2 Coríntios 12
Lëk yam (DIKNT) vs VC
1 Ɣɛn abï dhiɛl la tueŋ ɣa jam ë nhiaam cɔk alɔn cïn yen këpuɔth ye yök thïn. Ku ëmën ɣɛn abï jam käk ca tïŋ cï nyuɔɔth ë Bɛ̈ny.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 Aŋiɛc ruɔ̈ɔ̈n thiäär ku ŋuan cï bar, raan cï gam ëcï jɔt ku ɣɛ̈th tɛ̈mec apɛi pan Nhialic. Acä ŋic ayic lɔn ë yen guäpde ku lɔn ye kek wɛ̈ike kek cï la nhial, ee Nhialic yen aŋic ye.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 — ausente —
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 — ausente —
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Alëu ba jam ë nhiaam rin raan cït kënë, ku ɣɛn acïï nhiam ë riɛnkiɛ̈, rin na luɔɔi këya, ke pial yic diɛ̈.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Na wiëc ba nhiam këlä, ka cie lɔn kuc ɣɛn käŋ rin ë yic yen aba lueel. Ku ɣɛn acïï bï nhiam rin acä wïc bï la raan ye tak lɔn ŋic ɣɛn këriëëc ëbën, ke cie kë cäk tïŋ ke luɔɔi tɛ̈dë ke luɛɛl.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 Ɣɛn acï nyuɔ̈th käjuëc, këya yen acï ɣɛn këril ɣa tuɔm cït kou bɛ̈n yök. Acït lɔn cï atuny Bɛ̈ny jakrɛc bɛ̈n bä bɛ̈n that ku gël ɣɛn ba cïï nhiam.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Ɣɛn acï Bɛ̈ny lɔ̈ŋ arak diäk bï kë baŋ ɣɛn nyaai.
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 Ku acï bɛ̈n bɛ̈ɛ̈r, “Ee dhɛ̈ɛ̈ŋdiɛ̈ yen awiëc, rin riɛldiɛ̈ aye jal gam apɛi tɛ̈ ŋic raan ye lɔn cïï yen ril.” Këya ɣɛn amit puɔ̈u ba nhiam wɛ̈t cï ɣɛn ril rin bï ɣɛn riɛl Raan cï lɔc ku dɔc ɣa tiit lööny ɣaguɔ̈p.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 Ɣɛn ë puɔ̈u miɛt tɛ̈ cïï ɣɛn ril, ku tɛ̈ lɛ̈ɛ̈t ɣɛn, ku tɛ̈ le yen kërɛɛc cä yök, ku tɛ̈ guum ɣɛn, ku yɔ̈k käril kɔ̈k rin Raan cï lɔc ku dɔc. Rin tɛ̈ niɔp ɣɛn ke yen ë riɛldiɛ̈.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Ɣɛn ë ɣa cït raan cïn kë ŋic wäär ë ɣɛn ɣanhom lɛc. Ku aa wek cä cɔl alui cïmën raan cïn kë ŋic. Ku ŋuɔ̈t aa wek aa cä lɛ̈c ke. Cɔk alɔn ye ɣɛn raan cie kuɛ̈ɛ̈c nhom, ke ɣɛn acïï tɔ̈ ciëën tënë atuuckun yakë yök ciɛ̈t kek ŋic kaŋ.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 Käk raan nyuɔɔth lɔn ë yen atuuc cïmën käk kɔc gɔ̈i, ku käk riɛl Nhialic nyuɔɔth, aacï röt looi ë kamkun amääth-amääth.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 Yeŋö ca looi rin akuut kɔ̈k kɔc cï gam kɛ̈c looi ë riɛnkun, cie kë këc ɣɛn kuɔɔny wïc tënë we? Pälkë awuɔ̈c ca looi piny tënë ɣa.
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Kënë yen abï nɛ̈mdiɛ̈ yic a diäk tënë we ku acïn kë ba wïc bï wek ɣa kony. Aa we nhïïm wek aa wiëc ke, aacie wɛ̈ɛ̈ukun. Aacie mïth kek dhil kɔc ke dhiëth ke muɔɔc, aa kɔc ke dhiëth kek aadhil mïth muɔɔc.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Ɣɛn abï puɔ̈u miɛt ba we gäm käŋ ëbën ayï piɛ̈rdiɛ̈. Na nhiaar we apɛidït këlä, ke nhiɛ̈rdun tënë ɣa bï kuur?
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Abäk gam lɔn këc ɣɛn rot tääu weyiëth. Ku abï raan dɛ̈t lueel lɔn cï ɣɛn wɛ̈t puɔ̈k kɔ̈u piny ku dɛɛp we ë lueth.
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 Ye këdë, le raan ca tuɔ̈c we, le raan cï we la ruëëny ë riɛnkiɛ̈?
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Ɣɛn acï Tito lɔ̈ŋ bï la, ku cal wämääth dɛ̈t cï gam ala kek ye. Cï Tito we ruëëny. Cïï Tito ku ɣɛn kë tɔ̈ ɣopuɔ̈th ye looi ë dhël töŋ thöŋ?
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 Tɛ̈dë ayakë tak tɛ̈thɛɛr wäär lɔn wïc ɣok ye ku buk röt kony wenhïïm. Acie tɛ̈de! Ɣok aa jam cït tɛ̈ wïc Raan cï lɔc ku dɔc ye buk jiɛɛm thïn ke ɣo dɛɛi Nhialic. Ku käk yeku ke looi ëbën mäthkuan nhiarku ke, aaye looi rin bï we kony.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Ɣɛn ariɔ̈c puɔ̈u ciɛ̈t ba yök ke tɛ̈ ye wek ke luui thïn cïï ɣɛn bï yuum puɔ̈u tɛ̈ le ɣɛn bɛ̈n, ku tɛ̈ ye ɣɛn ke luui thïn acïï we bï yuum puɔ̈th aya. Ɣɛn ë diɛɛr ciɛ̈t ye agɔ̈th, ku tuɔ̈c ë puɔ̈u, ku nhiɛ̈r ë rot ku tiɛɛl ku lɛ̈ɛ̈t ku luɔɔm ku nhiaam ku aliääp kek ba yök.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 Ɣɛn ë puɔ̈u riɔ̈ɔ̈c ciɛ̈t Nhialic ya luɔ̈ɔ̈i bä cɔl ayär guɔ̈p tɛ̈ ben ɣɛn we la neem. Ku ɣɛn abï puɔ̈u löny rin kɔc juëc aa ŋot ke këc adumuɔ̈ɔ̈mken thɛɛr puɔ̈l, käk bal cïï path.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.