2 Coríntios 3

Lëk yam (DIKNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yakë tak lɔn ɣok aa ben röt lɛ̈k we? Acie tɛ̈de. Kɔc kɔ̈k athör lööm tënë we bï kek röt la nyuɔ̈th kɔc kɔ̈k, ku kɔc kɔ̈k aa athör bɛ̈ɛ̈i tënë kɔc kɔ̈k bï kek röt bɛ̈n nyuɔ̈th we. Ku ɣok acie wïc athör cït käkkä.
1 Começamos, porventura, outra vez a recomendar-nos a nós mesmos? Ou temos necessidade, como alguns, de cartas de recomendação para vós outros ou de vós?
2 Aa wek athördan yeku muk, cï gɔ̈t ɣopuɔ̈th bï raan ëbën ŋic ku kueen.
2 Vós sois a nossa carta, escrita em nosso coração, conhecida e lida por todos os homens,
3 Wek aa cït athör bɔ̈ tënë Raan cï lɔc ku dɔc. Akëc Raan cï lɔc ku dɔc gɔ̈t galam, acï gɔ̈t Wëi ë Nhialic pïr. Akëc gɔ̈t aleel pat yiic kɔ̈th, acï gɔ̈t ɣopuɔ̈th.
3 estando já manifestos como carta de Cristo, produzida pelo nosso ministério, escrita não com tinta, mas pelo Espírito do Deus vivente, não em tábuas de pedra, mas em tábuas de carne, isto é, nos corações.
4 Alëuku buk käkkä lueel ke ɣo ŋic Raan cï lɔc ku dɔc ë Nhialic nhom.
4 E é por intermédio de Cristo que temos tal confiança em Deus;
5 Acä lëu ba lueel lɔn ɣok aa la riɛlda ë röt ye ɣok Nhialic luɔ̈ɔ̈i. Riɛl ye ɣok ye luɔ̈ɔ̈i ayeku yök tënë ye.
5 não que, por nós mesmos, sejamos capazes de pensar alguma coisa, como se partisse de nós; pelo contrário, a nossa suficiência vem de Deus,
6 Yen acï ɣo yiëk riɛl ye ɣok kɔc lui rin dɔ̈ɔ̈r ë yam kek ye, dɔ̈ɔ̈r ë Wëi cïï cït löŋ cï gɔ̈t. Löŋ cï gɔ̈t ee thou bɛ̈ɛ̈i tënë kɔc, ku Wëi ë pïr bɛ̈ɛ̈i.
6 o qual nos habilitou para sermos ministros de uma nova aliança, não da letra, mas do espírito; porque a letra mata, mas o espírito vivifica.
7 Löŋ ëcï gɔ̈t aleel pat yiic kɔ̈th, ku diik Nhialic ëcï rot nyuɔɔth wäär gɛm ye. Na cɔk a wäär cï ruɛl Nhialic yen cï Mothith paat piny bɛ̈n jäl amääth, ke ŋot ril apɛi bï kɔc Itharel cïï lëu bïk Mothith döt. Këya, na ye löŋ thou bɛ̈ɛ̈i, tënë kɔc yen luui kɔc yen bɛ̈n kek diikdït cït kënë,
7 E, se o ministério da morte, gravado com letras em pedras, se revestiu de glória, a ponto de os filhos de Israel não poderem fitar a face de Moisés, por causa da glória do seu rosto, ainda que desvanecente,
8 ke diik luɔi Wëi cïï bï dït apɛi!
8 como não será de maior glória o ministério do Espírito!
9 Na ye löŋ dɔ̈ɔ̈r thɛɛr kɔc cɔl atëm awuɔ̈c la diik, ke ye diikdït yïndë bï löŋ dɔ̈ɔ̈r yam kɔc cɔl aala cök tënë Nhialic bɛ̈ɛ̈i!
9 Porque, se o ministério da condenação foi glória, em muito maior proporção será glorioso o ministério da justiça.
10 Ee yic, löŋ dɔ̈ɔ̈r thɛɛr acïn këpuɔth bï ye thɔ̈ɔ̈ŋ kek löŋ dɔ̈ɔ̈r yam.
10 Porquanto, na verdade, o que, outrora, foi glorificado, neste respeito, já não resplandece, diante da atual sobre-excelente glória.
11 Na ye löŋ dɔ̈ɔ̈r thɛɛr cï guɔ bɛ̈n liu la diik, ke ye diikdït yïndë bï dɔ̈ɔ̈r yam cïï bï kaŋ liu bɛ̈ɛ̈i!
11 Porque, se o que se desvanecia teve sua glória, muito mais glória tem o que é permanente.
12 Ɣok aa cie riɔ̈ɔ̈c tɛ̈ jiɛɛm ɣok rin le ɣok ŋɔ̈th löŋ dɔ̈ɔ̈r yam la diikdït akölriëëc ëbën
12 Tendo, pois, tal esperança, servimo-nos de muita ousadia no falar.
13 Ɣok aacïï cït Mothith wäär yenyin kum bï kɔc Itharel diik Nhialic cïï ŋic tɛ̈ jiël yen thïn amääth.
13 E não somos como Moisés, que punha véu sobre a face, para que os filhos de Israel não atentassem na terminação do que se desvanecia.
14 Keek aake cï muɔ̈r puɔ̈th. Agut cït ëmën kën ke cɔl aacïï käŋ ŋic aŋoot tɛ̈ kueen kek athör löŋ thɛɛr, kën ke muɔ̈r puɔ̈th aŋot tɔ̈ thïn. Ku aye nyaai tɛ̈ mɛ̈t raan rot Raan cï lɔc ku dɔc.
14 Mas os sentidos deles se embotaram. Pois até ao dia de hoje, quando fazem a leitura da antiga aliança, o mesmo véu permanece, não lhes sendo revelado que, em Cristo, é removido.
15 Agut cït ëmën gɛ̈t ɣɛn athör, tɛ̈ kueen kek löŋ Mothith, kën ke muɔ̈r puɔ̈th bïk käŋ cïï ŋic aŋoot thïn.
15 Mas até hoje, quando é lido Moisés, o véu está posto sobre o coração deles.
16 Ku kënë aye nyaai tɛ̈ mɛ̈t raan rot Bɛ̈ny.
16 Quando, porém, algum deles se converte ao Senhor, o véu lhe é retirado.
17 Ku Bɛ̈ny ye lueel ë wëlkä yiic ë Wëi. Ku tɛ̈ rëër Wëi Bɛ̈ny thïn, lääu nhom ë tɔ̈ thïn.
17 Ora, o Senhor é o Espírito; e, onde está o Espírito do Senhor, aí há liberdade.
18 Diik Nhialic ayeku nyuɔɔth rin cïn yen kën ɣo muɔ̈r puɔ̈th. Ku Wëi Bɛ̈ny ë ɣo looi ëbën buk ciɛ̈t ye, ku diɛɛkde ë rot juak, kënë ë luɔi Wëi ë Bɛ̈ny.
18 E todos nós, com o rosto desvendado, contemplando, como por espelho, a glória do Senhor, somos transformados, de glória em glória, na sua própria imagem, como pelo Senhor, o Espírito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.