈t tuɔ̈c Jethu, “Bɛ̈ny, mäthdun nhiar acï tuany.”
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Nawën piŋ Jethu ke lueel, “Tuɛny kënë acïï Ladhäro bï nɔ̈k, kënë acï rot looi bï Nhialic leec thïn. Ku yen ë tɛ̈ bï Wën Nhialic lɛc yök thïn.”
4 E Jesus, ouvindo isso, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Ku Jethu ë nhiar Martha kek nyankën ku Ladhäro.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Nawën cɔk piŋ lɔn cï Ladhäro tuaany, ke näk nïn karou tɛ̈wën rëër yen thïn.
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 Ku jɔl lɛ̈k kɔc ye buɔɔth, “Benku dhuk ciëën pan Judia.”
7 Depois disso, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Go kɔc ye buɔɔth lueel, “Raan piööc, wäär ëmën thiɔ̈ɔ̈k, ee wïc kɔc Itharel bïk yï biɔ̈ɔ̈k aleel, ku ye wïc ëmën ba bɛn dhuk thïn?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Akäl tök cï yic la aköl ku wakɔ̈u? Tɛ̈ ciɛth raan ke ruɛl dït ke yeen acie kɔ̈th, rin ala ruɛl yen piny tïŋ.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Ku na ciɛth wakɔ̈u ka kɔ̈th, rin liu ruɛl tënë ye.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Jethu acï wëlkä lueel ku mɛt dɛ̈t thïn, “Mäthda Ladhäro acï nïn wit, ku ɣɛn ala ba la puɔ̈ɔ̈c.”
11 Assim falou e, depois, disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Go kɔc ye buɔɔth lueel, “Bɛ̈ny, na cï nïn ka bï ŋuɛ̈ɛ̈n.”
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Ku wɛ̈t wïc Jethu bï lɛ̈k ke ë lɔn cï Ladhäro thou. Gokë tak lɔn jiɛɛm yen wɛ̈t nïn ë path.
13 Mas Jesus dizia isso da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 Go Jethu gai yic tënë ke, “Ladhäro acï thou,
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto,
15 ku ɣɛn acï puɔ̈u miɛt ë riɛnkun ba kɛ̈c rëër kek ye, rin bäk gam. Jɔlku la tënë ye.”
15 e folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis. Mas vamos ter com ele.
16 Go Thomath, cɔl Acueek, lɛ̈k atuuc, “Lokku ɣodhie kek Raan piööc, rin buk la thou kek ye.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Nawën ɣet Jethu ke yök lɔn cï Ladhäro thiɔ̈k ka la nïn kaŋuan raŋ yic.
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 Bethanï amec kek Jeruthalem tɛ̈cït tɛ̈n meel karou,
18 (Ora, Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios.)
19 ku kɔc juëc Itharel aake cï bɛ̈n bïk Martha kek Maria bɛ̈n dɛɛt puɔ̈th, rin wämënhden cï thou.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Nawën piŋ Martha lɔn bïï Jethu, ke la aɣeer bï la rɔ̈m kek ye, ku dɔ̈ŋ Maria bei.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 Go Martha lɛ̈k Jethu, “Bɛ̈ny, na yï tɔ̈ thïn, ŋuɔ̈t wämääth akëc thou.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Ku aŋiɛc lɔn na cɔk amën ke Nhialic abï këriëëc ëbën ba thiëëc ye, gäm yï.”
22 Mas também, agora, sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Go Jethu lɛ̈k ye, “Wämuuth abï rot jɔt bï pïr.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Go Martha bɛ̈ɛ̈r, “Aŋiɛc lɔn bï yen rot jɔt bï pïr aköl ciëën.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último Dia.
25 Go Jethu lɛ̈k ye, “Ɣɛn ë jön rot ku pïr. Raan gam wɛ̈tdiɛ̈, na cɔk alɔn thou yen ka bï pïr.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 Ku kuat raan pïr ku gɛm wɛ̈tdiɛ̈ acïï bï kaŋ thou. Ca kënë gam?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isso?
27 Go lueel, “Ee këya, Bɛ̈ny. Aca gam lɔn ye yïn Raan cï lɔc ku dɔc, Wën Nhialic, bï dhiɛl bɛ̈n pinynhom.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Nawën cï Martha wëlkä lueel, ke dhuk ciëën ku cɔɔl nyanakën Maria amääth ku lueel, “Raan piööc atɔ̈ tɛ̈n ku awïc yï.”
28 E, dito isso, partiu e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e chama-te.
29 Nawën piŋ Maria wɛ̈t kënë, ke jɔt rot ku lɔc la aɣeer bï la rɔ̈m kek ye.
29 Ela, ouvindo isso, levantou-se logo e foi ter com ele.
30 Ku Jethu ë ŋot këc ɣet baai, a ŋot rɛ̈ɛ̈r tɛ̈wën rɛ̈m yen thïn kek Martha.
30 (Ainda Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 Go kɔc Itharel wën rɛ̈ɛ̈r ɣööt kek Maria rin bïk dɛɛt puɔ̈u, buɔɔth cök, wën tïŋ kek ye ke cï rot jɔt ku bɛn yekɔ̈u aɣeer. Ee cïk tak lɔn ler yen raŋ nhom bï la dhiau thïn.
