Hebreus 12
Lëk yam (DIKNT) vs ARIB
1 Këya ëmën, ɣok aa ŋic kɔc juëc wäär cï gamden nyuɔɔth tënë Nhialic. Ku rin ë wɛ̈t kënë pälku käk ɣo thɛl adumuɔ̈ɔ̈m yic, adumuɔ̈ɔ̈m yeku ke lac looi. Ku aa ɣo gël buk dhël Jethu buɔɔth yic. Lok tueŋ ɣo wɛ̈ɛ̈r ke ɣo cïï dhɔ̈r buk kë cï Nhialic guiër ɣo dööt.
1 Portanto, nós também, pois estamos rodeados de tão grande nuvem de testemunhas, deixemos todo embaraço, e o pecado que tão de perto nos rodeia, e corramos com perseverança a carreira que nos está proposta,
2 Yeku rëër ɣo döt Jethu raan cï ɣo nyuɔ̈th dhël ku gam la cök. Ku rin miɛt puɔ̈u bï yök, yen acï yen ye gam bï thou tim cï rïïu kɔ̈u. Ku cïï kuec bï kë looi cïï päl, cɔk a wäär ye ke ye yɔ̈ɔ̈r guɔ̈p. Ku ëmën a rɛ̈ɛ̈r köŋ cuëc thöny Nhialic.
2 fitando os olhos em Jesus, autor e consumador da nossa fé, o qual, pelo gozo que lhe está proposto, suportou a cruz, desprezando a ignomínia, e está assentado à direita do trono de Deus.
3 Takkë tɛ̈ cï Jethu guum thïn tɛ̈wäär ye kɔc këc wɛ̈t Nhialic gam ye gaany thïn akölaköl, rin bï wek cïï dhɔ̈r ku baathkë puɔ̈th.
3 Considerai, pois aquele que suportou tal contradição dos pecadores contra si mesmo, para que não vos canseis, desfalecendo em vossas almas.
4 Rin aŋot cïn raan cï nɔ̈k, ayï raan cï yiëk tɛ̈tök kamkun kɔc cie wɛ̈tdun ye gam.
4 Ainda não resististes até o sangue, combatendo contra o pecado;
5 Cäk nhïïm määr wëët puɔth ye Nhialic we wɛ̈ɛ̈t ke we cït miɛ̈thke?
5 e já vos esquecestes da exortação que vos admoesta como a filhos: Filho meu, não desprezes a correção do Senhor, nem te desanimes quando por ele és repreendido;
6 Rin Nhialic ee kɔc nhiɛɛr keek cɔ̈k piny.
6 pois o Senhor corrige ao que ama, e açoita a todo o que recebe por filho.
7 Guɔ̈mkë kärɛc kecït wëët Nhialic tënë we, rin ë yen we cɔl acït miɛ̈thke. Nadë cäk kaŋ piŋ le manh këc wun kaŋ that rin wïc yen ye bï wɛ̈ɛ̈t?
7 É para disciplina que sofreis; Deus vos trata como a filhos; pois qual é o filho a quem o pai não corrija?
8 Na cïï Nhialic we yïk awuɔ̈c wëët yen we cïmën adhie ye wun mïth miɛ̈thke wɛ̈ɛ̈t, ke wek acie miɛ̈thke.
8 Mas, se estais sem disciplina, da qual todos se têm tornado participantes, sois então bastardos, e não filhos.
9 Cïmën ye ɣok ŋot ɣo thek wärkua pinynhom ë tɛ̈n tɛ̈ cɔk kek ɣo that, cuk bï lëu alanden buk röt thɔ̈n Nhialic, wun wɛ̈ikua ku pïr tɛ̈ wëët yen ɣo?
9 Além disto, tivemos nossos pais segundo a carne, para nos corrigirem, e os olhávamos com respeito; não nos sujeitaremos muito mais ao Pai dos espíritos, e viveremos?
