Atos 15
Lëk yam (DIKNT) vs ARIB
1 Kɔc kɔ̈k pan Judia aacï bɛ̈n Antiök, ku piööckë kɔc cï gam ëlä, “Wek aacïï Nhialic bï kony tɛ̈ cïï we dhil ŋoot, cït tɛ̈ cï löŋ Mothith luɛ̈l ye.”
1 Então alguns que tinham descido da Judéia ensinavam aos irmãos: Se não vos circuncidardes, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Go Paulo kek Barnaba jam apɛi rin ë wɛ̈t kënë kek kɔc awën bɔ̈ Judia. Nawën ke mat yic, bï Paulo ku Barnaba ku kɔc kɔ̈k Antiök la Jeruthalem bïk wɛ̈t kënë la jääm yic kek atuuc Jethu ku kɔcdït kɔ̈k.
2 Tendo Paulo e Barnabé contenda e não pequena discussão com eles, os irmãos resolveram que Paulo e Barnabé e mais alguns dentre eles subissem a Jerusalém, aos apóstolos e aos anciãos, por causa desta questão.
3 Go akut kɔc cï gam ke jal tooc, ku wën tëëk kek Ponicia ku Thamaria, ee cïk lɛ̈k kɔc lɔn cï kɔc kɔ̈k cie kɔc Itharel wɛ̈t Nhialic gam. Wɛ̈t kënë acï kɔc cï gam ëbën cɔl amit puɔ̈th.
3 Eles, pois, sendo acompanhados pela igreja por um trecho do caminho, passavam pela Fenícia e por Samária, contando a conversão dos gentios; e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 Nawën ɣëëtkë Jeruthalem ë ke lor akut kɔc cï gam, ku atuuc Jethu ku kɔcdït, kɔc cïk bɛ̈n lɛ̈k käjuëc cï Nhialic ke kony bïk ke looi.
4 E, quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos, e relataram tudo quanto Deus fizera por meio deles.
5 Go kɔc kɔ̈k akut Parathï cï gam röt jat nhial ku luelkë, “Keek aa dhil ŋoot ku lëk ke bïk löŋ Mothith dhiɛl theek.”
5 Mas alguns da seita dos fariseus, que tinham crido, levantaram-se dizendo que era necessário circuncidá-los e mandar-lhes observar a lei de Moisés.
6 Go atuuc Jethu ku kɔcdït kenhïïm mat bïk wɛ̈t kënë tak yic.
6 Congregaram-se pois os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 Wën cï kek wɛ̈t jääm yic apɛi, ke Pïtɛr jɔt rot ku lueel, “Wek kackiɛ̈ aŋiɛckë lɔn ɣɛn acï Nhialic lɔc wäär kamkun, ba Wɛ̈t Puɔth Yam lɛ̈k kɔc cie kuat Itharel, rin bï kek wɛ̈t Bɛ̈ny piŋ ku gamkë.
7 E, havendo grande discussão, levantou-se Pedro e disse-lhes: Irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre vós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho e cressem.
8 Ku Nhialic aŋic kë tɔ̈ raan ëbën puɔ̈u, acï nyuɔɔth lɔn yeen alëu kɔc kɔ̈k cie kɔc Itharel bïk gam aya cïmën cï yen Wɛ̈ike cɔl abɔ̈ tënë ke, cïmën wäär cï yen ye luɔ̈i ɣo aya.
8 E Deus, que conhece os corações, testemunhou a favor deles, dando-lhes o Espírito Santo, assim como a nós;
9 Acï nyuɔɔth lɔn ɣok kɔc Itharel ku thäi kɔ̈k, ɣok aa thöŋ ëbën, ku nyɛɛi kärɛc kepuɔ̈th rin cï kek gam.
9 e não fez distinção alguma entre eles e nós, purificando os seus corações pela fé.
10 “Na ye këya, ke yeŋö looi wek kë cï Nhialic nyuɔ̈th we bäk cïï loi, rin wïc wek ye ë path bäk tɛ̈ bï yen puɔ̈u riëëk thïn tïŋ. Tɛ̈ jɔ̈t ɣok kɔc cï gam nhïïm këril këc wärkuan dït ku ɣo aya, kaŋ lëu buk ɣääc?
