João 10
Lëk yam (DIKNT) vs ARIB
1 Go Jethu lueel, “Wɛ̈t yic alɛ̈k we, raan cie tëëk kal amɛ̈l thok, ku lïr nhom tɛ̈dɛ̈t, yeen ë cuär, ku ë raan rum käŋ.
1 Em verdade, em verdade vos digo: quem não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outra parte, esse é ladrão e salteador.
2 Ku raan tëk kal thok yen abiöŋ amɛ̈l.
2 Mas o que entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 Raan tit kal abï kal ŋaany thok tënë ye, ku piŋ amɛ̈l rɔ̈lde tɛ̈ cɔɔl yen amälke ë riɛnken, ku thel ke aɣeer.
3 A este o porteiro abre; e as ovelhas ouvem a sua voz; e ele chama pelo nome as suas ovelhas, e as conduz para fora.
4 Ku tɛ̈ cï ke ɣäth aɣeer, ka cath tueŋ kenhïïm ku buɔɔth amɛ̈l cök rin ŋic kek rɔ̈lde.
4 Depois de conduzir para fora todas as que lhe pertencem, vai adiante delas, e as ovelhas o seguem, porque conhecem a sua voz;
5 Aacïï raan dɛ̈t bï buɔɔth cök, aabï kat ye rin kuc kek rɔ̈lde.”
5 mas de modo algum seguirão o estranho, antes fugirão dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Kääŋ kënë acï Jethu thäth ke, ku wɛ̈t lueel tënë ke akɛ̈ckë deet yic.
6 Jesus propôs-lhes esta parábola, mas eles não entenderam o que era que lhes dizia.
7 Go Jethu bɛn lueel, “Wɛ̈t yic alɛ̈k we, ɣɛn ee kal thok tënë amɛ̈l.
7 Tornou, pois, Jesus a dizer-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: eu sou a porta das ovelhas.
8 Kɔc kɔ̈k ëbën cï kaŋ bɛ̈n ɣanhom tueŋ, aa cuär ku aa kɔc rum käŋ, ku rɔ̈lden akëc amɛ̈l piŋ.
8 Todos quantos vieram antes de mim são ladrões e salteadores; mas as ovelhas não os ouviram.
9 Ɣɛn ë kal thok. Raan bɔ̈ thïn thuɔŋdiɛ̈ abï luɔ̈k, yeen abï bɛ̈n alɔŋthïn ku ler aɣeer, ku yök wɛl path.
9 Eu sou a porta; se alguém entrar a casa; o filho fica entrará e sairá, e achará pastagens.
10 Cuär ë bɛ̈n rin bï cuëër, ku nɛ̈k käŋ ku rɛc ke. Ɣɛn acï bɛ̈n bïk pïr yök, pïrdït alanden.
10 O ladrão não vem senão para roubar, matar e destruir; eu vim para que tenham vida e a tenham em abundância.
11 “Ɣɛn abiöŋ path. Abiöŋ path aye wïc bï thou rin amälke.
11 Eu sou o bom pastor; o bom pastor dá a sua vida pelas ovelhas.
12 Raan lui ariöp ku cie raan abiöök ku cie wun amɛ̈l, ku tïŋ gɔl ke bɔ̈, ka päl amɛ̈l ku kɛt, bï gɔl thuɛɛt amɛ̈l yiic ku thiëi ke roor.
12 Mas o que é mercenário, e não pastor, de quem não são as ovelhas, vendo vir o lobo, deixa as ovelhas e foge; e o lobo as arrebata e dispersa.
13 Raan lui ariöp ë kat rin ë raan lui ariöp ë path, ku aliu puɔ̈u kegup.
13 Ora, o mercenário foge porque é mercenário, e não se importa com as ovelhas.
14 — ausente —
14 Eu sou o bom pastor; conheço as minhas ovelhas, e elas me conhecem,
15 — ausente —
15 assim como o Pai me conhece e eu conheço o Pai; e dou a minha vida pelas ovelhas.
