João 10
Lëk yam (DIKNT) vs ARC
1 Go Jethu lueel, “Wɛ̈t yic alɛ̈k we, raan cie tëëk kal amɛ̈l thok, ku lïr nhom tɛ̈dɛ̈t, yeen ë cuär, ku ë raan rum käŋ.
1 Na verdade, na verdade vos digo que aquele que não entra pela porta no curral das ovelhas, mas sobe por outra parte, é ladrão e salteador.
2 Ku raan tëk kal thok yen abiöŋ amɛ̈l.
2 Aquele, porém, que entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 Raan tit kal abï kal ŋaany thok tënë ye, ku piŋ amɛ̈l rɔ̈lde tɛ̈ cɔɔl yen amälke ë riɛnken, ku thel ke aɣeer.
3 A este o porteiro abre, e as ovelhas ouvem a sua voz, e chama pelo nome às suas ovelhas e as traz para fora.
4 Ku tɛ̈ cï ke ɣäth aɣeer, ka cath tueŋ kenhïïm ku buɔɔth amɛ̈l cök rin ŋic kek rɔ̈lde.
4 E, quando tira para fora as suas ovelhas, vai adiante delas, e as ovelhas o seguem, porque conhecem a sua voz.
5 Aacïï raan dɛ̈t bï buɔɔth cök, aabï kat ye rin kuc kek rɔ̈lde.”
5 Mas, de modo nenhum, seguirão o estranho; antes, fugirão dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Kääŋ kënë acï Jethu thäth ke, ku wɛ̈t lueel tënë ke akɛ̈ckë deet yic.
6 Jesus disse-lhes esta parábola, mas eles não entenderam o que era que lhes dizia.
7 Go Jethu bɛn lueel, “Wɛ̈t yic alɛ̈k we, ɣɛn ee kal thok tënë amɛ̈l.
7 Tornou, pois, Jesus a dizer-lhes: Em verdade vos digo que eu sou a porta das ovelhas.
8 Kɔc kɔ̈k ëbën cï kaŋ bɛ̈n ɣanhom tueŋ, aa cuär ku aa kɔc rum käŋ, ku rɔ̈lden akëc amɛ̈l piŋ.
8 Todos quantos vieram antes de mim são ladrões e salteadores, mas as ovelhas não os ouviram.
9 Ɣɛn ë kal thok. Raan bɔ̈ thïn thuɔŋdiɛ̈ abï luɔ̈k, yeen abï bɛ̈n alɔŋthïn ku ler aɣeer, ku yök wɛl path.
9 Eu sou a porta; se alguém entrar por mim, salvar-se-á, e entrará, e sairá, e achará pastagens.
10 Cuär ë bɛ̈n rin bï cuëër, ku nɛ̈k käŋ ku rɛc ke. Ɣɛn acï bɛ̈n bïk pïr yök, pïrdït alanden.
10 O ladrão não vem senão a roubar, a matar e a destruir; eu vim para que tenham vida e a tenham com abundância.
11 “Ɣɛn abiöŋ path. Abiöŋ path aye wïc bï thou rin amälke.
11 Eu sou o bom Pastor; o bom Pastor dá a sua vida pelas ovelhas.
12 Raan lui ariöp ku cie raan abiöök ku cie wun amɛ̈l, ku tïŋ gɔl ke bɔ̈, ka päl amɛ̈l ku kɛt, bï gɔl thuɛɛt amɛ̈l yiic ku thiëi ke roor.
12 Mas o mercenário, que não é pastor, de quem não são as ovelhas, vê vir o lobo, e deixa as ovelhas, e foge; e o lobo as arrebata e dispersa.
13 Raan lui ariöp ë kat rin ë raan lui ariöp ë path, ku aliu puɔ̈u kegup.
13 Ora, o mercenário foge, porque é mercenário e não tem cuidado das ovelhas.
14 — ausente —
14 Eu sou o bom Pastor, e conheço as minhas ovelhas, e das minhas sou conhecido.
15 — ausente —
15 Assim como o Pai me conhece a mim, também eu conheço o Pai e dou a minha vida pelas ovelhas.
16 Amɛ̈l kɔ̈k aa tɔ̈ thïn ku aa käkkiɛ̈ ku aa liu thïn kal kënë yic. Keek aaba bɛ̈ɛ̈i aya, ku aabï rɔ̈ldiɛ̈ piŋ, ku keek aabï ya luɔ̈ny tökaliŋ kek raan töŋ biöök ke.
