Hebreus 4
Lëk yam (DIKNT) vs NVI
1 Adhiɛlkë muk wenhïïm lɔn tɛ̈puɔth wäär cï Nhialic thɔ̈n ɣo bï ɣok la lɔ̈ŋ thïn ke ye, aŋot tiit yen ɣo thïn. Këya acïn raan kuec bï löŋ wäär cï thɔ̈n ɣo cïï yök.
1 Visto que nos foi deixada a promessa de entrarmos no descanso de Deus, temamos que algum de vocês pense que tenha falhado.
2 Rin ɣok aacï Wɛ̈t Puɔth Yam piŋ cïmënden. Ku keek aacï wɛ̈t piŋ ku akëc ke kony, rin wäär piŋ kek ye aa këckë gam.
2 Pois as boas novas foram pregadas também a nós, tanto quanto a eles; mas a mensagem que eles ouviram de nada lhes valeu, pois não foi acompanhada de fé por aqueles que a ouviram.
3 Ku ɣok kɔc cï gam, ɣok aa löŋ cï Nhialic thɔn yök, rin ɣok aacïï cït wärkuan dït wäär cï wɛ̈t cï Nhialic thɔ̈n keek piŋ ku cïk gam, go lueel ëlä, “Këya, ɣɛn acï puɔ̈u riääk ku kuɛ̈ɛ̈ŋ, ‘Lɔn kɔckä aacïï bï la tɛ̈ bï kek la lɔ̈ŋ thïn.’ ” Ku lɔ̈ŋ ye Nhialic lueel ë tɔ̈ thïn thɛɛr wäär cï yen piny cak.
3 Pois nós, os que cremos, é que entramos naquele descanso, conforme Deus disse: "Assim jurei na minha ira: Jamais entrarão no meu descanso" — embora as suas obras estivessem concluídas desde a criação do mundo.
4 Rin ayeku yök aya athör thɛɛr wël Nhialic yiic lɔn cï Nhialic lɔ̈ŋ luɔide yic aköl ye nïn dhorou, tɛ̈wäär cï yen nhial ku piny cak ku käk tɔ̈ nhial ëbën thöl.
4 Pois em certo lugar ele falou sobre o sétimo dia, nestas palavras: "No sétimo dia Deus descansou de toda obra que realizara".
5 — ausente —
5 E de novo, na passagem citada há pouco, diz: "Jamais entrarão no meu descanso".
6 — ausente —
6 Entretanto, resta entrarem alguns naquele descanso, e aqueles a quem anteriormente as boas novas foram pregadas não entraram, por causa da desobediência.
7 Ku Nhialic ë cä aköl dɛ̈t looi. Ku ë yen akölë yen cï yen jam tënë Debit wäthɛɛr, cït tɛ̈ cï ye gät thïn athör thɛɛr wël Nhialic, “Na piɛŋkë Nhialic röl ke cöt akölë, ke duɔ̈kkë kuec cïmën kɔc thɛɛr.”
7 Por isso Deus estabelece outra vez um determinado dia, chamando-o "hoje", ao declarar muito tempo depois, por meio de Davi, de acordo com o que fora dito antes: "Se hoje vocês ouvirem a sua voz, não endureçam o coração".
8 Këya, duɔ̈kkë tak lɔn cï wärkuan dït, pan wäär cï Nhialic lueel bï kek la lɔ̈ŋ thïn dööt wäär ɣeet kek pan kanaan, kek bänyden Jocua wäär cï bɛ̈n a bɛ̈ny Mothith cök. Duɔ̈kkë tak, rin na ke cï pan cï Nhialic luɔ̈i ke dööt, ŋuɔ̈t akëc Nhialic bɛn lueel lɔn le yen aköl dɛ̈t bï kɔc cï wɛ̈tde gam, bï kek la lɔ̈ŋ thïn ke ye, bɛ̈n.
8 Porque, se Josué lhes tivesse dado descanso, Deus não teria falado posteriormente a respeito de outro dia.
9 Ee yic! Aŋicku lɔn ŋot bï yen la lɔ̈ŋ tënë kɔc wɛ̈t Nhialic gam, cïmën wäär cï Nhialic lɔ̈ŋ nïn kadätem cök wäär cɛk yen pinynhom.
9 Assim, ainda resta um descanso sabático para o povo de Deus;
10 Rin raan cï lɔ̈ŋ cï Nhialic thɔn yök, abï lɔ̈ŋ luɔide yic, cïmën wäär cï Nhialic lɔ̈ŋ luɔide yic.
10 pois todo aquele que entra no descanso de Deus, também descansa das suas obras, como Deus descansou das suas.
11 Këya, luuiku apath buk lɔ̈ŋ kënë yök, rin bï ciɛ̈n raan tök kamkua mär, cïmën wäär cï wärkuan dït kuec bïk wɛ̈t cïï gam.
11 Portanto, esforcemo-nos por entrar nesse descanso, para que ninguém venha a cair, seguindo aquele exemplo de desobediência.
12 Wɛ̈t Nhialic arɛ̈ɛ̈r thïn ku alui piɛ̈rda yic akölaköl. Wɛ̈tde aril apɛi, ee lööny kɔc puɔ̈th bï käpath ku kärɛc tɔ̈ ɣopuɔ̈th tek thook. Acït tɔŋ moth dhie rïŋ teem bï yom la tek thook.
12 Pois a palavra de Deus é viva e eficaz, e mais afiada que qualquer espada de dois gumes; ela penetra ao ponto de dividir alma e espírito, juntas e medulas, e julga os pensamentos e intenções do coração.
13 Acïn kë lëu bï thiaan tënë Nhialic. Aŋic kë cï cak ku adaai këriëëc ëbën. Acïn kë lëu raan bï thiaan tënë ye. Ku ë yen aye bɛ̈n lɛ̈k kärɛc.
13 Nada, em toda a criação, está oculto aos olhos de Deus. Tudo está descoberto e exposto diante dos olhos daquele a quem havemos de prestar contas.
14 Jethu Wën Nhialic, yen ë raandït apɛi käk Nhialic rɛ̈ɛ̈r kek Nhialic. Na ye këya, ke ɣo muk gamda apath.
14 Portanto, visto que temos um grande sumo sacerdote que adentrou os céus, Jesus, o Filho de Deus, apeguemo-nos com toda a firmeza à fé que professamos,
15 Raandan dït apɛi käk Nhialic acie yepuɔ̈u ë pɛ̈n ɣo cɔk alɔn ye ɣok luui kärɛc. Rin yeen ëcï jɔŋrac them aya ë dhɔ̈l juëc yiic cïmënda. Ku acïn awuɔ̈c cï looi.
15 pois não temos um sumo sacerdote que não possa compadecer-se das nossas fraquezas, mas sim alguém que, como nós, passou por todo tipo de tentação, porém, sem pecado.
16 Lokku tënë Nhialic cï nyuc thönyden dhëëŋ nhom ke ɣo cïï riɔ̈c. Tɛ̈ɛ̈n, ɣok aabï liɛr puɔ̈u yök, ku yökku dhëŋ bï ɣo kony tɛ̈ wïc ɣok kuɔɔny.
16 Assim sendo, aproximemo-nos do trono da graça com toda a confiança, a fim de recebermos misericórdia e encontrarmos graça que nos ajude no momento da necessidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.