Atos 17
Lëk yam (DIKNT) vs NAA
1 Paulo ku Thilath aacï tëëk gɛɛth karou yiic, gen Ampipoli ku Apolonia, ku jɔlkë bɛ̈n Thethalonika tɛ̈ rëër tɛ̈n ye kɔc Itharel kenhïïm mat thïn bïk röök.
1 Tendo passado por Anfípolis e Apolônia, Paulo e Silas chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga dos judeus.
2 Go Paulo, cïmënden thɛɛr, la tɛ̈ ye kɔc Itharel kenhïïm mat thïn, ku akööl yiic kadiäk, akööl cïï kɔc Itharel ye luui, ke Paulo jɔl käk cï gɔ̈t athör thɛɛr wël Nhialic yic aa tɛɛr kek kɔc.
2 Paulo, segundo o seu costume, foi procurá-los e, por três sábados, discutiu com eles a respeito das Escrituras,
3 Ku nyuth ke kë cï gɔ̈t athör thɛɛr wël Nhialic yic, ee lɔn bï Jethu Krïtho raan cï Nhialic tooc abï dhiɛl gum, ku jɔt rot thou yic. Ku lueel Paulo ëlä, “Jethu jiɛɛm ɣɛn riɛnke tënë we ëmën, yen acï Nhialic lɔc ku dɔɔc.”
3 expondo e demonstrando ter sido necessário que o Cristo padecesse e ressuscitasse dos mortos. Paulo dizia: — Este Jesus, que eu anuncio a vocês, é o Cristo.
4 Go kɔc kɔ̈k käk cï Paulo lueel yök ke ye yith, ku mɛ̈tkë röt Paulo ku Thilath, ku yen lan kɔc juëc Gïrïk Nhialic door aya, ku diäär kɔ̈k kɔcdït.
4 Alguns deles foram persuadidos e se juntaram a Paulo e Silas. O mesmo aconteceu com numerosa multidão de gregos piedosos e muitas mulheres importantes.
5 Ku kɔc Itharel aake cï tiɛɛl dɔm rin cï kɔc juëc wɛ̈t Paulo gam, ku kuutkë kɔc aliääp dhɔ̈l yiic, ku matkë keyiic ku loikë duɔɔt, ku mɛkkë pan Jathon ku wïckë Paulo ku Thilath ɣööt yiic bïk ke bɛ̈ɛ̈i aɣeer tënë kɔc.
5 Os judeus, porém, movidos de inveja, trazendo consigo alguns homens maus dentre a malandragem, reuniram uma multidão e provocaram um tumulto na cidade. E, atacando de surpresa a casa de Jasom, procuravam trazer Paulo e Silas para o meio do povo.
6 Nawën cïk ke yök, gokë Jathon ku kɔc kɔ̈k cï gam thɛl tënë kɔcdït geeu ke loi duɔɔt ëlä, “Röörkä aacä liääp looi gɛɛth juëc yiic, ku ëmën aacï bɛ̈n gɛnda.
6 Porém, não os encontrando, arrastaram Jasom e alguns irmãos diante das autoridades, gritando: — Estes que promovem tumulto em todo o mundo chegaram também aqui,
7 Ku aacï Jathon nyuɔ̈ɔ̈c paande. Keek aacï lööŋ bɛ̈nyŋaknhom Roma dhɔ̈l yiic, ku luelkë ka la bɛ̈nyŋaknhom dɛ̈t yam cɔl Jethu.”
7 e Jasom os hospedou na casa dele. Todos estes agem contra os decretos de César, dizendo que existe outro rei, chamado Jesus.
8 Ku wëlken kä, aacï thändït gɛu ku bäny liääp nhïïm.
8 Tanto a multidão como as autoridades ficaram agitadas ao ouvir estas palavras.
9 Ku jɔl bäny Jathon ku wämäth kɔ̈k awën cɔl aa tɛ̈ɛ̈u wëëu piny bïk röt waar, ku pälkë ke bïk jäl.
9 Porém, depois de terem recebido deles a fiança estipulada, as autoridades soltaram Jasom e os outros.
10 Tɛ̈wën cï piny cuɔl, ke kɔc cï gam cɔl Paulo ku Thilath aa la Beria. Nawën cïk ɣet, ke la tɛ̈ ye kɔc Itharel mat thïn.
10 E logo, durante a noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Bereia. Ali chegados, dirigiram-se à sinagoga dos judeus.
11 Aye kɔc Itharel tɔ̈ Beria nhiaar bïk wɛ̈t Paulo piŋ tënë kɔc Thethalonika. Ku aake wël Nhialic kueen akölaköl, bïk tïŋ lɔn ye käk ye Paulo lueel yith.
