Atos 15

Lëk yam (DIKNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kɔc kɔ̈k pan Judia aacï bɛ̈n Antiök, ku piööckë kɔc cï gam ëlä, “Wek aacïï Nhialic bï kony tɛ̈ cïï we dhil ŋoot, cït tɛ̈ cï löŋ Mothith luɛ̈l ye.”
1 Alguns homens, descendo da Judéia, puseram-se a ensinar aos irmãos o seguinte: Se não vos circuncidais, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Go Paulo kek Barnaba jam apɛi rin ë wɛ̈t kënë kek kɔc awën bɔ̈ Judia. Nawën ke mat yic, bï Paulo ku Barnaba ku kɔc kɔ̈k Antiök la Jeruthalem bïk wɛ̈t kënë la jääm yic kek atuuc Jethu ku kɔcdït kɔ̈k.
2 Originou-se então grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, e resolveu-se que estes dois, com alguns outros irmãos, fossem tratar desta questão com os apóstolos e os anciãos em Jerusalém.
3 Go akut kɔc cï gam ke jal tooc, ku wën tëëk kek Ponicia ku Thamaria, ee cïk lɛ̈k kɔc lɔn cï kɔc kɔ̈k cie kɔc Itharel wɛ̈t Nhialic gam. Wɛ̈t kënë acï kɔc cï gam ëbën cɔl amit puɔ̈th.
3 Acompanhados {algum tempo} dos membros da comunidade, tomaram o caminho que atravessa a Fenícia e Samaria. Contaram a todos os irmãos a conversão dos gentios, o que causou a todos grande alegria.
4 Nawën ɣëëtkë Jeruthalem ë ke lor akut kɔc cï gam, ku atuuc Jethu ku kɔcdït, kɔc cïk bɛ̈n lɛ̈k käjuëc cï Nhialic ke kony bïk ke looi.
4 Chegando a Jerusalém, foram recebidos pela comunidade, pelos apóstolos e anciãos, a quem contaram tudo o que Deus tinha feito com eles.
5 Go kɔc kɔ̈k akut Parathï cï gam röt jat nhial ku luelkë, “Keek aa dhil ŋoot ku lëk ke bïk löŋ Mothith dhiɛl theek.”
5 Mas levantaram-se alguns que antes de ter abraçado a fé eram da seita dos fariseus, dizendo que era necessário circuncidar os pagãos e impor-lhes a observância da Lei de Moisés.
6 Go atuuc Jethu ku kɔcdït kenhïïm mat bïk wɛ̈t kënë tak yic.
6 Reuniram-se os apóstolos e os anciãos para tratar desta questão.
7 Wën cï kek wɛ̈t jääm yic apɛi, ke Pïtɛr jɔt rot ku lueel, “Wek kackiɛ̈ aŋiɛckë lɔn ɣɛn acï Nhialic lɔc wäär kamkun, ba Wɛ̈t Puɔth Yam lɛ̈k kɔc cie kuat Itharel, rin bï kek wɛ̈t Bɛ̈ny piŋ ku gamkë.
7 Ao fim de uma grande discussão, Pedro levantou-se e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que já há muito tempo Deus me escolheu dentre vós, para que da minha boca os pagãos ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.
8 Ku Nhialic aŋic kë tɔ̈ raan ëbën puɔ̈u, acï nyuɔɔth lɔn yeen alëu kɔc kɔ̈k cie kɔc Itharel bïk gam aya cïmën cï yen Wɛ̈ike cɔl abɔ̈ tënë ke, cïmën wäär cï yen ye luɔ̈i ɣo aya.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, testemunhou a seu respeito, dando-lhes o Espírito Santo, da mesma forma que a nós.
9 Acï nyuɔɔth lɔn ɣok kɔc Itharel ku thäi kɔ̈k, ɣok aa thöŋ ëbën, ku nyɛɛi kärɛc kepuɔ̈th rin cï kek gam.
9 Nem fez distinção alguma entre nós e eles, purificando pela fé os seus corações.
10 “Na ye këya, ke yeŋö looi wek kë cï Nhialic nyuɔ̈th we bäk cïï loi, rin wïc wek ye ë path bäk tɛ̈ bï yen puɔ̈u riëëk thïn tïŋ. Tɛ̈ jɔ̈t ɣok kɔc cï gam nhïïm këril këc wärkuan dït ku ɣo aya, kaŋ lëu buk ɣääc?
