Atos 13

Lëk yam (DIKNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Kɔc ke cï gam Antiök aake la yiic kɔc ke ye käk Nhialic tïŋ, ku jɔl aa kɔc ë kɔc cï gam piɔ̈ɔ̈c, ku keek aake ye yï Barnaba ku Thaimon. (Raan col) ku Lukiöth (raan pan Thirene) ku Maneen (ku yen ë ye mɛ̈thë bɛ̈ny cɔl Antipäth Ɣërot) ku Thawul.
1 Entre os profetas e mestres da igreja de Antioquia da Síria estavam Barnabé e Simeão, chamado Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, que tinha sido criado com o rei Herodes Antipas, e Saulo.
2 Tɛ̈wën ye kek röök thïn tënë Bänyda, ku yekë mïïth theek ke ye dhël dɛ̈t dɔ̈ɔ̈r kek Nhialic, go Wëi Nhialic lɛ̈k ke ëlä, “Pälkë Barnaba ku Thawul ku bïk luɔi ca lɔ̈c ke aa looi.”
2 Certo dia, enquanto adoravam o Senhor e jejuavam, o Espírito Santo disse: “Separem Barnabé e Saulo para realizarem o trabalho para o qual os chamei”.
3 Ku jɔl kɔc cï gam miëth aa theek ku röökkë ku jɔlkë Barnaba ku Thawul dɔɔc ku jɔlkë ke cɔl ajiël bïk luɔi cï Nhialic lɔ̈c ke la luɔ̈i Nhialic.
3 Então, depois de mais jejuns e orações, impuseram as mãos sobre eles e os enviaram em sua missão.
4 Barnaba ku Thawul aake cï Wëi Nhialic tooc bïk la gen cɔl Theleukia ku lek teem kɔ̈u riäi ku lek gen tɔ̈ gool nhom wär ciɛl yic cɔl Thaipruth.
4 Enviados pelo Espírito Santo, eles desceram ao porto de Selêucia, de onde navegaram para a ilha de Chipre.
5 Na lek ɣet gen dɛ̈t cɔl Thalamith, gokë kɔc aa piɔ̈ɔ̈c wɛ̈t Nhialic tɛ̈n amat kɔc Itharel. Ku Joon Marko ë cath ke ke rin bï keek aa kony luɔi.
5 Ali, na cidade de Salamina, foram às sinagogas judaicas e pregaram a palavra de Deus. João Marcos os acompanhava como assistente.
6 Keek aacï cath ku temkë Thaipruth kɔ̈u, ku lek gen Papoth yen le kek raan dɛ̈t tiët cɔl Bar-Jethu ke ye raan Itharel, yök thïn. Ku ëcï rot a nyuɔɔth ciɛ̈t ye raan kɔc lɛ̈k wɛ̈t Nhialic.
6 Viajaram por toda a ilha até que, por fim, chegaram a Pafos, onde encontraram um feiticeiro judeu, um falso profeta chamado Barjesus.
7 Yen Bar-Jethu ë ye mɛ̈thë bɛ̈nydït cɔl Therjiuth Pauluth, bɛ̈ny wun tɔ̈ gool nhom wär ciɛl yic. Ku yeen ë ye raan pel nyin apɛi. Bɛ̈ny ëcï Barnaba kek Thawul tuɔ̈c ku bïk bɛ̈n tënë ye, rin ë wïc bï piɔ̈ɔ̈c wɛ̈t Nhialic.
7 Ele acompanhava o governador Sérgio Paulo, um homem inteligente que convidou Barnabé e Saulo para visitá-lo, pois desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Ku yen luɔiden bï kek bɛ̈ny piɔ̈ɔ̈c ëcï tiët Elimath (aa kek riɛnke thoŋ Gïrïk) duɛ̈r rac, rin cï yen ye them bï bɛ̈ny rac nhom bï wɛ̈t Nhialic cïï gam.
8 Mas Elimas, o feiticeiro (esse é o significado de seu nome), opôs-se a eles, na tentativa de impedir que o governador viesse a crer.
