Hebreus 12

Lëk yam (DIKNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Këya ëmën, ɣok aa ŋic kɔc juëc wäär cï gamden nyuɔɔth tënë Nhialic. Ku rin ë wɛ̈t kënë pälku käk ɣo thɛl adumuɔ̈ɔ̈m yic, adumuɔ̈ɔ̈m yeku ke lac looi. Ku aa ɣo gël buk dhël Jethu buɔɔth yic. Lok tueŋ ɣo wɛ̈ɛ̈r ke ɣo cïï dhɔ̈r buk kë cï Nhialic guiër ɣo dööt.
1 Assim nós temos essa grande multidão de testemunhas ao nosso redor. Portanto, deixemos de lado tudo o que nos atrapalha e o pecado que se agarra firmemente em nós e continuemos a correr, sem desanimar, a corrida marcada para nós.
2 Yeku rëër ɣo döt Jethu raan cï ɣo nyuɔ̈th dhël ku gam la cök. Ku rin miɛt puɔ̈u bï yök, yen acï yen ye gam bï thou tim cï rïïu kɔ̈u. Ku cïï kuec bï kë looi cïï päl, cɔk a wäär ye ke ye yɔ̈ɔ̈r guɔ̈p. Ku ëmën a rɛ̈ɛ̈r köŋ cuëc thöny Nhialic.
2 Conservemos os nossos olhos fixos em Jesus, pois é por meio dele que a nossa fé começa, e é ele quem a aperfeiçoa. Ele não deixou que a cruz fizesse com que ele desistisse. Pelo contrário, por causa da alegria que lhe foi prometida, ele não se importou com a humilhação de morrer na cruz e agora está sentado do lado direito do trono de Deus.
3 Takkë tɛ̈ cï Jethu guum thïn tɛ̈wäär ye kɔc këc wɛ̈t Nhialic gam ye gaany thïn akölaköl, rin bï wek cïï dhɔ̈r ku baathkë puɔ̈th.
3 Pensem no sofrimento dele e como suportou com paciência o ódio dos pecadores. Assim, vocês, não desanimem, nem desistam.
4 Rin aŋot cïn raan cï nɔ̈k, ayï raan cï yiëk tɛ̈tök kamkun kɔc cie wɛ̈tdun ye gam.
4 Porque na luta contra o pecado vocês ainda não tiveram de combater até à morte.
5 Cäk nhïïm määr wëët puɔth ye Nhialic we wɛ̈ɛ̈t ke we cït miɛ̈thke?
5 Será que vocês já esqueceram as palavras de encorajamento que Deus lhes disse, como se vocês fossem filhos dele? Pois ele disse: “Preste atenção, meu filho, quando o Senhor o castiga, e não se desanime quando ele o repreende.
6 Rin Nhialic ee kɔc nhiɛɛr keek cɔ̈k piny.
6 Pois o Senhor corrige quem ele ama e castiga quem ele aceita como filho.”
7 Guɔ̈mkë kärɛc kecït wëët Nhialic tënë we, rin ë yen we cɔl acït miɛ̈thke. Nadë cäk kaŋ piŋ le manh këc wun kaŋ that rin wïc yen ye bï wɛ̈ɛ̈t?
7 Suportem o sofrimento com paciência como se fosse um castigo dado por um pai, pois o sofrimento de vocês mostra que Deus os está tratando como seus filhos. Será que existe algum filho que nunca foi corrigido pelo pai?
8 Na cïï Nhialic we yïk awuɔ̈c wëët yen we cïmën adhie ye wun mïth miɛ̈thke wɛ̈ɛ̈t, ke wek acie miɛ̈thke.
8 Se vocês não são corrigidos como acontece com todos os filhos de Deus, então não são filhos de verdade, mas filhos ilegítimos.
9 Cïmën ye ɣok ŋot ɣo thek wärkua pinynhom ë tɛ̈n tɛ̈ cɔk kek ɣo that, cuk bï lëu alanden buk röt thɔ̈n Nhialic, wun wɛ̈ikua ku pïr tɛ̈ wëët yen ɣo?
9 No caso dos nossos pais humanos, eles nos corrigiam, e nós os respeitávamos. Então devemos obedecer muito mais ainda ao nosso Pai celestial e assim viveremos.
