Atos 11

Lëk yam (DIKNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Atuuc Jethu ku kɔc kɔ̈k cï gam pan Judia yic ëbën, ee cïk piŋ lɔn nadë ke kɔc cie kɔc Itharel aake cï wɛ̈t Nhialic ɣet tënë ke.
1 Chegou ao conhecimento dos apóstolos e dos irmãos que estavam na Judeia que também os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Tɛ̈wën cï Pïtɛr ɣet Jeruthalem, go kɔc ke wïc ye ku bï kɔc cie kuat Itharel aa ŋoot ye jääm guɔ̈p ëlä,
2 Quando Pedro voltou para Jerusalém, os que eram da circuncisão começaram a questioná-lo, dizendo:
3 “Yïn yï ye jäl pan kɔc cie ŋoot, ku yïn yï ye rɔm ke ke!”
3 — Você entrou na casa de homens incircuncisos e comeu com eles.
4 Go Pïtɛr ke tɛ̈t këriëëc ëbën cï rot looi,
4 Então Pedro passou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:
5 “Wäär ë la kën ca tïŋ ke ɣa rɔ̈ɔ̈k gen Jopa. Ee la këdïït la tɛ̈ɣɛ̈i, la guɔ̈k kaŋuan, ca tïŋ ke luɛɛc piny nhial, ku tɛ̈ɛ̈u piny ɣalɔ̈ɔ̈m.
5 — Eu estava na cidade de Jope orando e, num êxtase, tive uma visão em que observei descer um objeto como se fosse um grande lençol baixado do céu pelas quatro pontas e vindo até perto de mim.
6 Ku jäl luiit yic, guɔ lääi baai ku lääi roor ku jɔl aa lääi wuc keyiic, ku diɛt roor tïŋ thïn.
6 E, olhando atentamente para dentro daquilo, vi quadrúpedes da terra, feras, répteis e aves do céu.
7 Ku piɛŋ röl ke ye lɛ̈k ɣa, ‘Jɔt rot Pïtɛr, näk lääi ku cuet!’
7 Ouvi também uma voz que me dizia: “Levante-se, Pedro! Mate e coma.”
8 Guɔ lueel, ‘Acie yic, Bɛ̈ny! Acïn mïïth rɛc ca kaŋ cam cït käkkä.’
8 Ao que eu respondi: “De modo nenhum, Senhor; porque em minha boca nunca entrou nada que fosse impuro ou imundo.”
9 Guɔ röl bɛn piŋ nhial. ‘Duk tak lɔn le yen kë cïï path bï cam tɛ̈ cï Nhialic ye lueel ka path.’
9 Pela segunda vez, a voz do céu falou: “Não considere impuro aquilo que Deus purificou.”
10 Kënë acï rot looi arak diäk, ku jɔl këdïït la tɛ̈ɣɛ̈i la guɔ̈k kaŋuan awën tɔ̈ lääi thïn, miit ku dhuk nhial.
10 Isso se repetiu três vezes, e, de novo, tudo foi recolhido para o céu.
11 Kaam thiin awën ke röör kadiäk cï tuɔ̈c ɣa tɛ̈ cɔl Cetharia ɣëët pan awën rëër ɣɛn thïn.
11 E eis que, na mesma hora, pararam diante da casa em que estávamos três homens enviados de Cesareia para se encontrar comigo.
12 Ku ëcï Wëi Nhialic lɛ̈k ɣa, ba nhom cïï thiek ba cath ke ke. Ku jɔl kɔckä kadätem akutdan kɔc cï gam yic ɣa ruac, jäl Jopa agut Cetharia, ku lok pan Kornelio.
12 Então o Espírito me disse que eu fosse com eles, sem hesitar. Foram comigo também estes seis irmãos; e entramos na casa daquele homem.
13 Ku lëk Kornelio ɣo lɔn cï yen atuny nhial tïŋ ke kääc yenhom ɣɔ̈nde ku lëk ye, ‘Tuɔɔc raan Jopa tënë mony cɔl Thaimon Pïtɛr bï bɛ̈n.
13 E ele nos contou como tinha visto na casa dele um anjo, em pé, que lhe disse: “Envie alguém a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro,
14 Yen abï lɛ̈k wël bï yïn ku miɛ̈thku cɔl apoth kërac yic.’
14 o qual lhe dirá palavras mediante as quais você e toda a sua casa serão salvos.”
15 Nawën jaam, ke Wëi Nhialic lööny kegup cïmën ɣɔn tueŋ kɔŋ yen lööny ɣogup.
15 — Quando comecei a falar, o Espírito Santo caiu sobre eles, como também sobre nós, no princípio.
16 Ku jal kënë cï Bɛ̈ny Jethu lueel ɣɔn tak, ‘Joon ë ye kɔc muɔc nhïïm ë pïu, ku wek aabï muɔc nhïïm Wëi Nhialic.’
16 Então me lembrei da palavra do Senhor, quando disse: “João, na verdade, batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo.”
17 Acie kë lëu bï baai dhɔ̈l lɔn cï Nhialic kënë yen cï yiëk ɣo, yiëk kɔc cie kɔc Itharel aya, ku ë yïk ɣo wɛ̈t cï ɣok wɛ̈t Bɛ̈ny Jethu gam, ke ɣɛn ya ŋa, ba them ba Nhialic gël nhom!”
