Atos 20

Lëk yam (DIKNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Tɛ̈wën cï kɔc ke wïc Paulo bïk nɔ̈k röt päl piny, go Paulo kɔc cï gam cɔɔl ku mɛ̈t ke ke, ku lëk ke wël deet yen kepuɔ̈th ku jɔl ke tɔ̈ɔ̈ŋ, ku jiël bï la Mathedonia.
1 Depois que cessou o alvoroço, Paulo mandou chamar os discípulos e, tendo-os exortado, despediu-se e partiu para a Macedônia.
2 Ku jɔl cath wuɔ̈t juëc yiic ku lëk kɔc cï gam wël juëc deet yen kepuɔ̈th bɛ̈ɛ̈i cï ke tëëk yiic. Ku jɔl la wun Gïrïk.
2 E, havendo andado por aquelas regiões, exortando os discípulos com muitas palavras, veio à Grécia.
3 Ku rëër thïn pɛ̈i kadiäk. Tɛ̈wën guiir yen rot bï la Thiria, go ŋic lɔn cï kɔc Itharel ye thiɛ̈n dhël yic bïk nɔ̈k. Go tak ku dhuk ciëën bï la tëëk Mathedonia bï jäl la Thiria.
3 Depois de passar ali três meses, visto terem os judeus armado uma cilada contra ele quando ia embarcar para a Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Kɔc cï yen bɛ̈n ruac aayï Thopater, wën Piruth, raan pan Beria, ku Arithtarkuth, ku Thekunduth kɔc Thethalonika, ku Gaiöth, raan Derbe, ku Tikikuth ku Tropimuth, kɔc wun Athia, ku jɔl aa Timothï.
4 Acompanhou-o Sópater de Beréia, filho de Pirro; bem como dos de Tessalônica, Aristarco e Segundo; Gaio de Derbe e Timóteo; e dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 Keek aacï la tueŋ ku lek ɣa tiit ɣok kɔc kɔ̈k ke cath kek ɣa Troath.
5 Estes porém, foram adiante e nos esperavam em Trôade.
6 Ku ɣok aacï cath riäi jäl Pilipi ke ɣo cï Yan Ayum cin yic luɔu kaŋ cam. Nawën nïn kadhiëc cök, goku ke jal la dööt Troath, ku ë yen tɛ̈ cï ɣok nïn kadhorou bɛ̈n nɔ̈k thïn.
6 E nós, depois dos dias dos pães ázimos, navegamos de Filipos, e em cinco dias fomos ter com eles em Trôade, onde nos detivemos sete dias.
7 Naɣɔn thëëi aköl nin dätem, ke ɣok aa ɣo cï ɣonhïïm kut ku buk ayup bany yic ku camku ɣok kɔc cï gam. Ku jɔl Paulo jam, ku le tueŋ ke jiëëm kɔc nhïïm ɣet wɛ̈ɛ̈r ciɛl yic, rin ë bï jäl ɣɔn nhiäk.
7 No primeiro dia da semana, tendo-nos reunido a fim de partir o pão, Paulo, que havia de sair no dia seguinte, falava com eles, e prolongou o seu discurso até a meia-noite.
8 Ku mɛ̈c juëc aake dɛ̈p ɣön nhial tɛ̈wën mɛ̈t ɣok thïn.
8 Ora, havia muitas luzes no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Ku mony riënythii cɔl Eyutikuth ëcï nyuc aluïït nyin. Nawën cï jam Paulo kɔ̈u bɛ̈r apɛi, go nïn nɔ̈k abï nin, ku lööny piny aluïït nyin aɣeer. Ku ɣöt ëcï buth ke cööc nhom arak diäk. Nawën lek jɔt ke yökkë ke cï thou.
9 E certo jovem, por nome Êutico, que estava sentado na janela, tomado de um sono profundo enquanto Paulo prolongava ainda mais o seu sermão, vencido pelo sono caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Go Paulo bɛ̈n ku cuɛt rot yekɔ̈u ku pɛɛt yic. Ku lëk kɔc, “Duɔ̈kkë riɔ̈c, aŋot pïïr!”
10 Tendo Paulo descido, debruçou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, pois a sua alma está nele.
11 Ku dhuk nhial, ku le röök ku banykë ayup ku camkë. Nawën cï jam ke ke apɛi agut bï piny bak, ke jiël.
11 Então subiu, e tendo partido o pão e comido, ainda lhes falou largamente até o romper do dia; e assim partiu.
12 Ku ɣɛ̈thkë riënythii wën baai ke pïïr, ke cï puɔ̈th miɛt apɛi.
12 E levaram vivo o jovem e ficaram muito consolados.
13 Ɣok aacï la tueŋ buk la riäi yic, ku ger ɣo buk la Athoth tɛ̈n yen bï Paulo la mɛt riäi yic thïn. Ku ëcï lɛ̈k ɣo ku buk looi këya, rin ë wïc bï la Athoth yecök.
