Apocalipse 6
Lëk yam (DIKNT) vs NTLH
1 Guɔ Manh Amääl tïŋ ke kuem thaany tueŋ kam thɛny kadhorou, ku piɛŋ län tök kam lääi kaŋuan pïr ke lueel röldït apɛi cït mär ë deŋ, “Bäär!”
1 Então vi o Cordeiro quebrar o primeiro dos sete selos e ouvi um dos quatro seres vivos dizer com voz forte como o barulho de um trovão: — Venha!
2 Ku tiɛ̈ŋ piny, go ya mathiäŋ ɣer yen tiɛ̈ŋ, ku raan cath ë ye amuk dhaŋ ke wiɛth, ku gɛ̈m ajöm ë bɛ̈ny bï tääu yenhom. Ku jiël bï la pinynhom, cït kɛ̈ny cï tɔŋ dhoŋ ku cop kɔc ater.
2 Olhei e vi um cavalo branco. O seu cavaleiro tinha um arco, e lhe deram uma coroa de rei. E ele saiu vencendo e conquistando.
3 Ku kuem Manh Amääl thaany ë rou thok, ku piɛŋ län pïr ë rou ke jam röldït ëlä, “Bäär!”
3 Depois o Cordeiro quebrou o segundo selo. E ouvi o segundo ser vivo dizer: — Venha!
4 Ku bɔ̈ mathiäŋ thith bei tɛ̈wën. Ku raan cath ë yeen acï gäm riɛl bï kɔc cɔl aathär pinynhom, ku bï kɔc röt nɔ̈k ë röt. Ku gɛ̈m paldït ye kɔc thɔ̈r.
4 Aí saiu outro cavalo, que era vermelho. O seu cavaleiro recebeu o poder de trazer a guerra ao mundo a fim de que as pessoas matassem umas às outras. E ele recebeu uma grande espada.
5 Ku ben Manh Amääl thaany ë diäk kuem, ku piɛŋ röl ë diäk län pïr ke lueel, “Bäär!” Ku tiɛ̈ŋ piny, go ya mathiäŋ col yen tiɛ̈ŋ ku raan cath ë ye amuk wënh ye käŋ them yecin.
5 Então o Cordeiro quebrou o terceiro selo. E ouvi o terceiro ser vivo dizer: — Venha! Olhei e vi um cavalo preto. O seu cavaleiro tinha uma balança na mão.
6 Guɔ kë cït röl raan piŋ ke jam kam lääi kaŋuan pïr yiic ku lueel, “Aduŋ abïk yen ariöp akäl tök, ku aduuk kadiäk ayiëër kek ariöp akäl tök. Ku duɔ̈kkë tiim ye miök yök thïn ku tiim ye cam rɛc.”
6 Ouvi o que parecia ser uma voz, que vinha do meio dos quatro seres vivos e dizia: — Meio quilo de trigo custa o que vocês ganham num dia inteiro de trabalho; e um quilo e meio de
7 Ku ben Manh Amääl thaany ë ŋuan kuem thok, ku piɛŋ röl län ë ŋuan pïr ku lueel, “Bäär!”
7 Depois o Cordeiro quebrou o quarto selo. E ouvi o quarto ser vivo dizer: — Venha!
8 Ku tiɛ̈ŋ mathiäŋ cïn kït la gɛi, ku raan cath ë ye ala rin, “Thou,” Ku rin kɔ̈k cɔl, “Piny ë Thou,” Ke buɔɔth cök ke cïï yiic mec. Keek aake cï gäm riɛl bïk tɛ̈cït abaŋ ŋuan kɔc pinynhom yiic nɔ̈k ë tɔŋ ku cɔk, ku tuaany, ku lääi roor.
8 Olhei e vi um cavalo amarelo. O seu cavaleiro se chamava Morte, e o mundo dos mortos o seguia. Estes receberam poder sobre a quarta parte da terra, para matar por meio de guerras, fome, doenças e animais selvagens.
