Hebreus 4
Lëk yam (DIKNT) vs NTLH
1 Adhiɛlkë muk wenhïïm lɔn tɛ̈puɔth wäär cï Nhialic thɔ̈n ɣo bï ɣok la lɔ̈ŋ thïn ke ye, aŋot tiit yen ɣo thïn. Këya acïn raan kuec bï löŋ wäär cï thɔ̈n ɣo cïï yök.
1 Deus nos deixou a promessa de que podemos receber o descanso de que ele falou. Portanto, tenhamos muito cuidado para que Deus não julgue que algum de vocês tenha falhado, deixando assim de receber esse descanso.
2 Rin ɣok aacï Wɛ̈t Puɔth Yam piŋ cïmënden. Ku keek aacï wɛ̈t piŋ ku akëc ke kony, rin wäär piŋ kek ye aa këckë gam.
2 Pois, assim como aquelas pessoas ouviram, também nós ouvimos a boa notícia. Elas ouviram a mensagem, porém ela não lhes fez nenhum bem porque, quando a ouviram, não a receberam com fé.
3 Ku ɣok kɔc cï gam, ɣok aa löŋ cï Nhialic thɔn yök, rin ɣok aacïï cït wärkuan dït wäär cï wɛ̈t cï Nhialic thɔ̈n keek piŋ ku cïk gam, go lueel ëlä, “Këya, ɣɛn acï puɔ̈u riääk ku kuɛ̈ɛ̈ŋ, ‘Lɔn kɔckä aacïï bï la tɛ̈ bï kek la lɔ̈ŋ thïn.’ ” Ku lɔ̈ŋ ye Nhialic lueel ë tɔ̈ thïn thɛɛr wäär cï yen piny cak.
3 Portanto, nós, os que cremos, recebemos o descanso prometido por Deus, como ele mesmo disse: “Eu fiquei ‘Eles nunca entrarão na onde eu lhes teria dado descanso!’ ” Ele disse isso, embora o seu trabalho já estivesse terminado desde o tempo em que havia criado o mundo.
4 Rin ayeku yök aya athör thɛɛr wël Nhialic yiic lɔn cï Nhialic lɔ̈ŋ luɔide yic aköl ye nïn dhorou, tɛ̈wäär cï yen nhial ku piny cak ku käk tɔ̈ nhial ëbën thöl.
4 Pois a respeito do sétimo dia está escrito o seguinte em alguma parte das Escrituras Sagradas : “No sétimo dia Deus descansou de todo o trabalho que ele havia feito.”
5 — ausente —
5 E o mesmo assunto é repetido: “Eles nunca entrarão na Terra Prometida, onde eu lhes teria dado descanso.”
6 — ausente —
6 Aqueles que foram os primeiros a ouvir a boa notícia não tiveram fé e por isso não receberam esse descanso. Portanto, há outros que vão recebê-lo.
7 Ku Nhialic ë cä aköl dɛ̈t looi. Ku ë yen akölë yen cï yen jam tënë Debit wäthɛɛr, cït tɛ̈ cï ye gät thïn athör thɛɛr wël Nhialic, “Na piɛŋkë Nhialic röl ke cöt akölë, ke duɔ̈kkë kuec cïmën kɔc thɛɛr.”
7 A prova disso é que Deus marca outro dia, chamado “hoje”. Ele falou disso, muitos anos depois, por meio de Davi, no trecho das Escrituras já citado: “Se hoje vocês ouvirem a voz de Deus, não sejam teimosos.”
8 Këya, duɔ̈kkë tak lɔn cï wärkuan dït, pan wäär cï Nhialic lueel bï kek la lɔ̈ŋ thïn dööt wäär ɣeet kek pan kanaan, kek bänyden Jocua wäär cï bɛ̈n a bɛ̈ny Mothith cök. Duɔ̈kkë tak, rin na ke cï pan cï Nhialic luɔ̈i ke dööt, ŋuɔ̈t akëc Nhialic bɛn lueel lɔn le yen aköl dɛ̈t bï kɔc cï wɛ̈tde gam, bï kek la lɔ̈ŋ thïn ke ye, bɛ̈n.