10 Wärkua aa ɣo wɛ̈ɛ̈t tɛ̈ kor ɣok buk ŋiɛc cieŋ kam kɔc run lik pinynhom ë tɛ̈n, cït tɛ̈ yekë yök ye ke path. Ku Nhialic ë ɣo wɛ̈ɛ̈t akölaköl rin käpuɔth buk yök buk dhɛ̈ɛ̈ŋde rɔm kek ye.
10 Pois aqueles por pouco tempo nos corrigiam como bem lhes parecia, mas este, para nosso proveito, para sermos participantes da sua santidade.
11 Wëët acie guɔ nhiaar nyin yic, aye yök ciɛ̈t rɛɛc. Na lä thɛɛr, ke kɔc cï tɛ̈m awuɔ̈c aa la cök ku yekë kɔc ë dɔ̈ɔ̈r.
11 Na verdade, nenhuma correção parece no momento ser motivo de gozo, porém de tristeza; mas depois produz um fruto pacífico de justiça nos que por ele têm sido exercitados.
12 Këya, duɔ̈kkë riɔ̈c lak tueŋ ke we deet wepuɔ̈th.
12 Portanto levantai as mãos cansadas, e os joelhos vacilantes,
13 Biathkë dhël la cök yic, bï kɔc koor gam riɛl gamden yic. Ku cïk mɛ̈r wei wecök.
13 e fazei veredas direitas para os vossos pés, para que o que é manco não se desvie, antes seja curado.
14 Miɛ̈thakäi, thɛmkë bäk ŋiɛc cieŋ ke kɔc ëbën, bäk rëër dhëëŋ Nhialic yic. Rin raan liiu dhëëŋ Nhialic tënë ye acïï bï kaŋ tïŋ.
14 Segui a paz com todos, e a santificação, sem a qual ninguém verá o Senhor,
15 Muɔ̈kkë wenhïïm bï ciɛ̈n raan cïï dhëëŋ Nhialic yök. Ku tiëërkë nhïïm paan ë moor bï ciɛ̈n raan loi kërac mɛt we wei ëbën. Aŋiɛckë, ee diɛn tök yen ë wär rac nyin.
15 tendo cuidado de que ninguém se prive da graça de Deus, e de que nenhuma raiz de amargura, brotando, vos perturbe, e por ela muitos se contaminem;
16 Acïï path bï raan yepuɔ̈u ya yiëk bal. Ku cïn raan loi rot bï yic pial cïmën Ethau wäär pɛ̈l diɛ̈tde tënë raan buɔth ye, rin cï yen ye gäm miëth koor ë path.
16 e ninguém seja devasso, ou profano como Esaú, que por uma simples refeição vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Ku aŋiɛckë wäär wïc Ethau ye bï la tënë wun bï la dɔɔc ku bï diɛ̈tde dhuɔ̈k ciëën, ku akëc dɔ̈c bɛ̈n yök tënë wun. Kënë akëc rot bɛ̈n lëu bï waar yic cɔk a wäär cï yen dhiau pïu ë nyin.
17 Porque bem sabeis que, querendo ele ainda depois herdar a bênção, foi rejeitado; porque não achou lugar de arrependimento, ainda que o buscou diligentemente com lágrimas.
18 Wek aa këc bɛ̈n we cït kɔc Itharel wäär cï la gɔn Thinai cök. Ku tïŋkë manydït apɛi ke dɛ̈p. Nawën ke tïŋ luäät aya ke cï gɔt paat piny ku looi muɔ̈ɔ̈thdït, ku yomdït apɛi. Ku ye bir yic ku mɛ̈ɛ̈r apɛi abïk riɔ̈ɔ̈c ëbën
18 Pois não tendes chegado ao monte palpável, aceso em fogo, e à escuridão, e às trevas, e à tempestade,
19 Ku piŋkë kaŋ yic ku röl la gɛi. Aacï Nhialic piŋ ke jam röldït apɛi, nawën ke lëkkë Mothith bï Mothith Nhialic lɔ̈ŋ bï cïï ben jam tënë ke.
19 e ao sonido da trombeta, e à voz das palavras, a qual os que a ouviram rogaram que não se lhes falasse mais;
20 Ku aacï jäl bɛ̈n riɔ̈ɔ̈c apɛi tɛ̈wën piŋ kek Nhialic röl ke lëk ke ëlä, “Acïn raan ɣëët ë gɔn kënë cök, na cɔk a lɛ̈i ku le nhial ye ka biöök aleel bï thou.”