9 Ke Thawul, ku aŋic aya lɔn cɔl ye Paulo, ëcï Wëi Nhialic la yeguɔ̈p, go tiët tïŋ ku döt apɛi,
9 Cheio do Espírito Santo, Saulo, também conhecido como Paulo, encarou Elimas nos olhos
10 ku lëk ye, “Yïn mänh jɔŋrac. Yïn raan la ater kek käpath ëbën. Yïn athiäŋ guɔ̈p kärɛc, ku aye them akölaköl ba yith Nhialic wel bïk aa lueth!
10 e disse: “Filho do diabo, cheio de toda espécie de engano e maldade e inimigo de tudo que é certo! Quando deixará de distorcer os caminhos retos do Senhor?
11 Yïn abïï Nhialic jak guɔ̈p ëmën. Yïn abï cɔɔr ku yïn abï nïn nɔ̈k ke yï cïï piny ben tïŋ.” Nyin yic Elimath, ëcï kën macär guɔ paat nyin piny, ku jɔl cath ke wïc raan bï ye dɔm cin bï thel.
11 Preste atenção, pois o Senhor colocou a mão sobre você para castigá-lo, e você ficará cego, sem conseguir ver a luz do sol por algum tempo”. No mesmo instante, neblina e escuridão cobriram-lhe os olhos e ele começou a tatear, suplicando que alguém o tomasse pela mão e o guiasse.
12 Nawën tïŋ bɛ̈nydït kë cï rot looi, go wɛ̈t Nhialic gam rin yeen ëcï gäi apɛidït käk cï ke ye piɔ̈ɔ̈c wɛ̈t Nhialic.
12 Quando o governador viu o que havia acontecido, creu, muito admirado com o ensino a respeito do Senhor.
13 Paulo ku jɔl aa kɔcken cath kek ye aacï wär teem riäi ke jiël Papoth ku lek Perga, wun cɔl Pampilia. Tɛ̈wën, Joon Marko acï bɛ̈n puɔ̈k ke ke ku dhuk Jeruthalem.
13 Paulo e seus companheiros saíram de Pafos num navio e foram à Panfília, onde aportaram em Perge. Ali, João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Ku ben kë jäl Perga ku ɣeetkë Antiök tɔ̈ wun cɔl Pithidia. Nawën aköl lɔ̈ŋ, aköl cïï kɔc ë luui, go Barnaba ku Paulo la tɛ̈n amat ku nyuuckë thïn.
14 Paulo e Barnabé prosseguiram para o interior, até Antioquia da Pisídia. No sábado, foram à sinagoga.
15 Nawën cï lööŋ Mothith, ku jɔl aa wël kɔc käk Nhialic tïŋ kueen, go bäny tɛ̈n amat wɛ̈t lɛ̈k Barnaba ku Paulo ëlä, “Wämäthakua wek aa wïcku bäk kɔc jääm nhïïm, tɛ̈ le yen wɛ̈t bï ke riɛɛl puɔ̈th bäk lɛ̈k ke.”
15 Depois da leitura dos livros da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram um recado: “Irmãos, se vocês têm uma palavra de encorajamento para o povo, podem falar”.
16 Go Paulo rot jɔt, ku nyooth yecin bï kɔc biɛt. Ku jɔl jam ëlä, “Wek mɛ̈thkiɛ̈ pan Itharel, ku jɔl aa kɔc cie kɔc Itharel Nhialic door, piɛŋkë wɛ̈tdiɛ̈.
16 Então Paulo ficou em pé, levantou a mão para pedir silêncio e começou a falar: “Homens de Israel e gentios tementes a Deus, ouçam-me!
17 Nhialic kɔc Itharel ëcï wärkuan dït lɔc ku looi ke ke ye kuatdït ril tör tɛ̈wäär ciëŋ kek ke ye alɛi wun cɔl Ijip. Keek aake cï Nhialic bɛ̈ɛ̈i bei Ijip riɛlde.
17 “O Deus desta nação de Israel escolheu nossos antepassados e fez que se multiplicassem e se fortalecessem durante o tempo em que ficaram no Egito. Então, com braço poderoso, ele os tirou da escravidão.
