Atos 24
Lëk yam (DIKNT) vs NAA
1 Nawën nïn kadhiëc cök ciëën, ka Ananiath raandït käk Nhialic la Cetharia kek kɔcdït kɔ̈k ë baai, ku jɔl a raan bï wɛ̈tden ŋiɛc la kuany yic luk yic cɔl Tertuluth. Ku lek bɛ̈nydït Pelik nhom ku lëkkë wëlken gɔɔny kek Paulo.
1 Cinco dias depois, o sumo sacerdote Ananias foi até Cesareia com alguns anciãos e com certo orador, chamado Tértulo, os quais apresentaram ao governador a sua acusação contra Paulo.
2 Go Tertuluth cɔɔl ku jɔl Paulo gaany ëlä, “Yïn bɛ̈nydït! Wɛ̈t ye yïn raan ŋic kɔc mac ë yen acï ɣok rëër run juëc dɔ̈ɔ̈r yic ke cïn aliääp. Ku käjuëc pɛth ca looi kek aacï wuɔ̈nda ɣäth tueŋ.
2 Depois que Paulo foi chamado, Tértulo passou a acusá-lo, dizendo: — Excelentíssimo Félix, tendo nós desfrutado de paz perene por meio do senhor e tendo sido feitas, por seu providente cuidado, notáveis reformas em benefício deste povo,
3 Käpuɔthkä aa nhiarku ke ëbën akölaköl. Ku yïn acuk leec ɣopuɔ̈th apɛi.
3 sempre e em todos os lugares, reconhecemos isto com profunda gratidão.
4 Acä wïc ku ba jam apɛi, ku yïn aläŋ ba wël kuënku yï piŋ.
4 Entretanto, para não deter o senhor por muito tempo, peço que, de acordo com a sua clemência, nos ouça por alguns instantes.
5 Ɣok aacï mony kënë yök ke ye raan rac. Yen acä aliääp a looi kam kɔc Itharel pinynhom ëbën. Ku yeen ë bɛ̈ny kɔc akut Nadharet.
5 Porque, tendo nós verificado que este homem é uma peste e promove desordens entre os judeus do mundo inteiro, sendo também o principal agitador da seita dos nazarenos,
6 Yeen awïc bï luaŋ Nhialic yiëk yic buɔ̈ɔ̈l. Ku yeen acuk dɔm. Acuk them buk tɛ̈m awuɔ̈c tɛ̈cït tɛ̈ ye lööŋ panda ye luɛɛl thïn.
6 o qual também tentou profanar o templo, nós o prendemos com o intuito de julgá-lo segundo a nossa Lei.
7 Ke yeen acï bɛ̈nydït apuruuk Lithiath bɛ̈n dɔ̈m bei ɣocin riɛl ku nyiɛɛi.
7 Mas, sobrevindo o comandante Lísias, o arrebatou das nossas mãos com grande violência,
8 Ku yöök kɔc cï Paulo gaany ku bïk bɛ̈n luk yic yïnhom. Tɛ̈ thiëëc yïn ye, ka ba guɔ ŋic kek käk cï ɣok ye gaany.”
8 ordenando que os seus acusadores viessem à presença do senhor. Se o interrogar, o senhor mesmo poderá tomar conhecimento de todas as coisas de que nós o acusamos.
9 Ku mɛt kɔc Itharel thïn aya ku luelkë lɔn käk cï Paulo gaany aa yith.
9 Os judeus também concordaram na acusação, afirmando que estas coisas eram assim.
10 Go bɛ̈nydït baai Paulo jäl yɔ̈ɔ̈k bï jam, ku jɔl Paulo lueel ëlä, “Aŋiɛc lɔn ye yïn raan cï luk luɔ̈k run juëc ë wundaan. Ke ɣɛn amit puɔ̈u ku ba rot kony yïnhom.
10 Quando o governador fez sinal para que Paulo falasse, ele disse: — Sabendo que há muitos anos o senhor é juiz desta nação, sinto-me à vontade para me defender.
11 Tɛ̈ lëu yïn ye ba yic ŋic, ke wäär tɛ̈cït nïn kathiäär ku rou ëmën, yen ë le ɣɛn Jeruthalem ba la röök thïn.
11 O senhor mesmo pode verificar que não se passaram mais de doze dias desde que fui a Jerusalém para adorar a Deus;
12 Ku kɔc Itharel acïn raan cïk yök ke gɔ̈th ke ɣɛn luaŋ Nhialic. Ku keek aakëc ɣa yök ke ɣa ye kɔc rac nhïïm tɛ̈n amat Itharel. Ku jɔl aa ɣɔ̈n kɔ̈k yiic aya.
12 e que não me acharam no templo discutindo com ninguém, nem agitando o povo, fosse nas sinagogas ou na cidade;
13 Ku keek acïk bï lëu bïk yï lɛ̈k kën ye nyuɔɔth lɔn ye käk cïk kuɛɛn ɣaguɔ̈p yith.
13 nem podem provar diante do senhor as acusações que agora fazem contra mim.
14 Wɛ̈t lɛ̈u ba gam akïn. Ɣɛn ë Nhialic ye wärkuan dït door, door aya dhël yen yekë lueel ka cie yic. Ku ɣɛn ë këriëëc ëbën cï gɔ̈t lööŋ Mothith ku athör kɔc käk Nhialic tïŋ yiic gam.