16 Amɛ̈l kɔ̈k aa tɔ̈ thïn ku aa käkkiɛ̈ ku aa liu thïn kal kënë yic. Keek aaba bɛ̈ɛ̈i aya, ku aabï rɔ̈ldiɛ̈ piŋ, ku keek aabï ya luɔ̈ny tökaliŋ kek raan töŋ biöök ke.
16 Tenho ainda outras ovelhas que não são deste aprisco; a essas também me importa conduzir, e elas ouvirão a minha voz; e haverá um rebanho e um pastor.
17 “Wä anhiar ɣa rin awiëc ba piɛ̈rdiɛ̈ puɔ̈l rin bï ɣɛn ye bɛn yök.
17 Por isto o Pai me ama, porque dou a minha vida para a retomar.
18 Acïn raan bï piɛ̈rdiɛ̈ nyaai tënë ɣa. Yeen aya puɔ̈l wɛ̈t piändiɛ̈ ë rot. Ɣɛn ala riɛl ba päl wei, ku ɣɛn ala riɛl ba bɛn lööm.”
18 Ninguém ma tira de mim, mas eu de mim mesmo a dou; tenho autoridade para a dar, e tenho autoridade para retomá-la. Este mandamento recebi de meu Pai.
19 Go kɔc Itharel keyiic bɛn tek kamken rin ë wëlkä.
19 Por causa dessas palavras, houve outra dissensão entre os judeus.
20 Kɔc juëc kamken aa yekë lueel, “Yeen ala guɔ̈p jɔŋrac! Yeen amuɔ̈l! Yeŋö ye wek wɛ̈lke piŋ?”
20 E muitos deles diziam: Tem demônio, e perdeu o juízo; por que o escutais?
21 Go kɔc kɔ̈k lueel, “Lëu raan la guɔ̈p jɔŋrac bï jam cïmën yen! Lëu jɔŋrac këdë bï cɔɔr cɔl akuek yenyin?”
21 Diziam outros: Essas palavras não são de quem está endemoninhado; pode porventura um demônio abrir os olhos aos cegos?
22 Aköl looi Yan Dɔ̈c luaŋ Nhialic Jeruthalem acï bɛ̈n, ku piny ë ye mɛ̈i.
22 Celebrava-se então em Jerusalém a festa da dedicação. E era inverno.
23 Ku Jethu ë cath puɔk yic, cɔl puɔk Tholomon tɔ̈ luaŋ Nhialic.
23 Andava Jesus passeando no templo, no pórtico de Salomão.
24 Go kɔc Itharel guëër yelɔ̈ɔ̈m ku luelkë, “Ɣet nɛn bï yïn ɣo cɔl arɛ̈ɛ̈r ɣo diu puɔ̈th? Lɛ̈k ɣo yic la gɛi, ye yïn Raan cï lɔc ku dɔc?”
24 Rodearam-no, pois, os judeus e lhe perguntavam: Até quando nos deixarás perplexos? Se tu és o Cristo, dize-no-lo abertamente.
25 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Wɛ̈t aca lɛ̈k we ku wek aacie wɛ̈tdiɛ̈ ye gam. Luɔikiɛ̈n ya looi ë riɛl Wä, kek ajam ë riɛnkiɛ̈.
25 Respondeu-lhes Jesus: Já vo-lo disse, e não credes. As obras que eu faço em nome de meu Pai, essas dão testemunho de mim.
26 Ku wek aacie wɛ̈tdiɛ̈ ye gam rin cïï wek ye amälkiɛ̈.
26 Mas vós não credes, porque não sois das minhas ovelhas.
27 Amälkiɛ̈ aa rɔ̈ldiɛ̈ piŋ ku keek aŋiɛc ku keek aa ɣa buɔɔth cök.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, e eu as conheço, e elas me seguem;
28 Pïr akölriëëc ëbën aya yiëk ke, ku keek aacïï bï kaŋ thou athɛɛr, ku acïn raan lëu ye bï ke rum tënë ɣa.
28 eu lhes dou a vida eterna, e jamais perecerão; e ninguém as arrebatará da minha mão.
