Gálatas 4

Lëk yam (DIKNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kë luɛɛl akïn, manh koor yen bï käk wun lɔ̈k thɔn aye jöör cïmën alony cɔk alɔn ë yen ala käŋ ëbën.
1 Explico-me: enquanto o herdeiro é menor, em nada difere do escravo, ainda que seja senhor de tudo,
2 Tɛ̈ ŋot koor yen ala kɔc kɔ̈k ye muk, ku loikë bï kë cïk lueel dhiɛl apiŋ, ɣet aköl bï wun ye lueel meth acï dït alëu bï käkke jal thɔn.
2 mas está sob tutores e administradores, até o tempo determinado por seu pai.
3 Ee këya, wäär aya ɣok aa ɣo ye aloony jak la riɛl pinynhom, wäär këc ɣok yic guɔ ŋic.
3 Assim também nós, quando menores, estávamos escravizados pelos rudimentos do mundo.
4 Na wäär la nïn thök, go Nhialic Wënde tuɔ̈ɔ̈c pinynhom. Acï bɛ̈n kecït raan bï dhiëëth tik ë path. Ku muk löŋ kɔc Itharel,
4 Mas quando veio a plenitude dos tempos, Deus enviou seu Filho, que nasceu de uma mulher e nasceu submetido a uma lei,
5 bï kɔc bɛ̈n kuɔ̈ny bei löŋ kënë yic, ku bï nadë ke ɣo ye mïth Nhialic.
5 a fim de remir os que estavam sob a lei, para que recebêssemos a sua adoção.
6 Rin ye wek mïth Nhialic, Nhialic acï wëi Wënde tuɔ̈ɔ̈c ɣopuɔ̈th, ku wëi ë ɣo cɔl adhiau ëlä, “Wä, Wädiɛ̈.”
6 A prova de que sois filhos é que Deus enviou aos vossos corações o Espírito de seu Filho, que clama: Aba, Pai!
7 Këya yïn acï ben alony, yïn ë manhde. Rin ye yïn manh Nhialic, Nhialic abï yï gäm käk ke cï täu miɛ̈thke.
7 Portanto já não és escravo, mas filho. E, se és filho, então também herdeiro por Deus.
8 Thɛɛr wek aa we kuc Nhialic, ku këya wek aa we ye loony jakrɛc cie Nhialic.
8 Outrora, é certo, desconhecendo a Deus, servíeis aos que na realidade não são deuses.
9 Ku ëmën ŋic wek Nhialic tɛ̈dë alɛ̈u ba lueel aya lɔn Nhialic aŋic we, ye këdë wïc wek ye bäk dhuk tënë jakrɛc niɔp wäär mac piny? Yeŋö wïc wek ye bäk bɛn aa loony cïmën thɛɛr wäär?
9 Agora, porém, conhecendo a Deus, ou melhor, sendo conhecidos por Deus, como é que tornais aos rudimentos fracos e miseráveis, querendo de novo escravizar-vos a eles?
10 Bï ya nïn kɔ̈k kek yakë ke muk nhïïm, ke pɛ̈i ku run aya.
10 Observais dias, meses, estações e anos!
11 Ɣɛn acï yic ŋɛɛr we! Lëu bï ya luɔi ëbën ca looi tënë we yen cïn wɛ̈tde yic?
11 Temo que os meus esforços entre vós tenham sido em vão. Voltemos à nossa confiança cordial
12 Wek aa liɛm miɛ̈thakäi cï gam, calkë röt aa cït ɣa. Ee yic ɣɛn aya, ɣɛn acït we. Acïn kärɛc cäk luɔ̈i ɣa.
12 Irmãos, sede como eu, pois também eu me tornei como vós. Não tenho nenhum motivo de queixa contra vós.
13 Adhiɛlkë muk wenhïïm lɔn wäär piööc ɣɛn wɛ̈t Jethu tënë we tueŋ, ee rin wäär tuɛɛny ɣa.
13 Estais lembrados de como eu estava doente quando, pela primeira vez, vos preguei o Evangelho
14 Ku na cɔk a wäär cï tuaanydiɛ̈ we jɔt puɔ̈th, wek aa këc ɣa bɛ̈n jai ku cuɔpkë ɣa wei. Ee këya, wek aacï ɣɛn bɛ̈n lor cït ɣa atuny nhial bɔ̈ pan Nhialic, wek cä bɛ̈n lor, lur bï wek Jethu raan cï lɔc ku dɔc lor.
14 e fui para vós uma provação por causa do meu corpo. Mas nem por isto me desprezastes nem rejeitastes, antes me acolhestes como um enviado de Deus, como Cristo Jesus.
15 Wek aa we cï puɔ̈th miɛt! Yeŋö cï rot looi? Alɛ̈u ba lueel lɔn lëu wek ye bäk nyiɛ̈nkun ŋuɛ̈t bei, ku gämkë ke ɣa, tɛ̈ lëu yen rot.
15 Onde está agora aquele vosso entusiasmo? Asseguro-vos que, se possível fora, teríeis arrancado os vossos olhos para mos dar!