11 Ora, estes de Bereia eram mais nobres do que os de Tessalônica, pois receberam a palavra com toda a avidez, examinando as Escrituras todos os dias para ver se as coisas eram, de fato, assim.
12 Kɔc juëc aacï wɛ̈t Jethu ye Paulo lɛ̈k kɔc bɛ̈n gam. Ku diäär juëc kɔcdït Gïrïk, ku röör juëc Gïrïk aacï wɛ̈t ye Paulo lueel bɛ̈n gam aya.
12 Com isso, muitos deles creram, mulheres gregas de alta posição social e muitos homens.
13 Nawën le kɔc Itharel tɔ̈ Thethalonika piŋ lɔn cï Paulo wɛ̈t Nhialic la piɔ̈ɔ̈c Beria aya, gokë bɛ̈n ku kuutkë kɔc thook bïk aliääp looi.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que a palavra de Deus era anunciada por Paulo também em Bereia, foram lá agitar e perturbar o povo.
14 Tɛ̈wën nyin yic, ke kɔc cï gam cɔl Paulo ajiël kek kɔc kɔ̈k bïk la wath thok, ku dɔ̈ŋ Thilath ku Timothï Beria.
14 Então os irmãos fizeram com que Paulo fosse imediatamente para os lados do mar. Porém Silas e Timóteo continuaram em Bereia.
15 Ku kɔc awën ruɛc Paulo aacï bɛ̈n ger kek ye, bïk ɣet Athen. Ku dhukkë Beria kek athön Paulo tënë Thilath ku Timothï, bïk röt lac mät ye.
15 Os responsáveis por Paulo levaram-no até Atenas e regressaram trazendo ordem a Silas e Timóteo para que fossem encontrá-lo o mais depressa possível.
16 Tɛ̈wën tiit Paulo Thilath ku Timothï Athen, ee këc puɔ̈u la yum wën tïŋ yen gɛu ke cï thiäŋ yïïk ye kek jakken door thïn.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, o seu espírito se revoltava em face da idolatria dominante na cidade.
17 Go jäl a teer kek kɔc Itharel, ku kɔc wuɔ̈t kɔ̈k Nhialic door tɛ̈ ye kɔc Itharel mat thïn kek thän dɛ̈t guëër tɛ̈ ye kɔc kenhïïm mat thïn geeu, bïk wëlkä bɛ̈n piŋ.
17 Por isso, falava na sinagoga com os judeus e os gentios piedosos; também na praça, todos os dias, com os que se encontravam ali.
18 Go kɔc kɔ̈k piööc Epikuria ku Ithtɔk jam kek ye aya. Ku lueel kɔc kɔ̈k, “Yeŋö wïc raan kënë këc piöc, bï lueel?” Ku ben kɔc kɔ̈k lueel, “Yen ë ciɛ̈t jam rin jak kucku.” Ee luelkë këya rin Paulo ë piɔ̈ɔ̈c rin Jethu, ku lɔn ye kɔc röt jɔt thou yic.
18 E alguns dos filósofos epicureus e estoicos discutiam com ele, havendo quem perguntasse: — Que quer dizer esse tagarela? Outros diziam: — Parece pregador de deuses estranhos. Diziam isso porque Paulo pregava Jesus e a ressurreição.
19 Gokë Paulo cɔɔl amat yic, amat ë rɔ̈m gɔn cɔl Ariöpakuth nhom ku luelkë, “Awïcku buk piɔ̈ɔ̈cdun yam ye lueel kënë ŋic.
19 Então, tomando-o consigo, levaram-no ao Areópago, dizendo: — Podemos saber que nova doutrina é essa que você ensina?
20 Kɔ̈k yeku piŋ ke ye lueel, aacï thöŋ kek käk cuk kaŋ piŋ, ku awïcku buk wɛ̈tden yic, ŋic.”
20 Pois você nos traz aos ouvidos coisas estranhas e queremos saber o que vem a ser isso.
21 (Rin anhiɛɛr kɔc ke dhiëth Athen, ku thäi kɔ̈k la rëër thïn, bïk kɔc aa lɛ̈k wël yam cïk piŋ, ku piŋkë käk yam tënë kɔc kɔ̈k aya.)
21 Acontece que todos os de Atenas e os estrangeiros residentes não se ocupavam com outra coisa senão dizer ou ouvir as últimas novidades.
22 Go Paulo rot jɔt ku kɛ̈ɛ̈c amat Ariöpakuth nhom ku lueel. “Kɔc Athen! Aya tïŋ käjuëc yiic lɔn ye wek jak juëc theek.
22 Então Paulo, levantando-se no meio do Areópago, disse: — Senhores atenienses! Percebo que em tudo vocês são bastante religiosos,
23 Rin tɛ̈ ciɛth ɣɛn gɛndun yic, ku daai käkkun yakë door, ɣɛn ë yïk yök aya ke cï gɔ̈t nhom këlä, ‘Tënë Nhialic kuc.’ Yen kë yakë door kënë, yen ë kënë ya lɛ̈k we, ku acäk ye ŋic.
