Atos 24

Lëk yam (DIKNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Nawën nïn kadhiëc cök ciëën, ka Ananiath raandït käk Nhialic la Cetharia kek kɔcdït kɔ̈k ë baai, ku jɔl a raan bï wɛ̈tden ŋiɛc la kuany yic luk yic cɔl Tertuluth. Ku lek bɛ̈nydït Pelik nhom ku lëkkë wëlken gɔɔny kek Paulo.
1 E, cinco dias depois, o sumo sacerdote Ananias desceu com os anciãos, e um certo Tértulo, orador, os quais compareceram perante o presidente contra Paulo.
2 Go Tertuluth cɔɔl ku jɔl Paulo gaany ëlä, “Yïn bɛ̈nydït! Wɛ̈t ye yïn raan ŋic kɔc mac ë yen acï ɣok rëër run juëc dɔ̈ɔ̈r yic ke cïn aliääp. Ku käjuëc pɛth ca looi kek aacï wuɔ̈nda ɣäth tueŋ.
2 E, sendo chamado, Tértulo começou a acusá-lo, dizendo: Visto como por ti temos tanta paz e por tua prudência se fazem a este povo muitos e louváveis serviços,
3 Käpuɔthkä aa nhiarku ke ëbën akölaköl. Ku yïn acuk leec ɣopuɔ̈th apɛi.
3 Sempre e em todo o lugar, ó potentíssimo Félix, com todo o agradecimento o queremos reconhecer.
4 Acä wïc ku ba jam apɛi, ku yïn aläŋ ba wël kuënku yï piŋ.
4 Mas, para que não te detenha muito, rogo-te que, conforme a tua eqüidade, nos ouças por pouco tempo.
5 Ɣok aacï mony kënë yök ke ye raan rac. Yen acä aliääp a looi kam kɔc Itharel pinynhom ëbën. Ku yeen ë bɛ̈ny kɔc akut Nadharet.
5 Temos achado que este homem é uma peste, e promotor de sedições entre todos os judeus, por todo o mundo; e o principal defensor da seita dos nazarenos;
6 Yeen awïc bï luaŋ Nhialic yiëk yic buɔ̈ɔ̈l. Ku yeen acuk dɔm. Acuk them buk tɛ̈m awuɔ̈c tɛ̈cït tɛ̈ ye lööŋ panda ye luɛɛl thïn.
6 O qual intentou também profanar o templo; e nós o prendemos, e conforme a nossa lei o quisemos julgar.
7 Ke yeen acï bɛ̈nydït apuruuk Lithiath bɛ̈n dɔ̈m bei ɣocin riɛl ku nyiɛɛi.
7 Mas, sobrevindo o tribuno Lísias, no-lo tirou de entre as mãos com grande violência,
8 Ku yöök kɔc cï Paulo gaany ku bïk bɛ̈n luk yic yïnhom. Tɛ̈ thiëëc yïn ye, ka ba guɔ ŋic kek käk cï ɣok ye gaany.”
8 Mandando aos seus acusadores que viessem a ti; e dele tu mesmo, examinando-o, poderás entender tudo o de que o acusamos.
9 Ku mɛt kɔc Itharel thïn aya ku luelkë lɔn käk cï Paulo gaany aa yith.
9 E também os judeus consentiam, dizendo serem estas coisas assim.
10 Go bɛ̈nydït baai Paulo jäl yɔ̈ɔ̈k bï jam, ku jɔl Paulo lueel ëlä, “Aŋiɛc lɔn ye yïn raan cï luk luɔ̈k run juëc ë wundaan. Ke ɣɛn amit puɔ̈u ku ba rot kony yïnhom.
10 Paulo, porém, fazendo-lhe o presidente sinal que falasse, respondeu: Porque sei que já vai para muitos anos que desta nação és juiz, com tanto melhor ânimo respondo por mim.
11 Tɛ̈ lëu yïn ye ba yic ŋic, ke wäär tɛ̈cït nïn kathiäär ku rou ëmën, yen ë le ɣɛn Jeruthalem ba la röök thïn.
11 Pois bem podes saber que não há mais de doze dias que subi a Jerusalém a adorar;
12 Ku kɔc Itharel acïn raan cïk yök ke gɔ̈th ke ɣɛn luaŋ Nhialic. Ku keek aakëc ɣa yök ke ɣa ye kɔc rac nhïïm tɛ̈n amat Itharel. Ku jɔl aa ɣɔ̈n kɔ̈k yiic aya.
12 E não me acharam no templo falando com alguém, nem amotinando o povo nas sinagogas, nem na cidade.
13 Ku keek acïk bï lëu bïk yï lɛ̈k kën ye nyuɔɔth lɔn ye käk cïk kuɛɛn ɣaguɔ̈p yith.
13 Nem tampouco podem provar as coisas de que agora me acusam.
14 Wɛ̈t lɛ̈u ba gam akïn. Ɣɛn ë Nhialic ye wärkuan dït door, door aya dhël yen yekë lueel ka cie yic. Ku ɣɛn ë këriëëc ëbën cï gɔ̈t lööŋ Mothith ku athör kɔc käk Nhialic tïŋ yiic gam.
14 Mas confesso-te isto que, conforme aquele caminho que chamam seita, assim sirvo ao Deus de nossos pais, crendo tudo quanto está escrito na lei e nos profetas.