10 Wärkua aa ɣo wɛ̈ɛ̈t tɛ̈ kor ɣok buk ŋiɛc cieŋ kam kɔc run lik pinynhom ë tɛ̈n, cït tɛ̈ yekë yök ye ke path. Ku Nhialic ë ɣo wɛ̈ɛ̈t akölaköl rin käpuɔth buk yök buk dhɛ̈ɛ̈ŋde rɔm kek ye.
10 Os nossos pais humanos nos corrigiam durante pouco tempo, pois achavam que isso era certo; mas Deus nos corrige para o nosso próprio bem, para que participemos da sua santidade .
11 Wëët acie guɔ nhiaar nyin yic, aye yök ciɛ̈t rɛɛc. Na lä thɛɛr, ke kɔc cï tɛ̈m awuɔ̈c aa la cök ku yekë kɔc ë dɔ̈ɔ̈r.
11 Quando somos corrigidos, isso no momento nos parece motivo de tristeza e não de alegria. Porém, mais tarde, os que foram corrigidos recebem como recompensa uma vida correta e de paz.
12 Këya, duɔ̈kkë riɔ̈c lak tueŋ ke we deet wepuɔ̈th.
12 Portanto, levantem as suas mãos cansadas e fortaleçam os seus joelhos enfraquecidos.
13 Biathkë dhël la cök yic, bï kɔc koor gam riɛl gamden yic. Ku cïk mɛ̈r wei wecök.
13 Andem por caminhos aplanados para que o pé aleijado não manque, mas seja curado.
14 Miɛ̈thakäi, thɛmkë bäk ŋiɛc cieŋ ke kɔc ëbën, bäk rëër dhëëŋ Nhialic yic. Rin raan liiu dhëëŋ Nhialic tënë ye acïï bï kaŋ tïŋ.
14 Procurem ter paz com todos e se esforcem para viver uma vida completamente dedicada ao Senhor, pois sem isso ninguém o verá.
15 Muɔ̈kkë wenhïïm bï ciɛ̈n raan cïï dhëëŋ Nhialic yök. Ku tiëërkë nhïïm paan ë moor bï ciɛ̈n raan loi kërac mɛt we wei ëbën. Aŋiɛckë, ee diɛn tök yen ë wär rac nyin.
15 Tomem cuidado para que ninguém abandone a graça de Deus. Cuidado, para que ninguém se torne como uma planta amarga que cresce e prejudica muita gente com o seu veneno.
16 Acïï path bï raan yepuɔ̈u ya yiëk bal. Ku cïn raan loi rot bï yic pial cïmën Ethau wäär pɛ̈l diɛ̈tde tënë raan buɔth ye, rin cï yen ye gäm miëth koor ë path.
16 E tomem cuidado também para que ninguém se torne imoral ou perca o respeito pelas coisas sagradas, como Esaú, que, por causa de um prato de comida, vendeu os seus direitos de filho mais velho.
17 Ku aŋiɛckë wäär wïc Ethau ye bï la tënë wun bï la dɔɔc ku bï diɛ̈tde dhuɔ̈k ciëën, ku akëc dɔ̈c bɛ̈n yök tënë wun. Kënë akëc rot bɛ̈n lëu bï waar yic cɔk a wäär cï yen dhiau pïu ë nyin.
17 Como vocês sabem, depois ele quis receber a bênção do seu pai. Mas foi rejeitado porque não encontrou um modo de mudar o que havia feito, embora procurasse fazer isso até mesmo com lágrimas.
18 Wek aa këc bɛ̈n we cït kɔc Itharel wäär cï la gɔn Thinai cök. Ku tïŋkë manydït apɛi ke dɛ̈p. Nawën ke tïŋ luäät aya ke cï gɔt paat piny ku looi muɔ̈ɔ̈thdït, ku yomdït apɛi. Ku ye bir yic ku mɛ̈ɛ̈r apɛi abïk riɔ̈ɔ̈c ëbën
18 Vocês não foram como o povo de Israel. Vocês não chegaram perto de alguma coisa que se pode tocar, como o monte Sinai com o seu fogo destruidor, a escuridão e as trevas, a tempestade,
19 Ku piŋkë kaŋ yic ku röl la gɛi. Aacï Nhialic piŋ ke jam röldït apɛi, nawën ke lëkkë Mothith bï Mothith Nhialic lɔ̈ŋ bï cïï ben jam tënë ke.
19 o barulho de trombeta e o som de uma voz. Quando os israelitas ouviram a voz, pediram que ela não dissesse mais nada,
20 Ku aacï jäl bɛ̈n riɔ̈ɔ̈c apɛi tɛ̈wën piŋ kek Nhialic röl ke lëk ke ëlä, “Acïn raan ɣëët ë gɔn kënë cök, na cɔk a lɛ̈i ku le nhial ye ka biöök aleel bï thou.”