23 porque, andando pela cidade e observando os objetos de culto que vocês têm, encontrei também um altar no qual aparece a seguinte inscrição: “ Ao Deus Desconhecido ”. Pois esse que vocês adoram sem conhecer é precisamente aquele que eu lhes anuncio.
24 Nhialic cï piny cak ku käk tɔ̈ thïn ëbën, yen ë Bɛ̈ny nhial ku piny. Ku acie ceŋ luëk cï buth yiic bï ye aa door thïn.
24 — O Deus que fez o mundo e tudo o que nele existe, sendo ele Senhor do céu e da terra, não habita em santuários feitos por mãos humanas;
25 Ku yeen aya, acie wïc kɔ̈k bï luɔ̈i ye, rin ë yen atɔ̈ pïïr yecin, ku ë yen këriëëc ëbën wïc raan, gäm raan.
25 nem é servido por mãos humanas, como se precisasse de alguma coisa, pois ele mesmo é quem a todos dá vida, respiração e tudo mais.
26 Nhialic acï raan tök kaŋ cak tueŋ, ku raan töŋ kënë yen abïï thäi bei thïn ëbën, ku jɔl ke aa thiëi pinynhom ëbën bï kek ceŋ thïn. Ku tueŋ këc yen ke cak, ëcï guiir, ye nɛn, ku ye tɛ̈nɛn bï kek cieŋ thïn.
26 De um só homem fez todas as nações para habitarem sobre a face da terra, havendo fixado os tempos previamente estabelecidos e os limites da sua habitação;
27 Acï cak rin bï kek ye wïc bïk ŋic, tɛ̈dë abïk yök tɛ̈ wïc kek ye. Ku ë yic Nhialic acï mec kek ɣo.
27 para buscarem Deus se, porventura, tateando, o possam achar, ainda que não esteja longe de cada um de nós;
28 Cïmën cï raan dɛ̈t ye lueel ëlä thɛɛr, ‘Yen acɔl ɣo aa pïïr, ku ciëŋku cïmën kënë!’ Ku acï kɔckun wak lueel aya ëlä, ‘Ɣok aa miɛ̈thke aya.’
28 pois nele vivemos, nos movemos e existimos, como alguns dos poetas de vocês disseram: “Porque dele também somos geração.”
29 “Cïmën ye ɣok mïth Nhialic, acuk dhil tak lɔn Nhialic acït mïläŋ, ayï alel cï atët guaŋ bï thɔ̈ŋ Nhialic.
29 Portanto, visto que somos geração de Deus, não devemos pensar que a divindade é semelhante ao ouro, à prata ou à pedra, trabalhados pela arte e imaginação do homem.
30 Akëc Nhialic kuɛ̈ɛ̈c nhom, bï kɔc tɛ̈m awuɔ̈c wäär këc ye ŋic, ku ëmën ë kɔc lɛ̈k pinynhom ëbën, bïk kärɛc yekë looi puɔ̈l.
30 Deus não levou em conta os tempos da ignorância, mas agora ele ordena a todas as pessoas, em todos os lugares, que se arrependam.
31 Rin acï guiir bï la aköl töŋ bï raan cï lɔc luk looi tënë kuat raan ëbën pinynhom. Ku yen acï nyuɔ̈th raan ëbën lɔn bï yen kënë looi, jön cï yen raan bï luk looi jɔt raŋ yic!”
31 Porque Deus estabeleceu um dia em que julgará o mundo com justiça, por meio de um homem que escolheu. E deu certeza disso a todos, ressuscitando-o dentre os mortos.
32 Tɛ̈wën piŋ kek Paulo ke jam jön rot thou yic, ke bui kɔc kɔ̈k, ku lueel kɔc kɔ̈k ëlä, “Awïcku, ba kënë bɛn ber yic, buk piŋ.”
32 Quando ouviram falar de ressurreição de mortos, uns zombaram, e outros disseram: — A respeito disso ouviremos você em outra ocasião.
33 Go Paulo jäl amat yic.
33 A essa altura, Paulo se retirou do meio deles.
34 Ku mɛ̈t röör kɔ̈k röt ye, ku gamkë wɛ̈t cï lueel, kam ë röörkä ë ye raan kɔc amat cɔl Diönithiöth, ku tiŋ cɔl Damarith, ku kɔc kɔ̈k ke cï gam aake tɔ̈ thïn aya.
34 Houve, porém, alguns homens que se juntaram a ele e creram; entre eles estava Dionísio, o areopagita, uma mulher chamada Dâmaris e, com eles, mais algumas pessoas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.