Atos 28

Lëk yam (DIKNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Wën cï ɣok ɣet wär alɔŋtui ɣo puɔl gup, ke jɔlku ŋic lɔn cɔl pan tɔ̈ gool nhom Malta
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 ku kɔc ke ciëŋ thïn aacï ɣo lor, ku nyuuckë ɣo apath. Tɛ̈wën ke deŋ tueny ku lir piny apɛi, gokë mac took ku cɔlkë ɣo buk ɣɔ̈c.
2 Os indígenas usaram conosco de não pouca humanidade; pois acenderam uma fogueira e nos recolheram a todos por causa da chuva que caía, e por causa do frio.
3 Go Paulo tiim kuar piiny ku tɛ̈ɛ̈u ke mɛɛc, tɛ̈wën ke këpiiny bɔ̈ bei tiim yiic, ku kɛc cin abï nuɛt thïn.
3 Ora havendo Paulo ajuntado e posto sobre o fogo um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, apegou-se-lhe à mão.
4 Ku tïŋ kɔc awën tɔ̈ thïn këpiiny ke cï nuɛt Paulo cin, ku jiɛɛmkë kamken, “Mony kënë ala cin rim. Ku kënë acïï yen bï pïr, cɔk alɔn cï yen poth wïïr ke këc mou.”
4 Quando os indígenas viram o réptil pendente da mão dele, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, pois, embora salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Ku tɛ̈n awën ke Paulo yïr këpiiny mɛɛc, ke cïn kërɛɛc cïï rot looi tënë ye acïn.
5 Mas ele, sacudindo o réptil no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Ku ë titkë bïk tïŋ ke cï but cin, nadë ke wiɛ̈ɛ̈k piny nyin yic ke cï thou. Ku tɛ̈wën cï kek tïït apɛi ku cïn kë tïŋkë ke cï rot looi tënë Paulo, ke war kenhïïm ku luelkë, “Yeen ala guɔ̈p jɔŋril apɛi.”
6 Eles, porém, esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado muito tempo e vendo que nada de anormal lhe sucedia, mudaram de parecer e diziam que era um deus.
7 Dum raandït baai cɔl Publiöth, aake cï mec kek tɛ̈wën looi kënë rot thïn tënë Paulo. Ku yeen acï ɣo ŋiɛc lor aya, ku rëërku ɣo ye jäälke nïn kadiäk.
7 Ora, nos arredores daquele lugar havia umas terras que pertenciam ao homem principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou bondosamente por três dias.
8 Wun Publiöth ë rɛ̈ɛ̈r biöök yic ke cï juäi dɔm ku yiäny riɛm. Go Paulo la ɣöt tënë ye, ku röök ku dɔɔc, go pial.
8 Aconteceu estar de cama, enfermo de febre e disenteria, o pai de Públio; Paulo foi visitá-lo, e havendo orado, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Wën cï kënë rot looi, go kɔc juëc ke tuany bɛ̈n, go Paulo ke dɔɔc bïk pial.
9 Feito isto, vinham também os demais enfermos da ilha, e eram curados;
10 Ku gɛ̈mkë ɣo käjuëc, ku wën jiël ɣok, gokë käk bï ɣok dhël tëëk tääu riäi yic.
10 e estes nos distinguiram com muitas honras; e, ao embarcarmos, puseram a bordo as coisas que nos eram necessárias.
11 Nawën pɛ̈i kadiäk cök, ke ɣo jiël riän cɔl, “Jak Acuek,” bɔ̈ wanh cɔl Alekdhändria ku yen acï pɛ̈i bɛ̈n nɔ̈k ke kääc Malta rin yom ë dït apɛi.
11 Passados três meses, partimos em um navio de Alexandria que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Ku ɣeetku gen cɔl Thirakuthe, ku näkku nïn kadiäk thïn.
12 E chegando a Siracusa, ficamos ali três dias;
13 Ku jiëlku thïn, ku lok gen cɔl Regium. Nawën bak piny ke wel yom nhom, ku ɣeetku gen cɔl Putöli nïn karou cök.
13 donde, costeando, viemos a Régio; e, soprando no dia seguinte o vento sul, chegamos em dois dias a Putéoli,
14 Ku yökku kɔc cï gam thïn, ku thiëckë ɣo buk rëër ke ke nïn kadhorou. Ku jɔlku jäl tɛ̈n ku lok Roma ɣocök.
14 onde, achando alguns irmãos, fomos convidados a ficar com eles sete dias; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Wämäthkuan tɔ̈ Roma aake cï ɣo piŋ lɔn bïï ɣok, go kɔc kɔ̈k bɛ̈n gen ɣɔɔc cɔl Apiöth ye jɔ̈ɔ̈l nïn thin bïk ɣo lor. Wën tïŋ Paulo ke, ke lec Nhialic, ku riil kënë puɔ̈u.
15 Ora, os irmãos da lá, havendo recebido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, quando os viu, deu graças a Deus e cobrou ânimo.
16 Wën cï ɣok ɣëët Roma, Paulo acï bɛ̈ny mac Roma puɔ̈l bï rëër ë rot kek apuruk töŋ tit ye.
16 Quando chegamos a Roma, {o centurião entregou os presos ao general do exército, mas,} a Paulo se lhe permitiu morar à parte, com o soldado que o guardava.
