Atos 20

Lëk yam (DIKNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Tɛ̈wën cï kɔc ke wïc Paulo bïk nɔ̈k röt päl piny, go Paulo kɔc cï gam cɔɔl ku mɛ̈t ke ke, ku lëk ke wël deet yen kepuɔ̈th ku jɔl ke tɔ̈ɔ̈ŋ, ku jiël bï la Mathedonia.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos, e, tendo-os confortado, despediu-se, e partiu para a Macedônia.
2 Ku jɔl cath wuɔ̈t juëc yiic ku lëk kɔc cï gam wël juëc deet yen kepuɔ̈th bɛ̈ɛ̈i cï ke tëëk yiic. Ku jɔl la wun Gïrïk.
2 Havendo atravessado aquelas terras, fortalecendo os discípulos com muitas exortações, dirigiu-se para a Grécia,
3 Ku rëër thïn pɛ̈i kadiäk. Tɛ̈wën guiir yen rot bï la Thiria, go ŋic lɔn cï kɔc Itharel ye thiɛ̈n dhël yic bïk nɔ̈k. Go tak ku dhuk ciëën bï la tëëk Mathedonia bï jäl la Thiria.
3 onde se demorou três meses. Tendo havido uma conspiração por parte dos judeus contra ele, quando estava para embarcar rumo à Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Kɔc cï yen bɛ̈n ruac aayï Thopater, wën Piruth, raan pan Beria, ku Arithtarkuth, ku Thekunduth kɔc Thethalonika, ku Gaiöth, raan Derbe, ku Tikikuth ku Tropimuth, kɔc wun Athia, ku jɔl aa Timothï.
4 Acompanharam-no [até à Ásia] Sópatro, de Bereia, filho de Pirro, Aristarco e Secundo, de Tessalônica, Gaio, de Derbe, e Timóteo, bem como Tíquico e Trófimo, da Ásia;
5 Keek aacï la tueŋ ku lek ɣa tiit ɣok kɔc kɔ̈k ke cath kek ɣa Troath.
5 estes nos precederam, esperando-nos em Trôade.
6 Ku ɣok aacï cath riäi jäl Pilipi ke ɣo cï Yan Ayum cin yic luɔu kaŋ cam. Nawën nïn kadhiëc cök, goku ke jal la dööt Troath, ku ë yen tɛ̈ cï ɣok nïn kadhorou bɛ̈n nɔ̈k thïn.
6 Depois dos dias dos pães asmos, navegamos de Filipos e, em cinco dias, fomos ter com eles naquele porto, onde passamos uma semana.
7 Naɣɔn thëëi aköl nin dätem, ke ɣok aa ɣo cï ɣonhïïm kut ku buk ayup bany yic ku camku ɣok kɔc cï gam. Ku jɔl Paulo jam, ku le tueŋ ke jiëëm kɔc nhïïm ɣet wɛ̈ɛ̈r ciɛl yic, rin ë bï jäl ɣɔn nhiäk.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos com o fim de partir o pão, Paulo, que devia seguir viagem no dia imediato, exortava-os e prolongou o discurso até à meia-noite.
8 Ku mɛ̈c juëc aake dɛ̈p ɣön nhial tɛ̈wën mɛ̈t ɣok thïn.
8 Havia muitas lâmpadas no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Ku mony riënythii cɔl Eyutikuth ëcï nyuc aluïït nyin. Nawën cï jam Paulo kɔ̈u bɛ̈r apɛi, go nïn nɔ̈k abï nin, ku lööny piny aluïït nyin aɣeer. Ku ɣöt ëcï buth ke cööc nhom arak diäk. Nawën lek jɔt ke yökkë ke cï thou.
9 Um jovem, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormecendo profundamente durante o prolongado discurso de Paulo, vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo e foi levantado morto.
10 Go Paulo bɛ̈n ku cuɛt rot yekɔ̈u ku pɛɛt yic. Ku lëk kɔc, “Duɔ̈kkë riɔ̈c, aŋot pïïr!”
10 Descendo, porém, Paulo inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, que a vida nele está.
11 Ku dhuk nhial, ku le röök ku banykë ayup ku camkë. Nawën cï jam ke ke apɛi agut bï piny bak, ke jiël.
11 Subindo de novo, partiu o pão, e comeu, e ainda lhes falou largamente até ao romper da alva. E, assim, partiu.
12 Ku ɣɛ̈thkë riënythii wën baai ke pïïr, ke cï puɔ̈th miɛt apɛi.
12 Então, conduziram vivo o rapaz e sentiram-se grandemente confortados.
13 Ɣok aacï la tueŋ buk la riäi yic, ku ger ɣo buk la Athoth tɛ̈n yen bï Paulo la mɛt riäi yic thïn. Ku ëcï lɛ̈k ɣo ku buk looi këya, rin ë wïc bï la Athoth yecök.
