Gálatas 4

Lëk yam (DIKNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Kë luɛɛl akïn, manh koor yen bï käk wun lɔ̈k thɔn aye jöör cïmën alony cɔk alɔn ë yen ala käŋ ëbën.
1 Digo, pois, que, durante o tempo em que o herdeiro é menor, em nada difere de escravo, posto que é ele senhor de tudo.
2 Tɛ̈ ŋot koor yen ala kɔc kɔ̈k ye muk, ku loikë bï kë cïk lueel dhiɛl apiŋ, ɣet aköl bï wun ye lueel meth acï dït alëu bï käkke jal thɔn.
2 Mas está sob tutores e curadores até ao tempo predeterminado pelo pai.
3 Ee këya, wäär aya ɣok aa ɣo ye aloony jak la riɛl pinynhom, wäär këc ɣok yic guɔ ŋic.
3 Assim, também nós, quando éramos menores, estávamos servilmente sujeitos aos rudimentos do mundo;
4 Na wäär la nïn thök, go Nhialic Wënde tuɔ̈ɔ̈c pinynhom. Acï bɛ̈n kecït raan bï dhiëëth tik ë path. Ku muk löŋ kɔc Itharel,
4 vindo, porém, a plenitude do tempo, Deus enviou seu Filho, nascido de mulher, nascido sob a lei,
5 bï kɔc bɛ̈n kuɔ̈ny bei löŋ kënë yic, ku bï nadë ke ɣo ye mïth Nhialic.
5 para resgatar os que estavam sob a lei, a fim de que recebêssemos a adoção de filhos.
6 Rin ye wek mïth Nhialic, Nhialic acï wëi Wënde tuɔ̈ɔ̈c ɣopuɔ̈th, ku wëi ë ɣo cɔl adhiau ëlä, “Wä, Wädiɛ̈.”
6 E, porque vós sois filhos, enviou Deus ao nosso coração o Espírito de seu Filho, que clama: Aba, Pai!
7 Këya yïn acï ben alony, yïn ë manhde. Rin ye yïn manh Nhialic, Nhialic abï yï gäm käk ke cï täu miɛ̈thke.
7 De sorte que já não és escravo, porém filho; e, sendo filho, também herdeiro por Deus.
8 Thɛɛr wek aa we kuc Nhialic, ku këya wek aa we ye loony jakrɛc cie Nhialic.
8 Outrora, porém, não conhecendo a Deus, servíeis a deuses que, por natureza, não o são;
9 Ku ëmën ŋic wek Nhialic tɛ̈dë alɛ̈u ba lueel aya lɔn Nhialic aŋic we, ye këdë wïc wek ye bäk dhuk tënë jakrɛc niɔp wäär mac piny? Yeŋö wïc wek ye bäk bɛn aa loony cïmën thɛɛr wäär?
9 mas agora que conheceis a Deus ou, antes, sendo conhecidos por Deus, como estais voltando, outra vez, aos rudimentos fracos e pobres, aos quais, de novo, quereis ainda escravizar-vos?
10 Bï ya nïn kɔ̈k kek yakë ke muk nhïïm, ke pɛ̈i ku run aya.
10 Guardais dias, e meses, e tempos, e anos.
11 Ɣɛn acï yic ŋɛɛr we! Lëu bï ya luɔi ëbën ca looi tënë we yen cïn wɛ̈tde yic?
11 Receio de vós tenha eu trabalhado em vão para convosco.
12 Wek aa liɛm miɛ̈thakäi cï gam, calkë röt aa cït ɣa. Ee yic ɣɛn aya, ɣɛn acït we. Acïn kärɛc cäk luɔ̈i ɣa.
12 Sede qual eu sou; pois também eu sou como vós. Irmãos, assim vos suplico. Em nada me ofendestes.
13 Adhiɛlkë muk wenhïïm lɔn wäär piööc ɣɛn wɛ̈t Jethu tënë we tueŋ, ee rin wäär tuɛɛny ɣa.
13 E vós sabeis que vos preguei o evangelho a primeira vez por causa de uma enfermidade física.
14 Ku na cɔk a wäär cï tuaanydiɛ̈ we jɔt puɔ̈th, wek aa këc ɣa bɛ̈n jai ku cuɔpkë ɣa wei. Ee këya, wek aacï ɣɛn bɛ̈n lor cït ɣa atuny nhial bɔ̈ pan Nhialic, wek cä bɛ̈n lor, lur bï wek Jethu raan cï lɔc ku dɔc lor.
14 E, posto que a minha enfermidade na carne vos foi uma tentação, contudo, não me revelastes desprezo nem desgosto; antes, me recebestes como anjo de Deus, como o próprio Cristo Jesus.
15 Wek aa we cï puɔ̈th miɛt! Yeŋö cï rot looi? Alɛ̈u ba lueel lɔn lëu wek ye bäk nyiɛ̈nkun ŋuɛ̈t bei, ku gämkë ke ɣa, tɛ̈ lëu yen rot.
15 Que é feito, pois, da vossa exultação? Pois vos dou testemunho de que, se possível fora, teríeis arrancado os próprios olhos para mos dar.
