Atos 17

Lëk yam (DIKNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Paulo ku Thilath aacï tëëk gɛɛth karou yiic, gen Ampipoli ku Apolonia, ku jɔlkë bɛ̈n Thethalonika tɛ̈ rëër tɛ̈n ye kɔc Itharel kenhïïm mat thïn bïk röök.
1 Tendo passado por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 Go Paulo, cïmënden thɛɛr, la tɛ̈ ye kɔc Itharel kenhïïm mat thïn, ku akööl yiic kadiäk, akööl cïï kɔc Itharel ye luui, ke Paulo jɔl käk cï gɔ̈t athör thɛɛr wël Nhialic yic aa tɛɛr kek kɔc.
2 Paulo, segundo o seu costume, foi procurá-los e, por três sábados, arrazoou com eles acerca das Escrituras,
3 Ku nyuth ke kë cï gɔ̈t athör thɛɛr wël Nhialic yic, ee lɔn bï Jethu Krïtho raan cï Nhialic tooc abï dhiɛl gum, ku jɔt rot thou yic. Ku lueel Paulo ëlä, “Jethu jiɛɛm ɣɛn riɛnke tënë we ëmën, yen acï Nhialic lɔc ku dɔɔc.”
3 expondo e demonstrando ter sido necessário que o Cristo padecesse e ressurgisse dentre os mortos; e este, dizia ele, é o Cristo, Jesus, que eu vos anuncio.
4 Go kɔc kɔ̈k käk cï Paulo lueel yök ke ye yith, ku mɛ̈tkë röt Paulo ku Thilath, ku yen lan kɔc juëc Gïrïk Nhialic door aya, ku diäär kɔ̈k kɔcdït.
4 Alguns deles foram persuadidos e unidos a Paulo e Silas, bem como numerosa multidão de gregos piedosos e muitas distintas mulheres.
5 Ku kɔc Itharel aake cï tiɛɛl dɔm rin cï kɔc juëc wɛ̈t Paulo gam, ku kuutkë kɔc aliääp dhɔ̈l yiic, ku matkë keyiic ku loikë duɔɔt, ku mɛkkë pan Jathon ku wïckë Paulo ku Thilath ɣööt yiic bïk ke bɛ̈ɛ̈i aɣeer tënë kɔc.
5 Os judeus, porém, movidos de inveja, trazendo consigo alguns homens maus dentre a malandragem, ajuntando a turba, alvoroçaram a cidade e, assaltando a casa de Jasom, procuravam trazê-los para o meio do povo.
6 Nawën cïk ke yök, gokë Jathon ku kɔc kɔ̈k cï gam thɛl tënë kɔcdït geeu ke loi duɔɔt ëlä, “Röörkä aacä liääp looi gɛɛth juëc yiic, ku ëmën aacï bɛ̈n gɛnda.
6 Porém, não os encontrando, arrastaram Jasom e alguns irmãos perante as autoridades, clamando: Estes que têm transtornado o mundo chegaram também aqui,
7 Ku aacï Jathon nyuɔ̈ɔ̈c paande. Keek aacï lööŋ bɛ̈nyŋaknhom Roma dhɔ̈l yiic, ku luelkë ka la bɛ̈nyŋaknhom dɛ̈t yam cɔl Jethu.”
7 os quais Jasom hospedou. Todos estes procedem contra os decretos de César, afirmando ser Jesus outro rei.
8 Ku wëlken kä, aacï thändït gɛu ku bäny liääp nhïïm.
8 Tanto a multidão como as autoridades ficaram agitadas ao ouvirem estas palavras;
9 Ku jɔl bäny Jathon ku wämäth kɔ̈k awën cɔl aa tɛ̈ɛ̈u wëëu piny bïk röt waar, ku pälkë ke bïk jäl.
9 contudo, soltaram Jasom e os mais, após terem recebido deles a fiança estipulada.
10 Tɛ̈wën cï piny cuɔl, ke kɔc cï gam cɔl Paulo ku Thilath aa la Beria. Nawën cïk ɣet, ke la tɛ̈ ye kɔc Itharel mat thïn.
10 E logo, durante a noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Bereia; ali chegados, dirigiram-se à sinagoga dos judeus.
11 Aye kɔc Itharel tɔ̈ Beria nhiaar bïk wɛ̈t Paulo piŋ tënë kɔc Thethalonika. Ku aake wël Nhialic kueen akölaköl, bïk tïŋ lɔn ye käk ye Paulo lueel yith.
11 Ora, estes de Bereia eram mais nobres que os de Tessalônica; pois receberam a palavra com toda a avidez, examinando as Escrituras todos os dias para ver se as coisas eram, de fato, assim.