13 Nós, porém, tomando a dianteira e embarcando, navegamos para Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque ele, havendo de ir por terra, assim o ordenara.
14 Nawën le rɔ̈m ke ɣo Athoth, go cath kek ɣo riäi ku lokku Mitilene.
14 E, logo que nos alcançou em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;
15 Ku tëmku ë riäi ku ɣeetku Kayoth ɣɔn nhiäk dɛ̈t. Na aköl dɛ̈ɛ̈t ke ɣo la Thamoth, nawën ben bak goku ɣet Miletuth.
15 e navegando dali, chegamos no dia imediato defronte de Quios, no outro aportamos a Samos e {e tendo-nos demorado em Trogílio, chegamos,} no dia seguinte a Mileto.
16 Ku ëcï Paulo tak ku bï Epethuth waan thok, rin cï yen ye wïc bï gääu wun Athia. Ku ë ban yekɔ̈u rin ë wïc bï them apɛi bï ɣet Jeruthalem aköl looi Yan Ayum cïn yic luɔu.
16 Porque Paulo havia determinado passar ao largo de Éfeso, para não se demorar na Ásia; pois se apressava para estar em Jerusalém no dia de Pentecostes, se lhe fosse possível.
17 Tɛ̈wën cï Paulo ɣet Miletuth go thok tuɔɔc tënë kɔc Epethuth, ku bï kɔcdït kek bäny kɔc cï gam rɔ̈m kek ye.
17 De Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Tɛ̈wën cï kek ɣëët go lɛ̈k ke, “Wek aa ŋic luɔidiɛ̈, ku tɛ̈ cï ɣɛn cieŋ thïn kek we aköl tööŋ ɣɔn ɣëët ɣɛn wun Athia.
18 E, tendo eles chegado, disse-lhes: Vós bem sabeis de que modo me tenho portado entre vós sempre, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,
19 Ɣɛn akëc rot looi ke ɣa ye raan nhiam. Ku ɣɛn ɣa loi luɔi ɣa ya aluaŋ Nhialic. Ku ɣɛn ɣa ye rëër ke ɣa dhiau puɔ̈u wɛ̈t pïr ril yic ye kɔc Itharel ye wïc bïk ɣɛn nɔ̈k.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade, e com lágrimas e provações que pelas ciladas dos judeus me sobrevieram;
20 Ɣɛn acïn kë ca muɔ̈ny we, kën yen bï we kony tɛ̈wäär ye ɣɛn kɔc lɛ̈k, ku ya kɔc piɔ̈ɔ̈c wɛ̈t Nhialic agut bääikun yiic.
20 como não me esquivei de vos anunciar coisa alguma que útil seja, ensinando-vos publicamente e de casa em casa,
21 Kɔc Itharel ku kɔc cie kɔc Itharel, aa ca ke aa lɛ̈k alanden ku bïk kepuɔ̈th dhuɔ̈k ciëën ku gamkë wɛ̈t Bänyda Jethu.
21 testificando, tanto a judeus como a gregos, o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 Ku ëmën, rin theek ɣɛn wɛ̈t cï Wëi Nhialic lɛ̈k ɣa, ke ɣɛn adhuk Jeruthalem, ku akuɔ̈c yeŋö bï rot la looi tënë ɣa tɛ̈tui.
22 Agora, eis que eu, constrangido no meu espírito, vou a Jerusalém, não sabendo o que ali acontecerá,
23 Kën yen ŋiɛc ë kë cï Wëi Nhialic thɔ̈n ɣɛn gɛɛth ca tëëk yiic ë lɔn bï ɣa mac, ku kärɛc bï luɔ̈i ɣa gɛɛth yiic ëbën aatit ɣa.
23 senão o que o Espírito Santo me testifica, de cidade em cidade, dizendo que me esperam prisões e tribulações,
24 Ku piɛ̈rdiɛ̈ acä ye kuɛ̈ɛ̈c nhom lɔn ye yen këpath tënë ɣɛn, ku ë rin wïc ɣɛn ye ku ba luɔi yen cï Bɛ̈ny Jethu yiëk ɣa ba thöl, yen lɔn bï ɣɛn ye aa lɛ̈k kɔc, yen thoŋ path tɛ̈nhiɛɛr Nhialic kɔc thïn.
