2 Coríntios 12
Lëk yam (DIKNT) vs NAA
1 Ɣɛn abï dhiɛl la tueŋ ɣa jam ë nhiaam cɔk alɔn cïn yen këpuɔth ye yök thïn. Ku ëmën ɣɛn abï jam käk ca tïŋ cï nyuɔɔth ë Bɛ̈ny.
1 Se é necessário que eu me glorie, ainda que não seja conveniente, vou falar a respeito das visões e revelações do Senhor.
2 Aŋiɛc ruɔ̈ɔ̈n thiäär ku ŋuan cï bar, raan cï gam ëcï jɔt ku ɣɛ̈th tɛ̈mec apɛi pan Nhialic. Acä ŋic ayic lɔn ë yen guäpde ku lɔn ye kek wɛ̈ike kek cï la nhial, ee Nhialic yen aŋic ye.
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos, foi arrebatado até o terceiro céu. Se isso foi no corpo ou fora do corpo, não sei; Deus o sabe.
3 — ausente —
3 E sei que esse homem — se no corpo ou sem o corpo, não sei; Deus o sabe —
4 — ausente —
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras indizíveis, que homem nenhum tem permissão para repetir.
5 Alëu ba jam ë nhiaam rin raan cït kënë, ku ɣɛn acïï nhiam ë riɛnkiɛ̈, rin na luɔɔi këya, ke pial yic diɛ̈.
5 Desse eu me gloriarei; não, porém, de mim mesmo, a não ser nas minhas fraquezas.
6 Na wiëc ba nhiam këlä, ka cie lɔn kuc ɣɛn käŋ rin ë yic yen aba lueel. Ku ɣɛn acïï bï nhiam rin acä wïc bï la raan ye tak lɔn ŋic ɣɛn këriëëc ëbën, ke cie kë cäk tïŋ ke luɔɔi tɛ̈dë ke luɛɛl.
6 Pois, se eu vier a gloriar-me, não serei louco, porque estarei falando a verdade. Mas evito fazer isso para que ninguém se preocupe comigo mais do que vê em mim ou do que ouve de mim.
7 Ɣɛn acï nyuɔ̈th käjuëc, këya yen acï ɣɛn këril ɣa tuɔm cït kou bɛ̈n yök. Acït lɔn cï atuny Bɛ̈ny jakrɛc bɛ̈n bä bɛ̈n that ku gël ɣɛn ba cïï nhiam.
7 E, para que eu não ficasse orgulhoso com a grandeza das revelações, foi-me posto um espinho na carne, mensageiro de Satanás, para me esbofetear, a fim de que eu não me exalte.
8 Ɣɛn acï Bɛ̈ny lɔ̈ŋ arak diäk bï kë baŋ ɣɛn nyaai.
8 Três vezes pedi ao Senhor que o afastasse de mim.
9 Ku acï bɛ̈n bɛ̈ɛ̈r, “Ee dhɛ̈ɛ̈ŋdiɛ̈ yen awiëc, rin riɛldiɛ̈ aye jal gam apɛi tɛ̈ ŋic raan ye lɔn cïï yen ril.” Këya ɣɛn amit puɔ̈u ba nhiam wɛ̈t cï ɣɛn ril rin bï ɣɛn riɛl Raan cï lɔc ku dɔc ɣa tiit lööny ɣaguɔ̈p.
9 Então ele me disse: “A minha graça é o que basta para você, porque o poder se aperfeiçoa na fraqueza.” De boa vontade, pois, mais me gloriarei nas fraquezas, para que sobre mim repouse o poder de Cristo.
10 Ɣɛn ë puɔ̈u miɛt tɛ̈ cïï ɣɛn ril, ku tɛ̈ lɛ̈ɛ̈t ɣɛn, ku tɛ̈ le yen kërɛɛc cä yök, ku tɛ̈ guum ɣɛn, ku yɔ̈k käril kɔ̈k rin Raan cï lɔc ku dɔc. Rin tɛ̈ niɔp ɣɛn ke yen ë riɛldiɛ̈.
10 Por isso, sinto prazer nas fraquezas, nos insultos, nas privações, nas perseguições, nas angústias, por amor de Cristo. Porque, quando sou fraco, então é que sou forte.
11 Ɣɛn ë ɣa cït raan cïn kë ŋic wäär ë ɣɛn ɣanhom lɛc. Ku aa wek cä cɔl alui cïmën raan cïn kë ŋic. Ku ŋuɔ̈t aa wek aa cä lɛ̈c ke. Cɔk alɔn ye ɣɛn raan cie kuɛ̈ɛ̈c nhom, ke ɣɛn acïï tɔ̈ ciëën tënë atuuckun yakë yök ciɛ̈t kek ŋic kaŋ.
11 Fiz-me louco, mas vocês me obrigaram a isso. Eu devia ter sido recomendado por vocês, pois em nada fui inferior a esses “superapóstolos”, ainda que nada sou.
12 Käk raan nyuɔɔth lɔn ë yen atuuc cïmën käk kɔc gɔ̈i, ku käk riɛl Nhialic nyuɔɔth, aacï röt looi ë kamkun amääth-amääth.