17 Nawën nïn kadiäk cök, ke Paulo cɔl kɔcdït Itharel rɛ̈ɛ̈r Roma bïk rɔ̈m kek ye. Nawën cïk kenhïïm mat, ke lueel tënë ke, “Wämäthkiɛ̈! Wën cɔk yen ciɛ̈n kërɛɛc ca looi tënë kackua, ayï lɔn këc ɣɛn ciɛɛŋ wärkuandït dhɔ̈l yic, ɣɛn acï mac Jeruthalem ku thön ɣa apuruuk Roma.
17 Passados três dias, ele convocou os principais dentre os judeus; e reunidos eles, disse-lhes: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo, ou contra os ritos paternos, vim contudo preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 Gokë ɣɛn thiëëc awuɔ̈c ca looi, ku wïckë bïk ɣa lony, rin acïk yök ke cïn kë ca looi lëu ye bï ɣa nɔ̈k.
18 os quais, havendo-me interrogado, queriam soltar-me, por não haver em mim crime algum que merecesse a morte.
19 Nawën la kɔc Itharel kuec wɛ̈t bï ɣa lony, guɔ luɔ̈ŋdiɛ̈ cɔl aɣɛ̈th tënë bɛ̈nyŋaknhom Roma mac wuɔ̈nda aya, cɔk a lɔn cïn yen kë gɔɔny ɣɛn ë kackua.
19 Mas opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, não tendo, contudo, nada de que acusar a minha nação.
20 Yen ë kë wïc ɣɛn we buk rɔ̈m, ku jaam kek we, rin ɣɛn acath ɣa mac rin wɛ̈t raan yen ŋɔ̈ɔ̈th kɔc Itharel.”
20 Por esta causa, pois, vos convidei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou preso com esta cadeia.
21 Gokë lueel tënë ye, “Acïn athör cï ɣëët tënë ɣo Judia riɛnku, ku acïn wämäthdan cï bɛ̈n kek wɛ̈t, lɔn le yen kërɛɛc ca looi.
21 Mas eles lhe disseram: Nem recebemos da Judéia cartas a teu respeito, nem veio aqui irmão algum que contasse ou dissesse mal de ti.
22 Anhiarku buk wɛ̈lku piŋ rin aŋicku lɔn ye kɔc juëc akut tɔ̈ yïn thïn, jääm guɔ̈p.”
22 No entanto bem quiséramos ouvir de ti o que pensas; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte é impugnada.
23 Këya, gokë aköl bï kek rɔ̈m kek Paulo mat yic, ku kɔc juëc aacï bɛ̈n aköl kënë tɛ̈ rëër Paulo thïn. Ku jɔl Paulo wɛ̈t bääny Nhialic teet yic tënë ke, jɔɔk riɛl ɣet thëëi. Ëcï them bï nyooth tënë ke lɔn kë ye lueel rin Jethu ë yic, ku nyooth lɔn thöŋ löŋ Mothith ku käk kɔ̈k cï gɔ̈t kɔc käk Nhialic tïŋ, kek wɛ̈t ye lueel.
23 Havendo-lhe eles marcado um dia, muitos foram ter com ele à sua morada, aos quais desde a manhã até a noite explicava com bom testemunho o reino de Deus e procurava persuadí-los acerca de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas.
24 Go kɔc kɔ̈k wɛ̈t ye lueel gam, ku kuec kɔc kɔ̈k.
24 Uns criam nas suas palavras, mas outros as rejeitavam.
25 Gokë jäl ke tɛɛr kamken, wën cï Paulo ye lëk ke ëlä, “Ee yic apɛi, yen tɛ̈ cï Wëi Nhialic raan käk Nhialic tïŋ cɔl Ithaya lɛ̈k thïn bï lueel ëlä tënë wärkuan dït.
25 E estando discordes entre si, retiraram-se, havendo Paulo dito esta palavra: Bem falou o Espírito Santo aos vossos pais pelo profeta Isaías,
26 Rin acï lueel ëlä,
26 dizendo: Vai a este povo e dize: Ouvindo, ouvireis, e de maneira nenhuma entendereis; e vendo, vereis, e de maneira nenhuma percebereis.
27 Rin kɔckä aa ril nhïïm,
27 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardamente, e fecharam os olhos; para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração nem se convertam e eu os cure.
28 Ku wit Paulo wɛ̈tde ëlä, “Alɛ̈ukë bäk dhiɛl ŋic, lɔn wɛ̈t bï kɔc kony bï kɔc pïr, bɔ̈ tënë Nhialic, acï lɛ̈k kɔc cie kɔc Itharel. Ku abïk piŋ.”
28 Seja-vos pois notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles ouvirão.
29 Wën cï Paulo ë wɛ̈t kënë lueel, ke kɔc Itharel jiël ke tɛɛr apɛidït kamken.]
29 {E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.}
30 Ku jɔl Paulo rëër run karou pan ye riɔp yic, ku ë ye kɔc bɛ̈n bïk ye bɛ̈n tïŋ lor ku nyuuc ke.
30 E morou dois anos inteiros na casa que alugara, e recebia a todos os que o visitavam,
31 Ee ye piööc wɛ̈t bääny Nhialic, rin Bɛ̈ny Jethu Krïtho, ku jiɛɛm tënë kuat raan ëbën ke cïï riɔ̈c, ku acïn kënë ye gël bï cïï ye piööc.
31 pregando o reino de Deus e ensinando as coisas concernentes ao Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade, sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.