10 Por que, pois, provocais agora a Deus, impondo aos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Acie tɛ̈de! Ayeku gam lɔn bï ɣo kony rin piath Bɛ̈ny Jethu, ku abï ya tɛ̈de aya tënë ke.”
11 Nós cremos que pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, exatamente como eles.
12 Go akut ëbën biɛt ku piŋkë käk jäŋ gɔ̈i cï Nhialic cɔl aa looi Barnaba ku Paulo ke, kam kɔc kɔ̈k cie kɔc Itharel.
12 Toda a assembléia o ouviu silenciosamente. Em seguida, ouviram Barnabé e Paulo contar quantos milagres e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Wën cï kek thök jam, ke Jemith jɔt rot ku bëër ëlä, “Piɛŋkë wɛ̈tdiɛ̈ wek kɔc akuɔ̈tda!
13 Depois de terminarem, Tiago tomou a palavra: Irmãos, ouvi-me, disse ele.
14 Acï Thaimon tɛ̈t ɣo tɛ̈ cï Nhialic ye nyuɔɔth thïn lɔn ye kɔc cie kuat Itharel kacke aya, rin cï yen kɔc kɔ̈k nyaai keyiic bïk aa kacke.
14 Simão narrou como Deus começou a olhar para as nações pagãs para tirar delas um povo que trouxesse o seu nome.
15 Ku wël kɔc käk Nhialic tïŋ aacï rɔ̈m kek ë wëlkä alanden. Cïmën cï ye gɔ̈t athör thɛɛr wël Nhialic yic ëlä,
15 Ora, com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 ‘Ku lueel Bɛ̈ny, ɣɛn abï dhuk,
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi que caiu. E reedificarei as suas ruínas, e o levantarei
17 Ku këya, kɔc ëbën aabï Bɛ̈ny wïc,
17 para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as nações, sobre as quais tem sido invocado o meu nome.
18 Yen ee wɛ̈t cï Bɛ̈ny lueel akan,
18 Assim fala o Senhor que faz estas coisas, coisas que ele conheceu desde a eternidade {Am 9,11s.}.
19 “Ku la Jemith tueŋ ku lueel, na ye ɣɛn, ke ɣok aacïï kɔc cie kɔc Itharel cï Nhialic dhuɔ̈k rɛ̈ɛ̈m nhïïm.
19 Por isso, julgo que não se devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.
20 Aŋuɛ̈ɛ̈n buk ke gät athör ku lëkku ke, bïk cïï mïth kuat miëth cï ke jakrɛc door, ku titkë röt bïk gup cïï la akɔr. Ku cïk riɛm cam ku cïk cuët rïŋ län këc teem röl bï riɛm kuër.
20 Mas que se lhes escreva somente que se abstenham das carnes oferecidas aos ídolos, da impureza, das carnes sufocadas e do sangue.
21 Rin löŋ Mothith acï kueen run juëc yiic, ɣɔ̈n ye kɔc Itharel mat thïn akööl cïï kek ë luui yiic, ku wëlkä aaye piɔ̈ɔ̈c gɛɛth yiic ëbën.”
21 Porque Moisés, desde muitas gerações, tem em cada cidade seus pregadores, pois que ele é lido nas sinagogas todos os sábados.
22 Nawën ke atuuc Jethu, ku kɔcdït kek kɔc akut kɔc cï gam ëbën, mat wɛ̈t yic bïk röör abɛ̈k akut yic kuany, ku bïk ke tuɔɔc Antiök kek Paulo ku Barnaba. Gokë Judath cɔl Barthabath aya, ku Thilath kɔc theek akut rin luɔiden, kuany.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a comunidade escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos.
23 Ku gɛ̈mkë ke athör kënë tënë kɔc cï gam Antiök,
23 Por seu intermédio enviaram a seguinte carta: "Os apóstolos e os anciãos aos irmãos de origem pagã, em Antioquia, na Síria e Cilícia, saúde!
24 Acuk piŋ lɔn cï kɔc kɔ̈k akuɔ̈tda yic la ku rɛckë wepuɔ̈th käk yekë lueel, ku keek aa këcku ke tooc bïk käkkä aala lueel.
24 Temos ouvido que alguns dentre nós vos têm perturbado com palavras, transtornando os vossos espíritos, sem lhes termos dado semelhante incumbência.
25 Këya, ɣok aacï ɣonhïïm mat ku gamku buk kɔc kuany ku tucku ke we. Ku aabï la kek wämäthkuan nhiarku Barnaba ku Paulo,
25 Assim nós nos reunimos e decidimos escolher delegados e enviá-los a vós, com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 cï wëiken gam bïk luui rin Jethu Krïtho.
