Apocalipse 18
Lëk yam (DIKNT) vs VC
1 Nawën ë kënë cök ke ɣa ben atuny nhial dɛ̈t tïŋ ke bɔ̈ bei nhial pan Nhialic, ku atuny kënë ala riɛldït apɛi. Ruɛl dïït ɣeer wën bɔ̈ bei tënë yen acï pinynhom ëbën bɛ̈n looi bï ɣɛr.
1 Depois disso, vi descer do céu outro anjo que tinha grande poder, e a terra foi iluminada por sua glória.
2 Ku cööt röldït apɛi,
2 Clamou em alta voz, dizendo: Caiu, caiu Babilônia, a Grande. Tornou-se morada dos demônios, prisão dos espíritos imundos e das aves impuras e abomináveis,
3 Kärɛc ë bal ye looi gen Babilon aacï yen ke pinynhom ëbën liääp,
3 porque todas as nações beberam do vinho da ira de sua luxúria, pecaram com ela os reis da terra e os mercadores da terra se enriqueceram com o excesso do seu luxo.
4 Ku piɛŋ röldɛ̈t ke jam nhial ku lueel,
4 Ouvi outra voz do céu que dizia: Meu povo, sai de seu meio para que não participes de seus pecados e não tenhas parte nas suas pragas,
5 Awuɔ̈ɔ̈cken cïk looi aacï juëc nawën
5 porque seus pecados se acumularam até o céu, e Deus se lembrou das suas injustiças.
6 Dhiɛlkë luɔ̈i kärɛc cït käwäär cï kaŋ aa luɔ̈i week.
6 Faze com ela o que fez {contigo}, e retribui-lhe o dobro de seus malefícios; na taça que ela deu de beber, dá-lhe o dobro.
7 Ee nhiam riɛlden dït rɛ̈ɛ̈r ke yeen,
7 Na mesma proporção em que fez ostentação de luxo, dá-lhe em tormentos e prantos. Pois ela disse no seu coração: Estou no trono como rainha, e não viúva, e nunca conhecerei o luto.
8 Rin ye Babilon jiɛɛm kanhiaam këya,
8 Por isso, num só dia virão sobre ela as pragas: morte, pranto, fome. Ela será consumida pelo fogo, porque forte é o Senhor Deus que a condenou.
9 “Bäny ë pinynhom wäär cï kärɛc looi kek ye aabï dhiau ku löönykë puɔ̈th tënë ye, tɛ̈ tïŋ kek tol many cï ye yɔɔt nhom tɛ̈mec.
9 Hão de chorar e lamentar-se por sua causa os reis da terra que com ela se contaminaram e pecaram, quando avistarem a fumaça do seu incêndio.
10 Aabï kɔ̈ɔ̈c tɛ̈mec, rin cï kek riɔ̈ɔ̈c ciɛ̈t ke bï gäm awuɔ̈c thiek cït kën cï gäm Babilon, rin wäär cï kek kärɛc looi aya kek ye. Abïk aa lueel,
10 Parados ao longe, de medo de seus tormentos, eles dirão: Ai, ai da grande cidade, Babilônia, cidade poderosa! Bastou um momento para tua execução!
11 “Kɔc ë ɣɔɔc pinynhom aa dhiau rin Babilon, rin acïn raan bï käkken bɛn lɔ̈k ɣɔɔc.
11 Também os negociantes da terra choram e se lamentam a seu respeito, porque já não há ninguém que lhes compre os carregamentos:
12 Mïlɔ̈ɔ̈ŋken tɔ̈c, ku alɛ̈th path, alɛ̈th cï looi mïläŋ thith ku guët path ku käpuɔth kɔ̈k cie lac yök ku tuŋ aa kön, ku kuɔ̈r path la diardiar, acïn raan bï keek bɛn lɔ̈k ɣɔɔc tënë ke.
12 carregamento de ouro e prata, pedras preciosas e pérolas, linho e púrpura, seda e escarlate, bem como de toda espécie de madeira odorífera, objetos de marfim e madeira preciosa; de bronze, ferro e mármore;
13 Miök ŋïr, määu ku abïïk, ku ɣɔ̈k ku thök, ku mïthiɔ̈ɔ̈ŋ ku lääi kɔ̈k baai ku tiim path ku aloony, acïn raan bï ke lɔ̈k ɣɔɔc.
