Hebreus 10
Lëk yam (DIKNT) vs VC
1 Löŋ thɛɛr Mothith, ee kïït yen ë ye käpuɔth bï röt looi aköldä kiɛ̈ɛ̈t. Ee cïï thöŋ kek käpuɔth cï bɛ̈n kek Jethu raan cï lɔc ku dɔc. Käk ke ye näk Nhialic ruɔ̈ɔ̈n ëbën cït tɛ̈n löŋ thɛɛr, aake cie kɔc ke ye Nhialic door cɔl aala cök.
1 A lei, por ser apenas a sombra dos bens futuros, não sua expressão real, é de todo impotente para aperfeiçoar aqueles que assistem aos sacrifícios que se renovam indefinidamente cada ano.
2 Na käk ke ye näk Nhialic kɔc cɔl aala cök, ŋuɔ̈t kɔc akëc la tueŋ ke ye käŋ näk Nhialic. Rin ŋuɔ̈t käkkä aake bä adumuɔ̈ɔ̈m kɔc Nhialic door wuɔ̈ɔ̈ny wei arak tök, ku cïk ben ya tak lɔn le kek gup adumuɔ̈ɔ̈m.
2 Realmente, se os fiéis, uma vez purificados, não tivessem mais pecado algum na consciência, não teriam cessado de oferecê-los?
3 Ku keek aake ye käk yekë näk Nhialic ruɔ̈ɔ̈n thok ëbën, cɔl aa takkë lɔn le kek gup adumuɔ̈ɔ̈m.
3 Pelo contrário, pelos sacrifícios se renova cada ano a memória dos pecados.
4 Rin acïï rim ɣɔ̈k ku rim thök ye nɔ̈k lëu bïk adumuɔ̈ɔ̈m wuɔ̈ɔ̈ny wei.
4 Pois é impossível que o sangue de touros e de carneiros tire pecados.
5 Këya, ëcï Raan cï lɔc ku dɔc lɛ̈k Nhialic wäär bïï yen pinynhom ëlä,
5 Eis por que, ao entrar no mundo, Cristo diz: Não quiseste sacrifício nem oblação, mas me formaste um corpo.
6 Yïn acie puɔ̈u ye miɛt ɣɔ̈k ye näk yïïn tɛ̈dë ke ye käk ye juɛ̈r yïïn bïk adumuɔ̈ɔ̈m nyaai.
6 Holocaustos e sacrifícios pelo pecado não te agradam.
7 Ku luɛɛl, ɣɛn akïn ba kë wïc looi Nhialic Madhɔl,
7 Então eu disse: Eis que venho {porque é de mim que está escrito no rolo do livro}, venho, ó Deus, para fazer a tua vontade {Sl 39,7ss}.
8 Ëmën, tääukë wepuɔ̈th piny ku takkë wɛ̈t cï Jethu lueel tueŋ ëlä, “Yïn acïï wïc, ku tɛ̈dë yïn acie puɔ̈u ye miɛt tënë käk ye juaar, ku käk ye näk yï bïk adumuɔ̈ɔ̈m nyaai.” Acï lueel këlä cɔk alɔn ye käk ye juaar looi cït tɛ̈ ye löŋ ye luɛɛl thïn.
8 Disse primeiro: Tu não quiseste, tu não recebeste com agrado os sacrifícios nem as ofertas, nem os holocaustos, nem as vítimas pelo pecado {quer dizer, as imolações legais}.
9 Ku lueel, “Ɣɛn akïn Nhialic Madhɔl, ba kë wïc ba looi, looi.” Këya, Nhialic acï tɛ̈thɛɛr ye ye duɔɔr thïn puɔ̈l, ku wɛɛn Raan cï lɔc ku dɔc thïn, bï riɛmde kuër rin bï adumuɔ̈ɔ̈m kɔc ëbën nyaai.
9 Em seguida, ajuntou: Eis que venho para fazer a tua vontade. Assim, aboliu o antigo regime e estabeleceu uma nova economia.