31 Vendo, pois, os judeus que estavam com ela em casa e a consolavam que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Wën ɣeet Maria tɛ̈wën rëër Jethu thïn, ke cuɛt rot piny yecök ku lueel, “Bɛ̈ny, na yï tɔ̈ thïn tɛ̈n ŋuɔ̈t wämääth akëc thou.”
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Nawën tïŋ Jethu ke dhiau, ku kɔc Itharel awën ruɛc ye ke dhiau aya, go keŋ yepuɔ̈u ku ŋeer yic apɛi.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito e perturbou-se.
34 Go ke thiëëc, “Cäk thiɔ̈k tɛ̈no?” Gokë lueel, “Bɛ̈ny, bäär ba tïŋ.”
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Go Jethu dhiau.
35 Jesus chorou.
36 Go kɔc Itharel lueel, “Tiɛ̈ŋkë tɛ̈ nhiɛɛr yen ye thïn.”
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Go kɔc kɔ̈k kamken lueel, “Acï raan cï cɔɔr liep nyin, këc looi? Ku yeŋö këc yen Ladhäro kuɔ̈ny bei thou yic?”
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 Go Jethu yic bɛn ŋɛɛr apɛi ku ler raŋ nhom, ku raŋ ëcï wec kuur yic, ku kuurdït acï tääu yethok.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, foi ao sepulcro; e era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Go Jethu ke yɔ̈ɔ̈k, “Nyaaikë kuur.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 Go Jethu lɛ̈k ye, “Kɛ̈c lɛ̈k yï lɔn bï yïn lɛc Nhialic tïŋ tɛ̈ gɛ̈m yïn?”
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Gokë kuur laar wei. Go Jethu yenyin ŋäär nhial ku lueel, “Wä yïn alɛɛc rin ye yïn ɣa piŋ,
41 Tiraram, pois, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 ku aŋiɛc lɔn ye yïn ɣa piŋ akölaköl, ku aluɛɛl rin bï kɔc tɔ̈ thïn tɛ̈n ye gam, lɔn cï yïn ɣa tooc.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse
43 Kaam wën cï yen wëlkä lueel ke cöt röldït, “Ladhäro, bäär aɣeer.”
43 E, tendo dito isso, clamou com grande voz: Lázaro, vem para fora.
44 Go bɛ̈n aɣeer ke cï duut cök ku cin alanh thiëkthiëk, ku acï der nyin alath. Go Jethu lɛ̈k ke, “Däkkë ku calkë acath.”
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto, envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Go kɔc juëc Itharel cï bɛ̈n bïk Maria bɛ̈n neem, kë cï Jethu looi tïŋ, ku gamkë wɛ̈tde.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria e que tinham visto o que Jesus fizera creram nele.
46 Ku dhuk kɔc kɔ̈k ciëën kamken tënë kɔc akut Parathï, bïk käk cï Jethu looi la lɛ̈k ke.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Go kɔc akut Parathï ku kɔc käk Nhialic mat kek bɛ̈ny luk, ku luelkë, “Buk ŋö looi? Mony kënë ee luɔi ril apɛi looi!
47 Depois, os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho e diziam: Que faremos? Porquanto este homem faz muitos sinais.
48 Na pälku bï la tueŋ këlä, ke kɔc ëbën abï wɛ̈tde gam, ku bäny Roma aabï bɛ̈n bïk luaŋ Nhialic thuɔ̈r piny ku rɛckë panda.”
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Go Kaipa yen ye raandït kɔc käk Nhialic ë ruɔ̈ɔ̈n kënë lueel, “Wɛ̈t tök akuɔ̈ckë!
49 E Caifás, um deles, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 Cäk ye tïŋ lɔn aŋuɛ̈ɛ̈n tënë we bï raan tök thou rin kɔc, tɛ̈n tɛ̈ bï wuɔ̈nda riääk ëbën?”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Ku akëc wɛ̈t kënë lueel piände ë rot, ku ë rin ye yen raandït kɔc käk Nhialic ë ruɔ̈ɔ̈n kënë. Ku ë luel käk tueŋ bï röt looi lɔn bï Jethu thou rin thän Itharel,
51 Ora, ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 Ku acie riɛnken kepɛ̈c, abï thou aya bï mïth Nhialic cï thiëi pinynhom kuɔ̈ɔ̈t yiic bïk aa tök.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 Jɔɔk aköl kënë ke bäny aake guïr bïk Jethu nɔ̈k.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 Këya, go Jethu kɛ̈c bɛn acath ë path kam kɔc pan Judia, ku jiël bï la gen cɔl Epraim tɛ̈thiɔ̈k ke ror, ku rëër thïn kek kɔc ye buɔɔth.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali andava com os seus discípulos.
55 Ku Yan Ayum cïn yic luɔi kɔc Itharel ëcï thiɔ̈k, go kɔc juëc jäl bääiken yiic bïk la Jeruthalem, bïk köc wuuny kek kegup yandït nhom tueŋ la looi.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Gokë Jethu wïc, ku thiëckë röt kamken wën cï kek guëër luaŋ Nhialic, “Yeŋö yakë tak? Bï bɛ̈n yai yic, kua cïï bï bɛ̈n?”
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 Ku kɔc käk Nhialic ku kɔc akut Parathï aake cï wɛ̈t lueel, lɔn raan ŋic tɛ̈ rëër Jethu thïn adhil wɛ̈t lɛ̈k ke, ku bï dɔm.
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.