Atos 28
Lëk yam (DIKNT) vs VC
1 Wën cï ɣok ɣet wär alɔŋtui ɣo puɔl gup, ke jɔlku ŋic lɔn cɔl pan tɔ̈ gool nhom Malta
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 ku kɔc ke ciëŋ thïn aacï ɣo lor, ku nyuuckë ɣo apath. Tɛ̈wën ke deŋ tueny ku lir piny apɛi, gokë mac took ku cɔlkë ɣo buk ɣɔ̈c.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Go Paulo tiim kuar piiny ku tɛ̈ɛ̈u ke mɛɛc, tɛ̈wën ke këpiiny bɔ̈ bei tiim yiic, ku kɛc cin abï nuɛt thïn.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 Ku tïŋ kɔc awën tɔ̈ thïn këpiiny ke cï nuɛt Paulo cin, ku jiɛɛmkë kamken, “Mony kënë ala cin rim. Ku kënë acïï yen bï pïr, cɔk alɔn cï yen poth wïïr ke këc mou.”
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 Ku tɛ̈n awën ke Paulo yïr këpiiny mɛɛc, ke cïn kërɛɛc cïï rot looi tënë ye acïn.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 Ku ë titkë bïk tïŋ ke cï but cin, nadë ke wiɛ̈ɛ̈k piny nyin yic ke cï thou. Ku tɛ̈wën cï kek tïït apɛi ku cïn kë tïŋkë ke cï rot looi tënë Paulo, ke war kenhïïm ku luelkë, “Yeen ala guɔ̈p jɔŋril apɛi.”
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Dum raandït baai cɔl Publiöth, aake cï mec kek tɛ̈wën looi kënë rot thïn tënë Paulo. Ku yeen acï ɣo ŋiɛc lor aya, ku rëërku ɣo ye jäälke nïn kadiäk.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 Wun Publiöth ë rɛ̈ɛ̈r biöök yic ke cï juäi dɔm ku yiäny riɛm. Go Paulo la ɣöt tënë ye, ku röök ku dɔɔc, go pial.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 Wën cï kënë rot looi, go kɔc juëc ke tuany bɛ̈n, go Paulo ke dɔɔc bïk pial.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Ku gɛ̈mkë ɣo käjuëc, ku wën jiël ɣok, gokë käk bï ɣok dhël tëëk tääu riäi yic.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 Nawën pɛ̈i kadiäk cök, ke ɣo jiël riän cɔl, “Jak Acuek,” bɔ̈ wanh cɔl Alekdhändria ku yen acï pɛ̈i bɛ̈n nɔ̈k ke kääc Malta rin yom ë dït apɛi.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 Ku ɣeetku gen cɔl Thirakuthe, ku näkku nïn kadiäk thïn.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Ku jiëlku thïn, ku lok gen cɔl Regium. Nawën bak piny ke wel yom nhom, ku ɣeetku gen cɔl Putöli nïn karou cök.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 Ku yökku kɔc cï gam thïn, ku thiëckë ɣo buk rëër ke ke nïn kadhorou. Ku jɔlku jäl tɛ̈n ku lok Roma ɣocök.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 Wämäthkuan tɔ̈ Roma aake cï ɣo piŋ lɔn bïï ɣok, go kɔc kɔ̈k bɛ̈n gen ɣɔɔc cɔl Apiöth ye jɔ̈ɔ̈l nïn thin bïk ɣo lor. Wën tïŋ Paulo ke, ke lec Nhialic, ku riil kënë puɔ̈u.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 Wën cï ɣok ɣëët Roma, Paulo acï bɛ̈ny mac Roma puɔ̈l bï rëër ë rot kek apuruk töŋ tit ye.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Nawën nïn kadiäk cök, ke Paulo cɔl kɔcdït Itharel rɛ̈ɛ̈r Roma bïk rɔ̈m kek ye. Nawën cïk kenhïïm mat, ke lueel tënë ke, “Wämäthkiɛ̈! Wën cɔk yen ciɛ̈n kërɛɛc ca looi tënë kackua, ayï lɔn këc ɣɛn ciɛɛŋ wärkuandït dhɔ̈l yic, ɣɛn acï mac Jeruthalem ku thön ɣa apuruuk Roma.
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 Gokë ɣɛn thiëëc awuɔ̈c ca looi, ku wïckë bïk ɣa lony, rin acïk yök ke cïn kë ca looi lëu ye bï ɣa nɔ̈k.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 Nawën la kɔc Itharel kuec wɛ̈t bï ɣa lony, guɔ luɔ̈ŋdiɛ̈ cɔl aɣɛ̈th tënë bɛ̈nyŋaknhom Roma mac wuɔ̈nda aya, cɔk a lɔn cïn yen kë gɔɔny ɣɛn ë kackua.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 Yen ë kë wïc ɣɛn we buk rɔ̈m, ku jaam kek we, rin ɣɛn acath ɣa mac rin wɛ̈t raan yen ŋɔ̈ɔ̈th kɔc Itharel.”
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 Gokë lueel tënë ye, “Acïn athör cï ɣëët tënë ɣo Judia riɛnku, ku acïn wämäthdan cï bɛ̈n kek wɛ̈t, lɔn le yen kërɛɛc ca looi.
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Anhiarku buk wɛ̈lku piŋ rin aŋicku lɔn ye kɔc juëc akut tɔ̈ yïn thïn, jääm guɔ̈p.”
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 Këya, gokë aköl bï kek rɔ̈m kek Paulo mat yic, ku kɔc juëc aacï bɛ̈n aköl kënë tɛ̈ rëër Paulo thïn. Ku jɔl Paulo wɛ̈t bääny Nhialic teet yic tënë ke, jɔɔk riɛl ɣet thëëi. Ëcï them bï nyooth tënë ke lɔn kë ye lueel rin Jethu ë yic, ku nyooth lɔn thöŋ löŋ Mothith ku käk kɔ̈k cï gɔ̈t kɔc käk Nhialic tïŋ, kek wɛ̈t ye lueel.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Go kɔc kɔ̈k wɛ̈t ye lueel gam, ku kuec kɔc kɔ̈k.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 Gokë jäl ke tɛɛr kamken, wën cï Paulo ye lëk ke ëlä, “Ee yic apɛi, yen tɛ̈ cï Wëi Nhialic raan käk Nhialic tïŋ cɔl Ithaya lɛ̈k thïn bï lueel ëlä tënë wärkuan dït.
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 Rin acï lueel ëlä,
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 Rin kɔckä aa ril nhïïm,
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 Ku wit Paulo wɛ̈tde ëlä, “Alɛ̈ukë bäk dhiɛl ŋic, lɔn wɛ̈t bï kɔc kony bï kɔc pïr, bɔ̈ tënë Nhialic, acï lɛ̈k kɔc cie kɔc Itharel. Ku abïk piŋ.”
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 Wën cï Paulo ë wɛ̈t kënë lueel, ke kɔc Itharel jiël ke tɛɛr apɛidït kamken.]
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 Ku jɔl Paulo rëër run karou pan ye riɔp yic, ku ë ye kɔc bɛ̈n bïk ye bɛ̈n tïŋ lor ku nyuuc ke.
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 Ee ye piööc wɛ̈t bääny Nhialic, rin Bɛ̈ny Jethu Krïtho, ku jiɛɛm tënë kuat raan ëbën ke cïï riɔ̈c, ku acïn kënë ye gël bï cïï ye piööc.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.