Atos 11

Lëk yam (DIKNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Atuuc Jethu ku kɔc kɔ̈k cï gam pan Judia yic ëbën, ee cïk piŋ lɔn nadë ke kɔc cie kɔc Itharel aake cï wɛ̈t Nhialic ɣet tënë ke.
1 Os apóstolos e os irmãos da Judéia ouviram dizer que também os pagãos haviam recebido a palavra de Deus.
2 Tɛ̈wën cï Pïtɛr ɣet Jeruthalem, go kɔc ke wïc ye ku bï kɔc cie kuat Itharel aa ŋoot ye jääm guɔ̈p ëlä,
2 E, quando Pedro subiu a Jerusalém, os fiéis que eram da circuncisão repreenderam-no:
3 “Yïn yï ye jäl pan kɔc cie ŋoot, ku yïn yï ye rɔm ke ke!”
3 Por que entraste em casa de incircuncisos e comeste com eles?
4 Go Pïtɛr ke tɛ̈t këriëëc ëbën cï rot looi,
4 Mas Pedro fez-lhes uma exposição de tudo o que acontecera, dizendo:
5 “Wäär ë la kën ca tïŋ ke ɣa rɔ̈ɔ̈k gen Jopa. Ee la këdïït la tɛ̈ɣɛ̈i, la guɔ̈k kaŋuan, ca tïŋ ke luɛɛc piny nhial, ku tɛ̈ɛ̈u piny ɣalɔ̈ɔ̈m.
5 Eu estava orando na cidade de Jope e, arrebatado em espírito, tive uma visão: uma coisa, à maneira duma grande toalha, presa pelas quatro pontas, descia do céu até perto de mim.
6 Ku jäl luiit yic, guɔ lääi baai ku lääi roor ku jɔl aa lääi wuc keyiic, ku diɛt roor tïŋ thïn.
6 Olhei-a atentamente e distingui claramente quadrúpedes terrestres, feras, répteis e aves do céu.
7 Ku piɛŋ röl ke ye lɛ̈k ɣa, ‘Jɔt rot Pïtɛr, näk lääi ku cuet!’
7 Ouvi também uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
8 Guɔ lueel, ‘Acie yic, Bɛ̈ny! Acïn mïïth rɛc ca kaŋ cam cït käkkä.’
8 Eu, porém, disse: De nenhum modo, Senhor, pois nunca entrou em minha boca coisa profana ou impura.
9 Guɔ röl bɛn piŋ nhial. ‘Duk tak lɔn le yen kë cïï path bï cam tɛ̈ cï Nhialic ye lueel ka path.’
9 Outra vez falou a voz do céu: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
10 Kënë acï rot looi arak diäk, ku jɔl këdïït la tɛ̈ɣɛ̈i la guɔ̈k kaŋuan awën tɔ̈ lääi thïn, miit ku dhuk nhial.
10 Isto aconteceu três vezes e tudo tornou a ser levado ao céu.
11 Kaam thiin awën ke röör kadiäk cï tuɔ̈c ɣa tɛ̈ cɔl Cetharia ɣëët pan awën rëër ɣɛn thïn.
11 Nisso chegaram três homens à casa onde eu estava, enviados a mim de Cesaréia.
12 Ku ëcï Wëi Nhialic lɛ̈k ɣa, ba nhom cïï thiek ba cath ke ke. Ku jɔl kɔckä kadätem akutdan kɔc cï gam yic ɣa ruac, jäl Jopa agut Cetharia, ku lok pan Kornelio.
12 O Espírito me disse que fosse com eles sem hesitar. Foram comigo também os seis irmãos aqui presentes e entramos na casa de Cornélio.
13 Ku lëk Kornelio ɣo lɔn cï yen atuny nhial tïŋ ke kääc yenhom ɣɔ̈nde ku lëk ye, ‘Tuɔɔc raan Jopa tënë mony cɔl Thaimon Pïtɛr bï bɛ̈n.
13 Este nos referiu então como em casa tinha visto um anjo diante de si, que lhe dissera: Envia alguém a Jope e chama Simão, que tem por sobrenome Pedro.
14 Yen abï lɛ̈k wël bï yïn ku miɛ̈thku cɔl apoth kërac yic.’
14 Ele te dirá as palavras pelas quais serás salvo tu e toda a tua casa.
15 Nawën jaam, ke Wëi Nhialic lööny kegup cïmën ɣɔn tueŋ kɔŋ yen lööny ɣogup.
15 Apenas comecei a falar, quando desceu o Espírito Santo sobre eles, como no princípio descera também sobre nós.
16 Ku jal kënë cï Bɛ̈ny Jethu lueel ɣɔn tak, ‘Joon ë ye kɔc muɔc nhïïm ë pïu, ku wek aabï muɔc nhïïm Wëi Nhialic.’
16 Lembrei-me então das palavras do Senhor, quando disse: João batizou em água, mas vós sereis batizados no Espírito Santo.
17 Acie kë lëu bï baai dhɔ̈l lɔn cï Nhialic kënë yen cï yiëk ɣo, yiëk kɔc cie kɔc Itharel aya, ku ë yïk ɣo wɛ̈t cï ɣok wɛ̈t Bɛ̈ny Jethu gam, ke ɣɛn ya ŋa, ba them ba Nhialic gël nhom!”
17 Pois, se Deus lhes deu a mesma graça que a nós, que cremos no Senhor Jesus Cristo, com que direito me oporia eu a Deus?