18 Ku acï kärɛc yekë luɔ̈i ye guum roor ruɔ̈ɔ̈n thiärŋuan.
18 Ele suportou seu comportamento durante os quarenta anos em que andaram sem rumo pelo deserto.
19 Ku Nhialic acï wuɔ̈t kadhorou cuɔp wei pan Kanaan. Ku looi kacke bï aa kek la piny,
19 Destruiu sete nações em Canaã e deu seu território a Israel como herança.
20 tɛ̈cït run buɔt kaŋuan ku thiärdhiëc.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. “Depois, Deus lhes deu juízes para governá-los até o tempo do profeta Samuel.
21 Nawën thiëckë Nhialic bï ke yiëk bɛ̈nyŋaknhom, go Nhialic ke yiëk Thawul raan many Kïc, kuat Benjamin yic, ku bï ya bɛ̈ny ruɔ̈ɔ̈n thiärŋuan.
21 Então o povo pediu um rei, e ele lhes deu Saul, filho de Quis, homem da tribo de Benjamim, e ele reinou por quarenta anos.
22 “Nawën cï Thawul nyaai bääny yic, go Nhialic Debit looi ke ye bɛ̈nyŋaknhomden. Ku kën cï Nhialic lueel riɛnke akïn, ‘Aca yök lɔn Debit, wën Jethe yen ë raan yen wiɛ̈c. Ku ë yen raan bï käk wiɛ̈ckë bïk röt looi, aa looi.’
22 Mas Deus removeu Saul e colocou em seu lugar Davi, a respeito de quem Deus disse: ‘Davi, filho de Jessé, é um homem segundo o meu coração; fará tudo que for da minha vontade’.
23 “Ë ye Jethu raan kuat Debit, yen cï Nhialic looi ke ye raan bï kɔc Itharel luɔ̈k, tɛ̈cït tɛ̈ cï yen ye luɛɛl thïn wäär.
23 “E Jesus, um dos descendentes de Davi, é o salvador que Deus concedeu a Israel, conforme sua promessa!
24 Wäär këc Jethu luɔide jɔɔk, ke Joon ëcï kɔc Itharel kaŋ lɛ̈k wɛ̈t Nhialic. Ku ye ke yɔ̈ɔ̈k bïk muɔ̈l luɔi kärɛc, ku cɔlkë röt aa muɔc nhïïm pïu.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou que todo o povo de Israel precisava se arrepender e ser batizado.
25 Na wäär cï luɔi Joon thiɔ̈k kek thök, go kɔc thiëëc ëlä, ‘Yakë tak ya ŋa? Acie ɣɛn raan tiɛtkë. Raan tiɛtkë abï lɔ̈k bɛ̈n ɣacök. Ku acie ɣɛn raan lëu ye ba warke däk bei yecök.’
25 Quando João estava concluindo seu trabalho, perguntou: ‘Vocês pensam que eu sou o Cristo? Não sou! Mas ele vem em breve, e não sou digno sequer de desamarrar as correias de suas sandálias’.
26 “Wek wämäthkiɛ̈ Itharel, mïth Abaram, ku jɔl aa wek kɔc cie kɔc Itharel rɛ̈ɛ̈r tɛ̈n Nhialic door. Wɛ̈t bï kɔc kony bï kɔc cïï la pan mac acï lɛ̈k ɣo.
26 “Irmãos, vocês que são filhos de Abraão e também vocês gentios tementes a Deus, esta mensagem de salvação foi enviada a nós.
27 Ku yeen akëc kɔc ke ciëŋ Jeruthalem ku bänyken ŋic, lɔn nadë ke yen raan bï kɔc bɛ̈n kony. Ku keek akëc wël deet yiic aya, wël ke ye kɔc käk Nhialic tïŋ lɛ̈k ke wäär ye kueen akölaköl, aköl lɔ̈ŋ. Ku keek aacï wël kɔc käk Nhialic tïŋ cɔl aa tiiŋ kenhïïm, rin cï kek Jethu cɔl anäk.