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Acie tɛ̈de! Ayeku gam lɔn bï ɣo kony rin piath Bɛ̈ny Jethu, ku abï ya tɛ̈de aya tënë ke.”
11 Mas cremos que somos salvos pela graça do Senhor Jesus, do mesmo modo que eles também.
12 Go akut ëbën biɛt ku piŋkë käk jäŋ gɔ̈i cï Nhialic cɔl aa looi Barnaba ku Paulo ke, kam kɔc kɔ̈k cie kɔc Itharel.
12 Então toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 Wën cï kek thök jam, ke Jemith jɔt rot ku bëër ëlä, “Piɛŋkë wɛ̈tdiɛ̈ wek kɔc akuɔ̈tda!
13 Depois que se calaram, Tiago, tomando a palavra, disse: Irmãos, ouvi-me:
14 Acï Thaimon tɛ̈t ɣo tɛ̈ cï Nhialic ye nyuɔɔth thïn lɔn ye kɔc cie kuat Itharel kacke aya, rin cï yen kɔc kɔ̈k nyaai keyiic bïk aa kacke.
14 Simão relatou como primeiramente Deus visitou os gentios para tomar dentre eles um povo para o seu Nome.
15 Ku wël kɔc käk Nhialic tïŋ aacï rɔ̈m kek ë wëlkä alanden. Cïmën cï ye gɔ̈t athör thɛɛr wël Nhialic yic ëlä,
15 E com isto concordam as palavras dos profetas; como está escrito:
16 ‘Ku lueel Bɛ̈ny, ɣɛn abï dhuk,
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído; reedificarei as suas ruínas, e tornarei a levantá-lo;
17 Ku këya, kɔc ëbën aabï Bɛ̈ny wïc,
17 para que o resto dos homens busque ao Senhor, sim, todos os gentios, sobre os quais é invocado o meu nome,
18 Yen ee wɛ̈t cï Bɛ̈ny lueel akan,
18 diz o Senhor que faz estas coisas, que são conhecidas desde a antiguidade.
19 “Ku la Jemith tueŋ ku lueel, na ye ɣɛn, ke ɣok aacïï kɔc cie kɔc Itharel cï Nhialic dhuɔ̈k rɛ̈ɛ̈m nhïïm.
19 Por isso, julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus,
20 Aŋuɛ̈ɛ̈n buk ke gät athör ku lëkku ke, bïk cïï mïth kuat miëth cï ke jakrɛc door, ku titkë röt bïk gup cïï la akɔr. Ku cïk riɛm cam ku cïk cuët rïŋ län këc teem röl bï riɛm kuër.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da prostituição, do que é sufocado e do sangue.
21 Rin löŋ Mothith acï kueen run juëc yiic, ɣɔ̈n ye kɔc Itharel mat thïn akööl cïï kek ë luui yiic, ku wëlkä aaye piɔ̈ɔ̈c gɛɛth yiic ëbën.”
21 Porque Moisés, desde tempos antigos, tem em cada cidade homens que o preguem, e cada sábado é lido nas sinagogas.
22 Nawën ke atuuc Jethu, ku kɔcdït kek kɔc akut kɔc cï gam ëbën, mat wɛ̈t yic bïk röör abɛ̈k akut yic kuany, ku bïk ke tuɔɔc Antiök kek Paulo ku Barnaba. Gokë Judath cɔl Barthabath aya, ku Thilath kɔc theek akut rin luɔiden, kuany.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a igreja escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens influentes entre os irmãos.
23 Ku gɛ̈mkë ke athör kënë tënë kɔc cï gam Antiök,
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos e os anciãos, irmãos, aos irmãos dentre os gentios em Antioquia, na Síria e na Cicília, saúde.
24 Acuk piŋ lɔn cï kɔc kɔ̈k akuɔ̈tda yic la ku rɛckë wepuɔ̈th käk yekë lueel, ku keek aa këcku ke tooc bïk käkkä aala lueel.
24 Portanto ouvimos que alguns dentre nós, aos quais nada mandamos, vos têm perturbado com palavras, confundindo as vossas almas,
25 Këya, ɣok aacï ɣonhïïm mat ku gamku buk kɔc kuany ku tucku ke we. Ku aabï la kek wämäthkuan nhiarku Barnaba ku Paulo,
25 pareceu-nos bem, tendo chegado a um acordo, escolher alguns homens e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 cï wëiken gam bïk luui rin Jethu Krïtho.
