2 Coríntios 5
Lëk yam (DIKNT) vs NVI
1 Rin aŋicku lɔn guäpkua pinynhom ë tɛ̈n aa cït duël ye ɣok rëër thïn kaam koor. Ku na la duël kënë riääk ke Nhialic abï ɣo yiëk ɣöt tɛ̈den rëër yen thïn, ɣön këc raan looi yecin. Ɣön ë looi Nhialic nhom guɔ̈p, cïï bï kaŋ riääk.
1 Sabemos que, se for destruída a temporária habitação terrena em que vivemos, temos da parte de Deus um edifício, uma casa eterna no céu, não construída por mãos humanas.
2 Cït ëmën rëër ɣok ɣo dhiau, ayeku wïc lɔn bï Nhialic ɣo gäm gupkuan yam bɔ̈ nhial.
2 Enquanto isso, gememos, desejando ser revestidos da nossa habitação celestial,
3 Ku rin cïï ɣok bï ŋɔ̈ŋ ë guɔ̈p, ɣok aabï gäm guɔ̈p yam.
3 porque, estando vestidos, não seremos encontrados nus.
4 Gupkuan rëër ke ɣo pinynhom aacïï bï rëër thïn athɛɛr. Ɣok aa dhiau rin käjuëc buk guum. Ku acie lɔn wïc ɣok ye buk thou ayic, kë wïcku ë lɔn bï Nhialic ɣo waar bï ɣo gäm guɔ̈p ë yam bï pïr akölriëëc ëbën. Këya, ɣok aa wïc gupkuan pinynhom bï ke waar guɔ̈p bï rëër thïn athɛɛr.
4 Pois, enquanto estamos nesta casa, gememos e nos angustiamos, porque não queremos ser despidos, mas revestidos da nossa habitação celestial, para que aquilo que é mortal seja absorvido pela vida.
5 Ee Nhialic yen acï ɣo guiir rin awër kënë. Ku gɛ̈m ɣo Wɛ̈ike buk ŋic lɔn bï yen ye looi.
5 Foi Deus que nos preparou para esse propósito, dando-nos o Espírito como garantia do que está por vir.
6 Këya, ɣok aa rëër ɣo deet ɣopuɔ̈th akölaköl. Ku aŋicku tɛ̈ rëër ɣok ë guɔ̈pdan kënë yic ë pinynhom tɛ̈n, ɣok aa rëër ke ɣo mec kek tɛ̈n bï ɣok rëër thïn kek Bɛ̈ny.
6 Portanto, temos sempre confiança e sabemos que, enquanto estamos no corpo, estamos longe do Senhor.
7 Ɣok aa pïr ë gam, acie kë yeku tïŋ.
7 Porque vivemos por fé, e não pelo que vemos.
8 Ɣok aa rɛ̈ɛ̈r ɣo deet ɣopuɔ̈th ku guirku röt apɛi buk guɔ̈pdan pinynhom puɔ̈l rin bï ɣok la tɛ̈ rëër Bɛ̈ny thïn.
8 Temos, pois, confiança e preferimos estar ausentes do corpo e habitar com o Senhor.
9 Adhilku looi buk Bɛ̈ny cɔl amit puɔ̈u piɛ̈rda yic pinynhom ë tɛ̈n, ku pïrdan aköldä aya.
9 Por isso, temos o propósito de lhe agradar, quer estejamos no corpo, quer o deixemos.
10 Rin ɣok aabï dhiɛl kɔ̈ɔ̈c Raan cï lɔc ku dɔc nhom aköl ë luk, bï ŋɛk atɛ̈m awuɔ̈c, tɛ̈dë ke dɔɔc rin käkken cï looi wäär pïïr yen pinynhom.
10 Pois todos nós devemos comparecer perante o tribunal de Cristo, para que cada um receba de acordo com as obras praticadas por meio do corpo, quer sejam boas quer sejam más.
11 Cït lɔn ŋic ɣok ye apɛi yen tɛ̈ dhil ɣok riɔ̈ɔ̈c thïn ë Bɛ̈ny, yen aye ɣok kɔc kɔ̈k lɛ̈k bïk kepuɔ̈th wɛ̈l Bɛ̈ny. Bɛ̈ny aŋic ɣo apɛi, ku aya ŋɔ̈ɔ̈th lɔn piäthkun yiic wek aa ŋic ɣo aya.
11 Uma vez que conhecemos o temor ao Senhor, procuramos persuadir os homens. O que somos está manifesto diante de Deus, e esperamos que esteja manifesto também diante da consciência de vocês.