16 Ca ya raan atɛrdun ëmën rin cï ɣɛn we lɛ̈k yic?
16 Tornei-me, acaso, vosso inimigo, porque vos disse a verdade?
17 Kek kɔc kɔ̈kkä röt nyuɔɔth bïk aa kɔc nhiar we, acie këpath, ee ku bïk ɣɛn tek yic kek we, ku bäk ke nhiar cïmën nhiɛɛr kek ɣa.
17 Eles vos testemunham amizade com má intenção, e querem separar-vos de mim, para captar a vossa amizade.
18 Ëmën apath akölaköl bäk la nhiër path ke ye yen nhiër la cök, ku kënë ë yic, ku acie tɛ rëër ɣɛn ke we ë röt.
18 É maravilhoso receber demonstrações de boa amizade, mas que seja em todas as circunstâncias, e não somente quando estou convosco.
19 Miɛ̈thkiɛ̈, kɔc cï gam, abɛn lɛ̈k we, kë dɛ̈t cïmën tiŋ rem yic dhiëth, aya yök yen ë tɛ̈ rëm ɣa, ɣet tɛ̈ bï wɛ̈t Jethu la cök wepuɔ̈th.
19 Filhinhos meus, por quem de novo sinto dores de parto, até que Cristo seja formado em vós,
20 Anhiaar ba rëër ke we ëmën, ku ba tɛ̈ ye ɣɛn tɛk thin ë riɛnkun waar yic. Ɣɛn acï yic ŋɛɛr wɛ̈tdun apɛi.
20 quem me dera estar agora convosco, para descobrir o tom que convém à minha linguagem, visto que eu me encontro extremamente perplexo a vosso respeito.
21 Calkë röt athiëëc ëmën, wek kɔc wïc ye bï ya löŋ yen yakë theek, kë ye löŋ lueel cäk ye piŋ?
21 Dizei-me, vós que quereis estar sujeitos a uma lei: não ouvis a lei?
22 Aye lueel Abaram aa la dhäk karou, dhäŋ tök aye manh tiŋ alony, ku tök ke ye manh tiŋden cï thiaak cie alony tënë ye.
22 A Escritura diz que Abraão teve dois filhos, um da escrava e outro da livre.
23 Dhɔ̈ŋ tiŋden alony ëcï dhiëëth ë path. Ku dhäŋde kek tiŋden cï thiaak cie alony, ee Nhialic yen acï ye lueel këya.
23 O da escrava, filho da natureza; e o da livre, filho da promessa.
24 Käkkä aa lëu bï ke deet kecït kë thöŋ kek dɛ̈t ril, diäär karou aatɔ̈ nyin löŋ dɔ̈ɔ̈r karou yiic. Kë tueŋ acït löŋ cï Nhialic looi gɔn Thinai nhom, ku keek aa mïth tïŋ alony yen cɔl Ɣagär.
24 Nestes fatos há uma alegoria, visto que aquelas mulheres representam as duas alianças: uma, a do monte Sinai, que gera para a escravidão, é Agar.
25 Tiŋ cɔl Ɣagär yen arɛ̈ɛ̈r nyin gɔn Thinai pan Arebia. Alëu bï thöŋ aya kek gen Jeruthalem ya aköl, ku kɔc rɛ̈ɛ̈r thïn aa cït aloony rin löŋ.
25 {O monte Sinai está na Arábia.} Corresponde à Jerusalém atual, que é escrava com seus filhos.
26 Gen Jeruthalem rɛ̈ɛ̈r pan Nhialic yen ë gen path la duk ku acït mada.
26 Mas a Jerusalém lá do alto é livre e esta é a nossa mãe,
27 Aye athör thɛɛr wël Nhialic lueel ëlä,
27 porque está escrito: Alegra-te, ó estéril, que não davas à luz; rejubila e canta, tu que não tinhas dores de parto, pois são mais numerosos os filhos da abandonada do que daquela que tem marido {Is 54,1}.
28 Ëmën, ke wek miɛ̈thakäi kɔc cï gam, wek aa mïth Nhialic tɛ̈cït tɛ̈ wäär cï ye luɛɛl thïn cïmën Ithäk wäär.
28 Como Isaac, irmãos, vós sois filhos da promessa.
29 Ɣɔn thɛɛr manh wäär dhiëth ë path acï manh wäär dhiëth riɛl Nhialic bɛ̈n baŋ, ke yeen athöŋ kek ya aköl.
29 Como naquele tempo o filho da natureza perseguia o filho da promessa, o mesmo se dá hoje.
30 Ye athör thɛɛr wël Nhialic lueel këdë? Aye lueel, “Cuɔp tiŋ alony wei kek wënde, rin manh tiŋ alony acïï käk wun bï rɔm kek manh tiŋ cie alony.”
30 Que diz, porém, a Escritura? Lança fora a escrava e seu filho, porque o filho da escrava não será herdeiro com o filho da livre {Gn 21,10}.
31 Ee këya miɛ̈thakäi cï gam, ɣok aacie mïth tiŋ alony, ɣok aa mïth tiŋ cie alony.
31 Pelo que, irmãos, não somos filhos da escrava, mas sim da que é livre.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.