10 Jethu raan cï lɔc ku dɔc acï kë wïc Nhialic tënë ye bï looi, looi. Ku rin cï yen rot juaar arak tök thɛɛr, käkkuan rɛc aacï wuɔ̈ɔ̈ny wei ëbën.
10 Foi em virtude desta vontade de Deus que temos sido santificados uma vez para sempre, pela oblação do corpo de Jesus Cristo.
11 Raan käk Nhialic Itharel, aye käŋ nɔ̈k wäthɛɛr akölaköl bï yen Nhialic door. Ku aaye käk töŋ thöŋ juɛ̈r Nhialic arak juëc. Ku käk ye ke juaarkä aake cie adumuɔ̈ɔ̈m ye nyaai.
11 Enquanto todo sacerdote se ocupa diariamente com o seu ministério e repete inúmeras vezes os mesmos sacrifícios que, todavia, não conseguem apagar os pecados,
12 Ku Raan cï lɔc ku dɔc acï rot juaar arak tök rin adumuɔ̈ɔ̈m, ajuër cï ye bɛ̈n lëu bä awäckua nyaai akölriëëc ëbën.
12 Cristo ofereceu pelos pecados um único sacrifício e logo em seguida tomou lugar para sempre à direita de Deus,
13 Ku ëmën atït ɣet tɛ̈ bï Nhialic kɔc atɛrde guir ku dhuk ke yecök ciëën.
13 onde espera de ora em diante que os seus inimigos sejam postos por escabelo dos seus pés {Sl 109,1}.
14 Ku ajuër cï looi arak tök, acï kɔc cï adumuɔ̈ɔ̈mken nyaai looi bïk la cök akölriëëc.
14 Por uma só oblação ele realizou a perfeição definitiva daqueles que recebem a santificação.
15 Ku Wëi Nhialic ë jam tënë ɣo ë wɛ̈t kënë aya. Acï lueel ëlä,
15 É o que nos confirma o testemunho do Espírito Santo. Depois de ter dito:
16 “Löŋ dɔ̈ɔ̈r ba looi ke ke akïn nïn bï bɛ̈n cök, lueel Bɛ̈ny. Ɣɛn abï lɔ̈ɔ̈ŋkiɛ̈ tääu kenhïïm ku kepuɔ̈th.”
16 Eis a aliança que, depois daqueles dias, farei com eles - oráculo do Senhor: imprimirei as minhas leis nos seus corações e as escreverei no seu espírito,
17 Ku ben lueel, “Ɣɛn acïï adumuɔ̈ɔ̈mken ku kärɛc yekë ke looi ben kuɛ̈ɛ̈c nhïïm.”
17 acrescenta: dos seus pecados e das suas iniqüidades já não mais me lembrarei {Jr 31,33s}.
18 Wek paan ë ma, kärackua aacï päl piny papot. Na ye këya, le dɛ̈t ŋot wïc ɣok bäny bïk ɣɔ̈k aa nɔ̈k rin bï adumuɔ̈ɔ̈mkua päl piny?
18 Ora, onde houve plena remissão dos pecados não há por que oferecer sacrifício por eles.
19 Këya miɛ̈thakäi, ɣok aacï nhïïm lääu alanden buk la Ɣön Yaath apɛi ë Nhialic tɔ̈ nhial, rin cï Jethu rot juaar bï nɔ̈k bï riɛmde kuëër.
19 Por esse motivo, irmãos, temos ampla confiança de poder entrar no santuário eterno, em virtude do sangue de Jesus,
20 Wäär thou yen tim cï rïïu kɔ̈u, acï kën ɣo gël buk cïï la Ɣön Yaath apɛi ë Nhialic bɛ̈n rac. Ku jɔt rot raŋ yic, ku ëmën arɛ̈ɛ̈r Ɣön Yaath apɛi ë Nhialic ke läŋ Nhialic riɛnkua.
20 pelo caminho novo e vivo que nos abriu através do véu, isto é, o caminho de seu próprio corpo.