17 Pois, se Deus deu a eles o mesmo dom que tinha dado a nós quando cremos no Senhor Jesus, quem era eu para que pudesse resistir a Deus?
18 Nawën piŋkë wël cï Pïtɛr lueel, gokë cïï ben jääm guɔ̈p ku leckë Nhialic ëlä, “Kën yen ë wïc Nhialic aya, ku bï kɔc cie kɔc Itharel kärɛc yekë looi puɔ̈l, ku bïk mɛt pïr akölriëëc ëbën yic!”
18 Quando os demais ouviram isso, acalmaram-se e glorificaram a Deus, dizendo: — Então também aos gentios Deus concedeu o arrependimento para a vida!
19 Kɔc ke cï gam aake cï wɛɛr rin cï kek riɔ̈ɔ̈c lɔn nɛ̈k ke cïmën wäär cï Ithipin nɔ̈k. Kɔc kɔ̈k ke yiic aacï ɣet pan cɔl Ponicia ku Thaipruth ku Antiök. Ku keek aake ye kɔc Itharel kepɛ̈c kek aake ye lɛ̈k wɛ̈t yam Jethu.
19 Os que foram dispersos a partir da perseguição que começou com a morte de Estêvão se espalharam até a Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a palavra a ninguém que não fosse judeu.
20 Ku kɔc kɔ̈k ke cï gam, ku aake ye kɔc pan Thaipruth ku Thirene, aake cï la Antiök ku lek Wɛ̈t Puɔth Yam lɛ̈k kɔc cie kɔc Itharel aya. Aa cïk aa lɛ̈k thoŋ puɔth yam rin Bɛ̈ny Jethu.
20 Alguns deles, porém, que eram de Chipre e de Cirene e que foram até Antioquia, falavam também aos gregos, anunciando-lhes o evangelho do Senhor Jesus.
21 Aake cï Nhialic yiëk riɛl. Go kɔc juëc gam ku yekë Nhialic door.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos, crendo, se converteram ao Senhor.
22 Thoŋ cï kɔc cie kɔc Itharel gam Antiök acï ɣet tënë kɔc cï gam Jeruthalem. Gokë Barnaba tuɔɔc Antiök.
22 A notícia a respeito deles chegou aos ouvidos da igreja que estava em Jerusalém; e enviaram Barnabé até Antioquia.
23 Wën cï yen ɣet ku tïŋ tɛ̈ cï Nhialic kɔc Antiök daac thïn, ke jɔl puɔ̈u miɛt ku jiëëm kenhïïm ku bïk aa kɔc path ɣer puɔ̈th, nhiar Nhialic piänden ëbën.
23 Quando ele chegou e viu a graça de Deus, ficou muito alegre. E exortava todos a que, com firmeza de coração, permanecessem no Senhor.
24 Barnaba ë ye raan path cï Nhialic gam piände ëbën, ku ë la guɔ̈p Wëi Nhialic. Kɔc juëc aacï wɛ̈t Bɛ̈ny bɛ̈n gam.
24 Porque era homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.
25 Ku jɔl Barnaba jäl ku ler pan cɔl Tarthuth ku bï Thawul la wïc.
25 Depois Barnabé foi a Tarso à procura de Saulo.
26 Nawën le yök, gokë bɛ̈n Antiök. Ku jɔlkë rëër Antiök ë ruɔ̈ɔ̈n, ku keek aake ye rɔ̈m kek kɔc cï gam, ku aacï akut dït apɛi bɛ̈n piɔ̈ɔ̈c. Antiök yen ë tɛ̈n kɔŋ kɔc cï gam aa cɔɔl thïn ka Krïthiaan.
26 E, quando o encontrou, levou-o para Antioquia. E, durante um ano inteiro, se reuniram naquela igreja e ensinaram numerosa multidão. Em Antioquia, os discípulos foram, pela primeira vez, chamados de cristãos.
27 Ruɔ̈ɔ̈n yen rëër Barnaba kek Thawul Antiök, yen ë tɛ̈n jiël kɔc kɔ̈k käk Nhialic tïŋ Jeruthalem ku lek Antiök.
27 Naqueles dias, alguns profetas foram de Jerusalém para Antioquia.
28 Raan tök ke yiic cɔl Agabuth ëcï Wëi Nhialic yiëk riɛl, ku bï lɛ̈k kɔc lɔn le yen cɔŋdïït bï bɛ̈n pinynhom ëbën. (Cɔŋ kënë acï bɛ̈n bɛ̈n ɣɔn ye Klaudiöth bɛ̈nyŋaknhom.)
28 E, apresentando-se um deles, chamado Ágabo, dava a entender, pelo Espírito, que haveria uma grande fome em todo o mundo. Essa fome veio nos dias do imperador Cláudio.
29 Ku abiöth aacï raan tök keyiic ëbën la kënë cï ya tuɔ̈c wämäthaken cï gam ciëŋ wun Judia.
29 Os discípulos, cada um conforme as suas posses, resolveram mandar uma ajuda aos irmãos que moravam na Judeia.
30 Ku keek aacï wëëu kuɔ̈ɔ̈t yiic, ku jɔlkë Barnaba ku Thawul tooc bïk ke ɣäth tënë kɔcdït akut kɔc cï gam.
30 E eles o fizeram, enviando essa ajuda aos presbíteros por meio de Barnabé e Saulo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.