16 Ainda tenho outras ovelhas que não são deste aprisco; também me convém agregar estas, e elas ouvirão a minha voz, e haverá um rebanho
17 “Wä anhiar ɣa rin awiëc ba piɛ̈rdiɛ̈ puɔ̈l rin bï ɣɛn ye bɛn yök.
17 Por isso, o Pai me ama, porque dou a minha vida para tornar a tomá-la.
18 Acïn raan bï piɛ̈rdiɛ̈ nyaai tënë ɣa. Yeen aya puɔ̈l wɛ̈t piändiɛ̈ ë rot. Ɣɛn ala riɛl ba päl wei, ku ɣɛn ala riɛl ba bɛn lööm.”
18 Ninguém ma tira de mim, mas eu de mim mesmo a dou; tenho poder para a dar e poder para tornar a tomá-la. Esse mandamento recebi de meu Pai.
19 Go kɔc Itharel keyiic bɛn tek kamken rin ë wëlkä.
19 Tornou, pois, a haver divisão entre os judeus por causa dessas palavras.
20 Kɔc juëc kamken aa yekë lueel, “Yeen ala guɔ̈p jɔŋrac! Yeen amuɔ̈l! Yeŋö ye wek wɛ̈lke piŋ?”
20 E muitos deles diziam: Tem demônio e está fora de si; por que o ouvis?
21 Go kɔc kɔ̈k lueel, “Lëu raan la guɔ̈p jɔŋrac bï jam cïmën yen! Lëu jɔŋrac këdë bï cɔɔr cɔl akuek yenyin?”
21 Diziam outros: Estas palavras não são de endemoninhado; pode, porventura, um demônio abrir os olhos aos cegos?
22 Aköl looi Yan Dɔ̈c luaŋ Nhialic Jeruthalem acï bɛ̈n, ku piny ë ye mɛ̈i.
22 E em Jerusalém havia a Festa da Dedicação, e era inverno.
23 Ku Jethu ë cath puɔk yic, cɔl puɔk Tholomon tɔ̈ luaŋ Nhialic.
23 E Jesus passeava no templo, no alpendre de Salomão.
24 Go kɔc Itharel guëër yelɔ̈ɔ̈m ku luelkë, “Ɣet nɛn bï yïn ɣo cɔl arɛ̈ɛ̈r ɣo diu puɔ̈th? Lɛ̈k ɣo yic la gɛi, ye yïn Raan cï lɔc ku dɔc?”
24 Rodearam-no, pois, os judeus e disseram-lhe: Até quando terás a nossa alma suspensa? Se tu és o Cristo, dize-no-lo abertamente.
25 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Wɛ̈t aca lɛ̈k we ku wek aacie wɛ̈tdiɛ̈ ye gam. Luɔikiɛ̈n ya looi ë riɛl Wä, kek ajam ë riɛnkiɛ̈.
25 Respondeu-lhes Jesus: Já vo- obras que eu faço em nome de meu Pai, essas testificam de mim.
26 Ku wek aacie wɛ̈tdiɛ̈ ye gam rin cïï wek ye amälkiɛ̈.
26 Mas vós não credes, porque não sois das minhas ovelhas, como
27 Amälkiɛ̈ aa rɔ̈ldiɛ̈ piŋ ku keek aŋiɛc ku keek aa ɣa buɔɔth cök.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, e eu conheço-as, e elas me seguem;
28 Pïr akölriëëc ëbën aya yiëk ke, ku keek aacïï bï kaŋ thou athɛɛr, ku acïn raan lëu ye bï ke rum tënë ɣa.
28 e dou-lhes a vida eterna, e nunca hão de perecer, e ninguém as arrebatará das minhas mãos.