12 Pois as minhas credenciais de apóstolo foram apresentadas no meio de vocês, com toda a paciência, por sinais, prodígios e maravilhas.
13 Yeŋö ca looi rin akuut kɔ̈k kɔc cï gam kɛ̈c looi ë riɛnkun, cie kë këc ɣɛn kuɔɔny wïc tënë we? Pälkë awuɔ̈c ca looi piny tënë ɣa.
13 Pois em que vocês foram inferiores às demais igrejas, senão no fato de eu não ter sido pesado a vocês? Perdoem-me esta injustiça.
14 Kënë yen abï nɛ̈mdiɛ̈ yic a diäk tënë we ku acïn kë ba wïc bï wek ɣa kony. Aa we nhïïm wek aa wiëc ke, aacie wɛ̈ɛ̈ukun. Aacie mïth kek dhil kɔc ke dhiëth ke muɔɔc, aa kɔc ke dhiëth kek aadhil mïth muɔɔc.
14 Eis que, pela terceira vez, estou pronto para visitá-los e não serei um peso para vocês. Pois não estou interessado nos bens de vocês, e sim em vocês mesmos. Não são os filhos que devem juntar riquezas para os pais, mas os pais, para os filhos.
15 Ɣɛn abï puɔ̈u miɛt ba we gäm käŋ ëbën ayï piɛ̈rdiɛ̈. Na nhiaar we apɛidït këlä, ke nhiɛ̈rdun tënë ɣa bï kuur?
15 Eu de boa vontade gastarei e me deixarei gastar em favor de vocês. Se eu os amo cada vez mais, será que vou ser amado cada vez menos?
16 Abäk gam lɔn këc ɣɛn rot tääu weyiëth. Ku abï raan dɛ̈t lueel lɔn cï ɣɛn wɛ̈t puɔ̈k kɔ̈u piny ku dɛɛp we ë lueth.
16 Seja como for, eu não fui um peso para vocês. No entanto, sendo astuto, eu os prendi com astúcia.
17 Ye këdë, le raan ca tuɔ̈c we, le raan cï we la ruëëny ë riɛnkiɛ̈?
17 Será que eu explorei vocês por meio de alguém que lhes enviei?
18 Ɣɛn acï Tito lɔ̈ŋ bï la, ku cal wämääth dɛ̈t cï gam ala kek ye. Cï Tito we ruëëny. Cïï Tito ku ɣɛn kë tɔ̈ ɣopuɔ̈th ye looi ë dhël töŋ thöŋ?
18 Pedi a Tito que fosse até aí e mandei com ele outro irmão. Será que Tito explorou vocês? Não é verdade que temos andado no mesmo espírito? Não seguimos nas mesmas pisadas?
19 Tɛ̈dë ayakë tak tɛ̈thɛɛr wäär lɔn wïc ɣok ye ku buk röt kony wenhïïm. Acie tɛ̈de! Ɣok aa jam cït tɛ̈ wïc Raan cï lɔc ku dɔc ye buk jiɛɛm thïn ke ɣo dɛɛi Nhialic. Ku käk yeku ke looi ëbën mäthkuan nhiarku ke, aaye looi rin bï we kony.
19 Há muito vocês podem estar pensando que queremos nos defender diante de vocês. Falamos em Cristo diante de Deus, e tudo isto, meus amados, é para a edificação de vocês.
20 Ɣɛn ariɔ̈c puɔ̈u ciɛ̈t ba yök ke tɛ̈ ye wek ke luui thïn cïï ɣɛn bï yuum puɔ̈u tɛ̈ le ɣɛn bɛ̈n, ku tɛ̈ ye ɣɛn ke luui thïn acïï we bï yuum puɔ̈th aya. Ɣɛn ë diɛɛr ciɛ̈t ye agɔ̈th, ku tuɔ̈c ë puɔ̈u, ku nhiɛ̈r ë rot ku tiɛɛl ku lɛ̈ɛ̈t ku luɔɔm ku nhiaam ku aliääp kek ba yök.
20 Pois tenho receio de que, indo até aí, eu não os encontre na forma em que gostaria de encontrá-los, e que também vocês me achem diferente do que esperavam, e que haja entre vocês briga, inveja, ira, egoísmo, difamação, intriga, orgulho e tumulto.
21 Ɣɛn ë puɔ̈u riɔ̈ɔ̈c ciɛ̈t Nhialic ya luɔ̈ɔ̈i bä cɔl ayär guɔ̈p tɛ̈ ben ɣɛn we la neem. Ku ɣɛn abï puɔ̈u löny rin kɔc juëc aa ŋot ke këc adumuɔ̈ɔ̈mken thɛɛr puɔ̈l, käk bal cïï path.
21 Tenho receio de que, indo outra vez, o meu Deus me humilhe diante de vocês, e eu venha a chorar por muitos que, no passado, pecaram e não se arrependeram da impureza, da imoralidade sexual e da libertinagem que praticaram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.