20 pois eles não podiam suportar a ordem que dizia: “Até um animal, se tocar o monte, deverá ser morto a pedradas.”
21 Agut Mothith acï bɛ̈n riɔ̈ɔ̈c aya apɛi wën looi käkkä röt abï ya lueel, “Ɣɛn aye riɔ̈ɔ̈c lath.”
21 O que estavam vendo era tão terrível, que Moisés disse: “Estou tremendo de medo!”
22 Wek aa këc bɛ̈n gɔn Thinai lɔ̈ɔ̈m. Wek aacï bɛ̈n gɔn Dhain lɔ̈ɔ̈m, yen cï Jeruthalem ë yam gen Nhialic pïr buth yenhom. Wek aacï bɛ̈n yan miɛt puɔ̈u dït yic tɔ̈ atuuc Nhialic juëc apɛi thïn.
22 Pelo contrário, vocês chegaram ao monte Sião e à cidade do Deus vivo, a Jerusalém celestial com os seus milhares de anjos.
23 Wek aacï bɛ̈n tënë Nhialic yen luk looi tënë kɔc ëbën. Ku tënë wëi kɔc path cï Nhialic looi bïk la cök.
23 Vocês chegaram à reunião alegre dos filhos mais velhos de Deus, isto é, daqueles que têm o nome deles escrito no céu. Vocês chegaram até Deus, que é o juiz de todos, e chegaram também aos espíritos dos que são corretos e que foram aperfeiçoados.
24 Wek aacï bɛ̈n tënë Jethu cï löŋ dɔ̈ɔ̈r ë yam looi. Acï riɛmde juaar rin bï Nhialic adumuɔ̈ɔ̈mkua päl piny, rim cïï thöŋ kek rim Abel wäär thiëc ë guur.
24 Vocês chegaram até Jesus, que fez a nova aliança e que borrifou o sangue que fala de coisas muito melhores do que o sangue de Abel.
25 Wek aa yɔ̈ɔ̈k bäk cïï kuec wɛ̈t raan jam. Kɔc wäär cï kuec bïk wɛ̈tde cïï gam pinynhom tɛ̈n aakëc bɛ̈n puɔ̈l ke cïï tëm awuɔ̈c. Na ye këya, buk poth këdë, ɣo cïï tëm awuɔ̈c tɛ̈ cïï ɣok wɛ̈t cï Nhialic jam tënë ɣo nhial piŋ?
25 Portanto, tenham cuidado e não recusem ouvir aquele que fala. Aqueles que recusaram ouvir a pessoa que entregou a mensagem divina na terra não puderam escapar. Por isso muito menos escaparemos nós se rejeitarmos aquele que lá do céu nos fala.
26 Wäär rɔ̈lde gɔn Thinai ëcï piny yääk. Ku ëmën acï kɔc lɛ̈k ëlä, “Acie pinynhom rot yen ba yääk, ɣɛn abï nhial yääk aya.”
26 Naquele tempo a voz de Deus fez com que a terra estremecesse, mas agora ele prometeu isto: “Mais uma vez farei com que trema não somente a terra, mas também o céu.”
27 Ku dɛ̈t aya, kë ye wëlkä nyuɔɔth ë lɔn käk cï cak aabï röt yääk ku nyiɛɛi ë keek. Ku dɔ̈ŋ käk cïï lëu bï ke yääk.
27 As palavras “mais uma vez” mostram bem que as coisas criadas serão abaladas e mudadas, para que as que não podem ser abaladas continuem como estão.
28 Këya, ɣok aa kɔc cï Nhialic yiëk pan cïn kë bï ye yääk athɛɛr. Lecku Nhialic ku dorku dhël ye cɔl amit puɔ̈u, ku rëërku ke thekku ku riɔ̈ɔ̈cku ë ye.
28 Por isso sejamos agradecidos, pois já recebemos um Reino que não pode ser abalado. Sejamos agradecidos e adoremos a Deus de um modo que o agrade, com respeito e temor .
29 Rin ye Nhialic kɔc tɛ̈m awuɔ̈c thiek apɛi, acït many adhie këriëëc ëbën ruɔ̈ɔ̈c piny.
29 Porque, na verdade, o nosso Deus é um fogo destruidor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.