14 Porém confesso ao senhor que, segundo o Caminho, a que chamam seita, assim eu sirvo ao Deus de nossos pais, acreditando em todas as coisas que concordam com a lei e os escritos dos profetas,
15 Ɣɛn ala ŋɔ̈th cït ŋäthden aya tënë Nhialic lɔn bï kɔc ëbën, kɔc path ku kɔc rac röt jɔt thou yic aköldä.
15 tendo esperança em Deus, como também estes a têm, de que haverá ressurreição, tanto de justos como de injustos.
16 Ke yeen aya them ku ba kë la cök looi tënë Nhialic ku kɔc ëbën.
16 Por isso, também me esforço por ter sempre uma consciência pura diante de Deus e dos homens.
17 “Ɣɛn acï run nɔ̈k wei Jeruthalem, ke ɣɛn ɣa cï la wëëu ba ɣäth tënë kackiɛ̈ ku la rot kɔ̈c.
17 — Depois de anos, vim trazer donativos para o meu povo e também fazer oferendas,
18 Ee wën looi ɣɛn ë kënë yen ë yök kek ɣa luaŋ Nhialic ke ɣa cä guɔ̈p wuɔ̈ɔ̈ny wei kärɛc. Ee cïn yɔ̈ɔ̈m rɛ̈ɛ̈r kek ɣa, ku ë cïn aliäm cï rot looi.
18 e foi nesta prática que alguns judeus da província da Ásia me encontraram já purificado no templo, sem ajuntamento de povo e sem tumulto,
19 Ku kɔc Itharel ke bɔ̈ wun Athia aake rɛ̈ɛ̈r thïn. Ku keek nhïïm, ŋuɔ̈t aacï dhiɛl bɛ̈n yïnhom ku bïk kë ca wuɔ̈ɔ̈c bɛ̈n lueel.
19 os quais deviam comparecer diante do senhor e fazer as acusações, se tivessem alguma coisa contra mim.
20 Na cie këya, ke ë röör rɛ̈ɛ̈r ë tɛ̈n, ka luel awuɔ̈c cïk yök ca looi wäär cï ɣa ɣäth luk yic.
20 Ou então que estes homens que estão aqui digam que crime acharam em mim, por ocasião do meu comparecimento diante do Sinédrio,
21 Kë ŋiɛc ë kë töŋ ca lueel ëlä ke ɣa kääc kenhïïm, ‘Ɣɛn acï bɛ̈ɛ̈i luk yic aköl wɛ̈t cï ɣɛn ye gam lɔn nadë ke kɔc cï thou aabï röt jɔt bïk pïr.’ ”
21 salvo estas palavras que clamei, estando entre eles: “Hoje estou sendo julgado por vocês por causa da ressurreição dos mortos.”
22 Ku ë ŋic Pelik apath yen tɛ̈ ye dhël pïr kɔc Itharel thɛɛk thïn. Go luk puɔ̈l ku lëk ke ëlä, “Na la bɛ̈nydït apuruuk Lithiath ɣëët ke luɔ̈ŋdun aba tïŋ.”
22 Então Félix, conhecendo mais acuradamente as coisas relacionadas com o Caminho, adiou a causa, dizendo: — Quando chegar o comandante Lísias, tomarei uma decisão a respeito do caso de vocês.
23 Ku lëk bɛ̈ny apuruuk rɛ̈ɛ̈r apuruuk Paulo tiit nhïïm ku bï Paulo cïï tiit apil yic, ku yekë kɔc määth kek ye puɔ̈l bïk käkken wïc aa bɛ̈ɛ̈i tënë ye.
23 E ordenou ao centurião que conservasse Paulo na prisão, tratando-o com tolerância e não impedindo que os seus próprios o servissem.
24 Na la nïn lik thök, ke Pelik bɔ̈ kek tiɛŋde Druthila, ku ë nyan kɔc Itharel. Ku tuc Paulo bï bɛ̈ɛ̈i bï wɛ̈t ye Paulo gam rin Jethu Krïtho bɛ̈n piŋ.
24 Passados alguns dias, Félix veio com Drusila, sua mulher, que era judia. Mandou chamar Paulo e passou a ouvi-lo a respeito da fé em Cristo Jesus.
25 Nawën la Paulo tueŋ ke jam wɛ̈t path ku lɔn bï raan rot tiit kärɛc, ku jɔl a bɛ̈n aköl luŋdït, go Pelik riɔ̈ɔ̈c ku lueel, “Yïïn alëu ba jäl ëmën. Yïn aba bɛn cɔɔl tɛ̈ cï ɣɛn nhom bɛn lääu.”
25 Quando Paulo começou a falar sobre a justiça, o domínio próprio e o Juízo vindouro, Félix ficou amedrontado e disse: — Por agora, você pode retirar-se, e, quando eu tiver oportunidade, mandarei chamá-lo.
26 Ku ye ŋɔ̈ɔ̈th lɔn bï Paulo ye riɔp wëëu. Ku rin ë wɛ̈t kënë acï bɛ̈n a tuɔ̈c akölaköl ku jiɛɛm kek ye.
26 Ao mesmo tempo, esperava que Paulo lhe desse dinheiro. Por isso, chamando-o mais frequentemente, conversava com ele.
27 Na la run karou thök, ke Porkiöth Pethtuth wëër nyin bɛ̈nydït Pelik ke ye bɛ̈ny. Pelik ë wïc ku bï kɔc Itharel nhiaar, go Paulo nyääŋ mɛ̈c yic.
27 Dois anos mais tarde, Félix teve por sucessor Pórcio Festo. E, como Félix queria assegurar o apoio dos judeus, manteve Paulo encarcerado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.