12 Kɔc juëc aacï wɛ̈t Jethu ye Paulo lɛ̈k kɔc bɛ̈n gam. Ku diäär juëc kɔcdït Gïrïk, ku röör juëc Gïrïk aacï wɛ̈t ye Paulo lueel bɛ̈n gam aya.
12 Com isso, muitos deles creram, mulheres gregas de alta posição e não poucos homens.
13 Nawën le kɔc Itharel tɔ̈ Thethalonika piŋ lɔn cï Paulo wɛ̈t Nhialic la piɔ̈ɔ̈c Beria aya, gokë bɛ̈n ku kuutkë kɔc thook bïk aliääp looi.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que a palavra de Deus era anunciada por Paulo também em Bereia, foram lá excitar e perturbar o povo.
14 Tɛ̈wën nyin yic, ke kɔc cï gam cɔl Paulo ajiël kek kɔc kɔ̈k bïk la wath thok, ku dɔ̈ŋ Thilath ku Timothï Beria.
14 Então, os irmãos promoveram, sem detença, a partida de Paulo para os lados do mar. Porém Silas e Timóteo continuaram ali.
15 Ku kɔc awën ruɛc Paulo aacï bɛ̈n ger kek ye, bïk ɣet Athen. Ku dhukkë Beria kek athön Paulo tënë Thilath ku Timothï, bïk röt lac mät ye.
15 Os responsáveis por Paulo levaram-no até Atenas e regressaram trazendo ordem a Silas e Timóteo para que, o mais depressa possível, fossem ter com ele.
16 Tɛ̈wën tiit Paulo Thilath ku Timothï Athen, ee këc puɔ̈u la yum wën tïŋ yen gɛu ke cï thiäŋ yïïk ye kek jakken door thïn.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, o seu espírito se revoltava em face da idolatria dominante na cidade.
17 Go jäl a teer kek kɔc Itharel, ku kɔc wuɔ̈t kɔ̈k Nhialic door tɛ̈ ye kɔc Itharel mat thïn kek thän dɛ̈t guëër tɛ̈ ye kɔc kenhïïm mat thïn geeu, bïk wëlkä bɛ̈n piŋ.
17 Por isso, dissertava na sinagoga entre os judeus e os gentios piedosos; também na praça, todos os dias, entre os que se encontravam ali.
18 Go kɔc kɔ̈k piööc Epikuria ku Ithtɔk jam kek ye aya. Ku lueel kɔc kɔ̈k, “Yeŋö wïc raan kënë këc piöc, bï lueel?” Ku ben kɔc kɔ̈k lueel, “Yen ë ciɛ̈t jam rin jak kucku.” Ee luelkë këya rin Paulo ë piɔ̈ɔ̈c rin Jethu, ku lɔn ye kɔc röt jɔt thou yic.
18 E alguns dos filósofos epicureus e estoicos contendiam com ele, havendo quem perguntasse: Que quer dizer esse tagarela? E outros: Parece pregador de estranhos deuses; pois pregava a Jesus e a ressurreição.
19 Gokë Paulo cɔɔl amat yic, amat ë rɔ̈m gɔn cɔl Ariöpakuth nhom ku luelkë, “Awïcku buk piɔ̈ɔ̈cdun yam ye lueel kënë ŋic.
19 Então, tomando-o consigo, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos saber que nova doutrina é essa que ensinas?
20 Kɔ̈k yeku piŋ ke ye lueel, aacï thöŋ kek käk cuk kaŋ piŋ, ku awïcku buk wɛ̈tden yic, ŋic.”
20 Posto que nos trazes aos ouvidos coisas estranhas, queremos saber o que vem a ser isso.
21 (Rin anhiɛɛr kɔc ke dhiëth Athen, ku thäi kɔ̈k la rëër thïn, bïk kɔc aa lɛ̈k wël yam cïk piŋ, ku piŋkë käk yam tënë kɔc kɔ̈k aya.)
21 Pois todos os de Atenas e os estrangeiros residentes de outra coisa não cuidavam senão dizer ou ouvir as últimas novidades.
22 Go Paulo rot jɔt ku kɛ̈ɛ̈c amat Ariöpakuth nhom ku lueel. “Kɔc Athen! Aya tïŋ käjuëc yiic lɔn ye wek jak juëc theek.
22 Então, Paulo, levantando-se no meio do Areópago, disse: Senhores atenienses! Em tudo vos vejo acentuadamente religiosos;
23 Rin tɛ̈ ciɛth ɣɛn gɛndun yic, ku daai käkkun yakë door, ɣɛn ë yïk yök aya ke cï gɔ̈t nhom këlä, ‘Tënë Nhialic kuc.’ Yen kë yakë door kënë, yen ë kënë ya lɛ̈k we, ku acäk ye ŋic.