29 Kë cï Wä yiëk ɣɛn awär këriëëc ëbën, ku acïn raan lëu ye bï ke rum Wä cin.
29 Meu Pai, que mas deu, é maior do que todos; e ninguém pode arrebatá-las da mão de meu Pai.
30 Wä ku ɣɛn ɣok aa tök.”
30 Eu e o Pai somos um.
31 Go kɔc Itharel aleel bɛn kuany bïk biɔ̈ɔ̈k.
31 Os judeus pegaram então outra vez em pedras para o apedrejar.
32 Go Jethu lɛ̈k ke, “Luɔi puɔth juëc cï Wä yiëk ɣɛn ba ke looi, aa ca looi wenhïïm, ye luɔi töŋ nɛn kamken yen wïc wek ye bäk ɣa biɔ̈ɔ̈k aleel?”
32 Disse-lhes Jesus: Muitas obras boas da parte de meu Pai vos tenho mostrado; por qual destas obras ides apedrejar-me?
33 Go kɔc Itharel bɛ̈ɛ̈r, “Yïn acuk wïc buk yï biɔ̈ɔ̈k aleel rin luɔi path, ku ë rin ye yïn Nhialic dɔl guɔ̈p. Yïn ë raan ë path, ku wïc ba rot looi ba ya Nhialic!”
33 Responderam-lhe os judeus: Não é por nenhuma obra boa que vamos apedrejar-te, mas por blasfêmia; e porque, sendo tu homem, te fazes Deus.
34 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Acï gɔ̈t lɔ̈ŋdun yic guɔ̈p lɔn cï Nhialic ye lueel, ‘Wek aa Nhialic.’
34 Tornou-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: Vós sois deuses?
35 Aŋicku lɔn wɛ̈t cï gɔ̈t athör wël thɛɛr Nhialic yic ë yic alanden, ku kɔckä acï Nhialic cɔl, ‘Nhialic,’ kɔc cï Nhialic thɔ̈n wɛ̈tde.
35 Se a lei chamou deuses àqueles a quem a palavra de Deus foi dirigida {e a Escritura não pode ser anulada},
36 Ku na ɣɛn, ke Wä cä cɔɔl ku tuuc ɣa pinynhom, ku ye këdë ye wek ye lueel lɔn cï ɣɛn Nhialic dɔl, ye rin cï ɣɛn ye lueel lɔn ye ɣɛn Wën Nhialic?
36 àquele a quem o Pai santificou, e enviou ao mundo, dizeis vós: Blasfemas; porque eu disse: Sou Filho de Deus?
37 Duɔ̈kkë wɛ̈tdiɛ̈ gam tɛ̈ cïï ɣɛn luɔi Wä loi.
37 Se não faço as obras de meu Pai, não me acrediteis.
38 Ku na ya ke looi, ku cɔk alɔn cïï wek wɛ̈tdiɛ̈ gam, ke we dhil luɔikiɛ̈ gam, bäk ŋic alanden lɔn Wä arɛ̈ɛ̈r kek ɣa ku ɣɛn atɔ̈ Wä yic.”
38 Mas se as faço, embora não me creiais a mim, crede nas obras; para que entendais e saibais que o Pai está em mim e eu no Pai.
39 Gokë wïc bïk dɔm, go ke käl nyïn.
39 Outra vez, pois, procuravam prendê-lo; mas ele lhes escapou das mãos.
40 Go Jethu bɛn dhuk ciëën wär Jordan alɔŋtui tɛ̈wäär ye Joon kɔc muɔɔc nhïïm thïn, ku rëër thïn tɛ̈ɛ̈n.
40 E retirou-se de novo para além do Jordão, para o lugar onde João batizava no princípio; e ali ficou.
41 Go kɔc juëc bɛ̈n tënë ye ku luelkë, “Joon akëc käril looi, ku këriëëc ëbën cï lueel rin ë mony kënë aacï ya yith.”
41 Muitos foram ter com ele, e diziam: João, na verdade, não fez sinal algum, mas tudo quanto disse deste homem era verdadeiro.
42 Ku gam kɔc juëc wɛ̈tde ë tɛ̈në.
42 E muitos ali creram nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.