8 Se Josué tivesse dado ao povo esse descanso, Deus não teria falado mais tarde a respeito de outro dia.
9 Ee yic! Aŋicku lɔn ŋot bï yen la lɔ̈ŋ tënë kɔc wɛ̈t Nhialic gam, cïmën wäär cï Nhialic lɔ̈ŋ nïn kadätem cök wäär cɛk yen pinynhom.
9 Assim ainda fica para o povo de Deus um descanso, como o descanso de Deus no sétimo dia.
10 Rin raan cï lɔ̈ŋ cï Nhialic thɔn yök, abï lɔ̈ŋ luɔide yic, cïmën wäär cï Nhialic lɔ̈ŋ luɔide yic.
10 Porque quem receber o descanso que Deus prometeu vai descansar de todos os seus trabalhos, assim como Deus descansou dos trabalhos dele.
11 Këya, luuiku apath buk lɔ̈ŋ kënë yök, rin bï ciɛ̈n raan tök kamkua mär, cïmën wäär cï wärkuan dït kuec bïk wɛ̈t cïï gam.
11 Portanto, façamos tudo para receber esse descanso, e assim nenhum de nós deixará de recebê-lo, como aconteceu com aquelas pessoas, por terem se revoltado.
12 Wɛ̈t Nhialic arɛ̈ɛ̈r thïn ku alui piɛ̈rda yic akölaköl. Wɛ̈tde aril apɛi, ee lööny kɔc puɔ̈th bï käpath ku kärɛc tɔ̈ ɣopuɔ̈th tek thook. Acït tɔŋ moth dhie rïŋ teem bï yom la tek thook.
12 Pois a palavra de Deus é viva e poderosa e corta mais do que qualquer espada afiada dos dois lados. Ela vai até o lugar mais fundo da alma e do espírito, vai até o íntimo das pessoas e julga os desejos e pensamentos do coração delas.
13 Acïn kë lëu bï thiaan tënë Nhialic. Aŋic kë cï cak ku adaai këriëëc ëbën. Acïn kë lëu raan bï thiaan tënë ye. Ku ë yen aye bɛ̈n lɛ̈k kärɛc.
13 Não há nada que se possa esconder de Deus. Em toda a criação, tudo está descoberto e aberto diante dos seus olhos, e é a ele que todos nós teremos de prestar contas.
14 Jethu Wën Nhialic, yen ë raandït apɛi käk Nhialic rɛ̈ɛ̈r kek Nhialic. Na ye këya, ke ɣo muk gamda apath.
14 Portanto, fiquemos firmes na fé que anunciamos, pois temos um Grande Sacerdote poderoso, Jesus, o Filho de Deus, o qual entrou na própria presença de Deus.
15 Raandan dït apɛi käk Nhialic acie yepuɔ̈u ë pɛ̈n ɣo cɔk alɔn ye ɣok luui kärɛc. Rin yeen ëcï jɔŋrac them aya ë dhɔ̈l juëc yiic cïmënda. Ku acïn awuɔ̈c cï looi.
15 O nosso Grande Sacerdote não é como aqueles que não são capazes de compreender as nossas fraquezas. Pelo contrário, temos um Grande Sacerdote que foi tentado do mesmo modo que nós, mas não pecou.
16 Lokku tënë Nhialic cï nyuc thönyden dhëëŋ nhom ke ɣo cïï riɔ̈c. Tɛ̈ɛ̈n, ɣok aabï liɛr puɔ̈u yök, ku yökku dhëŋ bï ɣo kony tɛ̈ wïc ɣok kuɔɔny.
16 Por isso tenhamos confiança e cheguemos perto do trono divino, onde está a graça de Deus. Ali receberemos misericórdia e encontraremos graça sempre que precisarmos de ajuda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.