23 porque, passando e observando os objetos de vosso culto, encontrei também um altar no qual está inscrito: Ao Deus Desconhecido . Pois esse que adorais sem conhecer é precisamente aquele que eu vos anuncio.
24 Nhialic cï piny cak ku käk tɔ̈ thïn ëbën, yen ë Bɛ̈ny nhial ku piny. Ku acie ceŋ luëk cï buth yiic bï ye aa door thïn.
24 O Deus que fez o mundo e tudo o que nele existe, sendo ele Senhor do céu e da terra, não habita em santuários feitos por mãos humanas.
25 Ku yeen aya, acie wïc kɔ̈k bï luɔ̈i ye, rin ë yen atɔ̈ pïïr yecin, ku ë yen këriëëc ëbën wïc raan, gäm raan.
25 Nem é servido por mãos humanas, como se de alguma coisa precisasse; pois ele mesmo é quem a todos dá vida, respiração e tudo mais;
26 Nhialic acï raan tök kaŋ cak tueŋ, ku raan töŋ kënë yen abïï thäi bei thïn ëbën, ku jɔl ke aa thiëi pinynhom ëbën bï kek ceŋ thïn. Ku tueŋ këc yen ke cak, ëcï guiir, ye nɛn, ku ye tɛ̈nɛn bï kek cieŋ thïn.
26 de um só fez toda a raça humana para habitar sobre toda a face da terra, havendo fixado os tempos previamente estabelecidos e os limites da sua habitação;
27 Acï cak rin bï kek ye wïc bïk ŋic, tɛ̈dë abïk yök tɛ̈ wïc kek ye. Ku ë yic Nhialic acï mec kek ɣo.
27 para buscarem a Deus se, porventura, tateando, o possam achar, bem que não está longe de cada um de nós;
28 Cïmën cï raan dɛ̈t ye lueel ëlä thɛɛr, ‘Yen acɔl ɣo aa pïïr, ku ciëŋku cïmën kënë!’ Ku acï kɔckun wak lueel aya ëlä, ‘Ɣok aa miɛ̈thke aya.’
28 pois nele vivemos, e nos movemos, e existimos, como alguns dos vossos poetas têm dito: Porque dele também somos geração.
29 “Cïmën ye ɣok mïth Nhialic, acuk dhil tak lɔn Nhialic acït mïläŋ, ayï alel cï atët guaŋ bï thɔ̈ŋ Nhialic.
29 Sendo, pois, geração de Deus, não devemos pensar que a divindade é semelhante ao ouro, à prata ou à pedra, trabalhados pela arte e imaginação do homem.
30 Akëc Nhialic kuɛ̈ɛ̈c nhom, bï kɔc tɛ̈m awuɔ̈c wäär këc ye ŋic, ku ëmën ë kɔc lɛ̈k pinynhom ëbën, bïk kärɛc yekë looi puɔ̈l.
30 Ora, não levou Deus em conta os tempos da ignorância; agora, porém, notifica aos homens que todos, em toda parte, se arrependam;
31 Rin acï guiir bï la aköl töŋ bï raan cï lɔc luk looi tënë kuat raan ëbën pinynhom. Ku yen acï nyuɔ̈th raan ëbën lɔn bï yen kënë looi, jön cï yen raan bï luk looi jɔt raŋ yic!”
31 porquanto estabeleceu um dia em que há de julgar o mundo com justiça, por meio de um varão que destinou e acreditou diante de todos, ressuscitando-o dentre os mortos.
32 Tɛ̈wën piŋ kek Paulo ke jam jön rot thou yic, ke bui kɔc kɔ̈k, ku lueel kɔc kɔ̈k ëlä, “Awïcku, ba kënë bɛn ber yic, buk piŋ.”
32 Quando ouviram falar de ressurreição de mortos, uns escarneceram, e outros disseram: A respeito disso te ouviremos noutra ocasião.
33 Go Paulo jäl amat yic.
33 A essa altura, Paulo se retirou do meio deles.
34 Ku mɛ̈t röör kɔ̈k röt ye, ku gamkë wɛ̈t cï lueel, kam ë röörkä ë ye raan kɔc amat cɔl Diönithiöth, ku tiŋ cɔl Damarith, ku kɔc kɔ̈k ke cï gam aake tɔ̈ thïn aya.
34 Houve, porém, alguns homens que se agregaram a ele e creram; entre eles estava Dionísio, o areopagita, uma mulher chamada Dâmaris e, com eles, outros mais.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.