Apocalipse 14
Lëk yam (DIKNT) vs NAA
1 Ku jɔl lä diël ɣa nyin piny, ke ye Manh Amääl yen tiɛ̈ŋ ke kääc gɔt nhom Jeruthalem, kek kacke tim buɔɔt ku thiärŋuan ku ŋuan cï rin Manh Amääl ku rin Wun gɔ̈t kenhïïm tueŋ.
1 Olhei, e eis que o Cordeiro estava em pé sobre o monte Sião. Com ele estavam cento e quarenta e quatro mil, que tinham escrito na testa o nome do Cordeiro e o nome de seu Pai.
2 Ku piɛŋ röl nhial kecït arɔ̈ɔ̈l ë pïu kat apɛi. Aye piŋ kecït mär deŋ thiek apɛi, tɛ̈dë ke ye thoom juëc gut.
2 Ouvi uma voz do céu como som de muitas águas, como som de um forte trovão. A voz que ouvi era como de harpistas quando tocam as suas harpas.
3 Ku kääc kɔc tim buɔɔt thiärŋuan ku ŋuan ë thööc nhom tueŋ, ke ket waak yam lääi pïr kaŋuan ku kɔcdït nhïïm. Waakkä acïn raan lëu bï ke ket, aa keek kek kɔc cï Nhialic luɔ̈k ë röt.
3 Entoavam um cântico novo diante do trono, diante dos quatro seres viventes e dos anciãos. E ninguém podia aprender o cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram comprados da terra.
4 Keek aa kɔc cï röt tiit cie wïc ë diäär. Keek aa kɔc la cök. Ee Manh Amääl yen aye kë buɔɔth cök kuat tɛ̈ le yen thïn. Kɔckä kek aacï luɔ̈k kam kɔc ëbën, aa kɔc ë Nhialic ku Manh Amääl, aa cït rap ë yam dhie ye juɛ̈r Nhialic.
4 Estes são os que não se macularam com mulheres, porque são virgens. Eles seguem o Cordeiro por onde quer que ele vá. São os que foram comprados dentre todos os seres humanos, primícias para Deus e para o Cordeiro;
5 Ku keek aa këc lueth kaŋ lueel. Ku acïn kërɛɛc cïk kaŋ looi.
5 e não se achou mentira na sua boca; não têm mácula.
6 Ku tiɛ̈ŋ atuny dɛ̈t ke pär aliir yic nhial ke muk athör Wɛ̈t Puɔth Yam, wɛ̈t pïr akölriëëc ëbën tënë kuat dhiëth ku wuɔ̈t ku thok pinynhom ëbën.
6 Vi outro anjo voando pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para pregar aos que habitam na terra, e a cada nação, tribo, língua e povo,
7 Ku lueel röldït, “Thɛkkë Nhialic ku lɛckë rin dïït yen apɛi. Rin nïn aacï thök, nïn bï yen kɔc ë pinynhom ɣäth ë luk yic. Duɔrkë rin yen aa cak nhial ku piny ku wërdït ku nyïn ë pïu.”
7 dizendo com voz forte: — Temam a Deus e deem glória a ele, pois é chegada a hora em que ele vai julgar. E adorem aquele que fez o céu, a terra, o mar e as fontes das águas.
8 Ku buɔɔth atuny rou atuny tueŋ cök, ke ye lueel ë röldït, “Gendït Babilon acï rac ëbën. Babilon ë ye kɔc pinynhom cɔl adek muɔ̈n kec apɛi, muɔ̈n ke cɔl aloi käk ë bal cï Nhialic bɛ̈n rac puɔ̈u.”
8 Seguiu-se outro anjo, o segundo, dizendo: — Caiu! Caiu a grande Babilônia que fez com que todas as nações bebessem o vinho do furor da sua prostituição.
9 Ku buɔɔth atuny ë diäk atuuc tueŋ wën karou cök, ke ye lueel röldït, “Raan län kënë door kek këden cï kiɛ̈ɛ̈t, raan la kïn ë län kënë yenhom tueŋ, tɛ̈dë ke ye yecin.
9 Seguiu-se a estes outro anjo, o terceiro, dizendo com voz forte: — Se alguém adora a besta e a sua imagem e recebe a sua marca na testa ou na mão,
10 Abï muɔ̈n riäŋ puɔ̈u ë Nhialic dhiɛl dek, muɔ̈n kënë ë kë cï Nhialic puɔ̈k ë bïny riäŋ piände yic. Kɔckä aabï dëp many bɛ̈n bei kuur yic tuc apɛi, ka atuuc nhial ku Manh Amääl daai thïn.