27 O povo de Jerusalém e seus líderes não reconheceram que Jesus era aquele a respeito de quem os profetas haviam falado. Em vez disso, eles o condenaram e, ao fazê-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Cɔk alɔn cïn yen yiny cïk yök bï ke ye tɛ̈m thou, gokë ŋuɔ̈t ke thiëc Pilato bï dhiɛl nɔ̈k.
28 Não encontraram motivo legal para executá-lo, mas, ainda assim, pediram a Pilatos que o matasse.
29 Ku wën cï kek këriëëc ëbën looi, käk ke cï gɔ̈t athör thɛɛr wël Nhialic yic riɛnke, gokë jat piny tim cï rïïu kɔ̈u ku lek thiɔ̈k raŋ yic.
29 “Depois de cumprirem tudo que as profecias diziam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o colocaram num túmulo,
30 Ku yeen acï Nhialic cɔl aben pïr.
30 mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 Ku aacï rot nyuɔ̈th kɔc ke ye cath kek ye kam Galilia ku Jeruthalem nïn juëc yiic. Kek kɔckä, kek aacï käk cï röt looi tïŋ, ku lëkkë ke kɔc Itharel.
31 E, por muitos dias, ele apareceu àqueles que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém. Agora eles são suas testemunhas diante do povo.
32 — ausente —
32 “Estamos aqui para trazer a vocês esta boa-nova. A promessa foi feita a nossos antepassados,
33 — ausente —
33 e agora Deus a cumpriu para nós, os descendentes deles, ao ressuscitar Jesus. É isto que o segundo salmo diz a respeito dele: ‘Você é meu Filho; hoje eu o gerei’.
34 “Ku yen kënë yen ë kë cï Nhialic lueel, lɔn bï yen ye cɔl aben rot jɔt thou yic, ku bï cïï kɔŋ dhiäth raŋ yic,
34 Pois Deus havia prometido ressuscitá-lo dos mortos, para que jamais apodrecesse no túmulo. Ele disse: ‘Eu lhes darei as bênçãos sagradas que prometi a Davi’.
35 “Ku ë yic alanden, ëcï lueel këlä wɛ̈t dɛ̈t cï gɔ̈t yic,
35 Em outro salmo, ele explicou de modo mais direto: ‘Não permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo’.
36 “Ku yen Debit ë ye käk Nhialic looi wäär pïïr yen, ku jɔl thou ku thiäk tɛ̈ cï wärken dït thiɔ̈k thïn. Ku guäpde acï bɛ̈n dhiäth raŋ yic.
36 Não se trata de uma referência a Davi, porque, depois que Davi fez a vontade de Deus em sua geração, morreu e foi sepultado com seus antepassados, e seu corpo apodreceu.
37 Ku kën akëc rot looi tënë raan cï Nhialic jɔt bei raŋ yic.
37 É uma referência a outra pessoa, a alguém a quem Deus ressuscitou e cujo corpo não apodreceu.
38 — ausente —
38 “Ouçam, irmãos! Estamos aqui para proclamar que, por meio de Jesus, há perdão para os pecados.
39 — ausente —
39 Todo o que nele crê é declarado justo diante de Deus, algo que a lei de Moisés jamais pôde fazer.
40 Tääukë wenyïn piny apath bï kë cï kɔc käk Nhialic tïŋ, cïk lɛ̈k kɔc ëlä rot cïï lui we,
40 Por isso, tomem cuidado para que não se apliquem a vocês as palavras dos profetas:
41 ‘Tiɛ̈ŋkë wek kɔc kɔc dɔl gup! Gäikë ku wek aabï liu, rin kë luɔɔi akölë!
41 ‘Olhem, zombadores; fiquem admirados e morram! Pois faço algo em seus dias, algo em que vocês não acreditariam mesmo que lhes contassem’”.
42 Wën jiël Paulo ku Barnaba tɛ̈n amat, goke yɔ̈ɔ̈k ku bïk bɛn bɛ̈n aköl dɛ̈ɛ̈t amat bïk wɛ̈t lööŋ Nhialic bɛ̈n ber yic.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo pediu que voltassem a falar dessas coisas na semana seguinte.