24 mas em nada tenho a minha vida como preciosa para mim, contando que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 “Ɣɛn acï cath kamkun, ke ɣa jam wɛ̈t bääny Nhialic. Ku aŋiɛc ëmën lɔn cïn yen raan dɛ̈t kamkun bä bɛn tïŋ.
25 E eis agora, sei que nenhum de vós, por entre os quais passei pregando o reino de Deus, jamais tornará a ver o meu rosto.
26 Kën yen alɛ̈k we ku bäk muk wenhïïm akölë, tɛ̈ le yen raan bï dhël ca nyooth lɔ̈k puɔ̈l bï määr, ka cïï ɣɛn bï gɔ̈k.
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos.
27 Rin acïn këdɛ̈t ca moony kɛ̈c lɛ̈k we ye kë wïc Nhialic ëbën ku bï looi.
27 Porque não me esquivei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 Tiɛtkë röt apath ku tiɛtkë kɔc cï Wëi Nhialic we looi bäk aa kɔc mɛc ke. Calkë röt aaye abiök kɔc cï wɛ̈t Nhialic gam, kɔc cï looi bïk aa kacke thon Wënde.
28 Cuidai pois de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele adquiriu com seu próprio sangue.
29 Aŋiɛc na la jäl ke kɔc ater Nhialic, cït gal cï wäth aabï bɛ̈n kamkun, ku keek acïn raan tök kam kɔc cï gam bïk puɔ̈l.
29 Eu sei que depois da minha partida entrarão no meio de vós lobos cruéis que não pouparão rebanho,
30 Nïnkui bï bɛ̈n kɔc kɔ̈k akuɔ̈tdun yic aabï lueth aa lueel na lëukë ka wëŋ kɔc cï gam.
30 e que dentre vós mesmos se levantarão homens, falando coisas perversas para atrair os discípulos após si.
31 Tiɛtkë wenhïïm, ku duɔ̈kkë nhïïm mär, aŋiɛc wek aca piɔ̈ɔ̈c pïu nyin aköl ku wɛ̈ɛ̈r tɛ̈n run kadiäk.
31 Portanto vigiai, lembrando-vos de que por três anos não cessei noite e dia de admoestar com lágrimas a cada um de vós.
32 “Ku ëmën wek aca päl Nhialic bï we tiit dhëëŋden nhiɛɛr yen we. Yen ala riɛl bï we dɔɔc bäk käpath yök, käpuɔth kek ye yiëk kɔcken cï lɔc.
32 Agora pois, vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.
33 Acïn käpuɔth raan dɛ̈t cïmën luŋ thith, ku mïläŋ tɔ̈c, ku alɛ̈th ca tuɔ̈ɔ̈r nyïn.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Aŋiɛckë wepɛ̈c lɔn ke luɔi ca looi, cï ɣɛn ke wëëu juëc yök thïn aa kek cï ɣɛn käkkiɛ̈ ku käk kɔc rɛ̈ɛ̈r kek ɣɛn ɣɔɔc.
34 Vós mesmos sabeis que estas mãos proveram as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Aca nyuɔ̈th we käjuëc yiic ëbën, lɔn nadë raan luui apɛi yen ë kɔc niɔp kony, ku wël cï Bɛ̈ny Jethu lueel aake muɔ̈k ɣanhom ɣɔn cï yen ye lueel ëlä, ‘Raan kɔc muɔɔc ë yen puɔ̈u miɛt apɛi tën lɔn bï raan dɛ̈t ye muɔɔc!’ ”
35 Em tudo vos dei o exemplo de que assim trabalhando, é necessário socorrer os enfermos, recordando as palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: Coisa mais bem-aventurada é dar do que receber.
36 Tɛ̈wën cï Paulo thök jam, gokë kenhiɔl guɔ̈t piny ku röökkë Nhialic.
36 Havendo dito isto, pôs-se de joelhos, e orou com todos eles.
37 Keek aacï dhiau tɛ̈wën ye kek Paulo paat yic, ku yekë ciɛm ke tɔ̈ŋkë.
37 E levantou-se um grande pranto entre todos, e lançando-se ao pescoço de Paulo, beijavam-no.
38 Keek aake rɛc puɔ̈th wɛ̈t cï yen ye lueel ëlä, wek aacï ɣa bï bɛn tïŋ. Ku jɔlkë ruac riäi yic.
38 Entristecendo-se principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E eles o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.