21 Ku na cuk la raandït käk Nhialic yen mac kɔc Nhialic,
21 E dado que temos um Sumo-sacerdote estabelecido sobre a casa de Deus,
22 cït mënë ye käkkua yith, lokku tɛ̈ rëër Nhialic thïn thɔ̈nyde nhom ë puɔ̈n ɣer ku gam cïn yic diu. Lokku kek puɔ̈thkuan ɣer cïn yiic luɔi kärɛc rin cï ke lɔɔk riɛm Jethu. Ku rin cï ɣo muɔɔc nhïïm bä adumuɔ̈ɔ̈mkua laak wei aya.
22 acheguemo-nos a ele com coração sincero, com plena firmeza da fé, o mais íntimo da alma isento de toda mácula de pecado e o corpo lavado com a água purificadora {do batismo}.
23 Këya, mukku kë cï thɔ̈n ɣo piän tök ke ɣo cie puɔ̈th ë rou, rin aŋicku raan cï ɣo thɔn ë wɛ̈tde tiɛɛŋ nhom.
23 Conservemo-nos firmemente apegados à nossa esperança, porque é fiel aquele cuja promessa aguardamos.
24 Takku tɛ̈ bï ɣok ɣopuɔ̈th aa dɛɛt thïn, buk nhiër ku luɔi path aa nyuɔɔth.
24 Olhemos uns pelos outros para estímulo à caridade e às boas obras.
25 Dukku kë ye ɣok ɣonhïïm mat ɣodhie päl cïmën ye wämäthkuan kɔ̈k ye looi. Lok tueŋ ɣo cïï dhɔ̈r ɣo deet ɣopuɔ̈th, buk röt aa lɛ̈k buk aa bɛ̈n amat yic, aŋicku Aköl bɛ̈n Bɛ̈ny acï thiɔ̈k.
25 Não abandonemos a nossa assembléia, como é costume de alguns, mas admoestemo-nos mutuamente, e tanto mais quando vedes aproximar-se o Grande Dia.
26 Acïn käk ye näk Nhialic lëu bï adumuɔ̈ɔ̈m päl piny, tɛ̈ ŋot le ɣok tueŋ ɣo loi kärɛc ke yic cï lɛ̈k ɣo.
26 Depois de termos recebido e conhecido a verdade, se a abandonarmos voluntariamente, já não haverá sacrifício para expiar este pecado.
27 Këya, ɣok aa dhil tïït ɣo riɔ̈c rin aköl bɛ̈n Luŋdït, ɣok kɔc cï wɛ̈t Nhialic dhɔ̈l yic, ɣok aabï tɛ̈m awuɔ̈c bï ɣok rëër pan mac akölriëëc ëbën.
27 Só teremos que esperar um juízo tremendo e o fogo ardente que há de devorar os rebeldes.
28 Aŋiɛckë, wäthɛɛr tɛ̈ kueec raan bï löŋ Mothith cïï piŋ, ku gɔɔny kɔc karou ayï kɔc kadiäk, ka dhil ɣäth ë kɔcdït nhïïm, ku biöök aleel bï thou.
28 Se alguém transgredir a Lei de Moisés - e isto provado com duas ou três testemunhas -, deverá ser morto sem misericórdia.
29 Jälkë thɔ̈ɔ̈ŋ, na ye raan cï löŋ Mothith dhɔ̈l yic tɛ̈m awuɔ̈c cït kënë, ke ya awuɔ̈c yïndë bï Nhialic tɛ̈m kɔc cï kuec wɛ̈t Wënde? Acït lɔn cï kek Jethu dhɔ̈l guɔ̈p, ku cuitkë, ku witkë piny ku kɛ̈ckë yic. Ku acït lɔn cï kek dɔ̈ɔ̈r cï Jethu looi riɛmde kamken yɔ̈ɔ̈ŋ yic. Ku acït lɔn cï kek Wëi Nhialic läät wël rɛc rem apɛi, cɔk alɔn kony yen ke. Kɔckä aabï dhiɛl tɛ̈m awuɔ̈c thiek apɛi.