13 de cinamomo e essência; de aromas, mirra e incenso; de vinho e óleo, de farinha e trigo, de animais de carga, ovelhas, cavalos e carros, escravos e outros homens.
14 Abï kɔc ɣɔɔc aa lueel tënë Babilon ëlä, ‘Kuat käpath wäär ye ke cam, ku käpuɔth wäär ye ke cieŋ aacï rac, ku aacïï bï bɛn yök acïn.’
14 Eis que o bom tempo de tuas paixões animalescas se escoou. Toda a magnificência e todo o brilho se apagaram, e jamais serão reencontrados.
15 Kɔc ë ɣɔɔc wäär cï jak rin ye kek käkken ɣɔ̈c ye aabï dhiau tɛ̈ tïŋ kek ye ke dɛ̈p. Aabï ya kɔ̈ɔ̈c tɛ̈mec rin wäär cï kek mat kek ye ciɛ̈t ke bï mat ë riääk yic aya.
15 Os mercadores destas coisas, que delas se enriqueceram, pararão ao longe, de medo de seus tormentos, e hão de chorar e lamentar-se, dizendo:
16 Abïk aa lueel,
16 Ai, ai da grande cidade, que se revestia de linho, púrpura e escarlate, toda ornada de ouro, pedras preciosas e pérolas.
17 Rin käkkä aacï guɔ bɛ̈n määr nyin yic.’
17 Num só momento toda essa riqueza foi devastada! Todos os pilotos e todos os navegantes, os marinheiros e todos os que trabalham no mar paravam ao longe
18 ku dhiɛɛukë tɛ̈ tïŋ kek tol nhom ke dɛ̈p geeu kek käk tɔ̈ thïn ëbën, ku jɔlkë ya lueel, ‘Makei! Acïn gendït cï kaŋ cïɛ̈t ë gen!’
18 e exclamavam, ao ver a fumaça do incêndio: Que havia de comparável a essa grande cidade?
19 Ku jɔlkë kenhïïm pot ë ŋeth bïk nyuɔɔth lɔn cï kek puɔ̈th löny ku dhiɛɛukë apɛi ku luelkë,
19 E lançavam pó sobre as cabeças, chorando e lamentando-se com estas palavras: Ai, ai da grande cidade, de cuja opulência se enriqueceram todos os que tinham navios no mar. Bastou um momento para ser arrasada!
20 Kɔc rɛ̈ɛ̈r pan Nhialic miɛtkë puɔ̈th rin cï Nhialic Babilon rac.
20 Exulta sobre ela, ó céu; e também vós, santos, apóstolos e profetas, porque Deus julgou contra ela a vossa causa.
21 Ku tiɛ̈ŋ atuny Nhialic ril cï kuurdït thiek kuany ku piir wïïr adɛ̈kdiɛɛt yic ke lueel,
21 Então um anjo poderoso tomou uma pedra do tamanho de uma grande mó de moinho e lançou-a no mar, dizendo: Com tal ímpeto será precipitada Babilônia, a grande cidade, e jamais será encontrada.
22 Yïn Babilon acïn läär bï bɛn piŋ yiic tɛ̈du,
22 Já não se ouvirá mais em ti o som dos citaristas, dos cantores, dos tocadores de flauta, de trombetas. Nem se encontrará em ti artífice algum de qualquer espécie. Não se ouvirá mais em ti o ruído do moinho,
23 Ku mɛ̈c acïï bï kaŋ bɛn tïŋ nyïn ke dɛ̈p,
23 não brilhará mais em ti a luz de lâmpada, não se ouvirá mais em ti a voz do esposo e da esposa; porque teus mercadores eram senhores do mundo, e todas as nações foram seduzidas por teus malefícios.
24 Nhialic acï Babilon tɛ̈m awuɔ̈c rin le yen guɔ̈p awuɔ̈c cï yen kɔc käk Nhialic tïŋ nɔ̈k, ku kɔc juëc kɔ̈k ë Nhialic, Babilon ala guɔ̈p awuɔ̈c cï yen kɔc juëc ë pinynhom ëbën nɔ̈k.
24 Foi em ti que se encontrou o sangue dos profetas e dos santos, como também de todos aqueles que foram imolados na terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.