26 homens que têm exposto suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Wek aa tucku Judath ku Thilath, bïk we lëk wël cï gɔ̈t athör kën yic aya.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas que de viva voz vos exporão as mesmas coisas.
28 Acï Wëi Nhialic tääu ɣopuɔ̈th bï ciɛ̈n löŋ ril dɛ̈t mɛtku ë lööŋ cï gät we kä yiic.
28 Com efeito, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor outro peso além do seguinte indispensável:
29 Ku wek aa cïï käkkä dhil loi, duɔ̈kkë ye mïth miëth yeke jakrɛc door, duɔ̈kkë riɛm cam, duɔ̈kkë cuët rïŋ län këc teem röl bï riɛm kuër, ku tiɛtkë röt bäk gup cïï la akɔr. Na luɔikë käkkä cït ëmën cï ɣok ke lɛ̈k we, ke luɔidun abï piath. Yenakan.”
29 que vos abstenhais das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da impureza. Dessas coisas fareis bem de vos guardar conscienciosamente. Adeus!
30 Ku toockë atuuc Antiök. Nawën cïk ɣet, ke mat kɔc cï gam ëbën nhïïm ku gɛ̈mkë ke athöör.
30 Tendo-se despedido, a delegação dirigiu-se a Antioquia. Ali reuniram a assembléia e entregaram a carta.
31 Wën cï kek athöör kueen ë ke mit puɔ̈th rin cï wël cï gɔ̈t athöör yic ke dɛɛt puɔ̈th.
31 À sua leitura, todos se alegraram com o estímulo que ela trazia.
32 Judath ku Thilath, kɔc ke jam nyin Nhialic aya, aacï jam apɛi kek kɔc cï gam bïk ke dɛɛt puɔ̈th ku rilkë puɔ̈th.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, dirigiam aos irmãos muitas palavras de exortação e de animação.
33 Tɛ̈wën cï kek nïn nɔ̈k ke ke lony wämäthakua dhöl bïk dhuk ke puɔl gup tënë kɔc ke toc ke. [
33 Demoraram-se ali por algum tempo. Foram depois pelos irmãos despedidos em paz, voltando aos que lhos tinham enviado.
34 Ku Thilath acie nhom bɛ̈n waar ku döŋ.]
34 {A Silas contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas partiu sozinho.}
35 Paulo ku Barnaba aake cï pɛ̈i nɔ̈k Antiök, ke piööc wɛ̈t Bɛ̈ny kek kɔc juëc kɔ̈k tënë kɔc Antiök.
35 Paulo e Barnabé detiveram-se também em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Nawën cïk pɛ̈i nɔ̈k Antiök, ke Paulo yöök Barnaba, “Dhukku ciëën gɛɛth wäär yiic cï ɣok Wɛ̈t Puɔth Yam piɔ̈ɔ̈c thïn, buk wämäthakua la neem, ku buk tïŋ lɔn le kek tueŋ apath kek gamden.”
36 Ao termo de alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades onde temos pregado a palavra do Senhor, para ver como estão passando.
37 Ku ë wïc Barnaba bï Joon Marko cath ke ke,
37 Barnabé queria levar consigo também João, que tinha por sobrenome Marcos.
38 ku akëc Paulo tak lɔn puɔth yen bï cath ke ke rin acï bɛ̈n dhuk Pampilia, ku cïï rɛ̈ɛ̈r ke ke bïk luɔiden thääp kedhie.
38 Paulo, porém, achava que não devia ser admitido quem se tinha separado deles em Panfília e não os havia acompanhado no ministério.
39 Wɛ̈t kënë acïk tɛɛr apɛi nawën ke puɔ̈k. Ku jiël Barnaba kek Joon Marko ku geerkë Thaipruth.
39 Houve tal discussão que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Ku cɔl Paulo Thilath bï cath kek ye, ku pɛ̈l miɛ̈thakën ke dhöl bï Nhialic ke cɔl aa cath ke puɔl gup.
40 Paulo, porém, tendo escolhido Silas, e depois de ter sido recomendado pelos irmãos à graça do Senhor, partiu.
41 Ku jɔlkë la Thiria ku Cilicia kek Thilath, ke deet kɔc cï gam puɔ̈th bïk gamden muk apath.
41 Ele percorreu a Síria, a Cilícia, confirmando as comunidades.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.