Apocalipse 6

Lëk yam (DIKNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Guɔ Manh Amääl tïŋ ke kuem thaany tueŋ kam thɛny kadhorou, ku piɛŋ län tök kam lääi kaŋuan pïr ke lueel röldït apɛi cït mär ë deŋ, “Bäär!”
1 Vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos e ouvi um dos quatro seres viventes dizendo, como se fosse voz de trovão: Vem!
2 Ku tiɛ̈ŋ piny, go ya mathiäŋ ɣer yen tiɛ̈ŋ, ku raan cath ë ye amuk dhaŋ ke wiɛth, ku gɛ̈m ajöm ë bɛ̈ny bï tääu yenhom. Ku jiël bï la pinynhom, cït kɛ̈ny cï tɔŋ dhoŋ ku cop kɔc ater.
2 Vi, então, e eis um cavalo branco e o seu cavaleiro com um arco; e foi-lhe dada uma coroa; e ele saiu vencendo e para vencer.
3 Ku kuem Manh Amääl thaany ë rou thok, ku piɛŋ län pïr ë rou ke jam röldït ëlä, “Bäär!”
3 Quando abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizendo: Vem!
4 Ku bɔ̈ mathiäŋ thith bei tɛ̈wën. Ku raan cath ë yeen acï gäm riɛl bï kɔc cɔl aathär pinynhom, ku bï kɔc röt nɔ̈k ë röt. Ku gɛ̈m paldït ye kɔc thɔ̈r.
4 E saiu outro cavalo, vermelho; e ao seu cavaleiro, foi-lhe dado tirar a paz da terra para que os homens se matassem uns aos outros; também lhe foi dada uma grande espada.
5 Ku ben Manh Amääl thaany ë diäk kuem, ku piɛŋ röl ë diäk län pïr ke lueel, “Bäär!” Ku tiɛ̈ŋ piny, go ya mathiäŋ col yen tiɛ̈ŋ ku raan cath ë ye amuk wënh ye käŋ them yecin.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizendo: Vem! Então, vi, e eis um cavalo preto e o seu cavaleiro com uma balança na mão.
6 Guɔ kë cït röl raan piŋ ke jam kam lääi kaŋuan pïr yiic ku lueel, “Aduŋ abïk yen ariöp akäl tök, ku aduuk kadiäk ayiëër kek ariöp akäl tök. Ku duɔ̈kkë tiim ye miök yök thïn ku tiim ye cam rɛc.”
6 E ouvi uma como que voz no meio dos quatro seres viventes dizendo: Uma medida de trigo por um denário; três medidas de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Ku ben Manh Amääl thaany ë ŋuan kuem thok, ku piɛŋ röl län ë ŋuan pïr ku lueel, “Bäär!”
7 Quando o Cordeiro abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizendo: Vem!
8 Ku tiɛ̈ŋ mathiäŋ cïn kït la gɛi, ku raan cath ë ye ala rin, “Thou,” Ku rin kɔ̈k cɔl, “Piny ë Thou,” Ke buɔɔth cök ke cïï yiic mec. Keek aake cï gäm riɛl bïk tɛ̈cït abaŋ ŋuan kɔc pinynhom yiic nɔ̈k ë tɔŋ ku cɔk, ku tuaany, ku lääi roor.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo e o seu cavaleiro, sendo este chamado Morte; e o Inferno o estava seguindo, e foi-lhes dada autoridade sobre a quarta parte da terra para matar à espada, pela fome, com a mortandade e por meio das feras da terra.
9 Ku ben Manh Amääl thaany ë dhiëc kuem thok, ku tiɛ̈ŋ wëi kɔc wäär cï nɔ̈k ariäk cök rin cï kek wɛ̈t Nhialic gam puɔ̈u ëbën, ku yekë luɛɛl.
9 Quando ele abriu o quinto selo, vi, debaixo do altar, as almas daqueles que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que sustentavam.
10 Go wëi kiu röldït apɛi ku luelkë, “Bɛ̈ny yïn ala cök ku yïn ë yic! Ye nɛn bï yen rot jäl looi ba kɔc pinynhom tɛ̈m awuɔ̈c rin cï kek ɣo nɔ̈k?”
10 Clamaram em grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, não julgas, nem vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?
11 Go ŋɛk kamken aa gäm alanh ɣer, ku lëk ke bïk tïït tɛ̈thin-nyɔɔt ɣet tɛ̈ bï akuën kɔc lui ke ke, ku miɛ̈thakën kek ke bï nɔ̈k ëbën cïmënden, jäl tuɔ̈ɔ̈m.
11 Então, a cada um deles foi dada uma vestidura branca, e lhes disseram que repousassem ainda por pouco tempo, até que também se completasse o número dos seus conservos e seus irmãos que iam ser mortos como igualmente eles foram.
12 Ku tiɛ̈ŋ Manh Amääl ke kuem thaany ë dätem thok. Ku ya ayiɛ̈ɛ̈kyiɛ̈ɛ̈k pinydït tet yen loi rot, ku loi akɔ̈l rot bï cuɔl cït alanh col, ku wel pɛɛi yenyin bï ya malual cït riɛm.
12 Vi quando o Cordeiro abriu o sexto selo, e sobreveio grande terremoto. O sol se tornou negro como saco de crina, a lua toda, como sangue,
13 Ku lööny kuɛl piny nhial cïmën ŋam cï luɔk ye yom tɛŋ piny tɛ̈ yiɛ̈ɛ̈k yen tim.
13 as estrelas do céu caíram pela terra, como a figueira, quando abalada por vento forte, deixa cair os seus figos verdes,
14 Ku dol nhial rot ciɛ̈t ye athöör ku mɛ̈r, ku nyɛɛi kuɔ̈r ku golgol tɔ̈ wïïr röt ë nyiɛ̈nken yiic.
14 e o céu recolheu-se como um pergaminho quando se enrola. Então, todos os montes e ilhas foram movidos do seu lugar.
15 Go bänyŋaknhïïm ë pinynhom, ku bäny mɛ̈c, ku bäny apuruuk ku ajiɛɛk, kɔc thiek yiic ku aloony, ku kɔc cie aloony them bïk thiaan ë kuɔ̈r yiic, tɛ̈dë ke ye kuɔ̈r nhïïm.
15 Os reis da terra, os grandes, os comandantes, os ricos, os poderosos e todo escravo e todo livre se esconderam nas cavernas e nos penhascos dos montes
16 Ku yekë cööt kuɔ̈r yiic ku aleel yiic, ku luelkë, “Aa wek kuɔ̈rkä kuɔ̈mkë ɣonhïïm bï raan rɛ̈ɛ̈r ë thööc nhom ɣo cïï tïŋ. Ku Manh Amääl acïï bï lëu bï ɣo bɛn tɛ̈m awuɔ̈c.
16 e disseram aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós e escondei-nos da face daquele que se assenta no trono e da ira do Cordeiro,
17 Ee yic aköldït bï Nhialic ku Manh Amääl raan ëbën tɛ̈m awuɔ̈c acï bɛ̈n, ku acïn raan bï awuɔ̈c kënë göök?”
17 porque chegou o grande Dia da ira deles; e quem é que pode suster-se?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.