29 Kë cï Wä yiëk ɣɛn awär këriëëc ëbën, ku acïn raan lëu ye bï ke rum Wä cin.
29 Meu Pai, que
30 Wä ku ɣɛn ɣok aa tök.”
30 Eu e o Pai somos um.
31 Go kɔc Itharel aleel bɛn kuany bïk biɔ̈ɔ̈k.
31 Os judeus pegaram, então, outra vez, em pedras para o apedrejarem.
32 Go Jethu lɛ̈k ke, “Luɔi puɔth juëc cï Wä yiëk ɣɛn ba ke looi, aa ca looi wenhïïm, ye luɔi töŋ nɛn kamken yen wïc wek ye bäk ɣa biɔ̈ɔ̈k aleel?”
32 Respondeu-lhes Jesus: Tenho-vos mostrado muitas obras boas procedentes de meu Pai; por qual dessas obras me apedrejais?
33 Go kɔc Itharel bɛ̈ɛ̈r, “Yïn acuk wïc buk yï biɔ̈ɔ̈k aleel rin luɔi path, ku ë rin ye yïn Nhialic dɔl guɔ̈p. Yïn ë raan ë path, ku wïc ba rot looi ba ya Nhialic!”
33 Os judeus responderam, dizendo-lhe: Não te apedrejamos por alguma obra boa, mas pela blasfêmia, porque, sendo tu homem, te fazes Deus a ti mesmo.
34 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Acï gɔ̈t lɔ̈ŋdun yic guɔ̈p lɔn cï Nhialic ye lueel, ‘Wek aa Nhialic.’
34 Respondeu-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: sois deuses?
35 Aŋicku lɔn wɛ̈t cï gɔ̈t athör wël thɛɛr Nhialic yic ë yic alanden, ku kɔckä acï Nhialic cɔl, ‘Nhialic,’ kɔc cï Nhialic thɔ̈n wɛ̈tde.
35 Pois, se a lei chamou deuses àqueles a quem a palavra de Deus foi dirigida (e a Escritura não pode ser anulada),
36 Ku na ɣɛn, ke Wä cä cɔɔl ku tuuc ɣa pinynhom, ku ye këdë ye wek ye lueel lɔn cï ɣɛn Nhialic dɔl, ye rin cï ɣɛn ye lueel lɔn ye ɣɛn Wën Nhialic?
36 àquele a quem o Pai santificou e enviou ao mundo, vós dizeis: Blasfemas, porque disse: Sou Filho de Deus?
37 Duɔ̈kkë wɛ̈tdiɛ̈ gam tɛ̈ cïï ɣɛn luɔi Wä loi.
37 Se não faço as obras de meu Pai, não me acrediteis.
38 Ku na ya ke looi, ku cɔk alɔn cïï wek wɛ̈tdiɛ̈ gam, ke we dhil luɔikiɛ̈ gam, bäk ŋic alanden lɔn Wä arɛ̈ɛ̈r kek ɣa ku ɣɛn atɔ̈ Wä yic.”
38 Mas, se as faço, e não credes em mim, crede nas obras, para que conheçais e acrediteis que o Pai está em mim, e eu, nele.
39 Gokë wïc bïk dɔm, go ke käl nyïn.
39 Procuravam, pois, prendê-lo outra vez, mas ele escapou de suas mãos,
40 Go Jethu bɛn dhuk ciëën wär Jordan alɔŋtui tɛ̈wäär ye Joon kɔc muɔɔc nhïïm thïn, ku rëër thïn tɛ̈ɛ̈n.
40 e retirou-se outra vez para além do Jordão, para o lugar onde João tinha primeiramente batizado, e ali ficou.
41 Go kɔc juëc bɛ̈n tënë ye ku luelkë, “Joon akëc käril looi, ku këriëëc ëbën cï lueel rin ë mony kënë aacï ya yith.”
41 E muitos iam ter com ele e diziam: Na verdade, João não fez sinal algum, mas tudo quanto João disse deste era verdade.
42 Ku gam kɔc juëc wɛ̈tde ë tɛ̈në.
42 E muitos ali creram nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.