9 Ku ben Manh Amääl thaany ë dhiëc kuem thok, ku tiɛ̈ŋ wëi kɔc wäär cï nɔ̈k ariäk cök rin cï kek wɛ̈t Nhialic gam puɔ̈u ëbën, ku yekë luɛɛl.
9 Então o Cordeiro quebrou o quinto selo. E vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos porque haviam anunciado a mensagem de Deus e tinham sido fiéis no seu testemunho.
10 Go wëi kiu röldït apɛi ku luelkë, “Bɛ̈ny yïn ala cök ku yïn ë yic! Ye nɛn bï yen rot jäl looi ba kɔc pinynhom tɛ̈m awuɔ̈c rin cï kek ɣo nɔ̈k?”
10 Eles gritavam com voz bem forte: — Ó Todo-Poderoso, santo e verdadeiro! Quando julgarás e condenarás os que na terra nos mataram?
11 Go ŋɛk kamken aa gäm alanh ɣer, ku lëk ke bïk tïït tɛ̈thin-nyɔɔt ɣet tɛ̈ bï akuën kɔc lui ke ke, ku miɛ̈thakën kek ke bï nɔ̈k ëbën cïmënden, jäl tuɔ̈ɔ̈m.
11 Cada um deles recebeu uma roupa branca. E foi dito a eles que descansassem um pouco mais, até que se completasse o número dos seus companheiros no trabalho de Cristo, que eram seus irmãos e que iam ser mortos como eles tinham sido.
12 Ku tiɛ̈ŋ Manh Amääl ke kuem thaany ë dätem thok. Ku ya ayiɛ̈ɛ̈kyiɛ̈ɛ̈k pinydït tet yen loi rot, ku loi akɔ̈l rot bï cuɔl cït alanh col, ku wel pɛɛi yenyin bï ya malual cït riɛm.
12 Em seguida vi o Cordeiro quebrar o sexto selo. Houve um violento terremoto, o sol se tornou negro como uma roupa de luto, e a lua ficou toda vermelha como sangue.
13 Ku lööny kuɛl piny nhial cïmën ŋam cï luɔk ye yom tɛŋ piny tɛ̈ yiɛ̈ɛ̈k yen tim.
13 As estrelas caíram do céu sobre a terra, como os figos verdes caem da figueira sacudida por um vento forte.
14 Ku dol nhial rot ciɛ̈t ye athöör ku mɛ̈r, ku nyɛɛi kuɔ̈r ku golgol tɔ̈ wïïr röt ë nyiɛ̈nken yiic.
14 O céu desapareceu como um rolo de papel que se enrola de novo, e todos os montes e ilhas foram tirados dos seus lugares.
15 Go bänyŋaknhïïm ë pinynhom, ku bäny mɛ̈c, ku bäny apuruuk ku ajiɛɛk, kɔc thiek yiic ku aloony, ku kɔc cie aloony them bïk thiaan ë kuɔ̈r yiic, tɛ̈dë ke ye kuɔ̈r nhïïm.
15 Então os reis do mundo inteiro, os governadores e os chefes militares, os ricos e os poderosos e todas as outras pessoas, escravas ou livres, se esconderam nas cavernas e debaixo das rochas das montanhas.
16 Ku yekë cööt kuɔ̈r yiic ku aleel yiic, ku luelkë, “Aa wek kuɔ̈rkä kuɔ̈mkë ɣonhïïm bï raan rɛ̈ɛ̈r ë thööc nhom ɣo cïï tïŋ. Ku Manh Amääl acïï bï lëu bï ɣo bɛn tɛ̈m awuɔ̈c.
16 E gritavam para os montes e para as rochas: — Caiam sobre nós e nos escondam dos olhos daquele que está sentado no trono e nos protejam da
17 Ee yic aköldït bï Nhialic ku Manh Amääl raan ëbën tɛ̈m awuɔ̈c acï bɛ̈n, ku acïn raan bï awuɔ̈c kënë göök?”
17 Pois já chegou o grande dia da ira deles, e quem poderá aguentá-la?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.