12 Acie lɔn wïc ɣok ye buk röt bɛn lɛ̈k we, wek aa wïcku buk we nyuɔ̈th kë bï wek aa nhiam ë ɣo, tɛ̈ rëër wek kek kɔc nhiam käk ye tïŋ ku aa liu kepuɔ̈th.
12 Não estamos tentando novamente recomendar-nos a vocês, porém lhes estamos dando a oportunidade de exultarem em nós, para que tenham o que responder aos que se vangloriam das aparências e não do que está no coração.
13 Na ye kɔc kɔ̈k ɣo tïŋ ke ɣo cï nhïïm liääp, ke këda ë röt kek Nhialic, na lok nhïïm cök, ke këpiathdun.
13 Se enlouquecemos, é por amor a Deus; se conservamos o juízo, é por amor a vocês.
14 Käk yeku ke looi, aa yeku looi rin nhiɛ̈r Raan cï lɔc ku dɔc. Ku ëmën aŋicku lɔn cï raan tök thou rin kɔc ëbën. Ku këya, kɔc ëbën aa rɔm thuɔnde.
14 Pois o amor de Cristo nos constrange, porque estamos convencidos de que um morreu por todos; logo, todos morreram.
15 Acï thou rin kɔc ëbën. Këya, kɔc pïr aacïï dhil pïr rin bï kek puɔ̈th miɛt ë röt, ku aabï pïr riɛnke yen raan cï thou ku ben jɔt pïr ë riɛnken.
15 E ele morreu por todos para que aqueles que vivem já não vivam mais para si mesmos, mas para aquele que por eles morreu e ressuscitou.
16 Ku ëmën le tueŋ ɣok aacïï raan lëu buk ŋic cït tɛ̈ ye tiɛ̈ŋ ye. Ku na le kɔc ke ŋic Raan cï lɔc ku dɔc ke ye raan wäär rɛ̈ɛ̈r pinynhom, ka cie tɛ̈de këya ëmën.
16 De modo que, de agora em diante, a ninguém mais consideramos do ponto de vista humano. Ainda que antes tenhamos considerado a Cristo dessa forma, agora já não o consideramos assim.
17 Tɛ̈ cï raan rot mɛ̈t Raan cï lɔc ku dɔc, ke yeen acï ya raan cï bɛn cak. Këthɛɛr acï jäl ku kën yam acï bɛ̈n.
17 Portanto, se alguém está em Cristo, é nova criação. As coisas antigas já passaram; eis que surgiram coisas novas!
18 Kënë ee Nhialic yen aloi ye ëbën. Acï ɣo dɔ̈ɔ̈r kek ye rin Raan cï lɔc ku dɔc. Ku yïk ɣo luɔi buk kɔc kɔ̈k dɔ̈ɔ̈r kek ye.
18 Tudo isso provém de Deus, que nos reconciliou consigo mesmo por meio de Cristo e nos deu o ministério da reconciliação,
19 Kë yeku lɛ̈k kɔc, ee lɔn looi Nhialic kɔc ëbën bïk dɔ̈ɔ̈r kek ye rin Raan cï lɔc ku dɔc. Nhialic akëc awuɔ̈ɔ̈c yekë ke looi kuɛ̈ɛ̈c nhïïm, ku acï ɣo gäm luɔi ye lueel tɛ̈ bï ɣok kɔc ya dɔ̈ɔ̈r thïn.
19 ou seja, que Deus em Cristo estava reconciliando consigo o mundo, não lançando em conta os pecados dos homens, e nos confiou a mensagem da reconciliação.
20 Këya, ɣok aa tuc jam nyin Raan cï lɔc ku dɔc. Acït Nhialic guɔ̈p yen luel wɛ̈tde ë thuɔŋda. Ɣok aa jam rin Raan cï lɔc ku dɔc, ku ɣok aa thiëc raan ëbën. “Dɔ̈ɔ̈rkë kek Nhialic.”
20 Portanto, somos embaixadores de Cristo, como se Deus estivesse fazendo o seu apelo por nosso intermédio. Por amor a Cristo lhes suplicamos: Reconciliem-se com Deus.
21 Raan cï lɔc ku dɔc ë cïn guɔ̈p adumuɔ̈ɔ̈m. Ku acï Nhialic looi bï Jethu thou rin adumuɔ̈ɔ̈mkua, rin tɛ̈ mɛt ɣok röt kek ye, ke ɣok aabï ya kɔc la cök ë Nhialic.
21 Deus tornou pecado por nós aquele que não tinha pecado, para que nele nos tornássemos justiça de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.