16 Ca ya raan atɛrdun ëmën rin cï ɣɛn we lɛ̈k yic?
16 Tornei-me, porventura, vosso inimigo, por vos dizer a verdade?
17 Kek kɔc kɔ̈kkä röt nyuɔɔth bïk aa kɔc nhiar we, acie këpath, ee ku bïk ɣɛn tek yic kek we, ku bäk ke nhiar cïmën nhiɛɛr kek ɣa.
17 Os que vos obsequiam não o fazem sinceramente, mas querem afastar-vos de mim, para que o vosso zelo seja em favor deles.
18 Ëmën apath akölaköl bäk la nhiër path ke ye yen nhiër la cök, ku kënë ë yic, ku acie tɛ rëër ɣɛn ke we ë röt.
18 É bom ser sempre zeloso pelo bem e não apenas quando estou presente convosco,
19 Miɛ̈thkiɛ̈, kɔc cï gam, abɛn lɛ̈k we, kë dɛ̈t cïmën tiŋ rem yic dhiëth, aya yök yen ë tɛ̈ rëm ɣa, ɣet tɛ̈ bï wɛ̈t Jethu la cök wepuɔ̈th.
19 meus filhos, por quem, de novo, sofro as dores de parto, até ser Cristo formado em vós;
20 Anhiaar ba rëër ke we ëmën, ku ba tɛ̈ ye ɣɛn tɛk thin ë riɛnkun waar yic. Ɣɛn acï yic ŋɛɛr wɛ̈tdun apɛi.
20 pudera eu estar presente, agora, convosco e falar-vos em outro tom de voz; porque me vejo perplexo a vosso respeito.
21 Calkë röt athiëëc ëmën, wek kɔc wïc ye bï ya löŋ yen yakë theek, kë ye löŋ lueel cäk ye piŋ?
21 Dizei-me vós, os que quereis estar sob a lei: acaso, não ouvis a lei?
22 Aye lueel Abaram aa la dhäk karou, dhäŋ tök aye manh tiŋ alony, ku tök ke ye manh tiŋden cï thiaak cie alony tënë ye.
22 Pois está escrito que Abraão teve dois filhos, um da mulher escrava e outro da livre.
23 Dhɔ̈ŋ tiŋden alony ëcï dhiëëth ë path. Ku dhäŋde kek tiŋden cï thiaak cie alony, ee Nhialic yen acï ye lueel këya.
23 Mas o da escrava nasceu segundo a carne; o da livre, mediante a promessa.
24 Käkkä aa lëu bï ke deet kecït kë thöŋ kek dɛ̈t ril, diäär karou aatɔ̈ nyin löŋ dɔ̈ɔ̈r karou yiic. Kë tueŋ acït löŋ cï Nhialic looi gɔn Thinai nhom, ku keek aa mïth tïŋ alony yen cɔl Ɣagär.
24 Estas coisas são alegóricas; porque estas mulheres são duas alianças; uma, na verdade, se refere ao monte Sinai, que gera para escravidão; esta é Agar.
25 Tiŋ cɔl Ɣagär yen arɛ̈ɛ̈r nyin gɔn Thinai pan Arebia. Alëu bï thöŋ aya kek gen Jeruthalem ya aköl, ku kɔc rɛ̈ɛ̈r thïn aa cït aloony rin löŋ.
25 Ora, Agar é o monte Sinai, na Arábia, e corresponde à Jerusalém atual, que está em escravidão com seus filhos.
26 Gen Jeruthalem rɛ̈ɛ̈r pan Nhialic yen ë gen path la duk ku acït mada.
26 Mas a Jerusalém lá de cima é livre, a qual é nossa mãe;
27 Aye athör thɛɛr wël Nhialic lueel ëlä,
27 porque está escrito: Alegra-te, ó estéril, que não dás à luz, exulta e clama, tu que não estás de parto; porque são mais numerosos os filhos da abandonada que os da que tem marido.
28 Ëmën, ke wek miɛ̈thakäi kɔc cï gam, wek aa mïth Nhialic tɛ̈cït tɛ̈ wäär cï ye luɛɛl thïn cïmën Ithäk wäär.
28 Vós, porém, irmãos, sois filhos da promessa, como Isaque.
29 Ɣɔn thɛɛr manh wäär dhiëth ë path acï manh wäär dhiëth riɛl Nhialic bɛ̈n baŋ, ke yeen athöŋ kek ya aköl.
29 Como, porém, outrora, o que nascera segundo a carne perseguia ao que nasceu segundo o Espírito, assim também agora.
30 Ye athör thɛɛr wël Nhialic lueel këdë? Aye lueel, “Cuɔp tiŋ alony wei kek wënde, rin manh tiŋ alony acïï käk wun bï rɔm kek manh tiŋ cie alony.”
30 Contudo, que diz a Escritura? Lança fora a escrava e seu filho, porque de modo algum o filho da escrava será herdeiro com o filho da livre.
31 Ee këya miɛ̈thakäi cï gam, ɣok aacie mïth tiŋ alony, ɣok aa mïth tiŋ cie alony.
31 E, assim, irmãos, somos filhos não da escrava, e sim da livre.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.