13 Nós, porém, prosseguindo, embarcamos e navegamos para Assôs, onde devíamos receber Paulo, porque assim nos fora determinado, devendo ele ir por terra.
14 Nawën le rɔ̈m ke ɣo Athoth, go cath kek ɣo riäi ku lokku Mitilene.
14 Quando se reuniu conosco em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;
15 Ku tëmku ë riäi ku ɣeetku Kayoth ɣɔn nhiäk dɛ̈t. Na aköl dɛ̈ɛ̈t ke ɣo la Thamoth, nawën ben bak goku ɣet Miletuth.
15 dali, navegando, no dia seguinte, passamos defronte de Quios, no dia imediato, tocamos em Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Ku ëcï Paulo tak ku bï Epethuth waan thok, rin cï yen ye wïc bï gääu wun Athia. Ku ë ban yekɔ̈u rin ë wïc bï them apɛi bï ɣet Jeruthalem aköl looi Yan Ayum cïn yic luɔu.
16 Porque Paulo já havia determinado não aportar em Éfeso, não querendo demorar-se na Ásia, porquanto se apressava com o intuito de passar o dia de Pentecostes em Jerusalém, caso lhe fosse possível.
17 Tɛ̈wën cï Paulo ɣet Miletuth go thok tuɔɔc tënë kɔc Epethuth, ku bï kɔcdït kek bäny kɔc cï gam rɔ̈m kek ye.
17 De Mileto, mandou a Éfeso chamar os presbíteros da igreja.
18 Tɛ̈wën cï kek ɣëët go lɛ̈k ke, “Wek aa ŋic luɔidiɛ̈, ku tɛ̈ cï ɣɛn cieŋ thïn kek we aköl tööŋ ɣɔn ɣëët ɣɛn wun Athia.
18 E, quando se encontraram com ele, disse-lhes: Vós bem sabeis como foi que me conduzi entre vós em todo o tempo, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,
19 Ɣɛn akëc rot looi ke ɣa ye raan nhiam. Ku ɣɛn ɣa loi luɔi ɣa ya aluaŋ Nhialic. Ku ɣɛn ɣa ye rëër ke ɣa dhiau puɔ̈u wɛ̈t pïr ril yic ye kɔc Itharel ye wïc bïk ɣɛn nɔ̈k.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade, lágrimas e provações que, pelas ciladas dos judeus, me sobrevieram,
20 Ɣɛn acïn kë ca muɔ̈ny we, kën yen bï we kony tɛ̈wäär ye ɣɛn kɔc lɛ̈k, ku ya kɔc piɔ̈ɔ̈c wɛ̈t Nhialic agut bääikun yiic.
20 jamais deixando de vos anunciar coisa alguma proveitosa e de vo-la ensinar publicamente e também de casa em casa,
21 Kɔc Itharel ku kɔc cie kɔc Itharel, aa ca ke aa lɛ̈k alanden ku bïk kepuɔ̈th dhuɔ̈k ciëën ku gamkë wɛ̈t Bänyda Jethu.
21 testificando tanto a judeus como a gregos o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus [Cristo].
22 Ku ëmën, rin theek ɣɛn wɛ̈t cï Wëi Nhialic lɛ̈k ɣa, ke ɣɛn adhuk Jeruthalem, ku akuɔ̈c yeŋö bï rot la looi tënë ɣa tɛ̈tui.
22 E, agora, constrangido em meu espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que ali me acontecerá,
23 Kën yen ŋiɛc ë kë cï Wëi Nhialic thɔ̈n ɣɛn gɛɛth ca tëëk yiic ë lɔn bï ɣa mac, ku kärɛc bï luɔ̈i ɣa gɛɛth yiic ëbën aatit ɣa.
23 senão que o Espírito Santo, de cidade em cidade, me assegura que me esperam cadeias e tribulações.
24 Ku piɛ̈rdiɛ̈ acä ye kuɛ̈ɛ̈c nhom lɔn ye yen këpath tënë ɣɛn, ku ë rin wïc ɣɛn ye ku ba luɔi yen cï Bɛ̈ny Jethu yiëk ɣa ba thöl, yen lɔn bï ɣɛn ye aa lɛ̈k kɔc, yen thoŋ path tɛ̈nhiɛɛr Nhialic kɔc thïn.
24 Porém em nada considero a vida preciosa para mim mesmo, contanto que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus para testemunhar o evangelho da graça de Deus.