15 Ɣɛn ala ŋɔ̈th cït ŋäthden aya tënë Nhialic lɔn bï kɔc ëbën, kɔc path ku kɔc rac röt jɔt thou yic aköldä.
15 Tendo esperança em Deus, como estes mesmos também esperam, de que há de haver ressurreição de mortos, assim dos justos como dos injustos.
16 Ke yeen aya them ku ba kë la cök looi tënë Nhialic ku kɔc ëbën.
16 E por isso procuro sempre ter uma consciência sem ofensa, tanto para com Deus como para com os homens.
17 “Ɣɛn acï run nɔ̈k wei Jeruthalem, ke ɣɛn ɣa cï la wëëu ba ɣäth tënë kackiɛ̈ ku la rot kɔ̈c.
17 Ora, muitos anos depois, vim trazer à minha nação esmolas e ofertas.
18 Ee wën looi ɣɛn ë kënë yen ë yök kek ɣa luaŋ Nhialic ke ɣa cä guɔ̈p wuɔ̈ɔ̈ny wei kärɛc. Ee cïn yɔ̈ɔ̈m rɛ̈ɛ̈r kek ɣa, ku ë cïn aliäm cï rot looi.
18 Nisto me acharam já santificado no templo, não em ajuntamentos, nem com alvoroços, uns certos judeus da Ásia,
19 Ku kɔc Itharel ke bɔ̈ wun Athia aake rɛ̈ɛ̈r thïn. Ku keek nhïïm, ŋuɔ̈t aacï dhiɛl bɛ̈n yïnhom ku bïk kë ca wuɔ̈ɔ̈c bɛ̈n lueel.
19 Os quais convinha que estivessem presentes perante ti, e me acusassem, se alguma coisa contra mim tivessem.
20 Na cie këya, ke ë röör rɛ̈ɛ̈r ë tɛ̈n, ka luel awuɔ̈c cïk yök ca looi wäär cï ɣa ɣäth luk yic.
20 Ou digam estes mesmos, se acharam em mim alguma iniqüidade, quando compareci perante o conselho,
21 Kë ŋiɛc ë kë töŋ ca lueel ëlä ke ɣa kääc kenhïïm, ‘Ɣɛn acï bɛ̈ɛ̈i luk yic aköl wɛ̈t cï ɣɛn ye gam lɔn nadë ke kɔc cï thou aabï röt jɔt bïk pïr.’ ”
21 A não ser estas palavras que, estando entre eles, clamei: Hoje sou julgado por vós acerca da ressurreição dos mortos.
22 Ku ë ŋic Pelik apath yen tɛ̈ ye dhël pïr kɔc Itharel thɛɛk thïn. Go luk puɔ̈l ku lëk ke ëlä, “Na la bɛ̈nydït apuruuk Lithiath ɣëët ke luɔ̈ŋdun aba tïŋ.”
22 Então Félix, havendo ouvido estas coisas, lhes pôs dilação, dizendo: Havendo-me informado melhor deste Caminho, quando o tribuno Lísias tiver descido, então tomarei inteiro conhecimento dos vossos negócios.
23 Ku lëk bɛ̈ny apuruuk rɛ̈ɛ̈r apuruuk Paulo tiit nhïïm ku bï Paulo cïï tiit apil yic, ku yekë kɔc määth kek ye puɔ̈l bïk käkken wïc aa bɛ̈ɛ̈i tënë ye.
23 E mandou ao centurião que o guardasse em prisão, tratando-o com brandura, e que a ninguém dos seus proibisse servi-lo ou vir ter com ele.
24 Na la nïn lik thök, ke Pelik bɔ̈ kek tiɛŋde Druthila, ku ë nyan kɔc Itharel. Ku tuc Paulo bï bɛ̈ɛ̈i bï wɛ̈t ye Paulo gam rin Jethu Krïtho bɛ̈n piŋ.
24 E alguns dias depois, vindo Félix com sua mulher Drusila, que era judia, mandou chamar a Paulo, e ouviu-o acerca da fé em Cristo.
25 Nawën la Paulo tueŋ ke jam wɛ̈t path ku lɔn bï raan rot tiit kärɛc, ku jɔl a bɛ̈n aköl luŋdït, go Pelik riɔ̈ɔ̈c ku lueel, “Yïïn alëu ba jäl ëmën. Yïn aba bɛn cɔɔl tɛ̈ cï ɣɛn nhom bɛn lääu.”
25 E, tratando ele da justiça, e da temperança, e do juízo vindouro, Félix, espavorido, respondeu: Por agora vai-te, e em tendo oportunidade te chamarei.
26 Ku ye ŋɔ̈ɔ̈th lɔn bï Paulo ye riɔp wëëu. Ku rin ë wɛ̈t kënë acï bɛ̈n a tuɔ̈c akölaköl ku jiɛɛm kek ye.
26 Esperando ao mesmo tempo que Paulo lhe desse dinheiro, para que o soltasse; pelo que também muitas vezes o mandava chamar, e falava com ele.
27 Na la run karou thök, ke Porkiöth Pethtuth wëër nyin bɛ̈nydït Pelik ke ye bɛ̈ny. Pelik ë wïc ku bï kɔc Itharel nhiaar, go Paulo nyääŋ mɛ̈c yic.
27 Mas, passados dois anos, Félix teve por sucessor a Pórcio Festo; e, querendo Félix comprazer aos judeus, deixou a Paulo preso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.