10 também esse beberá do vinho do furor de Deus, preparado, sem mistura, no cálice da sua ira, e será atormentado com fogo e enxofre, diante dos santos anjos e na presença do Cordeiro.
11 Many bï ke nyop kënë abï ke reem akölriëëc ëbën. Kɔc ë lɛ̈i ku këden cï kiɛ̈ɛ̈t ku kuat raan la kïn ë riɛnke, acïï bï kaŋ lɔ̈ŋ acïn aköl ku wɛ̈ɛ̈r.”
11 A fumaça do seu tormento sobe para todo o sempre. E os adoradores da besta e da sua imagem e quem quer que receba a marca do nome da besta não têm descanso algum, nem de dia nem de noite.
12 Kënë wɛ̈tde yic ë lɔn bï kɔc ë Nhialic kepuɔ̈th dɛɛt, kɔc lööŋ ë Nhialic theek ku lek gam tënë Jethu.
12 Aqui está a perseverança dos santos, os que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Ku piɛŋ röl nhial ke cöt ku lueel, “Dhil gɔ̈t, kɔc mit gup aa kɔc thou ëmën rin cï kek wɛ̈t Bɛ̈ny gam.” Ku lueel Wëi Nhialic, “Ee yic Alanden! Keek acïï bï bɛn gum athɛɛr. Käk cïk looi aabï cath ke ke.”
13 Então ouvi uma voz do céu, dizendo: — Escreva: “Bem-aventurados os mortos que, desde agora, morrem no Senhor.” — Sim — diz o Espírito —, para que descansem das suas fadigas, pois as suas obras os acompanham.
14 Ku lä daai nhial, ke ye luäät ɣer yen tiɛ̈ŋ ku këcït Manh raan ke cï nyuc ë piööl nhom, ku ala nhom ajöm cï looi mïläŋ tɔ̈c, ku amuk pal moth thok yecin.
14 Olhei, e eis uma nuvem branca, e sentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, tendo na cabeça uma coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Ku bɔ̈ atuny dɛ̈t bei luaŋ Nhialic ku jiɛɛm röldït tënë raan cï nyuc ë piööl nhom, “Jɔk luɔi cök ye pal kënë, käk tem pinynhom aacï luɔk, ku akölden bï ke tem acï bɛ̈n.”
15 Outro anjo saiu do santuário, gritando com voz forte para aquele que estava sentado sobre a nuvem: — Pegue a sua foice e comece a colher, pois chegou a hora da colheita, visto que os campos da terra já amadureceram!
16 Go raan wën cï nyuc ë piööl nhom palde met yic ku ler luɔide yic, ku këya, këriëëc ëbën pinynhom acï tem.
16 E aquele que estava sentado sobre a nuvem passou a sua foice sobre a terra e fez a colheita.
17 Ku tiɛ̈ŋ atuny dɛ̈t ke bɔ̈ bei nhial luaŋ Nhialic ke muk palden moth aya.
17 Então outro anjo saiu do santuário que se encontra no céu, tendo também ele uma foice afiada.
18 Ku bɔ̈ atuny wën muk riɛl ë mac bei ariäk lɔ̈ɔ̈m. Ku cɔɔl atuny wën muk pal moth röldït ku lueel, “Löm paldu ku tem abiëc dom yic pinynhom rin abiëc acï luɔk.”
18 Ainda outro anjo saiu do altar, o anjo que tem autoridade sobre o fogo, e clamou com voz forte ao que tinha a foice afiada, dizendo: — Pegue a sua foice afiada e ajunte os cachos da videira da terra, porque as suas uvas estão maduras!
19 Ku jɔl atuuc palde met yic ku jɔl abiëc tɛm piny, ku kuut keyiic ku ɣɛ̈th ke tɛ̈ bï ke la nhiac yiic thïn, rin riäŋdït puɔ̈u Nhialic.
19 Então o anjo passou a sua foice na terra, ajuntou os cachos da videira da terra e os lançou no grande lagar da ira de Deus.
20 Abiëc ëcï nhiac gɛu kɔ̈u aɣeer, go ya riɛm yen loi kuëër, abï riɛm löl bär kɔ̈u apɛi ku thuuth yic looi.
20 O lagar foi pisado fora da cidade. E correu sangue do lagar, chegando até a altura dos freios dos cavalos, numa extensão de cerca de trezentos quilômetros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.