18 Nawën piŋkë wël cï Pïtɛr lueel, gokë cïï ben jääm guɔ̈p ku leckë Nhialic ëlä, “Kën yen ë wïc Nhialic aya, ku bï kɔc cie kɔc Itharel kärɛc yekë looi puɔ̈l, ku bïk mɛt pïr akölriëëc ëbën yic!”
18 Depois de terem ouvido essas palavras, eles se calaram e deram glória a Deus, dizendo: Portanto, também aos pagãos concedeu Deus o arrependimento que conduz à vida!
19 Kɔc ke cï gam aake cï wɛɛr rin cï kek riɔ̈ɔ̈c lɔn nɛ̈k ke cïmën wäär cï Ithipin nɔ̈k. Kɔc kɔ̈k ke yiic aacï ɣet pan cɔl Ponicia ku Thaipruth ku Antiök. Ku keek aake ye kɔc Itharel kepɛ̈c kek aake ye lɛ̈k wɛ̈t yam Jethu.
19 Entretanto, aqueles que foram dispersados pela perseguição que houve no tempo de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia, pregando a palavra só aos judeus.
20 Ku kɔc kɔ̈k ke cï gam, ku aake ye kɔc pan Thaipruth ku Thirene, aake cï la Antiök ku lek Wɛ̈t Puɔth Yam lɛ̈k kɔc cie kɔc Itharel aya. Aa cïk aa lɛ̈k thoŋ puɔth yam rin Bɛ̈ny Jethu.
20 Alguns deles, porém, que eram de Chipre e de Cirene, entrando em Antioquia, dirigiram-se também aos gregos, anunciando-lhes o Evangelho do Senhor Jesus.
21 Aake cï Nhialic yiëk riɛl. Go kɔc juëc gam ku yekë Nhialic door.
21 A mão do Senhor estava com eles e grande foi o número dos que receberam a fé e se converteram ao Senhor.
22 Thoŋ cï kɔc cie kɔc Itharel gam Antiök acï ɣet tënë kɔc cï gam Jeruthalem. Gokë Barnaba tuɔɔc Antiök.
22 A notícia dessas coisas chegou aos ouvidos da Igreja de Jerusalém. Enviaram então Barnabé até Antioquia.
23 Wën cï yen ɣet ku tïŋ tɛ̈ cï Nhialic kɔc Antiök daac thïn, ke jɔl puɔ̈u miɛt ku jiëëm kenhïïm ku bïk aa kɔc path ɣer puɔ̈th, nhiar Nhialic piänden ëbën.
23 Ao chegar lá, alegrou-se, vendo a graça de Deus, e a todos exortava a perseverar no Senhor com firmeza de coração,
24 Barnaba ë ye raan path cï Nhialic gam piände ëbën, ku ë la guɔ̈p Wëi Nhialic. Kɔc juëc aacï wɛ̈t Bɛ̈ny bɛ̈n gam.
24 pois era um homem de bem e cheio do Espírito Santo e de fé. Assim uma grande multidão uniu-se ao Senhor.
25 Ku jɔl Barnaba jäl ku ler pan cɔl Tarthuth ku bï Thawul la wïc.
25 Em seguida, partiu Barnabé para Tarso, à procura de Saulo. Achou-o e levou-o para Antioquia.
26 Nawën le yök, gokë bɛ̈n Antiök. Ku jɔlkë rëër Antiök ë ruɔ̈ɔ̈n, ku keek aake ye rɔ̈m kek kɔc cï gam, ku aacï akut dït apɛi bɛ̈n piɔ̈ɔ̈c. Antiök yen ë tɛ̈n kɔŋ kɔc cï gam aa cɔɔl thïn ka Krïthiaan.
26 Durante um ano inteiro eles tomaram parte nas reuniões da comunidade e instruíram grande multidão, de maneira que em Antioquia é que os discípulos, pela primeira vez, foram chamados pelo nome de cristãos.
27 Ruɔ̈ɔ̈n yen rëër Barnaba kek Thawul Antiök, yen ë tɛ̈n jiël kɔc kɔ̈k käk Nhialic tïŋ Jeruthalem ku lek Antiök.
27 Por aqueles dias desceram alguns profetas de Jerusalém a Antioquia.
28 Raan tök ke yiic cɔl Agabuth ëcï Wëi Nhialic yiëk riɛl, ku bï lɛ̈k kɔc lɔn le yen cɔŋdïït bï bɛ̈n pinynhom ëbën. (Cɔŋ kënë acï bɛ̈n bɛ̈n ɣɔn ye Klaudiöth bɛ̈nyŋaknhom.)
28 Um deles, chamado Ágabo, levantou-se e deu a entender pelo Espírito que haveria uma grande fome em toda a terra. Esta, com efeito, veio no reinado de Cláudio.
29 Ku abiöth aacï raan tök keyiic ëbën la kënë cï ya tuɔ̈c wämäthaken cï gam ciëŋ wun Judia.
29 Os discípulos resolveram, cada um conforme as suas posses, enviar socorro aos irmãos da Judéia.
30 Ku keek aacï wëëu kuɔ̈ɔ̈t yiic, ku jɔlkë Barnaba ku Thawul tooc bïk ke ɣäth tënë kɔcdït akut kɔc cï gam.
30 Assim o fizeram e o enviaram aos anciãos por intermédio de Barnabé e Saulo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.