26 homens que têm exposto as suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Wek aa tucku Judath ku Thilath, bïk we lëk wël cï gɔ̈t athör kën yic aya.
27 Enviamos portanto Judas e Silas, os quais também por palavra vos anunciarão as mesmas coisas.
28 Acï Wëi Nhialic tääu ɣopuɔ̈th bï ciɛ̈n löŋ ril dɛ̈t mɛtku ë lööŋ cï gät we kä yiic.
28 Porque pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor maior encargo além destas coisas necessárias:
29 Ku wek aa cïï käkkä dhil loi, duɔ̈kkë ye mïth miëth yeke jakrɛc door, duɔ̈kkë riɛm cam, duɔ̈kkë cuët rïŋ län këc teem röl bï riɛm kuër, ku tiɛtkë röt bäk gup cïï la akɔr. Na luɔikë käkkä cït ëmën cï ɣok ke lɛ̈k we, ke luɔidun abï piath. Yenakan.”
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da prostituição; e destas coisas fareis bem de vos guardar. Bem vos vá.
30 Ku toockë atuuc Antiök. Nawën cïk ɣet, ke mat kɔc cï gam ëbën nhïïm ku gɛ̈mkë ke athöör.
30 Então eles, tendo-se despedido, desceram a Antioquia e, havendo reunido a assembléia, entregaram a carta.
31 Wën cï kek athöör kueen ë ke mit puɔ̈th rin cï wël cï gɔ̈t athöör yic ke dɛɛt puɔ̈th.
31 E, quando a leram, alegraram-se pela consolação.
32 Judath ku Thilath, kɔc ke jam nyin Nhialic aya, aacï jam apɛi kek kɔc cï gam bïk ke dɛɛt puɔ̈th ku rilkë puɔ̈th.
32 Depois Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram os irmãos com muitas palavras e os fortaleceram.
33 Tɛ̈wën cï kek nïn nɔ̈k ke ke lony wämäthakua dhöl bïk dhuk ke puɔl gup tënë kɔc ke toc ke. [
33 E, tendo-se demorado ali por algum tempo, foram pelos irmãos despedidos em paz, de volta aos que os haviam mandado.
34 Ku Thilath acie nhom bɛ̈n waar ku döŋ.]
34 {Mas pareceu bem a Silas ficar ali.}
35 Paulo ku Barnaba aake cï pɛ̈i nɔ̈k Antiök, ke piööc wɛ̈t Bɛ̈ny kek kɔc juëc kɔ̈k tënë kɔc Antiök.
35 Mas Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Nawën cïk pɛ̈i nɔ̈k Antiök, ke Paulo yöök Barnaba, “Dhukku ciëën gɛɛth wäär yiic cï ɣok Wɛ̈t Puɔth Yam piɔ̈ɔ̈c thïn, buk wämäthakua la neem, ku buk tïŋ lɔn le kek tueŋ apath kek gamden.”
36 Decorridos alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades em que temos anunciado a palavra do Senhor, para ver como vão.
37 Ku ë wïc Barnaba bï Joon Marko cath ke ke,
37 Ora, Barnabé queria que levassem também a João, chamado Marcos.
38 ku akëc Paulo tak lɔn puɔth yen bï cath ke ke rin acï bɛ̈n dhuk Pampilia, ku cïï rɛ̈ɛ̈r ke ke bïk luɔiden thääp kedhie.
38 Mas a Paulo não parecia razoável que tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os tinha acompanhado no trabalho.
39 Wɛ̈t kënë acïk tɛɛr apɛi nawën ke puɔ̈k. Ku jiël Barnaba kek Joon Marko ku geerkë Thaipruth.
39 E houve entre eles tal desavença que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Ku cɔl Paulo Thilath bï cath kek ye, ku pɛ̈l miɛ̈thakën ke dhöl bï Nhialic ke cɔl aa cath ke puɔl gup.
40 Mas Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Ku jɔlkë la Thiria ku Cilicia kek Thilath, ke deet kɔc cï gam puɔ̈th bïk gamden muk apath.
41 E passou pela Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.