29 Quanto pior castigo julgais que merece quem calcar aos pés o Filho de Deus, profanar o sangue da aliança, em que foi santificado, e ultrajar o Espírito Santo, autor da graça!
30 Aŋicku yen raan cï ye lueel thɛɛr ëlä, “Piɛŋkë! Ee ɣɛn ala riɛl ba käŋ guɔ̈ɔ̈r.” Ku aŋicku lɔn cï yen ye lueel aya ëlä, “Bɛ̈ny abï kacke tɛ̈m awuɔ̈c.”
30 Pois bem sabemos quem é que disse: Minha é a vingança; eu a exercerei {Dt 32,35}. E ainda: O Senhor julgará o seu povo {Sl 134,14}.
31 Këya, abï rɛ̈ɛ̈c alanden tɛ̈ ye yen Nhialic pïr akölriëëc ëbën yen tëm raan awuɔ̈c.
31 É horrendo cair nas mãos de Deus vivo.
32 Miɛ̈thakäi, takkë tɛ̈n ye wek rëër thïn wäthɛɛr. Wäär cï wek wɛ̈t Jethu gam, wek aa dhiɛl gum ku wek aacï puɔ̈th bɛ̈n riɛl. Wek aakëc puɔ̈th bɛ̈n bath rin kärɛc cï we yök.
32 Lembrai-vos dos dias de outrora, logo que fostes iluminados. Quão longas e dolorosas lutas sustentastes.
33 Wek aa we ye lat ku bui we aköldɛ̈t. Ku aköldɛ̈t, wek aa we ë kɔc kɔ̈k kony tɛ̈ tïŋ wek ke ke baŋ cïmëndun.
33 Seja tornando-vos alvo de toda espécie de opróbrios e humilhações, seja tomando moralmente parte nos sofrimentos daqueles que os tiveram que suportar.
34 Wek aacï gum kek kɔc cï mac, ku wek aakëc puɔ̈th riääk tɛ̈ wäär ye käkkun peec, rin ŋic wek yeen lɔn wek aabï käpath wär käkkä la yök pan Nhialic. Käpuɔth cïn raan bï ke kaŋ nyaai tënë we.
34 Não só vos compadecestes dos encarcerados, mas aceitastes com alegria a confiscação dos vossos bens, pela certeza de possuirdes riquezas muito melhores e imperecíveis.
35 Duɔ̈kkë puɔ̈th bath bäk wɛ̈t Jethu wai wei, rin wek aabï ariöpdït yök pan Nhialic.
35 Não percais esta convicção a que está vinculada uma grande recompensa,
36 Apath bäk wepuɔ̈th dɛɛt tɛ̈ bɛŋ we, rin ke wek aacï kë wïc Nhialic looi, ku yɔ̈kkë kë cï Nhialic thɔ̈n we.
36 pois vos é necessária a perseverança para fazerdes a vontade de Deus e alcançardes os bens prometidos.
37 Rin aye athör thɛɛr wël Nhialic lɛ̈k ɣo ëlä, “Ee kaam thiin koor ku raan cï lueel ka bɔ̈ acïï bï gääu, abï guɔ bɛ̈n.
37 Ainda um pouco de tempo - sem dúvida, bem pouco -, e o que há de vir virá e não tardará.
38 Ku kɔckiɛ̈n la cök aabï rëër gam yic, ku ɣɛn acïï puɔ̈u bï miɛt tɛ̈ cïï kek kepuɔ̈th bï dɛɛt.”
38 Meu justo viverá da fé. Porém, se ele desfalecer, meu coração já não se agradará dele {Hab 2,3s}.
39 Ku ɣok aacïï cït kɔc guɔ dhɔ̈r bïk määr, ku ɣok aala gam bï ɣook luɔ̈k.
39 Não somos, absolutamente, de perder o ânimo para nossa ruína; somos de manter a fé, para nossa salvação!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.