25 “Ɣɛn acï cath kamkun, ke ɣa jam wɛ̈t bääny Nhialic. Ku aŋiɛc ëmën lɔn cïn yen raan dɛ̈t kamkun bä bɛn tïŋ.
25 Agora, eu sei que todos vós, em cujo meio passei pregando o reino, não vereis mais o meu rosto.
26 Kën yen alɛ̈k we ku bäk muk wenhïïm akölë, tɛ̈ le yen raan bï dhël ca nyooth lɔ̈k puɔ̈l bï määr, ka cïï ɣɛn bï gɔ̈k.
26 Portanto, eu vos protesto, no dia de hoje, que estou limpo do sangue de todos;
27 Rin acïn këdɛ̈t ca moony kɛ̈c lɛ̈k we ye kë wïc Nhialic ëbën ku bï looi.
27 porque jamais deixei de vos anunciar todo o desígnio de Deus.
28 Tiɛtkë röt apath ku tiɛtkë kɔc cï Wëi Nhialic we looi bäk aa kɔc mɛc ke. Calkë röt aaye abiök kɔc cï wɛ̈t Nhialic gam, kɔc cï looi bïk aa kacke thon Wënde.
28 Atendei por vós e por todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastoreardes a igreja de Deus, a qual ele comprou com o seu próprio sangue.
29 Aŋiɛc na la jäl ke kɔc ater Nhialic, cït gal cï wäth aabï bɛ̈n kamkun, ku keek acïn raan tök kam kɔc cï gam bïk puɔ̈l.
29 Eu sei que, depois da minha partida, entre vós penetrarão lobos vorazes, que não pouparão o rebanho.
30 Nïnkui bï bɛ̈n kɔc kɔ̈k akuɔ̈tdun yic aabï lueth aa lueel na lëukë ka wëŋ kɔc cï gam.
30 E que, dentre vós mesmos, se levantarão homens falando coisas pervertidas para arrastar os discípulos atrás deles.
31 Tiɛtkë wenhïïm, ku duɔ̈kkë nhïïm mär, aŋiɛc wek aca piɔ̈ɔ̈c pïu nyin aköl ku wɛ̈ɛ̈r tɛ̈n run kadiäk.
31 Portanto, vigiai, lembrando-vos de que, por três anos, noite e dia, não cessei de admoestar, com lágrimas, a cada um.
32 “Ku ëmën wek aca päl Nhialic bï we tiit dhëëŋden nhiɛɛr yen we. Yen ala riɛl bï we dɔɔc bäk käpath yök, käpuɔth kek ye yiëk kɔcken cï lɔc.
32 Agora, pois, encomendo-vos ao Senhor e à palavra da sua graça, que tem poder para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.
33 Acïn käpuɔth raan dɛ̈t cïmën luŋ thith, ku mïläŋ tɔ̈c, ku alɛ̈th ca tuɔ̈ɔ̈r nyïn.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes;
34 Aŋiɛckë wepɛ̈c lɔn ke luɔi ca looi, cï ɣɛn ke wëëu juëc yök thïn aa kek cï ɣɛn käkkiɛ̈ ku käk kɔc rɛ̈ɛ̈r kek ɣɛn ɣɔɔc.
34 vós mesmos sabeis que estas mãos serviram para o que me era necessário a mim e aos que estavam comigo.
35 Aca nyuɔ̈th we käjuëc yiic ëbën, lɔn nadë raan luui apɛi yen ë kɔc niɔp kony, ku wël cï Bɛ̈ny Jethu lueel aake muɔ̈k ɣanhom ɣɔn cï yen ye lueel ëlä, ‘Raan kɔc muɔɔc ë yen puɔ̈u miɛt apɛi tën lɔn bï raan dɛ̈t ye muɔɔc!’ ”
35 Tenho-vos mostrado em tudo que, trabalhando assim, é mister socorrer os necessitados e recordar as palavras do próprio Senhor Jesus: Mais bem-aventurado é dar que receber.
36 Tɛ̈wën cï Paulo thök jam, gokë kenhiɔl guɔ̈t piny ku röökkë Nhialic.
36 Tendo dito estas coisas, ajoelhando-se, orou com todos eles.
37 Keek aacï dhiau tɛ̈wën ye kek Paulo paat yic, ku yekë ciɛm ke tɔ̈ŋkë.
37 Então, houve grande pranto entre todos, e, abraçando afetuosamente a Paulo, o beijavam,
38 Keek aake rɛc puɔ̈th wɛ̈t cï yen ye lueel ëlä, wek aacï ɣa bï bɛn tïŋ. Ku jɔlkë ruac riäi yic.
38 entristecidos especialmente pela palavra que ele dissera: que não mais veriam o seu rosto. E acompanharam-no até ao navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.