43 Wën cï kɔc jäl amat yic, ke Paulo ku Barnaba ruɛc kɔc juëc Itharel, ku kɔc juëc cie kɔc Itharel cï ciɛɛŋ kɔc Itharel gam. Ku jɔl Paulo kek Barnaba lɛ̈k ke bïk kepuɔ̈th dɛɛt, ku bïk pïr ke ŋɔ̈th piath Nhialic.
43 Muitos judeus e gentios devotos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé, que insistiam com eles para que continuassem a confiar na graça de Deus.
44 Nawën aköl dɛ̈t amat, ke kɔc juëc apɛi bɔ̈ amat yic aabï ciɛ̈t kɔc ëbën geeu kek cï guëër bïk bɛ̈n piŋ wɛ̈t Nhialic.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade compareceu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Nawën tïŋ kɔc Itharel akut dïït kënë ke dɔm tiɛɛl ke. Ku yekë wɛ̈t lueel Paulo dhɔ̈l yic ku yekë lat.
45 Quando alguns dos judeus viram as multidões, ficaram com inveja, de modo que difamaram Paulo e contestavam tudo que ele dizia.
46 Ku Paulo kek Barnaba aacï bɛ̈n jam apɛi këlä ke cïï riɔ̈c, “Kën yen bï rot kaŋ looi tueŋ, ee lɔn bï we lɛ̈k wɛ̈t Nhialic. Ku na cäk kuec bäk wɛ̈t Nhialic cïï gam, ku yakë röt yök ke we cie kɔc wïc pïr akölriëëc ëbën, ke wek aa buk nyääŋ piny ku lok tënë kɔc kɔ̈k cie kɔc Itharel.
46 Então Paulo e Barnabé se pronunciaram corajosamente, dizendo: “Era necessário que pregássemos a palavra de Deus primeiro a vocês, judeus. Mas, uma vez que vocês a rejeitaram e não se consideraram dignos da vida eterna, agora vamos oferecê-la aos gentios.
47 Rin ɣok aacï Nhialic yɔ̈ɔ̈k ëlä, ‘Wek aaca looi ke we cït mermer tënë kɔc cie kɔc Itharel, rin bï raan ëbën pinynhom poth la pan mac.’ ”
47 Pois foi isso que o Senhor nos ordenou quando disse: ‘Fiz de você uma luz para os gentios, para levar a salvação até os lugares mais distantes da terra’”.
48 Nawën piŋ kɔc cie kɔc Itharel wɛ̈t kënë, gokë puɔ̈th miɛt ku leckë wɛ̈t Nhialic cïk piŋ. Ku kɔc ke cï lɔc bïk aa kɔc pïr akölriëëc ëbën aake cï bɛ̈n gam.
48 Quando ouviram isso, os gentios se alegraram e agradeceram ao Senhor por essa mensagem, e todos que haviam sido escolhidos para a vida eterna creram.
49 Wɛ̈t Nhialic acï bɛ̈n ɣet bɛ̈ɛ̈ikë yiic ëbën.
49 Assim, a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Go kɔc Itharel, kɔcdït baai gɛu yic ëbën bɛn rac nhïïm agut diäär kɔcdït cie kɔc Itharel Nhialic door. Ku aacï Paulo ku Barnaba bɛ̈n cuɔp wei panden.
50 Então os judeus, instigando as mulheres religiosas influentes e as autoridades da cidade, provocaram uma multidão contra Paulo e Barnabé e os expulsaram dali.
51 Go atuuc Jethu mël kuëëŋ ku teŋkë kecök rin cï kek puɔ̈th riääk tënë ke. Ku jiëlkë ku lek pan cɔl Ikonia.
51 Eles, porém, sacudiram o pó dos pés em sinal de reprovação e foram à cidade de Icônio.
52 Kɔc ke cï gam Antiök aake cï Wëi Nhialic la kegup, ku keek aake mit puɔ̈th apɛi.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.