20 porque não podiam suportar o que se lhes mandava: Se até um animal tocar o monte, será apedrejado.
21 Agut Mothith acï bɛ̈n riɔ̈ɔ̈c aya apɛi wën looi käkkä röt abï ya lueel, “Ɣɛn aye riɔ̈ɔ̈c lath.”
21 E tão terrível era a visão, que Moisés disse: Estou todo aterrorizado e trêmulo.
22 Wek aa këc bɛ̈n gɔn Thinai lɔ̈ɔ̈m. Wek aacï bɛ̈n gɔn Dhain lɔ̈ɔ̈m, yen cï Jeruthalem ë yam gen Nhialic pïr buth yenhom. Wek aacï bɛ̈n yan miɛt puɔ̈u dït yic tɔ̈ atuuc Nhialic juëc apɛi thïn.
22 Mas tendes chegado ao Monte Sião, e à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, a miríades de anjos;
23 Wek aacï bɛ̈n tënë Nhialic yen luk looi tënë kɔc ëbën. Ku tënë wëi kɔc path cï Nhialic looi bïk la cök.
23 à universal assembléia e igreja dos primogênitos inscritos nos céus, e a Deus, o juiz de todos, e aos espíritos dos justos aperfeiçoados;
24 Wek aacï bɛ̈n tënë Jethu cï löŋ dɔ̈ɔ̈r ë yam looi. Acï riɛmde juaar rin bï Nhialic adumuɔ̈ɔ̈mkua päl piny, rim cïï thöŋ kek rim Abel wäär thiëc ë guur.
24 e a Jesus, o mediador de um novo pacto, e ao sangue da aspersão, que fala melhor do que o de Abel.
25 Wek aa yɔ̈ɔ̈k bäk cïï kuec wɛ̈t raan jam. Kɔc wäär cï kuec bïk wɛ̈tde cïï gam pinynhom tɛ̈n aakëc bɛ̈n puɔ̈l ke cïï tëm awuɔ̈c. Na ye këya, buk poth këdë, ɣo cïï tëm awuɔ̈c tɛ̈ cïï ɣok wɛ̈t cï Nhialic jam tënë ɣo nhial piŋ?
25 Vede que não rejeiteis ao que fala; porque, se não escaparam aqueles quando rejeitaram o que sobre a terra os advertia, muito menos escaparemos nós, se nos desviarmos daquele que nos adverte lá dos céus;
26 Wäär rɔ̈lde gɔn Thinai ëcï piny yääk. Ku ëmën acï kɔc lɛ̈k ëlä, “Acie pinynhom rot yen ba yääk, ɣɛn abï nhial yääk aya.”
26 a voz do qual abalou então a terra; mas agora tem ele prometido, dizendo: Ainda uma vez hei de abalar não só a terra, mas também o céu.
27 Ku dɛ̈t aya, kë ye wëlkä nyuɔɔth ë lɔn käk cï cak aabï röt yääk ku nyiɛɛi ë keek. Ku dɔ̈ŋ käk cïï lëu bï ke yääk.
27 Ora, esta palavra-Ainda uma vez-significa a remoção das coisas abaláveis, como coisas criadas, para que permaneçam as coisas inabaláveis.
28 Këya, ɣok aa kɔc cï Nhialic yiëk pan cïn kë bï ye yääk athɛɛr. Lecku Nhialic ku dorku dhël ye cɔl amit puɔ̈u, ku rëërku ke thekku ku riɔ̈ɔ̈cku ë ye.
28 Pelo que, recebendo nós um reino que não pode ser abalado, retenhamos a graça, pela qual sirvamos a Deus agradavelmente, com reverência e temor;
29 Rin ye Nhialic kɔc tɛ̈m awuɔ̈c thiek apɛi, acït many adhie këriëëc ëbën ruɔ̈ɔ̈c piny.
29 pois o nosso Deus é um fogo consumidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.